Skip to main content

ஜெயமோகன் ஏன் மறுக்கவேண்டும்?




ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்

பத்மஸ்ரீ விருது என்பது பாஜக அரசு கொடுக்கும் விருது அல்ல; இந்தியா என்ற தேசம் கொடுக்கும் விருது. ஆனாலும் அவதூறுகளுக்கு அஞ்சி அதை மறுக்கிறேன் என்று ஜெயமோகன் கூறியிருக்கிறார். அதுதான் எனது புரிதலும் கூட. 

அத்துடன் இந்த விருது குறித்த அனைத்து விவரங்களும் நடவடிக்கைகளும் எனக்குத் தெரியுமென்றும் ஜெயமோகன் கூறியிருக்கிறார். உயர் அதிகார மட்டத்தில் இருக்கும் நண்பர்களும் ஜெயமோகனுக்கு பத்மஸ்ரீ அங்கீகாரத்தை ஜெயமோகனுக்கு வாங்கிக் கொடுப்பதில் ஆர்வமாக இருந்ததாக அவரே தனது இணையத்தளத்தில் தெரிவித்தும் உள்ளார்.

இதுகுறித்த எனது அபிப்ராயம் என்னவெனில், பத்மஸ்ரீ விருதை இந்தியாவின் குடிமகனாக அவர் வாங்கியிருக்க வேண்டுமென்பதே. பத்மஸ்ரீ விருது மட்டுமல்ல, பத்ம்பூஷன், பத்மவிபூஷன், பாரதரத்னா என்று எத்தகைய விருதுகளுக்கும் அவர் தகுதியானவர் என்பதே என் போன்ற தமிழ் வாசகர்களின் நிலைப்பாடும் கூட.

பெனடிக்ட் ஆண்டர்சன் போன்றவர்கள் வழி என்னைப் போன்ற 'சிறிய' குடிமக்களைப் பொறுத்தவரை தேசியம் என்பது கற்பிதம் தான். யாரோ ஒருவரது கற்பனையில் இதெல்லாம் நடக்கிறது. தேசியம் என்பதை தொடர்ந்து உறுதிசெய்ய சல்மான் ருஷ்டி சொல்வதைப் போல தொடர்ந்து ரத்தபலிகளும் தேவைப்படுகின்றன. ஆனால் ஜெயமோகன் போன்ற எழுத்தாளர்கள் உண்மையிலேயே தேசத்தின் அகண்டத்தையும் அது தரும் நல்லுணர்வையும் அடைந்தவர்கள். தேசம் என்னும் கருத்தாக்கத்தை வலுவூட்டத் தொடர்ந்து தங்கள் எழுத்துகள் மூலமாகப் பாடுபடுபவர்கள். அவர்களுக்கு இதுபோன்ற விருதுகள் உண்மையில் ஊக்கமருந்துகள்.  

எத்தனை கண்டனங்கள் எதிர்ப்புகள் வந்தாலும் ஜெயமோகன் இந்தியாவின் முக்கியமான படைப்பு மற்றும் கருத்துலக சக்தி என்பதை யாராலும் மறுக்கவே முடியாது. இந்தியா முழுவதும் ஜெயமோகனைப் போல தற்கொலைப் படை வைத்திருக்கும் ஒரு எழுத்தாளனையும் நாம் காணவே இயலாது. அது மனித ஆற்றல் தொடர்பான காரியமும் அல்ல. 

தமிழ் எழுத்தாளர்களில் எனக்குத் தெரிந்து இந்திரா பார்த்தசாரதியும் ந.முத்துசாமியும் பத்மஸ்ரீ விருது வாங்கியுள்ளார்கள். 

ஜெயமோகன் எத்தனை அளவுக்கு அரசு விருதுகளுக்குத் தகுதியானவரோ அத்தனை அளவுக்கு அதிகார செல்வாக்கும் உள்ளவர். முன்னாள் காங்கிரஸ் தலைவர் மூப்பனாரிலிருந்து அவரது செல்வாக்கு மிகவும் பரந்துவிரிந்தது என்பதை அவரே தொடர்ந்து நமக்குக் கூறிவருகிறார்.

 காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐக்கிய முன்னேற்ற கூட்டணி ஆட்சியில் இருந்தபோதே ஜெயமோகனுக்கு பத்மஸ்ரீ விருது வழங்குவதற்கான முயற்சிகள் தொடங்கியிருக்கின்றன என்பதை அவரே கூறுகிறார். வழக்கம்போல அரசு மற்றும் அரசு அதிகாரிகளின் செயல்பாடுகள் தாமதமாகியிருக்கின்றன. அவ்வளவுதான். 

விருதுகள் மற்றும் அங்கீகாரங்களை ஒருவர் தன் படைப்புகளால் ஈர்ப்பது வேறு செயல்முறை. அங்கீகாரங்களுக்காக நடக்கும் நடவடிக்கைகளைத் தெரிந்துகொண்டே மௌனமாக ஊக்குவிப்பது இன்னொரு செயல்முறை.
ஜெயமோகன் நினைத்த நேரத்தில் பத்மஸ்ரீ வரவில்லை. அவருக்குப் பாதகமான சூழ்நிலையில் வந்துவிட்டது என்பதே அவரது தரப்பு என்று நான் புரிந்துகொள்கிறேன்.

ஜெயமோகன் எப்போதும் எத்தனை கண்டனத்துக்குரிய நிலைப்பாட்டை எடுத்தாலும் அதில் தர்க்கத்தெளிவு இருக்கும். பத்மஸ்ரீ அங்கீகாரத்தை மறுப்பதற்கான தர்க்கத் தெளிவு ஏதும் அவரிடம் இல்லை. 
--------------------------
ஒரு சிறிய விளக்கம்

ஜெயமோகன் பத்மஸ்ரீ அங்கீகாரத்தை மறுத்தது தொடர்புடையதாக முகநூல் விவாதத்தில், நாகர்கோவிலைச் சேர்ந்த நெய்தல் கிருஷ்ணன் வழங்கும் ‘சுந்தர ராமசாமி விருதை நான் மறுத்தது குறித்து எனது நண்பரும் மதிப்புரியவருமான லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் சில  சந்தேகங்களை முகநூலில் எழுப்பியிருக்கிறார். 

‘சுந்தர ராமசாமி பெயரால் வழங்கப்படும் விருதை முதலில் லக்ஷ்மி மணிவண்ணனுக்கே தரவேண்டும் என்பது எனது நிலைப்பாடாக இருந்தது. அத்துடன் காலச்சுவடு நிறுவனம் பின்னிருந்து இயங்கும் விருதாக எனக்குப் பட்டதால் அந்த விருதை நான் மறுத்தேன். அதை பட்டவர்த்தனமாகச் சொல்லும் அளவுக்கு எனக்கு அதிகாரமோ செல்வாக்கோ இல்லையென்பதால் அதை பகிங்கரமாக்க விரும்பவில்லை. அது லக்ஷ்மி மணிவண்ணனுக்கும் தெரியும். 

விரல்விட்டு எண்ணும் அளவில் உள்ள நண்பர்களுக்குச் சொன்னேன். எனக்கும் எனது படைப்புகளுக்கும் அவர்களுடன் நேரடித் தொடர்பு உண்டென்பதால் சொன்னேன். லக்ஷ்மி மணிவண்ணனிடமும் பகிர்ந்துகொண்டேன்.

எனது தந்தைக்கு இடமில்லாத ஒரு திருமண விருந்தில் எனக்கும் இடமில்லையென்பதை லக்ஷ்மி மணிவண்ணனுக்கும் எனக்கும் சேர்ந்துதான் சுந்தர ராமசாமி பேசியிருக்கிறார்.

நான் அவர்களின் மேடையில் எப்போதும் ஏறமாட்டேன்.
நாகர்கோவில் என்ற ஊரில் ‘லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் என்ற சுந்தர ராமசாமியின் முதன்மை மாணவர்களில் ஒருவரும், சிறந்த படைப்பாளியும் அங்கீகரிக்கப்படாத மேடையில் நான் ‘சுந்தர ராமசாமி விருதை வாங்கக் கூடாது என்று நினைத்தேன். சுந்தர ராமசாமி விருது உருவாக்கப்பட்ட தருணத்தில் அவர் நாற்பது வயதைக் கடக்கவில்லை என்பதே எனது ஞாபகம்.

அத்துடன் சுந்தர ராமசாமி பெயரால் வழங்கப்படும் விருதை நான் ஏற்காமல் இருப்பதை சுந்தர ராமசாமி என்ற மூத்த ஆசிரியனின் ஆன்மா புரிந்துகொள்ளும் என்றும் நினைத்தேன். நெய்தல் கிருஷ்ணனிடம் அதைச் சொல்லவும் செய்தேன். இந்த விருது அறிவிப்பே அவரது ஆசிர்வாதம் என்று நெய்தல் கிருஷ்ணனிடம் சொன்னேன்.

சுந்தர ராமசாமியின் ஆசிர்வாதம் நம் எல்லாரையும் காக்கவேண்டும்.

Comments

Popular posts from this blog

க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் உருவாக்கிய புத்தக உணர்வு

தமிழில் மொழி, கலை, பண்பாடு சார்ந்த அறிவுத்துறைகளில் ஈடுபடுபவர்களின் எண்ணிக்கை தமிழகத்தின் மக்கள் தொகையை ஒப்பிடும்போது குறைவாகவே தொடர்ந்து இருந்துவருகிறது. அந்தச் சிறுபான்மை வட்டத்துக்குள் இருந்தவர்கள், இருப்பவர்கள் எல்லார் மீதும் தான் வெளியிட்ட புத்தகங்கள் மூலம் கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தாக்கம் செலுத்துபவராக க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் இருந்திருக்கிறார். நவீன இலக்கியம் தொடங்கி மொழியியல், தத்துவம், நாட்டார் வழக்காற்றியல், சினிமா, தொல்லியல், சூழியல், கானுயிரியல், மருத்துவம், ஆன்மிகம் என்று பல்வேறு அறிவுத்துறைகள் சார்ந்து தீவிரமான தேடல் உடைய தமிழர்கள் ஒவ்வொருவரும் க்ரியா வெளியிட்ட நூல்கள் சிலவற்றால் உந்துதலைப் பெற்றிருப்பார்கள். க்ரியா வெளியிட்ட அந்நியன், விசாரணை, அபாயம் போன்ற இலக்கிய நூல்களால் தாக்கம் பெற்றிருந்த லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் வீட்டில் அவர் தொலைக்காத புத்தகங்களில் ஒன்றாக டேவிட் வெர்னர் எழுதிய ‘டாக்டர் இல்லாத இடத்தில்’ புத்தகத்தை அவரது மூத்த மகன் பிறக்கும்வரை பாதுகாத்தும் கையேடாகப் பயன்படுத்தியும் வந்தார். மூன்றாம் உலக நாட்டில் மருத்துவர் இல்லாத சூழலில், பேதி, காய்ச்சல், பிரசவம் ப

பெரியாரைப் பற்றி எழுதப்பட்ட நவீன கவிதையைப் படித்திருக்கிறாயா சங்கர்?

ஓவியம் : ராஜராஜன் எனக்குத் தெரிந்து இல்லை. அது ஆச்சரியமான விஷயம்தான். எத்தனையோ வரலாற்றுக் கதாபாத்திரங்கள் இடம்பெற்ற நவீன கவிதையில் பெரியார் பற்றி எழுதப்பட்ட கவிதை ஒன்றை இதுவரை நான் பார்த்ததில்லை. அழகுக்கும் அழகியலுக்கும் எதிரானவர் என்பதால் பெரியார் கவிதையில் இடம்பெறவே இல்லாமல் போனாரா சங்கர்? உண்மைக்கு அருகில் வரும் காரணங்களில் ஒன்றாக அது இருக்குமென்றுதான் தோன்றுகிறது. புனிதம் ஏற்றப்படாத அழகு என்று ஒன்று இருக்கிறதா? இயற்கை, கலாசாரம் உட்பட திரட்டப்பட்ட எல்லா செல்வங்களின் உபரியாகவும் பாகுபாட்டை உருவாக்குவதாகவும் அவர் கலையை கவிதையை அழகைப் பார்த்திருப்பார்தானே. அப்படியான பின்னணியில் அவர் கவிதையையும் கவிஞர்களையும் புறக்கணித்ததைப் போலவே நவீன கவிதையும் அவரைப் புறக்கணித்துவிட்டது போலும்.  அழகு ஒரு அனுபவம் இல்லையா சங்கர்? நல்ல என்று மனம் கொடுக்கும் அந்த விளக்கத்தின் வழியாக அங்கே பேதம் வந்துவிடுகிறது. அனுபவத்தின் பேதத்திலிருந்து தான் தீண்டாமை தொடங்குகிறது. அதனால்தான், தனது தடியால் அழகைத் தட்டிவிட்டு பாம்பைப் போலப் பிடித்து அடிக்க அலைந்தார் போலும் பெரியார். புதுக்கவிதை உருவான சூழலும், புதுக்கவிதைய

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது. புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில். அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார். துறவியின் முன்