Skip to main content

கொஞ்சம் நக்கித் தின்னக் கிடைத்தால் போதும் அன்றே முடிகிறது இந்தியப் புரட்சி



வேதாகமம் தொடங்கி ஆட்டோவின் முதுகு வரை நுண்மொழிகளும் பொன்மொழிகளும் நமக்கு இன்றைக்கும் அன்றாடத் தேவையாகவே உள்ளது.

க்ஷணப் பொழுது உண்மைகள், நித்திய உண்மைகள், அவரவர் தொடர்புடைய, அவரவரின் அவ்வப்போதுடன் தொடர்புடைய அனுபவத்தைச் சார்ந்த உண்மைகளைப் பிரதிபலிப்பதாக இந்த நுண்மொழிகள் இயங்குகின்றன.

‘சிங்கக்குட்டிகள் தாழ்ச்சியடைந்து பட்டினியாயிருக்கும். கர்த்தரைத் தேடுகிறவருகளுககோ ஒரு நன்மையும் குறைவுபடாது.’
பாளையங்கோட்டைக்குள் நுழையும்போது, தேவாலயச் சுவரில் பேருந்து கடக்கும்போதெல்லாம், சிறுவயதில் என் மீது தாக்கம் செலுத்திய இந்த வரிகள் இப்போது ஒன்றும் செய்யாது. அப்படியா என்று கேட்டுவிட்டுக் கடந்துவிடுவேன்.

எனது கருத்துலகம், படைப்புலகத்தை வடிவமைத்த ஆசிரியர்களில் ஒருவரான காஃப்காவின் நுண்மொழிகள் புத்தகத்தை வாசித்து முடித்தபோது, பல நுண்மொழிகள் அந்தரங்கத் தன்மை கொண்டவை. எனக்கு அவை எதையும் தொடர்புறுத்தவில்லை. ஆனால், காஃப்காவின் உலகில் உள்ள வஸ்துகள், தொடர்ந்து அவரைப் பாதிக்கும் விஷயங்கள் உண்டு. காகம் தென்படுகிறது.  காஃப்காவின் வாழ்க்கையிலேயே அமைதியும் மகிழ்ச்சியும் நிலவிய காலத்தில் எழுதப்பட்டது என்ற குறிப்பு கே. கணேஷ்ராம் மொழிபெயர்த்திருக்கும் இந்தப் புத்தகத்தில் உள்ளது.

நுண்மொழிகளில் ஒருபகுதி முழுவதும் வேதாகமத்தோடு தொடர்பு கொண்டதாகவும், ஆதிபாவம் தொடர்பான கதைக்கான பதில்களாக இடையீடுமாக உள்ளது. அவரது குறுங்கதைகளின் சாயலையும் பார்க்க முடிகிறது.

உதாரணத்துக்கு, ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளியை அடையும் போது மீளுதல் என்பது இராது. அந்தப் புள்ளியை அடைவதே லட்சியம் என்ற நுண்மொழி இருக்கிறது. பூனை துரத்தும் எலியை வைத்து இதை வேறுவிதமாக எழுதியிருக்கிறார் காஃப்கா. எலி பூனைக்குப் பயந்து ஓடிக்கொண்டேயிருக்கும். ஒரு மூலையென்று நினைத்து, நின்று இளைப்பாறப் போகும் தருணத்தில் பூனையின் வாய் ஆவென்று திறக்கும்.

காஃப்காவின் ஆளுமையாலும் தமது படைப்புகள் வழியாக கோடரி போல நமது கபாலத்தில் அவர் இறக்கும் உண்மைகளாலும் தீண்டப்பட்டவர்களுக்கு சில நுண்மொழிகள் தலையில் இறங்குபவையாகவே இருக்கும்.
இந்த நுண்மொழிகளிலேயே நெருக்கமான ஒன்றாக இருந்தவொன்றை இப்போதைக்குப் பகிர்கிறேன்.



தீமையின் வலிமைமிக்க கவர்ச்சிகளில் ஒன்று
போராட்டத்திற்கான அழைப்பு.
அது பெண்களுடன் நடக்கும் போராட்டத்தைப் போன்றது
இறுதியில் படுக்கையில் முடிவுறும்.

இங்கே, அது பெண்களுடன் நடக்கும் போராட்டத்தைப் போன்றது என்பதை, அது ஆண்களுடன் நடக்கும் போராட்டத்தைப் போன்றது என்று போட்டாலும் உண்மையில் எந்தப் பாதகமும் விளைவதில்லை. இரண்டு எதிரெதிர் பண்புகள் கொண்ட வஸ்துகள், கருத்தியல்களாகவும் நீட்டித்துப் பார்க்கலாம். கூடுவது தானே உச்சபட்ச மதிப்பைக் கொண்ட அம்சமாக உள்ளது.

ஆனால், இந்த நுண்மொழி மிக அதிர்ச்சியைத் தருகிறது. மிகக் குரூரமாக இருக்கிறது. அது உண்மையாகவும் இருப்பதால் கூடுதல் வேதனையையும் தருகிறது.

கவர்ச்சி இல்லையென்றால் அது தீமையாக இங்கே இருக்க முடியுமா? அப்படியென்றால் போராட்டம் என்பது என்ன? இங்கே தொடரும்
தீராத முரண்பாடுகளுக்கான நியாயமும் நிஜத்தன்மையும் பயனும்தான் என்ன? மாற்று என்ன?

தீமையுடனான போராட்டம் மட்டுமின்றி நாம் கொள்ளும் வன்மங்களையும் குரோதங்களையும் இதில் நீட்டித்துப் பார்க்கிறேன். கவராத எதனிடமும் எவரிடமும்  வன்மமோ குரோதமோ கொள்ள முடிவது சாத்தியமே இல்லை. கடப்பதே சாத்தியம். காமுறுதலின் முகமூடிகள் தான் விலக்குவதும் அருவருப்பதும் எதிர்ப்பதுமா?

குஞ்சுண்ணி எழுதிய நான் அடிக்கடி நண்பர்களிடம் நினைவுகூரும் கவிதை ஒன்று இதுதொடர்பில் எனக்கு ஞாபகத்துக்கு வருகிறது.

கொஞ்சம் நக்கித் தின்னக் கிடைத்தால் போதும்
அன்றே முடிகிறது இந்தியப் புரட்சி

இந்தியாவில் அத்தனை வீடுகளிலும் அலுவலகங்களிலும் சட்டம், நீதி, கருத்தியல், கலை, சமயம், அரசியல், கருத்தியல், லட்சியங்கள் எனச் செயல்படும் எல்லா கேந்திரங்களிலும் இந்த வாசகத்தை இன்று நாம் பொறித்துவிடலாம். அது நமக்கு நம்மைப் பற்றிய ஒரு மாபெரும் நினைவூட்டலாக இருக்கும்.

அனைவருக்கும் பொதுவான நுண்மொழிகள் என்பது குறைந்துவரும் காலத்தில், எல்லாருக்குமான நீதி என்பது கனவாகி விட்ட காலத்தில் இதில் ஒரு பொது அம்சம் இருக்கிறது. இந்தியர் நம் எல்லாரையும் பிணைக்கும் பொது அம்சம் அதுதான்.

காஃப்கா சொல்வதும் குஞ்சுண்ணி உரைப்பதும் சங்கடமானதுதான். குரூரமானதுதான். ஆனால், அதுதான் உண்மை. 

இந்த உண்மையிலிருந்து இந்த உண்மையை முழுமையாக தனது உடம்புக்குள் இறக்கிய பின்னர் ஒருவன் அலுப்புற்று நிற்க வேண்டியதில்லை.  முழுவிழிப்புடன் திரும்பத் தொடங்கவும் செய்யலாம். அதற்காகத் தான் குஞ்சுண்ணி மாஸ்டர், காஃப்கா போன்ற கோடரிகளுக்கு நாம் நன்றி சொல்ல வேண்டும். 

Comments

shabda said…
நன்றி
shabda said…
you are widening my horizon
shabda said…
sorry my horizon is getting widened by reading your articles - il them very much - your writing s are close to my heart

Popular posts from this blog

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது.

புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில்.
அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து
துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார்.

துறவியின் முன்னால் தாழ…

ஹாருகி முராகமி - என் தந்தையின் நினைவுகள்

ஒருபூனையைதொலைத்தல்!


தமிழில்: ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன் எனது தந்தை குறித்து எனக்கு நிறைய நினைவுகள் இருக்கவே செய்கின்றன. நான் பிறந்ததிலிருந்து பதினெட்டு வயதில் வீட்டை விட்டு வெளியேறும் வரை அத்தனை பெரிதாக இல்லாத வீட்டில் ஒரே கூரையின் கீழ் வாழ்ந்துவந்ததை வைத்துப் பார்த்தால் அது இயற்கையானதே. பெரும்பாலான குழந்தைகளுக்கும் பெற்றோர்களுக்கும் உள்ளதைப் போன்றே, எனது தந்தை குறித்த எனது நினைவுகள் சில மகிழ்ச்சியானவையாகவும், சில அப்படிச் சொல்ல முடியாததாகவும் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் என் மனத்தில் திட்டவட்டமாக உள்ள நினைவுகள் இந்த இரண்டு பிரிவையும் சேராதவை; சாதாரண நிகழ்ச்சிகள் தொடர்பான நினைவுகள்.

உதாரணத்துக்கு ஒரு நிகழ்ச்சி:

நாங்கள் சுகுகவாவில்( நிஷினோமியா நகரத்தின் ஒரு பகுதி, ஹியோகோ உள்ளாட்சி மாநிலம்) வாழ்ந்துவந்த போது, ஒரு பூனையைத் தொலைப்பதற்காக ஒரு நாள் கடற்கரைக்குப் போனோம். அது குட்டி அல்ல; வயதான பெண் பூனை. கொண்டு போய் விடுவதற்கான காரணத்தை என்னால் நினைவுகூர முடியவில்லை. நாங்கள் வாழ்ந்துவந்த வீடு தோட்டத்துடன் கூடிய, ஒரு பூனைக்குத் தாராளமாக இடமுள்ள தனி வீடுதான். தெருவிலிருந்து வீட்டுக்கு வந்ததாக இருக்கலாம்; …

அருவியை மௌனமாக்கும் சிறு செடி கவிதை

உலகின் வெவ்வேறு தேசங்கள், கலாசாரம், அழகியல், அரசியல் பின்னணிகள் கொண்ட கவிஞர்களையும் கவிதைகளையும் அறிமுகம் செய்து எஸ். ராமகிருஷ்ணன் தடம் இதழில் தொடராக எழுதிய கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ‘கவிதையின் கையசைப்பு’. இதில் 12 கவிஞர்களும் அவர்கள் கவிதைகளும் அறிமுகம் செய்யப்பட்டுள்ளார்கள். ஒரு மாத இடைவெளி கொடுத்து அந்தந்தக் கவிஞர்களையும் அவர்களது கவிதைகளையும் வாசிப்பதற்கான அவகாசம் தேவைப்படும் அளவுக்கு திடமான அறிமுகங்கள் இவை.
ஒரு ஜப்பானியக் கவிஞரையும் ஒரு ரஷ்யக் கவிஞரையும் அவர்களது கவிதைகளையும் எனக்கு ஒரு நாளில் குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் படிப்பது மூச்சுமுட்டுவதாக இருந்தது. ஒரு கோள் இன்னொரு கோளுடன் மோதுவது போல மூளையில் கூப்பாட்டையும் ரப்ச்சரையும் உணர்ந்தேன்.
எஸ். ராமகிருஷ்ணன், ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் அவனது உலகத்தை அறிமுகப்படுத்தும் போது, கவிதை குறித்த அந்தந்தக் கவிஞர்களின் சிந்தனைகளையும் தனது எண்ணங்களையும் சேர்த்தே தொடுத்துச் செல்கிறார்.
000
ஒரு கவிதையை எப்போதும் அகத்தில் சமைப்பவனாக, கவிதை ரீதியில், படிமங்கள், உருவகங்களின் அடிப்படையிலேயே சிந்திப்பவனாகவும் பேசுபவனாகவும் இருக்கிறேன். ஆனால், கவிதை என்றால் என்னவ…