Skip to main content

ஒரு நிம்மதிக்கும் இன்னொரு நிம்மதிக்கும் நடுவே


ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்


கூப்பிடும் தூரத்தில்தான் நிற்கிறது
காவலர் ரோந்து வாகனம்
துப்பாக்கிகள் உறங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன
அப்போதைக்கு
உயர்நீதிமன்றம், தலைமைச் செயலகம், தேவாலயம்
எல்லாம்
வெறும் நடைதூரத்தில் சிதறியிருக்கின்றன

தாடி வைத்திருந்த அவன்
இறுக்கமாய் அந்தத் தொழிற்சாலையின்
இரும்புவேலிச் சுவரில் சாய்ந்து
நின்றுகொண்டிருக்கிறான்
அவன் சட்டைக்குள் வலதுகை
நுழைத்து
ஏதோ ஒன்றை
பொதிந்து மறைத்திருக்கிறான்
அவன் மார்பைப் பிடித்து
அதைக் கொடுத்துடுறா
அதைக் கொடுத்துடுறா
என அவள்
தன் உடை குலைய
எச்சிலும் கண்ணீரும் வழியக்
கெஞ்சி இரைகிறாள்
   

ஒரு நிம்மதிக்கும்
இன்னொரு நிம்மதிக்கும் இடையே
கலவரத்தின் முனைகள் இருக்கும்
அவற்றைக் கடந்துவிட வேண்டும்
நழுவும் உலகை
சாமர்த்தியத்துடன் பற்றிப் பிடித்து
பொது இடங்களைக் கடக்கின்றனர் பொதுமக்கள்
அச்சத்துடன் அவரவர் கவலைகளை
ஒருமுறை  பார்த்துக் கொண்டு
வீடு திரும்புகின்றனர்

பரபரப்பான அந்த நடைபாதையில் தான்
அவன் அசையாமல் நிற்கிறான்
அவளது கோரிக்கையில்
முன்பு அவர்கள் பகிர்ந்திருக்கக் கூடிய
அந்தரங்கம் தெரிந்தது
அந்த அந்தரங்கத்தின் சுழியில்தான்
அவள் தற்போது தன்னந்தனியாகச் சிக்கியிருக்கிறாள்

அவனுடையதல்லாத ஒன்றைக் கேட்டு
அவள் பெருநகர சமுத்திரத்தில்
அலைகளென
மறுபடி மறுபடி
அழுது இரைந்துகொண்டிருக்கிறாள்

Comments

Anonymous said…
Sankar, It's really an brilliant poem.

Popular posts from this blog

ஆத்மாநாம் கேட்கச் சொல்லும் பிச்சை

நீ ஒரு பிச்சைக்காரனாய்ப் போ பிச்சை பிச்சை என்று கத்து பசி இன்றோடு முடிவதில்லை உன் கூக்குரல் தெரு முனைவரை இல்லை எல்லையற்ற பெருவெளியைக் கடக்கணும் உன் பசிக்கான உணவு சில அரிசி மணிகளில் இல்லை உன்னிடம் ஒன்றுமேயில்லை சில சதுரச் செங்கற்கள் தவிர உனக்குப் பிச்சையிடவும் ஒருவருமில்லை உன்னைத் தவிர இதனைச் சொல்வது நான் இல்லை நீதான். - ஆத்மாநாம்
ஆத்மாநாம் எழுதிய‘பிச்சை’எனும் கவிதையின் உள்ளடக்கத்துக்குப் போகும் முன்பாக அதன் குரல்,தொனியின் சிறப்பைக் கவனிக்க வேண்டும். யாருடைய குரல் அது என்று கேட்டுப்பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. அந்தக் குரலையுடையவன் எங்கே நிற்கிறான் என்பதைக் கேட்டுப்பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. உரத்துப் பேசுபவன்போலத் தொனித்து,கடைசியில் மோனத்துக்குள் உறையவைக்கும் அனுபவம் உள்ளது. சாதாரணன்போல இந்தக் குரலையுடையவன் தெரிகிறான். அவன் பேசுவது சகஜ ஞானம்போல இருக்கிறது. உச்சாடனம் கட்டளையிடுதலின் சமத்காரம் இருக்கிறது அந்தக் குரலில்.
பிச்சையும் யாசகமும் வாழ்க்கை முறையாக மெய்தேடுதலுக்கு உகந்த நெறியாகப் பார்க்கப்பட்ட ஒரு நிலத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தில்‘நீ பிச்சைக்காரனாய்ப் போ’என்பது வசையாகவும் சாபமாகவும் அர்த்தம்…

ப்ரவுனிக்குச் சில கவிதைகள்

பளபளக்கும் கண்கள் ஆடும் வால் பிரபஞ்சம் நாய்க்குட்டி வடிவத்தில் விளையாட அழைக்கிறது.
-ஒரு ஹைகூ கவிதை
ஆம், ப்ரவுனி. கோலி உருண்டைக்குள் பூவாய் ஒளிரும் ஒளிதான் உன் கண்கள் அந்தப் பூவிலிருந்து நீள்வதுதான் உனது ஆடும் துடுக்குவால்
அழைக்கிறது எல்லையற்று விளையாட.
விளையாடு விளையாட்டை நிறுத்தும் வரை மரணமில்லை
விளையாடு

நிலவொளியில் ஆடும் நரி

ரஸ்கின் பாண்ட்
இரவு வீடு திரும்பும் பாதையில் பிரகாசமான நிலவொளியில் ஆடும் நரியொன்றைக் கண்டேன். நின்று அதை வேடிக்கை பார்த்தேன்
பின்னர் அந்த இரவு அதற்கே ஆர்ஜிதம் என்றுணர்ந்து குறுக்கு வழியைத் தேர்ந்தேன். சிலசமயங்களில் வார்த்தைகள் உண்மையாய் ஒலிக்கும்போது காலைப் பனிக்குள் ஆடும் நரியைப் போல நான்.