Skip to main content

காதல் அற்ற காதல் கவிதைகள்



இந்தக் கோடை
எந்த நினைவுகளின் மேலும் சாய்ந்து
இளைப்பாறவோ
துக்கப்படவோ
அனுமதிக்கப் போவதில்லை
பழுத்து உதிர்ந்து
வேனலின் நீராவிக் கலத்தில்
அவியும் இலைகளின்
மணத்தை நான் அப்படியே
முகரவேண்டும்


அதிகாலையில் ஆறுதலாகப் பெய்யும்
பின்பனிக்கு
என் உடலை
எந்த முன்ஞாபகங்களுமின்றி
சுத்தமாகத் துடைத்துத் தர வேண்டும்


ஒரு பறவையை அதன் வாலின் துடிப்போடு
நிகழ்கணத்தில் அப்படியே பார்க்கவேண்டும்
கடக்கும் பெண்ணின் உடல் எழிலை
குட்டிக் குழந்தைகளை
தன்னிரக்கமின்றி ரசிக்க வேண்டும்


சென்றவளின் சுவடின்றி
இந்தக் கோடை தரும் காதலுணர்வை
என் உதடுகளை நானே தடவி
ருசிப்பதைப் போல
நான் தனியே சுவைக்க வேண்டும்


இந்தக் கோடையில் பெருகி
என்னைக் கொல்லும்
ஒவ்வொன்றையும்
தொட்டுத் தொட்டு அழித்து
மீண்டும் ஏகாந்தத் தனியனாக வேண்டும்.

தெரியாதா பேரன்பே


தெரியாததன் பெருந்துளையிலிருந்து தானே
அவள் வந்தாள்
வந்த துளைக்குள்ளேயே
அவளும் மறைந்து போனாள்
காதலும் மறைந்தது
தெரியாததற்குள்

நீ
இதுவரை எதையெல்லாம் தவறவிட்டிருக்கிறாய்
சங்கரா
சிறுபையனாய்
எத்தனை நாணயங்களை
தெரியாமல் தெரியாமல்
அதற்கெல்லாம் காரணம்
தெரிந்ததா தெரியுமா
சங்கரா


தெரியாததை நோண்டாதே
சங்கரா
தெரியாததற்கு முன் தண்டனிடு சங்கரா
தெரியாததற்குள்
உன் ஆசைகளையும் நினைவுகளையும்
அள்ளியள்ளி இடு
அப்போது
தகிக்கும் வெயிலில்
எரியும் உன் சடலத்தின் புகை
உனக்குச் சுகந்தமாகும் சங்கரா

ஜங்கோ ஜாங்கோ



காலை முதல்
வெப்பம் முறுகும் பாலையில்
புல்வெளிகளில்
நிறுத்தங்களில் ஓய்வறைகளில்
நினைவுகள் கொள்ளாது
கடக்க வேண்டிய கௌபாய் வீரன் நீ
ஷங்கர்


சில நேரங்களில் அடிமைகளை விடுவிக்கும் போர்வீரன்
சில நேரங்களில் அடிமைகளோடு அடிமைகளாக வரிசையில் செல்பவன்
நீ எப்போதும் தனியாக இருந்ததும் இல்லை
நீ எப்போதும் காதலிக்கப்பட்டதும் இல்லை

மரணமும் வன்மமும் காதலும் பிரிவும்
வந்து வந்து போகும் நிலையங்கள் தான்
ஷங்கர்


நித்தம் நித்தம் நித்தியமாகக்
கடக்க வேண்டும்
தண்ணீர் மட்டுமே மெய்
உன் குதிரை
தத்துவம் சொல்வதைக் கேள்
உனது துயரம்
சற்றுப் புதிராக இருக்கிறது என்கிறாய்
எல்லாருக்கும் எல்லாமும் அப்படித்தானே இருக்கிறது
ஷங்கர்


இதுவரை படைக்கப்பட்ட அத்தனை இசையும்
பிரிவையும் விரகத்தையும் தானே பேசுகிறது
ஷங்கர்

இந்த வெயில் மிகவும் கொடூரமானது என்கிறாய்
எப்போதும் இந்த வெயில் இப்படித்தானே இருக்கிறது
ஷங்கர்


இப்போது அவள் இல்லை
நீ மறுபடியும் காதலிக்கப்பட்டதேயில்லையா
நீ அடுத்த நாளை எதிர்கொண்டே ஆகவேண்டும்
ஷங்கர்


உனது காதல் கடந்துபோய் விட்டது
நீ ஒருபொழுதில் காதலிக்கப்பட்டாய்
அவ்வளவுதான்
ஷங்கர்


இதமான பட்டாணி சூப்பை அருந்தும்போது
ஒரு நிலப்பரப்பைக் கடக்கும்போது
நீ சோகமாய் உணரலாம்
ஷங்கர்


மழை பெய்யும்
சூரியன் ஒளிரும்
நமது மரணத்திற்குப் பிறகு
நமது குழந்தைகளுக்கும் ஒளிரும்
ஷங்கர்


ஒரு பொழுதில் நீ காதலித்தாய்
எப்போதைக்குமாய்
நீ கடந்து செல்லத்தான் வேண்டும்
ஷங்கர்


(ஜாங்கோ அன்செய்ன்ட் படத்தின் பிரதான தாக்கத்திலிருந்து எழுதப்பட்ட கவிதை இது. சில வரிகளும் எடுத்தாளப்பட்டுள்ளன அந்தப் பாடலைக் காண  https://www.youtube.com/watch?v=OhlVBpEnjig&list=PLcpBBg8UA1Oxz7973OVcCzyBR-caH7hCQ)

 இப்படித்தான்


அந்த தென்னைமரத்தினடியில் தான்
அன்று
நீயும் நானும்
பேசி முயங்கி
விருத்தி செய்த
புறாக்களும்
நம் காதலும் நடைபயின்றது.
இன்று அந்தத் தென்னையிலிருந்து
ஒரு பழுத்த மட்டை
இற்று வீழ்ந்தது.

எங்கள் ஊரில் ஒவ்வொரு மரணம் நிகழும்போதும்
புழக்கடைத் தோட்டத்து தென்னை மரத்திலிருந்து
இப்படித்தான்
ஒரு பச்சை மட்டை சரிக்கப்படும்.






Comments

Popular posts from this blog

க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் உருவாக்கிய புத்தக உணர்வு

தமிழில் மொழி, கலை, பண்பாடு சார்ந்த அறிவுத்துறைகளில் ஈடுபடுபவர்களின் எண்ணிக்கை தமிழகத்தின் மக்கள் தொகையை ஒப்பிடும்போது குறைவாகவே தொடர்ந்து இருந்துவருகிறது. அந்தச் சிறுபான்மை வட்டத்துக்குள் இருந்தவர்கள், இருப்பவர்கள் எல்லார் மீதும் தான் வெளியிட்ட புத்தகங்கள் மூலம் கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தாக்கம் செலுத்துபவராக க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் இருந்திருக்கிறார். நவீன இலக்கியம் தொடங்கி மொழியியல், தத்துவம், நாட்டார் வழக்காற்றியல், சினிமா, தொல்லியல், சூழியல், கானுயிரியல், மருத்துவம், ஆன்மிகம் என்று பல்வேறு அறிவுத்துறைகள் சார்ந்து தீவிரமான தேடல் உடைய தமிழர்கள் ஒவ்வொருவரும் க்ரியா வெளியிட்ட நூல்கள் சிலவற்றால் உந்துதலைப் பெற்றிருப்பார்கள். க்ரியா வெளியிட்ட அந்நியன், விசாரணை, அபாயம் போன்ற இலக்கிய நூல்களால் தாக்கம் பெற்றிருந்த லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் வீட்டில் அவர் தொலைக்காத புத்தகங்களில் ஒன்றாக டேவிட் வெர்னர் எழுதிய ‘டாக்டர் இல்லாத இடத்தில்’ புத்தகத்தை அவரது மூத்த மகன் பிறக்கும்வரை பாதுகாத்தும் கையேடாகப் பயன்படுத்தியும் வந்தார். மூன்றாம் உலக நாட்டில் மருத்துவர் இல்லாத சூழலில், பேதி, காய்ச்சல், பிரசவம் ப

பெரியாரைப் பற்றி எழுதப்பட்ட நவீன கவிதையைப் படித்திருக்கிறாயா சங்கர்?

ஓவியம் : ராஜராஜன் எனக்குத் தெரிந்து இல்லை. அது ஆச்சரியமான விஷயம்தான். எத்தனையோ வரலாற்றுக் கதாபாத்திரங்கள் இடம்பெற்ற நவீன கவிதையில் பெரியார் பற்றி எழுதப்பட்ட கவிதை ஒன்றை இதுவரை நான் பார்த்ததில்லை. அழகுக்கும் அழகியலுக்கும் எதிரானவர் என்பதால் பெரியார் கவிதையில் இடம்பெறவே இல்லாமல் போனாரா சங்கர்? உண்மைக்கு அருகில் வரும் காரணங்களில் ஒன்றாக அது இருக்குமென்றுதான் தோன்றுகிறது. புனிதம் ஏற்றப்படாத அழகு என்று ஒன்று இருக்கிறதா? இயற்கை, கலாசாரம் உட்பட திரட்டப்பட்ட எல்லா செல்வங்களின் உபரியாகவும் பாகுபாட்டை உருவாக்குவதாகவும் அவர் கலையை கவிதையை அழகைப் பார்த்திருப்பார்தானே. அப்படியான பின்னணியில் அவர் கவிதையையும் கவிஞர்களையும் புறக்கணித்ததைப் போலவே நவீன கவிதையும் அவரைப் புறக்கணித்துவிட்டது போலும்.  அழகு ஒரு அனுபவம் இல்லையா சங்கர்? நல்ல என்று மனம் கொடுக்கும் அந்த விளக்கத்தின் வழியாக அங்கே பேதம் வந்துவிடுகிறது. அனுபவத்தின் பேதத்திலிருந்து தான் தீண்டாமை தொடங்குகிறது. அதனால்தான், தனது தடியால் அழகைத் தட்டிவிட்டு பாம்பைப் போலப் பிடித்து அடிக்க அலைந்தார் போலும் பெரியார். புதுக்கவிதை உருவான சூழலும், புதுக்கவிதைய

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது. புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில். அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார். துறவியின் முன்