Skip to main content

ஜெயமோகன் ஏன் மறுக்கவேண்டும்?




ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்

பத்மஸ்ரீ விருது என்பது பாஜக அரசு கொடுக்கும் விருது அல்ல; இந்தியா என்ற தேசம் கொடுக்கும் விருது. ஆனாலும் அவதூறுகளுக்கு அஞ்சி அதை மறுக்கிறேன் என்று ஜெயமோகன் கூறியிருக்கிறார். அதுதான் எனது புரிதலும் கூட. 

அத்துடன் இந்த விருது குறித்த அனைத்து விவரங்களும் நடவடிக்கைகளும் எனக்குத் தெரியுமென்றும் ஜெயமோகன் கூறியிருக்கிறார். உயர் அதிகார மட்டத்தில் இருக்கும் நண்பர்களும் ஜெயமோகனுக்கு பத்மஸ்ரீ அங்கீகாரத்தை ஜெயமோகனுக்கு வாங்கிக் கொடுப்பதில் ஆர்வமாக இருந்ததாக அவரே தனது இணையத்தளத்தில் தெரிவித்தும் உள்ளார்.

இதுகுறித்த எனது அபிப்ராயம் என்னவெனில், பத்மஸ்ரீ விருதை இந்தியாவின் குடிமகனாக அவர் வாங்கியிருக்க வேண்டுமென்பதே. பத்மஸ்ரீ விருது மட்டுமல்ல, பத்ம்பூஷன், பத்மவிபூஷன், பாரதரத்னா என்று எத்தகைய விருதுகளுக்கும் அவர் தகுதியானவர் என்பதே என் போன்ற தமிழ் வாசகர்களின் நிலைப்பாடும் கூட.

பெனடிக்ட் ஆண்டர்சன் போன்றவர்கள் வழி என்னைப் போன்ற 'சிறிய' குடிமக்களைப் பொறுத்தவரை தேசியம் என்பது கற்பிதம் தான். யாரோ ஒருவரது கற்பனையில் இதெல்லாம் நடக்கிறது. தேசியம் என்பதை தொடர்ந்து உறுதிசெய்ய சல்மான் ருஷ்டி சொல்வதைப் போல தொடர்ந்து ரத்தபலிகளும் தேவைப்படுகின்றன. ஆனால் ஜெயமோகன் போன்ற எழுத்தாளர்கள் உண்மையிலேயே தேசத்தின் அகண்டத்தையும் அது தரும் நல்லுணர்வையும் அடைந்தவர்கள். தேசம் என்னும் கருத்தாக்கத்தை வலுவூட்டத் தொடர்ந்து தங்கள் எழுத்துகள் மூலமாகப் பாடுபடுபவர்கள். அவர்களுக்கு இதுபோன்ற விருதுகள் உண்மையில் ஊக்கமருந்துகள்.  

எத்தனை கண்டனங்கள் எதிர்ப்புகள் வந்தாலும் ஜெயமோகன் இந்தியாவின் முக்கியமான படைப்பு மற்றும் கருத்துலக சக்தி என்பதை யாராலும் மறுக்கவே முடியாது. இந்தியா முழுவதும் ஜெயமோகனைப் போல தற்கொலைப் படை வைத்திருக்கும் ஒரு எழுத்தாளனையும் நாம் காணவே இயலாது. அது மனித ஆற்றல் தொடர்பான காரியமும் அல்ல. 

தமிழ் எழுத்தாளர்களில் எனக்குத் தெரிந்து இந்திரா பார்த்தசாரதியும் ந.முத்துசாமியும் பத்மஸ்ரீ விருது வாங்கியுள்ளார்கள். 

ஜெயமோகன் எத்தனை அளவுக்கு அரசு விருதுகளுக்குத் தகுதியானவரோ அத்தனை அளவுக்கு அதிகார செல்வாக்கும் உள்ளவர். முன்னாள் காங்கிரஸ் தலைவர் மூப்பனாரிலிருந்து அவரது செல்வாக்கு மிகவும் பரந்துவிரிந்தது என்பதை அவரே தொடர்ந்து நமக்குக் கூறிவருகிறார்.

 காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐக்கிய முன்னேற்ற கூட்டணி ஆட்சியில் இருந்தபோதே ஜெயமோகனுக்கு பத்மஸ்ரீ விருது வழங்குவதற்கான முயற்சிகள் தொடங்கியிருக்கின்றன என்பதை அவரே கூறுகிறார். வழக்கம்போல அரசு மற்றும் அரசு அதிகாரிகளின் செயல்பாடுகள் தாமதமாகியிருக்கின்றன. அவ்வளவுதான். 

விருதுகள் மற்றும் அங்கீகாரங்களை ஒருவர் தன் படைப்புகளால் ஈர்ப்பது வேறு செயல்முறை. அங்கீகாரங்களுக்காக நடக்கும் நடவடிக்கைகளைத் தெரிந்துகொண்டே மௌனமாக ஊக்குவிப்பது இன்னொரு செயல்முறை.
ஜெயமோகன் நினைத்த நேரத்தில் பத்மஸ்ரீ வரவில்லை. அவருக்குப் பாதகமான சூழ்நிலையில் வந்துவிட்டது என்பதே அவரது தரப்பு என்று நான் புரிந்துகொள்கிறேன்.

ஜெயமோகன் எப்போதும் எத்தனை கண்டனத்துக்குரிய நிலைப்பாட்டை எடுத்தாலும் அதில் தர்க்கத்தெளிவு இருக்கும். பத்மஸ்ரீ அங்கீகாரத்தை மறுப்பதற்கான தர்க்கத் தெளிவு ஏதும் அவரிடம் இல்லை. 
--------------------------
ஒரு சிறிய விளக்கம்

ஜெயமோகன் பத்மஸ்ரீ அங்கீகாரத்தை மறுத்தது தொடர்புடையதாக முகநூல் விவாதத்தில், நாகர்கோவிலைச் சேர்ந்த நெய்தல் கிருஷ்ணன் வழங்கும் ‘சுந்தர ராமசாமி விருதை நான் மறுத்தது குறித்து எனது நண்பரும் மதிப்புரியவருமான லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் சில  சந்தேகங்களை முகநூலில் எழுப்பியிருக்கிறார். 

‘சுந்தர ராமசாமி பெயரால் வழங்கப்படும் விருதை முதலில் லக்ஷ்மி மணிவண்ணனுக்கே தரவேண்டும் என்பது எனது நிலைப்பாடாக இருந்தது. அத்துடன் காலச்சுவடு நிறுவனம் பின்னிருந்து இயங்கும் விருதாக எனக்குப் பட்டதால் அந்த விருதை நான் மறுத்தேன். அதை பட்டவர்த்தனமாகச் சொல்லும் அளவுக்கு எனக்கு அதிகாரமோ செல்வாக்கோ இல்லையென்பதால் அதை பகிங்கரமாக்க விரும்பவில்லை. அது லக்ஷ்மி மணிவண்ணனுக்கும் தெரியும். 

விரல்விட்டு எண்ணும் அளவில் உள்ள நண்பர்களுக்குச் சொன்னேன். எனக்கும் எனது படைப்புகளுக்கும் அவர்களுடன் நேரடித் தொடர்பு உண்டென்பதால் சொன்னேன். லக்ஷ்மி மணிவண்ணனிடமும் பகிர்ந்துகொண்டேன்.

எனது தந்தைக்கு இடமில்லாத ஒரு திருமண விருந்தில் எனக்கும் இடமில்லையென்பதை லக்ஷ்மி மணிவண்ணனுக்கும் எனக்கும் சேர்ந்துதான் சுந்தர ராமசாமி பேசியிருக்கிறார்.

நான் அவர்களின் மேடையில் எப்போதும் ஏறமாட்டேன்.
நாகர்கோவில் என்ற ஊரில் ‘லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் என்ற சுந்தர ராமசாமியின் முதன்மை மாணவர்களில் ஒருவரும், சிறந்த படைப்பாளியும் அங்கீகரிக்கப்படாத மேடையில் நான் ‘சுந்தர ராமசாமி விருதை வாங்கக் கூடாது என்று நினைத்தேன். சுந்தர ராமசாமி விருது உருவாக்கப்பட்ட தருணத்தில் அவர் நாற்பது வயதைக் கடக்கவில்லை என்பதே எனது ஞாபகம்.

அத்துடன் சுந்தர ராமசாமி பெயரால் வழங்கப்படும் விருதை நான் ஏற்காமல் இருப்பதை சுந்தர ராமசாமி என்ற மூத்த ஆசிரியனின் ஆன்மா புரிந்துகொள்ளும் என்றும் நினைத்தேன். நெய்தல் கிருஷ்ணனிடம் அதைச் சொல்லவும் செய்தேன். இந்த விருது அறிவிப்பே அவரது ஆசிர்வாதம் என்று நெய்தல் கிருஷ்ணனிடம் சொன்னேன்.

சுந்தர ராமசாமியின் ஆசிர்வாதம் நம் எல்லாரையும் காக்கவேண்டும்.

Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக