Skip to main content

ரிசர்வ் லைன்




என் அறைக்கும் அலுவலகத்துக்கும் இடையில் காவலர் குடியிருப்பு. ஆயுத அறை, காவலர் மைதானம், மாரியம்மன் கோவில், திருமண மண்டபம், காவல் நாய்களின் பயிற்சிப்புலம் என்று விஸ்தீரணமாய் விரிந்துள்ள மரங்கள் அடர்ந்த நிழல்பகுதி அது. மரங்கள் அடர்ந்த, தனிப்பாதை என்பதால் அது என் அன்றாட வழியானது. நுழைந்ததும் வரும் மாரியம்மன் கோவிலில் நின்று வழிபட்டு, திருநீறு இடுவேன். நான் திருடன் அல்ல என்பதை விபூதி சொல்லும். சில நாட்களில் அணிவகுப்புகின் பூட்ஸ் கால்களைக் கேட்டபடி காவலர் குடியிருப்பின் வேறுபாடுகள் கொண்ட வீட்டுத் தொகுதிகளின் அமைப்பை வேடிக்கை பார்த்தபடி நடப்பேன். சில நாட்களில் முன்னிரவுக் குடியால் முகம் சோர்வுற்று, குற்றக்களையுடன் மாரியம்மன் கோவில் வழிவிடுத்து, காவல்நாய்ப் பயிற்சிப் புலம் வழியாக அதிகாலைகளில் அறை மீள்வதும் உண்டு.
உயர் அதிகாரிகளின் வீட்டுத் தொகுதிகள் முன் குழந்தைகள் பெரும்பாலும் விளையாடுவதில்லை. அவர்கள் வீட்டின் செல்ல நாய்களையோ, கோலமிடும் பெண்களையோ உற்றுப்பார்க்காமலேயே நடப்பேன். நெருக்கமாக வெட்டப்பட்ட காவலர், மேலதிகாரியின் வாகனத்தை கழுவிக்கொண்டே என்னை நோட்டமிடுவார். இன்று நன்மை போர்த்தி வருகிறேன் காவலரே!
தலையைத் தொடும் வேம்பின் தளிர் இலைகள் 52ஐப் பறித்து உட்கொள்வேன். ஒரு மண்டலம். பயிற்சிக் காவலரின் அரைக்கால் சட்டையில், கத்தி உறை ஆட வாகனத்தில் கடப்பார்கள். பயிற்சிக் காவலர்களின் விரைப்பான, நரம்புகள் புடைத்த இறுக்க முகங்கள்தான் இங்கே அபாயப் பிரதேசம்.
வலதுபுறமுள்ள கீழ்நிலைக் காவலர்களின் பழைய வீட்டுத்தொகுதிகள் பழுதுற்று வருகின்றன. அதன் அடிப்புறங்கள் அரிக்கப்பட்ட செங்கல்களும் கரையத்தொடங்கியுள்ளன. இங்கே குழந்தைகள் திரிவார்கள். இடியாப்பம்...இடியாப்பம்...என்று கூவியபடி செல்லும் தூக்குச்சட்டி நபரும் நானும் இங்குதான் சந்தித்தபடி கடப்போம். மீன்கூடையுடன் காகங்கள் துரத்த மிதிவண்டி வரும். மீன்கள் இறக்கப்பட்டதும் காகங்களும் கீழிறங்கும். மீன் வாங்கிய பெண்கள் சாவகாசமாய் மரநிழலில் குத்தவைத்து அமர்ந்து ஒளி அதிகம் தீண்டாத இடங்கள் வெண்மையாய் துலங்க, கல்லில் உரசி உரசி உரிப்பார்கள். கிள்ளி எறியப்பட்ட மீன்தலைகளைத் தின்னக் காகங்கள் நாய்களாகும். பூனைகள் வால் விரைக்க மர்மமாகப் பறந்திறங்கும். இடைநிலைக் காவலர்களின் வீட்டுத் தொகுதியின் முன் இருக்கும் மழைநீர் பள்ளத்தில் வளர்ப்பு செம்மறியை வெண்மை துலங்க குளிப்பித்து அழைத்துச் செல்கிறான் ஒரு வெளியாள். ரிசர்வ் லைனுக்குள் தடுத்து ஒதுக்கப்பட்ட பிறகு கோவில் மாரியம்மன் சைவமாகி விட்டாள். பலிகள் வெளியில் நடக்கின்றன.
எப்போதாவது நிறுத்தப்பட்டிருக்கும் ஆயுதக் காவலர் வாகனம், அகால வேளையில் காவலர் உறங்க நாதியற்றுக் கிடக்கும் எந்திரத் துப்பாக்கிகள். கழுத்து மணி அதிர நீர்த்தடமிட்டுச் செல்லும் செம்மறி வழிநடத்த நானும் வெளியாளும் காவலர் குடியிருப்பின் சுற்றுச்சுவர் உடைப்பு வழியாக வெளியேறுகிறோம், காவல் மாரியம்மன் ஆசீர்வாதத்துடன். 

(எனது 'அச்சம் என்றும் மரணம் என்றும் இரண்டு நாயக்குட்டிகள்' தொகுப்பிலிருந்து) 

Comments

Popular posts from this blog

இது துயரம்தான் பழனிவேள்

காலையில் கவின்மலரிடம் தொலைபேசிய போது தான் நண்பர்களால் நரேந்திரன் என்று அழைக்கப்படும் பழனிவேளின் மரணச் செய்தியைத் தெரிந்து கொண்டேன். பழனிவேளைத் தெரியுமா என்ற தொனியிலேயே விஷயம் உணரப்பட்டுவிட்டது. வே. பாபு மரணச் செய்தியும் அப்படித்தான் வந்தது- ஏற்கனவே தெரிந்தது உறுதிப்படுத்தப்படுவது போல. பழனிவேள் உடல்நலமில்லாமல் இருப்பது பற்றி கண்டராதித்தன் சில மாதங்களுக்கு முன்னர் என்னிடம் சொல்லியிருந்ததை மனம் கோத்திருக்க வேண்டும். இது துரதிர்ஷ்டமானது தான். பகலிரவுப் பொழுதுகளை, சில போதைப் பொழுதுகளை, படைப்பூக்கமிக்க தருணங்களைப் பகிர்ந்த நம் வயதையொத்தவர்கள் இல்லாமல் போவது.
பழனிவேளை நண்பர் என்று சொல்லமுடியாது. 90-களின் இறுதியில் 2000-ம் ஆண்டின் துவக்கத்தில் புதுக்கவிதையின் வடிவத்தை, உள்ளடக்கத்தை மாற்றிய, கவிதை வடிவத்தை வாழ்க்கையை எதிர்கொள்வதற்கான லட்சியப்பூர்வமான கருவியாகப் பாவித்த இளம் நவீன கவிஞர்களின் இயக்கம் ஒன்று செயல்பட்டது. திருநெல்வேலி, நாகர்கோவில்,  திருவண்ணாமலை, சென்னை, திண்டுக்கல் என வேறு வேறு இடங்கள் சார்ந்து அவர்கள் இயங்கினார்கள். எல்லாரும் சேர்ந்து கூடி பேசிக் கொண்டனர் என்றெல்லாம் சொல்லமுடியாது…

தேவதச்ச கணங்கள்

உலகிலேயேஅழகான உயிர்பொருள் நாய்வால்தான் அதற்குகண்இல்லை காதுஇல்லை ஒருஇதயத்திலிருந்துநீளும் துடிப்புஉண்டு மிகமிகமிக முக்கியமாக அதற்கு அன்பின்கோரைப்பற்களில் ஒன்றுகூடஇல்லை.
000

பொன்னூரிலிருந்து சிவப்பூர்செல்லும்வழியில் சதுப்புநிலநீர்நிலைகளை ஒளிரவைக்கிறான்மாலைச்சூரியன் நடைபயில்பவர்கள்காதலர்கள் ஸ்கேட்டிங்விளையாடும்குழந்தைகள் மிருதுவாக்கிய ஏகாந்தசாலையின் பக்கவாட்டில் பறக்கும்ரயில்கடந்துசெல்கிறது. காற்றில்ஆடிக்கொண்டிருக்கும் சிறுவேப்பமரங்கள் நாணல்கள் சரசரக்கும்புல் கன்னங்கரெலென்று ஒருசிறுகிளையில்

ப்ரவுனிக்குச் சில கவிதைகள்

பளபளக்கும் கண்கள் ஆடும் வால் பிரபஞ்சம் நாய்க்குட்டி வடிவத்தில் விளையாட அழைக்கிறது.
-ஒரு ஹைகூ கவிதை
ஆம், ப்ரவுனி. கோலி உருண்டைக்குள் பூவாய் ஒளிரும் ஒளிதான் உன் கண்கள் அந்தப் பூவிலிருந்து நீள்வதுதான் உனது ஆடும் துடுக்குவால்
அழைக்கிறது எல்லையற்று விளையாட.
விளையாடு விளையாட்டை நிறுத்தும் வரை மரணமில்லை
விளையாடு