Skip to main content

சொற்புணர்ச்சி

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்



நான் ஏற்கனவே
உலகுக்கு வந்திருக்கும் ஞாபகத்தின்
ஒரு எச்சம்
மரத்தின் பழுத்த உலர்கிளை
முதிய காகம்
நெடுங்காலம் பயன்படாதிருக்கும்
விருந்துமேஜை
அதன் மீது படரும் துயர ஒளி
என் காதலைப் போன்றது
காலடிகளின் ஓசைக்காக
என் வாசல்கதவு தட்டப்படுவதற்காக
நள்ளிரவிலும் காத்திருப்பவன்
என் சிரிப்பில் சதா ஒளிந்திருக்கும்
அழுகை
என் நண்பன்
என் வீட்டிலிருந்து
தெருவைக் கடக்கும் பாதசாரிகளை
மணிக்கணக்காய்ப் பார்ப்பதில்
ஒரு திருப்தியும் ஏக்கமும்
அவர்களோடு அவளும் போனாள்
அவர்கள் யாரும் என்னை
உடன் அழைக்கவில்லை
அவளும் கூட
000
அப்பாவையும் அம்மாவையும்
எண்ணுகையில்
மணற்கடிகாரம்தான்
என் நினைவுக்கு வருகிறது
அப்பா செயலால் நிரம்பி
மணலைச் சலித்த
மேற்குடுவை
அம்மா அவர் சலித்த மணல் நிரம்பிய
பைத்தியம் படர்ந்த
கீழ்க்குடுவை
இப்போதெனக்கு
இருவர் மீதும்
சமமான அனுதாபமே
இருப்பினும்
என்மீது
அம்மா அதீதமாய் தன்னை விட்டுச்சென்றுள்ளதை
என்னால் மறுக்கவியலாது
தன் புகார்களையும்
நோய் என்றும்
ஞாபகம் என்றும்
அனுதினமும்
பைத்தியம் துடிக்கும்
இந்தக் காயத்தையும்
000
நான் காத்திருந்ததெல்லாம்
மரணத்தின் புணர்ச்சிக்காக
மதுபருக அபூர்வமாய்
வரும் நண்பன் அல்ல
மரணம்
மாறும் ஒரு பருவமும் அல்ல
பிரயாணத்தை
யாரிடமும் பகிர இயலாமல் ஆக்கும்
ஒரு மாயநகரம்
என் தனிமையைப் போல
000
அழகைக் காணும்போதெல்லாம்
பூரித்து அவளாய் நிற்கும்
மலரைக் காணும் கணம்தோறும்
என் தோல்வியில் சுருண்டு
சாவு என்று
என்னை நான் பலமுறை சபித்துள்ளேன்
000
மரணம்
என்னை நெருங்கி
ஸ்பரிசிக்கும் போது
நான் என்ன உரைப்பேன்
கனத்த சம்பங்களற்ற
ஒரு காதை என்று.

(அச்சம் என்றும் மரணம் என்றும் இரண்டு நாய்க்குட்டிகள் தொகுப்பிலிருந்து)

புகைப்படம்: விஸ்வாமித்ரன்

Comments

Popular posts from this blog

இது துயரம்தான் பழனிவேள்

காலையில் கவின்மலரிடம் தொலைபேசிய போது தான் நண்பர்களால் நரேந்திரன் என்று அழைக்கப்படும் பழனிவேளின் மரணச் செய்தியைத் தெரிந்து கொண்டேன். பழனிவேளைத் தெரியுமா என்ற தொனியிலேயே விஷயம் உணரப்பட்டுவிட்டது. வே. பாபு மரணச் செய்தியும் அப்படித்தான் வந்தது- ஏற்கனவே தெரிந்தது உறுதிப்படுத்தப்படுவது போல. பழனிவேள் உடல்நலமில்லாமல் இருப்பது பற்றி கண்டராதித்தன் சில மாதங்களுக்கு முன்னர் என்னிடம் சொல்லியிருந்ததை மனம் கோத்திருக்க வேண்டும். இது துரதிர்ஷ்டமானது தான். பகலிரவுப் பொழுதுகளை, சில போதைப் பொழுதுகளை, படைப்பூக்கமிக்க தருணங்களைப் பகிர்ந்த நம் வயதையொத்தவர்கள் இல்லாமல் போவது.
பழனிவேளை நண்பர் என்று சொல்லமுடியாது. 90-களின் இறுதியில் 2000-ம் ஆண்டின் துவக்கத்தில் புதுக்கவிதையின் வடிவத்தை, உள்ளடக்கத்தை மாற்றிய, கவிதை வடிவத்தை வாழ்க்கையை எதிர்கொள்வதற்கான லட்சியப்பூர்வமான கருவியாகப் பாவித்த இளம் நவீன கவிஞர்களின் இயக்கம் ஒன்று செயல்பட்டது. திருநெல்வேலி, நாகர்கோவில்,  திருவண்ணாமலை, சென்னை, திண்டுக்கல் என வேறு வேறு இடங்கள் சார்ந்து அவர்கள் இயங்கினார்கள். எல்லாரும் சேர்ந்து கூடி பேசிக் கொண்டனர் என்றெல்லாம் சொல்லமுடியாது…

தேவதச்ச கணங்கள்

உலகிலேயேஅழகான உயிர்பொருள் நாய்வால்தான் அதற்குகண்இல்லை காதுஇல்லை ஒருஇதயத்திலிருந்துநீளும் துடிப்புஉண்டு மிகமிகமிக முக்கியமாக அதற்கு அன்பின்கோரைப்பற்களில் ஒன்றுகூடஇல்லை.
000

பொன்னூரிலிருந்து சிவப்பூர்செல்லும்வழியில் சதுப்புநிலநீர்நிலைகளை ஒளிரவைக்கிறான்மாலைச்சூரியன் நடைபயில்பவர்கள்காதலர்கள் ஸ்கேட்டிங்விளையாடும்குழந்தைகள் மிருதுவாக்கிய ஏகாந்தசாலையின் பக்கவாட்டில் பறக்கும்ரயில்கடந்துசெல்கிறது. காற்றில்ஆடிக்கொண்டிருக்கும் சிறுவேப்பமரங்கள் நாணல்கள் சரசரக்கும்புல் கன்னங்கரெலென்று ஒருசிறுகிளையில்

ப்ரவுனிக்குச் சில கவிதைகள்

பளபளக்கும் கண்கள் ஆடும் வால் பிரபஞ்சம் நாய்க்குட்டி வடிவத்தில் விளையாட அழைக்கிறது.
-ஒரு ஹைகூ கவிதை
ஆம், ப்ரவுனி. கோலி உருண்டைக்குள் பூவாய் ஒளிரும் ஒளிதான் உன் கண்கள் அந்தப் பூவிலிருந்து நீள்வதுதான் உனது ஆடும் துடுக்குவால்
அழைக்கிறது எல்லையற்று விளையாட.
விளையாடு விளையாட்டை நிறுத்தும் வரை மரணமில்லை
விளையாடு