Skip to main content

காதல் அற்ற காதல் கவிதைகள்



இந்தக் கோடை
எந்த நினைவுகளின் மேலும் சாய்ந்து
இளைப்பாறவோ
துக்கப்படவோ
அனுமதிக்கப் போவதில்லை
பழுத்து உதிர்ந்து
வேனலின் நீராவிக் கலத்தில்
அவியும் இலைகளின்
மணத்தை நான் அப்படியே
முகரவேண்டும்


அதிகாலையில் ஆறுதலாகப் பெய்யும்
பின்பனிக்கு
என் உடலை
எந்த முன்ஞாபகங்களுமின்றி
சுத்தமாகத் துடைத்துத் தர வேண்டும்


ஒரு பறவையை அதன் வாலின் துடிப்போடு
நிகழ்கணத்தில் அப்படியே பார்க்கவேண்டும்
கடக்கும் பெண்ணின் உடல் எழிலை
குட்டிக் குழந்தைகளை
தன்னிரக்கமின்றி ரசிக்க வேண்டும்


சென்றவளின் சுவடின்றி
இந்தக் கோடை தரும் காதலுணர்வை
என் உதடுகளை நானே தடவி
ருசிப்பதைப் போல
நான் தனியே சுவைக்க வேண்டும்


இந்தக் கோடையில் பெருகி
என்னைக் கொல்லும்
ஒவ்வொன்றையும்
தொட்டுத் தொட்டு அழித்து
மீண்டும் ஏகாந்தத் தனியனாக வேண்டும்.

தெரியாதா பேரன்பே


தெரியாததன் பெருந்துளையிலிருந்து தானே
அவள் வந்தாள்
வந்த துளைக்குள்ளேயே
அவளும் மறைந்து போனாள்
காதலும் மறைந்தது
தெரியாததற்குள்

நீ
இதுவரை எதையெல்லாம் தவறவிட்டிருக்கிறாய்
சங்கரா
சிறுபையனாய்
எத்தனை நாணயங்களை
தெரியாமல் தெரியாமல்
அதற்கெல்லாம் காரணம்
தெரிந்ததா தெரியுமா
சங்கரா


தெரியாததை நோண்டாதே
சங்கரா
தெரியாததற்கு முன் தண்டனிடு சங்கரா
தெரியாததற்குள்
உன் ஆசைகளையும் நினைவுகளையும்
அள்ளியள்ளி இடு
அப்போது
தகிக்கும் வெயிலில்
எரியும் உன் சடலத்தின் புகை
உனக்குச் சுகந்தமாகும் சங்கரா

ஜங்கோ ஜாங்கோ



காலை முதல்
வெப்பம் முறுகும் பாலையில்
புல்வெளிகளில்
நிறுத்தங்களில் ஓய்வறைகளில்
நினைவுகள் கொள்ளாது
கடக்க வேண்டிய கௌபாய் வீரன் நீ
ஷங்கர்


சில நேரங்களில் அடிமைகளை விடுவிக்கும் போர்வீரன்
சில நேரங்களில் அடிமைகளோடு அடிமைகளாக வரிசையில் செல்பவன்
நீ எப்போதும் தனியாக இருந்ததும் இல்லை
நீ எப்போதும் காதலிக்கப்பட்டதும் இல்லை

மரணமும் வன்மமும் காதலும் பிரிவும்
வந்து வந்து போகும் நிலையங்கள் தான்
ஷங்கர்


நித்தம் நித்தம் நித்தியமாகக்
கடக்க வேண்டும்
தண்ணீர் மட்டுமே மெய்
உன் குதிரை
தத்துவம் சொல்வதைக் கேள்
உனது துயரம்
சற்றுப் புதிராக இருக்கிறது என்கிறாய்
எல்லாருக்கும் எல்லாமும் அப்படித்தானே இருக்கிறது
ஷங்கர்


இதுவரை படைக்கப்பட்ட அத்தனை இசையும்
பிரிவையும் விரகத்தையும் தானே பேசுகிறது
ஷங்கர்

இந்த வெயில் மிகவும் கொடூரமானது என்கிறாய்
எப்போதும் இந்த வெயில் இப்படித்தானே இருக்கிறது
ஷங்கர்


இப்போது அவள் இல்லை
நீ மறுபடியும் காதலிக்கப்பட்டதேயில்லையா
நீ அடுத்த நாளை எதிர்கொண்டே ஆகவேண்டும்
ஷங்கர்


உனது காதல் கடந்துபோய் விட்டது
நீ ஒருபொழுதில் காதலிக்கப்பட்டாய்
அவ்வளவுதான்
ஷங்கர்


இதமான பட்டாணி சூப்பை அருந்தும்போது
ஒரு நிலப்பரப்பைக் கடக்கும்போது
நீ சோகமாய் உணரலாம்
ஷங்கர்


மழை பெய்யும்
சூரியன் ஒளிரும்
நமது மரணத்திற்குப் பிறகு
நமது குழந்தைகளுக்கும் ஒளிரும்
ஷங்கர்


ஒரு பொழுதில் நீ காதலித்தாய்
எப்போதைக்குமாய்
நீ கடந்து செல்லத்தான் வேண்டும்
ஷங்கர்


(ஜாங்கோ அன்செய்ன்ட் படத்தின் பிரதான தாக்கத்திலிருந்து எழுதப்பட்ட கவிதை இது. சில வரிகளும் எடுத்தாளப்பட்டுள்ளன அந்தப் பாடலைக் காண  https://www.youtube.com/watch?v=OhlVBpEnjig&list=PLcpBBg8UA1Oxz7973OVcCzyBR-caH7hCQ)

 இப்படித்தான்


அந்த தென்னைமரத்தினடியில் தான்
அன்று
நீயும் நானும்
பேசி முயங்கி
விருத்தி செய்த
புறாக்களும்
நம் காதலும் நடைபயின்றது.
இன்று அந்தத் தென்னையிலிருந்து
ஒரு பழுத்த மட்டை
இற்று வீழ்ந்தது.

எங்கள் ஊரில் ஒவ்வொரு மரணம் நிகழும்போதும்
புழக்கடைத் தோட்டத்து தென்னை மரத்திலிருந்து
இப்படித்தான்
ஒரு பச்சை மட்டை சரிக்கப்படும்.






Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக