Monday, 11 December 2017

பாஷோவின் பெண் பூனைகள்

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்


மிகச் சமீபத்தில்தான் என் இடத்துக்குள் பூனைகள் வரத் தொடங்கியுள்ளன. ஒருவரின் தனியிடத்துக்குள் வரும்போதுதான் பொருட்கள், உயிர்கள், நிகழ்ச்சிகளுக்கு முக்கியத்துவமும் உண்டாகிறது.
பூனைகள் என்று பன்மையில் சொன்னேன். ஆனால் உள்ளடக்கம் ஒரு பூனைதான். ஒரு பூனை வழியாகப் பல பூனைகள் அங்கிங்கெனாதபடி பரவிவிட்டன. அந்த ஒரு பூனை முதலில் என் மகளின் வழியாகத்தான் என்னிடம் வந்தது. நான் வழக்கமாக எல்லாவற்றையும் உள்ளே அனுமதிப்பதற்கு எதிர்ப்பதைப் போலவே அதையும் வேண்டாம் என்றேன். அவள் அதற்கு உணவிட்டாள். சீராட்டினாள். ஒருகட்டத்தில் நானும் அது வரும் வேளைகளில் கவனிக்கத் தொடங்கினேன். அது தெருப்பூனைதான்.
அதிகாலை நடைப்பயிற்சிக்குக் கதவைத் திறக்கும்போது அது வாலை உயர்த்தியபடி கால்களைத் தேய்த்துக்கொண்டு உள்ளே வருவதையும் வாசல் திரைச்சீலையின் அடிப்பாகத்துடன் சண்டை போடுவதையும் ரசிக்கவும் ஆரம்பித்தேன். அதற்குப் பால், பிஸ்கெட்டுடன் பால்கோவாவும் சுவைக்கத் தந்தேன். அதன் முகம் என்னில் கனியத் தொடங்கியபோது என் கருப்பை கசிய ஆரம்பித்திருக்க வேண்டும். நான் பேணிவரும் பாதுகாப்புக் கவசங்களை எல்லாம் விரைவில் உதிர்த்துவிட்டேன். அலுவலகம் விட்டு வரும்போது எனது கால்சட்டையில் தனது ரோமத்தை தேய்த்து உதிர்க்கப் பழகியிருந்தது. அதன் கொட்டாவியை அதன் வாயின் மேலண்ணம் வரை ஆழ ரசித்தேன்.
சில நாட்கள் வராமல் இருந்தபோது அதைத் தேடவும் ஆரம்பித்தோம். சில நாட்கள் கழித்து உடலில் காயத்துடன் வந்தபோது மிகவும் ஆழத்தில் நாங்கள் வதைபட்டோம். காயம் ஆறி மீண்டும் சவுந்தர்யம் துளிர்க்கும்போது சந்தோஷமாக இருந்தது. ஒருகட்டத்தில் முகங்களிலேயே காயத்துடன் வந்தது. அதற்காக வருந்துவதில்லை; தேடுவதுமில்லை; வரும்போது வெறுப்பதுமில்லை என்ற மனநிலைக்கு வந்த பிறகு வீடு மாற்ற வேண்டி வந்தது. எல்லா சாமான்களையும் ஏற்றிய பிறகு தற்செயலாக விடைகொடுப்பதைப் போல அது வந்தது. அதைத் தூக்கி எனது இருசக்கர வாகனத்தில் வைத்து புது வீட்டுக்குப் போகலாமென்று சொன்னேன். அது இறங்கிப் போய்விட்டது. எனக்கு அந்தப் பிரிவு முன்பே உணர்த்தப்பட்டிருந்தது. பூனைகள் என் கவனத்தின் ஒரு பகுதியான பிறகு, சென்னையிலுள்ள கோயில்களில் பூனைகள் என் கவனத்தில் தென்படத் தொடங்கியுள்ளன. என் சொந்த ஊரான திருநெல்வேலியில் உள்ள ஆலயங்களில் குறிப்பாக நெல்லையப்பர் கோயிலில் நான் அதிகமாகப் பூனைகளையே பார்க்காதது ஞாபகத்தில் உள்ளது. கோபுரத்தின் அடுக்குகளில் இருள் மூலைகளில் அவை பதுங்கியிருக்கலாமே தவிர அவை திரளாகக் கண்களுக்குப் பட்டதேயில்லை.
சென்னையில் குறிப்பாகக் கடற்கரையோரக் கோயில்களில் பூனைகள் இருக்கின்றன. குமரக் கோட்டத்திலுள்ள தெப்பக் குளப்படிகளில் அவை உலவுகின்றன. மயிலாப்பூர் கபாலீஸ்வரர் கோயிலில் சீமாட்டிகளின் தோற்றம் கொண்ட பூனைகள் முதல் தேசலான பணிப்பெண்களின் தோற்றம் கொண்ட பூனைகள் வரை பிரதானப் பிரகாரத்தில் வலம் வருகின்றன. கடற்கரையோரத்தில் மீன்கள் சாப்பிட்டு வளர்ந்த பூனைகள் படிப்படியாக நகர்ந்து பரம்பரைகளைக் கடந்து ஆலயங்களுக்கு வந்திருக்க வேண்டும்.
மீனிலிருந்து பாலை நோக்கிய யாத்திரை என்று சொல்லலாம். எலிகளும் சிறப்பு ஈர்ப்பாக இருக்கும். திருவான்மியூர் பாம்பன் சுவாமிகள் சமாதி ஆலயத்திலும் பூனைகள் சுதந்திரமாக அலைந்து திரிகின்றன. அங்கே சேவல்கள், நாய்கள், பூனைகள் நம்மைப் போலவே சுதந்திரக் குடிகள். உண்டியல், கருவறை, புத்தக அலமாரி என எங்கும் அலைகின்றன.
ஒரு வியாழக்கிழமையன்று இருளில் பிரசாதப் பாத்திரம் இருக்கும் நாற்காலியின் நடுப்பலகையில், சிலை போல தன் சுருண்ட வால் மேல் முனியாக அமர்ந்திருந்தது ஒரு பூனை. பாம்பன் சுவாமி கோவிலிலிருந்து திருவான்மியூர் மருந்தீஸ்வரர் ஆலயத்துக்கும் பூனைகள் பரவும் நாளை நான் எதிர்பார்த்திருக்கிறேன். பெசன்ட் நகரில் கடற்கரையோரம் புதிதாக வந்துள்ள முருகர் கோயிலில் பக்தர்களை விட காதலர்களும் பூனைகளும்தான் அதிகம் காணப் படுகின்றனர்.
சென்ற வாரம் வெள்ளிக்கிழமை கொடி மரத்துக்கு அருகே நடந்து சென்ற சூலிப் பூனையை சூலி என்று தெரியாமல் அதன் வாலை காலால் விளையாட்டாக ஆர்மோனியக் கட்டைகளை அழுத்துவது போல மென்மையாக அழுத்திவிட்டேன். வயிற்றைப் பார்த்த பிறகு சங்கடப்பட்டு கையால் தொட்டுப் பரிகாரம் செய்துகொண்டேன்.
வெளியே வந்த பிறகு நண்பரும் கவிஞருமான ஜயபாஸ்கரனுக்குத் தொலைபேசியில் அழைத்தேன். போகும் ஆலயங்களிலெல்லாம் பூனைகள் தென்படத் தொடங்கியுள்ளதைப் பகிர்ந்துகொண்டேன். சூலிப் பூனையின் வாலைத் தொட்ட கதையைச் சொன்னேன்.
சூலியாக இருக்கும் எந்த உயிரும் வேறு ரூபம் கொண்டுவிடுவதாகச் சொன்னார். பூனைகள் எல்லாமே பெண்கள்தான் என்றேன். அவர் பாஷோவின் கவிதையொன்றைப் பகிர்ந்துகொண்டார்.
‘காதலாலும் பார்லிக்கஞ்சியாலும்
மெலிவு அடைந்திருக்கும்
அந்தப் பெண் பூனை.’
ஆமாம். சரியாகத்தான் இருக்கிறது.

Sunday, 3 December 2017

அஷ்டாவக்கிரர் அஷ்டாவக்கிரி

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்



ஹென்றி கார்ட்டியே ப்ரஸ்ஸனின்

கருப்பு வெள்ளை புகைப்படத்தில் தான்

ரமணரை அவன் முதல்முறை பார்த்தான்

பெண்கள் போல மார்பிலிருந்து தொடை வரை

வெள்ளை முண்டு அணிந்திருந்தார்

அவர் வளர்த்த பசு லக்ஷ்மி

அவரது கால்களுக்கிடையே

தலை நீட்டிக் கொண்டிருந்தது

ரமணர் அவனுக்கு ஒன்றைச் சொன்னார்

அவன் கேட்கவேயில்லை

முதல் புகைப்படம் வழியாக

அவன் தனது இருபதுகளில்

அடைந்த உணர்வு சற்று அசூயை

இரைஞ்சும் அவர் கண்களைப் பார்ப்பதைத் தவிர்த்தது

இப்போதும் ஞாபகத்திலிருக்கிறது

இருபது ஆண்டுகள் ஓடிவிட்டன

ரமணரை அவன் படிக்கத் தொடங்கினான்

ரமணரின் படங்களையும்

பார்த்தான்

அறுக்கும் அவரது கண்களைப் பார்க்க

ஆசையாக இருக்கிறது அவனுக்கு

அவரது சொற்கள் அவனது மனச்சல்லடையைத் தாண்டி

கேட்கத் தொடங்கியிருக்கின்றன

சொற்கள் சொற்கள் சொற்கள்

சந்தேகம் எழத் தொடங்கியுள்ளது

சமீபத்தில் பார்த்த வீடியோ ஒன்றில்

ரமணர் பின்புறம் காட்டி

கையில் கோலுடன்

அருணாசல மலையில் நடந்து போனார்

ஓரிடத்தில் நின்று

அவனுக்கு முகம் காட்டித் திரும்பி


நான் தான் உனது அஷ்டாவக்கிரர் ன்றார்

அவனுக்குப் புரிந்தது  

அதற்குப் பிறகு

அவன் வீட்டுக்கு வந்த

ரயில் நிலையத்தில் பார்த்த

இரண்டு காகங்கள்

தன்னை எண்கோணலான அஷ்டாவக்கிரர்களாகக் காட்டின

ஒரு நாய்

நானும் அஷ்டாவக்கிரன் என்று சொல்லி

நொண்டியபடி கடந்து போனது

ஒரு மழைநாளில் முக்காடிட்டு
தெருவில் விரைந்த
கிழவி 
அஷ்டாவக்கிரியாக 
தோற்றம் காட்டி மறைந்தாள் 

இருபதுகளில் ஏற்பட்ட அசூயையின் காரணம்

அவனுக்குத் தெரியும்

அது இப்போது முக்கியமும் அல்ல.

Friday, 1 December 2017

இதாகா





காண்ஸ்டாண்டைன் பி. கவாஃபி

இதாகாவுக்குச் செல்லத் தயாராகும் போது

உங்கள் பாதை நெடியதாகவும்

முழுக்க முழுக்க சாகசங்கள் 

கண்டுபிடிப்புகளைக் கொண்டதாகவும்

இருக்கட்டுமென்று பிரார்த்தியுங்கள்.


லஸ்ட்ரிகோனியன்ஸ், சைக்லோப்ஸ்

கோபம் உமிழும் பொசீடியானைப்

பார்த்து அச்சம் வேண்டாம்.

உங்களது எண்ணங்களை உயரத்தில் 

வைத்திருக்கும் வரை

அபூர்வமான ஒரு கிளர்ச்சி

உங்கள் உயிரையும் உடலையும் கிண்டிக் 

கொண்டிருக்கும் வரை

அதைப் போன்றவற்றை உங்கள் வழியில் 

காணவே மாட்டீர்கள்.

உங்கள் ஆன்மாவுக்குள் அவர்களை நீங்கள் 

கொண்டு வராவிட்டால்

உங்கள் ஆன்மா உங்களுக்கு முன் 

அவர்களைக் கொண்டு வந்து 

நிறுத்தியிருக்காவிட்டால்

லஸ்ட்ரிகோனியன்ஸ், சைக்ளோப்ஸ்

காட்டுமிராண்டி பொசீடியானை

நீங்கள் எதிர்கொள்ளவே மாட்டீர்கள்

உங்கள் பயணத்தடம் நீண்டதாக 

இருக்கவேண்டுமென 

வேண்டிக்கொள்ளுங்கள்

நீங்கள் இதுவரை பார்த்திராத 

துறைமுகங்களைக் காணும்போது


அத்தனை மகிழ்ச்சி, உற்சாகம் கொண்ட

வேனிற்பருவத்தின் காலைப்பொழுதுகளில் 

இருக்கட்டும்

பொனீசிய வர்த்தகச் சாவடிகளில்

முத்துச்சிப்பி, பவழம், கற்பூரமணி

கருங்காலி

புலன்களைத் தூண்டும் நறுமணப் 

பொருட்களை

வேண்டுமளவு வாங்க

நீங்கள் பயணத்தை நிறுத்தலாம்.

பல எகிப்திய நகரங்களை நீங்கள் 

பார்க்கலாம்

எகிப்தின் ஞானகுருக்களிடம்

கற்கவும் கற்றதைத் தொடரவும் செய்யலாம்

இதாகா எப்போதும் மனதில் இருக்கட்டும்.

அங்கே சென்று சேர்வதற்குத்தான் நீங்கள் 

விதிக்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள்.

ஆனால் பயணத்தில் எந்த அவசரமும் 

வேண்டாம்.

வருடங்கள் எடுத்துக் கொண்டால் 

நல்லதுதான்,

நீங்கள் தீவை அடையும்போது முதுமையை 

எட்டியிருப்பீர்கள் 

இதாகா உங்களை செல்வந்தனாக்கும் என்ற 

நப்பாசைக்கு அவசியமின்றி

வழியில் சம்பாதித்த அத்தனையோடும் 

நீங்கள் வளமுடன் இருப்பீர்கள்

இதாகா உங்களுக்கு அற்புதமான 

யாத்திரையை வழங்கியது.

அவளின்றி நீங்கள் கிளம்பியிருக்கவே 

மாட்டீர்கள்.

உங்களுக்கு இனி தருவதற்கு அவளிடம் 

ஒன்றுமேயில்லை.


அவளை நீங்கள் வறியவளென்று 

கண்டாலும்

இதாகா உங்களை ஏமாற்றப் போவதில்லை

அனுபவம் எத்தனையோ அத்தனை 

ஞானவான் நீங்கள்

அப்போது இதாகாக்கள் என்பவை 

என்னவென்பதையும்

நீங்கள் புரிந்துகொள்வீர்கள்.

குறிப்புகள்

இதாகா- அயோனியக் கடலில் உள்ள கிரேக்கத் தீவு. ஹோமரின் ஒடிசியஸ் காலத்திலிருந்து நெடுந்தொலைவுக்குப் பிறகு வரும் லட்சிய இலக்காக இருக்கும் பெயர் இதாகா.

லஸ்ட்ரிகோனியன்ஸ் – மனிதர்களை உண்ணும் ராட்சதர்கள்

சைக்ளோப்ஸ்- ஒற்றைக்கண்ணர்கள்

பொசீடான் – கடல் கடவுள்





ஷோபா சக்தியின் இச்சா

துயரம் , இழப்பு , மரணம் , சித்திரவதைகள் , ரத்தக் கோரங்கள் நிகழ்ந்த பிறகு சொல்லப்படுகையில் அவை எத்தனை கொடூரமானதாக இருந்திருந்தாலும் அவை...