Skip to main content

மகாபாரதம்




ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்


சித்திரக்கதி பாணியில் மகாபாரதக் கூத்தின் நிகழ்வுகள் வரையப்பட்ட படங்களுக்கு கவிதைகள் எழுதவேண்டுவம் என்று நண்பர்கள் பாலாஜியும், காந்தியும் சொன்னார்கள். அந்தக் கவிதைகள் படத்திற்கான விளக்கங்களாகவோ, உரைகளாகவோ இல்லாமல் சமகாலப் பிரதிபலிப்பாக இருக்க வேண்டும் என்பது அவர்களது ஆசையாக இருந்தது. படத்தின் உள்ளடக்கத்தை ஒட்டியும் ஒட்டாமலும் நவீன கவிதைகளாக அவை இருக்க வேண்டும் என்பது அவர்களது எதிர்பார்ப்பு.  இந்தக் கவிதைகளின் த்வனியை, மூத்தக் கவிஞர்களான நகுலன், ஞானக்கூத்தன், விக்கிரமாதித்யன் ஆகியோரின் கவிதைகளிலிருந்து அமைத்துக் கொண்டேன். கவிதையில் நீதி மற்றும் செய்தி அம்சம் இருக்கக்கூடாது என்று நான் எண்ணியிருந்தேன். ஆனால் நீதி அம்சம் சில கவிதைகளில் தூக்கலாக இடம்பெற்றுவிட்டது. 'பொன்மொழிகளும்' விரவிவிட்டிருக்கின்றன. நவீன கவிதை தொடர்பாக நான் கொண்டிருக்கும் எண்ணங்களோடு இந்த அம்சங்கள் சண்டை இடக்கூடியவை.  இந்தப் படங்களிலுள்ள கதாபாத்திரங்களின் நிறமும், உடல்பாவங்களும், கண்களும் அதீத உணர்வுகளை என்னிடம் எழுப்பின. அது மகாபாரதத்தில் உள்ள அதீதம் தான். அந்த அதீதம் இந்தக் கவிதைகளையும் தீண்டவேண்டும் என்று ஆசைகொண்டிருந்தேன். இந்தக் கவிதைகளை நான் எழுதும் போது தொடர்ந்து ஞானக்கூத்தனின் அழிவுப்பாதை கவிதையில் வரும்  'சொல்லப்பட்டது போல் இல்லை இந்த அழிவுப்பாதை' என்ற தொடர் நினைவில் மேலேறி வந்தபடி இருந்தது.

மகாபாரதம் தொடர்பான நினைவும், இந்தப் படங்களில் உள்ள பாரதக் கூத்து நிகழ்வுகளும், அதை வரைந்தவர்களின் கதாபாத்திரங்களும், நிறங்களும், தமிழ் புதுக்கவிதை மரபின் வளமும் , இதை எழுதியவனின் பிரக்ஞையும், போதாமையும் சேர்ந்து வெளிப்படுவதற்கு அனுமதித்த பொம்மைதான் நான்

  

 

ஆடு
மேடை தீரும் வரை
நன்மை தீமையின்
போதமற்று
தன் நிச்சயத்தில்
திளை
பிறனுக்கு
துளிகூட இடம் வைக்காமல்
அகன்று ஆக்கிரமி
மலைகள், நீர்நிலைகள்
எதையும் விட்டுவைக்காதே
வலைகளை நீட்டு
ஏகபோகம் செய்
சுயஅருவருப்பு வேண்டாம்
பசியில்லையெனினும் புசி
புணர்
வலியவன் வாழ்வான்
என்று
வித்தகம் பேசு

0000



செயல் விழுந்தது
செயல் தன் மூச்சை விட்டது
செயல் தன் ஆசை நீத்தது
செயலின் ரத்தம் உறையப்போகிறது
செயலின் பதற்றம் தணிந்தது
தீமையும் நன்மைக்கும் இடையே
செயல் முயக்கம் கொண்டது
மடிந்த செயல் மண்ணில் உரமாகும்
அவன் செயல் அவனை அமரனாக்கியது


அம்மாவுக்கு
முன்னால்
நிர்வாணம் காண்பிக்க
உனக்கு என்ன வெட்கம்...
இலை கொண்டு
பூ கொண்டு
அவளிடம்
மறைக்க முடியக்கூடியதா
பிள்ளை நிர்வாணம்
நீ சிசுவாக வாழைப்பழம் போல
அவளிடம் தானே இருந்தாய்
ஞாபகம் இல்லையா
நீயும் உண்டாயா
அந்த விலக்கப்பட்ட கனியை?




எதிரியை
வெளியிலே
பாவித்துக்கொண்டால்
தெருத்தெருவாய்
ஓடித் துரத்தி
கடைசிவரை
மூச்சுவாங்கத்தான்
வேணும்

 (லலித்கலா அகாதமியில் நடைபெற்று வரும் இன்னர் ஃப்ளோ கண்காட்சியில் இடம்பெற்றிருக்கும் மீனாட்சி மதனின் ஓவியங்கள் மற்றும் என் கவிதைகளில் சில)






Comments

கவிதைகள் எனக்கு பிடித்திருந்தது.முதல் கவிதை மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது.

Popular posts from this blog

இது துயரம்தான் பழனிவேள்

காலையில் கவின்மலரிடம் தொலைபேசிய போது தான் நண்பர்களால் நரேந்திரன் என்று அழைக்கப்படும் பழனிவேளின் மரணச் செய்தியைத் தெரிந்து கொண்டேன். பழனிவேளைத் தெரியுமா என்ற தொனியிலேயே விஷயம் உணரப்பட்டுவிட்டது. வே. பாபு மரணச் செய்தியும் அப்படித்தான் வந்தது- ஏற்கனவே தெரிந்தது உறுதிப்படுத்தப்படுவது போல. பழனிவேள் உடல்நலமில்லாமல் இருப்பது பற்றி கண்டராதித்தன் சில மாதங்களுக்கு முன்னர் என்னிடம் சொல்லியிருந்ததை மனம் கோத்திருக்க வேண்டும். இது துரதிர்ஷ்டமானது தான். பகலிரவுப் பொழுதுகளை, சில போதைப் பொழுதுகளை, படைப்பூக்கமிக்க தருணங்களைப் பகிர்ந்த நம் வயதையொத்தவர்கள் இல்லாமல் போவது.
பழனிவேளை நண்பர் என்று சொல்லமுடியாது. 90-களின் இறுதியில் 2000-ம் ஆண்டின் துவக்கத்தில் புதுக்கவிதையின் வடிவத்தை, உள்ளடக்கத்தை மாற்றிய, கவிதை வடிவத்தை வாழ்க்கையை எதிர்கொள்வதற்கான லட்சியப்பூர்வமான கருவியாகப் பாவித்த இளம் நவீன கவிஞர்களின் இயக்கம் ஒன்று செயல்பட்டது. திருநெல்வேலி, நாகர்கோவில்,  திருவண்ணாமலை, சென்னை, திண்டுக்கல் என வேறு வேறு இடங்கள் சார்ந்து அவர்கள் இயங்கினார்கள். எல்லாரும் சேர்ந்து கூடி பேசிக் கொண்டனர் என்றெல்லாம் சொல்லமுடியாது…

தேவதச்ச கணங்கள்

உலகிலேயேஅழகான உயிர்பொருள் நாய்வால்தான் அதற்குகண்இல்லை காதுஇல்லை ஒருஇதயத்திலிருந்துநீளும் துடிப்புஉண்டு மிகமிகமிக முக்கியமாக அதற்கு அன்பின்கோரைப்பற்களில் ஒன்றுகூடஇல்லை.
000

பொன்னூரிலிருந்து சிவப்பூர்செல்லும்வழியில் சதுப்புநிலநீர்நிலைகளை ஒளிரவைக்கிறான்மாலைச்சூரியன் நடைபயில்பவர்கள்காதலர்கள் ஸ்கேட்டிங்விளையாடும்குழந்தைகள் மிருதுவாக்கிய ஏகாந்தசாலையின் பக்கவாட்டில் பறக்கும்ரயில்கடந்துசெல்கிறது. காற்றில்ஆடிக்கொண்டிருக்கும் சிறுவேப்பமரங்கள் நாணல்கள் சரசரக்கும்புல் கன்னங்கரெலென்று ஒருசிறுகிளையில்

ப்ரவுனிக்குச் சில கவிதைகள்

பளபளக்கும் கண்கள் ஆடும் வால் பிரபஞ்சம் நாய்க்குட்டி வடிவத்தில் விளையாட அழைக்கிறது.
-ஒரு ஹைகூ கவிதை
ஆம், ப்ரவுனி. கோலி உருண்டைக்குள் பூவாய் ஒளிரும் ஒளிதான் உன் கண்கள் அந்தப் பூவிலிருந்து நீள்வதுதான் உனது ஆடும் துடுக்குவால்
அழைக்கிறது எல்லையற்று விளையாட.
விளையாடு விளையாட்டை நிறுத்தும் வரை மரணமில்லை
விளையாடு