Skip to main content

கொஞ்சம் நக்கித் தின்னக் கிடைத்தால் போதும் அன்றே முடிகிறது இந்தியப் புரட்சி



வேதாகமம் தொடங்கி ஆட்டோவின் முதுகு வரை நுண்மொழிகளும் பொன்மொழிகளும் நமக்கு இன்றைக்கும் அன்றாடத் தேவையாகவே உள்ளது.

க்ஷணப் பொழுது உண்மைகள், நித்திய உண்மைகள், அவரவர் தொடர்புடைய, அவரவரின் அவ்வப்போதுடன் தொடர்புடைய அனுபவத்தைச் சார்ந்த உண்மைகளைப் பிரதிபலிப்பதாக இந்த நுண்மொழிகள் இயங்குகின்றன.

‘சிங்கக்குட்டிகள் தாழ்ச்சியடைந்து பட்டினியாயிருக்கும். கர்த்தரைத் தேடுகிறவருகளுககோ ஒரு நன்மையும் குறைவுபடாது.’
பாளையங்கோட்டைக்குள் நுழையும்போது, தேவாலயச் சுவரில் பேருந்து கடக்கும்போதெல்லாம், சிறுவயதில் என் மீது தாக்கம் செலுத்திய இந்த வரிகள் இப்போது ஒன்றும் செய்யாது. அப்படியா என்று கேட்டுவிட்டுக் கடந்துவிடுவேன்.

எனது கருத்துலகம், படைப்புலகத்தை வடிவமைத்த ஆசிரியர்களில் ஒருவரான காஃப்காவின் நுண்மொழிகள் புத்தகத்தை வாசித்து முடித்தபோது, பல நுண்மொழிகள் அந்தரங்கத் தன்மை கொண்டவை. எனக்கு அவை எதையும் தொடர்புறுத்தவில்லை. ஆனால், காஃப்காவின் உலகில் உள்ள வஸ்துகள், தொடர்ந்து அவரைப் பாதிக்கும் விஷயங்கள் உண்டு. காகம் தென்படுகிறது.  காஃப்காவின் வாழ்க்கையிலேயே அமைதியும் மகிழ்ச்சியும் நிலவிய காலத்தில் எழுதப்பட்டது என்ற குறிப்பு கே. கணேஷ்ராம் மொழிபெயர்த்திருக்கும் இந்தப் புத்தகத்தில் உள்ளது.

நுண்மொழிகளில் ஒருபகுதி முழுவதும் வேதாகமத்தோடு தொடர்பு கொண்டதாகவும், ஆதிபாவம் தொடர்பான கதைக்கான பதில்களாக இடையீடுமாக உள்ளது. அவரது குறுங்கதைகளின் சாயலையும் பார்க்க முடிகிறது.

உதாரணத்துக்கு, ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளியை அடையும் போது மீளுதல் என்பது இராது. அந்தப் புள்ளியை அடைவதே லட்சியம் என்ற நுண்மொழி இருக்கிறது. பூனை துரத்தும் எலியை வைத்து இதை வேறுவிதமாக எழுதியிருக்கிறார் காஃப்கா. எலி பூனைக்குப் பயந்து ஓடிக்கொண்டேயிருக்கும். ஒரு மூலையென்று நினைத்து, நின்று இளைப்பாறப் போகும் தருணத்தில் பூனையின் வாய் ஆவென்று திறக்கும்.

காஃப்காவின் ஆளுமையாலும் தமது படைப்புகள் வழியாக கோடரி போல நமது கபாலத்தில் அவர் இறக்கும் உண்மைகளாலும் தீண்டப்பட்டவர்களுக்கு சில நுண்மொழிகள் தலையில் இறங்குபவையாகவே இருக்கும்.
இந்த நுண்மொழிகளிலேயே நெருக்கமான ஒன்றாக இருந்தவொன்றை இப்போதைக்குப் பகிர்கிறேன்.



தீமையின் வலிமைமிக்க கவர்ச்சிகளில் ஒன்று
போராட்டத்திற்கான அழைப்பு.
அது பெண்களுடன் நடக்கும் போராட்டத்தைப் போன்றது
இறுதியில் படுக்கையில் முடிவுறும்.

இங்கே, அது பெண்களுடன் நடக்கும் போராட்டத்தைப் போன்றது என்பதை, அது ஆண்களுடன் நடக்கும் போராட்டத்தைப் போன்றது என்று போட்டாலும் உண்மையில் எந்தப் பாதகமும் விளைவதில்லை. இரண்டு எதிரெதிர் பண்புகள் கொண்ட வஸ்துகள், கருத்தியல்களாகவும் நீட்டித்துப் பார்க்கலாம். கூடுவது தானே உச்சபட்ச மதிப்பைக் கொண்ட அம்சமாக உள்ளது.

ஆனால், இந்த நுண்மொழி மிக அதிர்ச்சியைத் தருகிறது. மிகக் குரூரமாக இருக்கிறது. அது உண்மையாகவும் இருப்பதால் கூடுதல் வேதனையையும் தருகிறது.

கவர்ச்சி இல்லையென்றால் அது தீமையாக இங்கே இருக்க முடியுமா? அப்படியென்றால் போராட்டம் என்பது என்ன? இங்கே தொடரும்
தீராத முரண்பாடுகளுக்கான நியாயமும் நிஜத்தன்மையும் பயனும்தான் என்ன? மாற்று என்ன?

தீமையுடனான போராட்டம் மட்டுமின்றி நாம் கொள்ளும் வன்மங்களையும் குரோதங்களையும் இதில் நீட்டித்துப் பார்க்கிறேன். கவராத எதனிடமும் எவரிடமும்  வன்மமோ குரோதமோ கொள்ள முடிவது சாத்தியமே இல்லை. கடப்பதே சாத்தியம். காமுறுதலின் முகமூடிகள் தான் விலக்குவதும் அருவருப்பதும் எதிர்ப்பதுமா?

குஞ்சுண்ணி எழுதிய நான் அடிக்கடி நண்பர்களிடம் நினைவுகூரும் கவிதை ஒன்று இதுதொடர்பில் எனக்கு ஞாபகத்துக்கு வருகிறது.

கொஞ்சம் நக்கித் தின்னக் கிடைத்தால் போதும்
அன்றே முடிகிறது இந்தியப் புரட்சி

இந்தியாவில் அத்தனை வீடுகளிலும் அலுவலகங்களிலும் சட்டம், நீதி, கருத்தியல், கலை, சமயம், அரசியல், கருத்தியல், லட்சியங்கள் எனச் செயல்படும் எல்லா கேந்திரங்களிலும் இந்த வாசகத்தை இன்று நாம் பொறித்துவிடலாம். அது நமக்கு நம்மைப் பற்றிய ஒரு மாபெரும் நினைவூட்டலாக இருக்கும்.

அனைவருக்கும் பொதுவான நுண்மொழிகள் என்பது குறைந்துவரும் காலத்தில், எல்லாருக்குமான நீதி என்பது கனவாகி விட்ட காலத்தில் இதில் ஒரு பொது அம்சம் இருக்கிறது. இந்தியர் நம் எல்லாரையும் பிணைக்கும் பொது அம்சம் அதுதான்.

காஃப்கா சொல்வதும் குஞ்சுண்ணி உரைப்பதும் சங்கடமானதுதான். குரூரமானதுதான். ஆனால், அதுதான் உண்மை. 

இந்த உண்மையிலிருந்து இந்த உண்மையை முழுமையாக தனது உடம்புக்குள் இறக்கிய பின்னர் ஒருவன் அலுப்புற்று நிற்க வேண்டியதில்லை.  முழுவிழிப்புடன் திரும்பத் தொடங்கவும் செய்யலாம். அதற்காகத் தான் குஞ்சுண்ணி மாஸ்டர், காஃப்கா போன்ற கோடரிகளுக்கு நாம் நன்றி சொல்ல வேண்டும். 

Comments

shabda said…
நன்றி
shabda said…
you are widening my horizon
shabda said…
sorry my horizon is getting widened by reading your articles - il them very much - your writing s are close to my heart

Popular posts from this blog

க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் உருவாக்கிய புத்தக உணர்வு

தமிழில் மொழி, கலை, பண்பாடு சார்ந்த அறிவுத்துறைகளில் ஈடுபடுபவர்களின் எண்ணிக்கை தமிழகத்தின் மக்கள் தொகையை ஒப்பிடும்போது குறைவாகவே தொடர்ந்து இருந்துவருகிறது. அந்தச் சிறுபான்மை வட்டத்துக்குள் இருந்தவர்கள், இருப்பவர்கள் எல்லார் மீதும் தான் வெளியிட்ட புத்தகங்கள் மூலம் கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தாக்கம் செலுத்துபவராக க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் இருந்திருக்கிறார். நவீன இலக்கியம் தொடங்கி மொழியியல், தத்துவம், நாட்டார் வழக்காற்றியல், சினிமா, தொல்லியல், சூழியல், கானுயிரியல், மருத்துவம், ஆன்மிகம் என்று பல்வேறு அறிவுத்துறைகள் சார்ந்து தீவிரமான தேடல் உடைய தமிழர்கள் ஒவ்வொருவரும் க்ரியா வெளியிட்ட நூல்கள் சிலவற்றால் உந்துதலைப் பெற்றிருப்பார்கள். க்ரியா வெளியிட்ட அந்நியன், விசாரணை, அபாயம் போன்ற இலக்கிய நூல்களால் தாக்கம் பெற்றிருந்த லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் வீட்டில் அவர் தொலைக்காத புத்தகங்களில் ஒன்றாக டேவிட் வெர்னர் எழுதிய ‘டாக்டர் இல்லாத இடத்தில்’ புத்தகத்தை அவரது மூத்த மகன் பிறக்கும்வரை பாதுகாத்தும் கையேடாகப் பயன்படுத்தியும் வந்தார். மூன்றாம் உலக நாட்டில் மருத்துவர் இல்லாத சூழலில், பேதி, காய்ச்சல், பிரசவம் ப

பெரியாரைப் பற்றி எழுதப்பட்ட நவீன கவிதையைப் படித்திருக்கிறாயா சங்கர்?

ஓவியம் : ராஜராஜன் எனக்குத் தெரிந்து இல்லை. அது ஆச்சரியமான விஷயம்தான். எத்தனையோ வரலாற்றுக் கதாபாத்திரங்கள் இடம்பெற்ற நவீன கவிதையில் பெரியார் பற்றி எழுதப்பட்ட கவிதை ஒன்றை இதுவரை நான் பார்த்ததில்லை. அழகுக்கும் அழகியலுக்கும் எதிரானவர் என்பதால் பெரியார் கவிதையில் இடம்பெறவே இல்லாமல் போனாரா சங்கர்? உண்மைக்கு அருகில் வரும் காரணங்களில் ஒன்றாக அது இருக்குமென்றுதான் தோன்றுகிறது. புனிதம் ஏற்றப்படாத அழகு என்று ஒன்று இருக்கிறதா? இயற்கை, கலாசாரம் உட்பட திரட்டப்பட்ட எல்லா செல்வங்களின் உபரியாகவும் பாகுபாட்டை உருவாக்குவதாகவும் அவர் கலையை கவிதையை அழகைப் பார்த்திருப்பார்தானே. அப்படியான பின்னணியில் அவர் கவிதையையும் கவிஞர்களையும் புறக்கணித்ததைப் போலவே நவீன கவிதையும் அவரைப் புறக்கணித்துவிட்டது போலும்.  அழகு ஒரு அனுபவம் இல்லையா சங்கர்? நல்ல என்று மனம் கொடுக்கும் அந்த விளக்கத்தின் வழியாக அங்கே பேதம் வந்துவிடுகிறது. அனுபவத்தின் பேதத்திலிருந்து தான் தீண்டாமை தொடங்குகிறது. அதனால்தான், தனது தடியால் அழகைத் தட்டிவிட்டு பாம்பைப் போலப் பிடித்து அடிக்க அலைந்தார் போலும் பெரியார். புதுக்கவிதை உருவான சூழலும், புதுக்கவிதைய

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது. புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில். அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார். துறவியின் முன்