Skip to main content

ரிசர்வ் லைன்




என் அறைக்கும் அலுவலகத்துக்கும் இடையில் காவலர் குடியிருப்பு. ஆயுத அறை, காவலர் மைதானம், மாரியம்மன் கோவில், திருமண மண்டபம், காவல் நாய்களின் பயிற்சிப்புலம் என்று விஸ்தீரணமாய் விரிந்துள்ள மரங்கள் அடர்ந்த நிழல்பகுதி அது. மரங்கள் அடர்ந்த, தனிப்பாதை என்பதால் அது என் அன்றாட வழியானது. நுழைந்ததும் வரும் மாரியம்மன் கோவிலில் நின்று வழிபட்டு, திருநீறு இடுவேன். நான் திருடன் அல்ல என்பதை விபூதி சொல்லும். சில நாட்களில் அணிவகுப்புகின் பூட்ஸ் கால்களைக் கேட்டபடி காவலர் குடியிருப்பின் வேறுபாடுகள் கொண்ட வீட்டுத் தொகுதிகளின் அமைப்பை வேடிக்கை பார்த்தபடி நடப்பேன். சில நாட்களில் முன்னிரவுக் குடியால் முகம் சோர்வுற்று, குற்றக்களையுடன் மாரியம்மன் கோவில் வழிவிடுத்து, காவல்நாய்ப் பயிற்சிப் புலம் வழியாக அதிகாலைகளில் அறை மீள்வதும் உண்டு.
உயர் அதிகாரிகளின் வீட்டுத் தொகுதிகள் முன் குழந்தைகள் பெரும்பாலும் விளையாடுவதில்லை. அவர்கள் வீட்டின் செல்ல நாய்களையோ, கோலமிடும் பெண்களையோ உற்றுப்பார்க்காமலேயே நடப்பேன். நெருக்கமாக வெட்டப்பட்ட காவலர், மேலதிகாரியின் வாகனத்தை கழுவிக்கொண்டே என்னை நோட்டமிடுவார். இன்று நன்மை போர்த்தி வருகிறேன் காவலரே!
தலையைத் தொடும் வேம்பின் தளிர் இலைகள் 52ஐப் பறித்து உட்கொள்வேன். ஒரு மண்டலம். பயிற்சிக் காவலரின் அரைக்கால் சட்டையில், கத்தி உறை ஆட வாகனத்தில் கடப்பார்கள். பயிற்சிக் காவலர்களின் விரைப்பான, நரம்புகள் புடைத்த இறுக்க முகங்கள்தான் இங்கே அபாயப் பிரதேசம்.
வலதுபுறமுள்ள கீழ்நிலைக் காவலர்களின் பழைய வீட்டுத்தொகுதிகள் பழுதுற்று வருகின்றன. அதன் அடிப்புறங்கள் அரிக்கப்பட்ட செங்கல்களும் கரையத்தொடங்கியுள்ளன. இங்கே குழந்தைகள் திரிவார்கள். இடியாப்பம்...இடியாப்பம்...என்று கூவியபடி செல்லும் தூக்குச்சட்டி நபரும் நானும் இங்குதான் சந்தித்தபடி கடப்போம். மீன்கூடையுடன் காகங்கள் துரத்த மிதிவண்டி வரும். மீன்கள் இறக்கப்பட்டதும் காகங்களும் கீழிறங்கும். மீன் வாங்கிய பெண்கள் சாவகாசமாய் மரநிழலில் குத்தவைத்து அமர்ந்து ஒளி அதிகம் தீண்டாத இடங்கள் வெண்மையாய் துலங்க, கல்லில் உரசி உரசி உரிப்பார்கள். கிள்ளி எறியப்பட்ட மீன்தலைகளைத் தின்னக் காகங்கள் நாய்களாகும். பூனைகள் வால் விரைக்க மர்மமாகப் பறந்திறங்கும். இடைநிலைக் காவலர்களின் வீட்டுத் தொகுதியின் முன் இருக்கும் மழைநீர் பள்ளத்தில் வளர்ப்பு செம்மறியை வெண்மை துலங்க குளிப்பித்து அழைத்துச் செல்கிறான் ஒரு வெளியாள். ரிசர்வ் லைனுக்குள் தடுத்து ஒதுக்கப்பட்ட பிறகு கோவில் மாரியம்மன் சைவமாகி விட்டாள். பலிகள் வெளியில் நடக்கின்றன.
எப்போதாவது நிறுத்தப்பட்டிருக்கும் ஆயுதக் காவலர் வாகனம், அகால வேளையில் காவலர் உறங்க நாதியற்றுக் கிடக்கும் எந்திரத் துப்பாக்கிகள். கழுத்து மணி அதிர நீர்த்தடமிட்டுச் செல்லும் செம்மறி வழிநடத்த நானும் வெளியாளும் காவலர் குடியிருப்பின் சுற்றுச்சுவர் உடைப்பு வழியாக வெளியேறுகிறோம், காவல் மாரியம்மன் ஆசீர்வாதத்துடன். 

(எனது 'அச்சம் என்றும் மரணம் என்றும் இரண்டு நாயக்குட்டிகள்' தொகுப்பிலிருந்து) 

Comments

Popular posts from this blog

ஆத்மாநாம் கேட்கச் சொல்லும் பிச்சை

நீ ஒரு பிச்சைக்காரனாய்ப் போ பிச்சை பிச்சை என்று கத்து பசி இன்றோடு முடிவதில்லை உன் கூக்குரல் தெரு முனைவரை இல்லை எல்லையற்ற பெருவெளியைக் கடக்கணும் உன் பசிக்கான உணவு சில அரிசி மணிகளில் இல்லை உன்னிடம் ஒன்றுமேயில்லை சில சதுரச் செங்கற்கள் தவிர உனக்குப் பிச்சையிடவும் ஒருவருமில்லை உன்னைத் தவிர இதனைச் சொல்வது நான் இல்லை நீதான். - ஆத்மாநாம்
ஆத்மாநாம் எழுதிய‘பிச்சை’எனும் கவிதையின் உள்ளடக்கத்துக்குப் போகும் முன்பாக அதன் குரல்,தொனியின் சிறப்பைக் கவனிக்க வேண்டும். யாருடைய குரல் அது என்று கேட்டுப்பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. அந்தக் குரலையுடையவன் எங்கே நிற்கிறான் என்பதைக் கேட்டுப்பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. உரத்துப் பேசுபவன்போலத் தொனித்து,கடைசியில் மோனத்துக்குள் உறையவைக்கும் அனுபவம் உள்ளது. சாதாரணன்போல இந்தக் குரலையுடையவன் தெரிகிறான். அவன் பேசுவது சகஜ ஞானம்போல இருக்கிறது. உச்சாடனம் கட்டளையிடுதலின் சமத்காரம் இருக்கிறது அந்தக் குரலில்.
பிச்சையும் யாசகமும் வாழ்க்கை முறையாக மெய்தேடுதலுக்கு உகந்த நெறியாகப் பார்க்கப்பட்ட ஒரு நிலத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தில்‘நீ பிச்சைக்காரனாய்ப் போ’என்பது வசையாகவும் சாபமாகவும் அர்த்தம்…

சிமெண்ட் நிறக் காரில் வருபவர்கள்

அந்த மழைக்கால ஓடை இப்போது
நீர் வற்றியிருக்கிறது
சென்ற வருட மழைக்குப் பின்
தினம்தோறும் காலையில்
நான்கு யுவதில் அங்கே
படகு செலுத்த வருவார்கள்
பேருந்தில் பாலம் கடக்கும்
என்னை அவர்களுக்குத் தெரியாது
அவர்கள் சிமெண்ட் நிறக் காரில்
வருவார்கள்
அந்தக் கார்
மரத்தடி நிழலில்
இளைப்பாறும் காட்சி அலாதியானது
மழைக்கால ஓடையில் நீர்குறைய
அவர்கள் அங்கே வருவதில்லை
படகு தனியே நின்று கொண்டிருக்கிறது
கோடை முடிவடையும் அறிகுறிகள்
ஆரம்பமாகிவிட்டன
இன்னும் சில தினங்களில் மழைபெய்யக் கூடும்
அவர்கள்
சூரியன் வரும்போதே
குதிரைவால் சடையுடன்
ஓடைக்குப் படகு செலுத்த வந்துவிடுவர்
படகு இப்போது தனியே
நின்று கொண்டிருக்கிறது.

எரிந்துபோன பாரிஸின் இதயம்

ஈபிள் கோபுரத்துக்கு முன்னரே நூற்றாண்டுகளாக பாரிஸின் சின்னமாக இருந்த நோத்ர தாம் தேவாலயம் கடந்த திங்களன்று எரிந்துபோனது. நோத்ர தாம் என்றால் புனித அன்னை என்று அர்த்தம். உலகமெங்கும் வாழும் கத்தோலிக்கர்களுக்கான புனிதத் தலங்களில் ஒன்றாக விளங்கும் இந்தத் தேவாலயம் வரலாற்றுரீதியாகவும் பண்பாட்டு அளவிலும் கட்டிடக் கலை சார்ந்தும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. “நோத்ர தாம் தேவாலயம் பிரெஞ்சு மக்கள் எல்லாருக்குமுரியது; இதுவரை அங்கே போயிராதவர்களுக்கும்” என்று கூறியிருக்கிறார் அந்நாட்டின் அதிபர் இமானுவேல் மெக்ரான்.
ஆறாம் ஹென்றி முடிசூடிய, நெப்போலியன் பேரரசனாகப் பதவியேற்ற இடம் இது. 1163-ம் ஆண்டிலிருந்து 1345 வரை கட்டி முடிப்பதற்கு ஒன்றரை நூற்றாண்டை எடுத்துக்கொண்ட தேவாலயம் இது.
விக்டர் ஹ்யூகோவின் நோத்ர தாம்