Skip to main content

ஒரு நிம்மதிக்கும் இன்னொரு நிம்மதிக்கும் நடுவே


ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்


கூப்பிடும் தூரத்தில்தான் நிற்கிறது
காவலர் ரோந்து வாகனம்
துப்பாக்கிகள் உறங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன
அப்போதைக்கு
உயர்நீதிமன்றம், தலைமைச் செயலகம், தேவாலயம்
எல்லாம்
வெறும் நடைதூரத்தில் சிதறியிருக்கின்றன

தாடி வைத்திருந்த அவன்
இறுக்கமாய் அந்தத் தொழிற்சாலையின்
இரும்புவேலிச் சுவரில் சாய்ந்து
நின்றுகொண்டிருக்கிறான்
அவன் சட்டைக்குள் வலதுகை
நுழைத்து
ஏதோ ஒன்றை
பொதிந்து மறைத்திருக்கிறான்
அவன் மார்பைப் பிடித்து
அதைக் கொடுத்துடுறா
அதைக் கொடுத்துடுறா
என அவள்
தன் உடை குலைய
எச்சிலும் கண்ணீரும் வழியக்
கெஞ்சி இரைகிறாள்
   

ஒரு நிம்மதிக்கும்
இன்னொரு நிம்மதிக்கும் இடையே
கலவரத்தின் முனைகள் இருக்கும்
அவற்றைக் கடந்துவிட வேண்டும்
நழுவும் உலகை
சாமர்த்தியத்துடன் பற்றிப் பிடித்து
பொது இடங்களைக் கடக்கின்றனர் பொதுமக்கள்
அச்சத்துடன் அவரவர் கவலைகளை
ஒருமுறை  பார்த்துக் கொண்டு
வீடு திரும்புகின்றனர்

பரபரப்பான அந்த நடைபாதையில் தான்
அவன் அசையாமல் நிற்கிறான்
அவளது கோரிக்கையில்
முன்பு அவர்கள் பகிர்ந்திருக்கக் கூடிய
அந்தரங்கம் தெரிந்தது
அந்த அந்தரங்கத்தின் சுழியில்தான்
அவள் தற்போது தன்னந்தனியாகச் சிக்கியிருக்கிறாள்

அவனுடையதல்லாத ஒன்றைக் கேட்டு
அவள் பெருநகர சமுத்திரத்தில்
அலைகளென
மறுபடி மறுபடி
அழுது இரைந்துகொண்டிருக்கிறாள்

Comments

Anonymous said…
Sankar, It's really an brilliant poem.

Popular posts from this blog

இது துயரம்தான் பழனிவேள்

காலையில் கவின்மலரிடம் தொலைபேசிய போது தான் நண்பர்களால் நரேந்திரன் என்று அழைக்கப்படும் பழனிவேளின் மரணச் செய்தியைத் தெரிந்து கொண்டேன். பழனிவேளைத் தெரியுமா என்ற தொனியிலேயே விஷயம் உணரப்பட்டுவிட்டது. வே. பாபு மரணச் செய்தியும் அப்படித்தான் வந்தது- ஏற்கனவே தெரிந்தது உறுதிப்படுத்தப்படுவது போல. பழனிவேள் உடல்நலமில்லாமல் இருப்பது பற்றி கண்டராதித்தன் சில மாதங்களுக்கு முன்னர் என்னிடம் சொல்லியிருந்ததை மனம் கோத்திருக்க வேண்டும். இது துரதிர்ஷ்டமானது தான். பகலிரவுப் பொழுதுகளை, சில போதைப் பொழுதுகளை, படைப்பூக்கமிக்க தருணங்களைப் பகிர்ந்த நம் வயதையொத்தவர்கள் இல்லாமல் போவது.
பழனிவேளை நண்பர் என்று சொல்லமுடியாது. 90-களின் இறுதியில் 2000-ம் ஆண்டின் துவக்கத்தில் புதுக்கவிதையின் வடிவத்தை, உள்ளடக்கத்தை மாற்றிய, கவிதை வடிவத்தை வாழ்க்கையை எதிர்கொள்வதற்கான லட்சியப்பூர்வமான கருவியாகப் பாவித்த இளம் நவீன கவிஞர்களின் இயக்கம் ஒன்று செயல்பட்டது. திருநெல்வேலி, நாகர்கோவில்,  திருவண்ணாமலை, சென்னை, திண்டுக்கல் என வேறு வேறு இடங்கள் சார்ந்து அவர்கள் இயங்கினார்கள். எல்லாரும் சேர்ந்து கூடி பேசிக் கொண்டனர் என்றெல்லாம் சொல்லமுடியாது…

தேவதச்ச கணங்கள்

உலகிலேயேஅழகான உயிர்பொருள் நாய்வால்தான் அதற்குகண்இல்லை காதுஇல்லை ஒருஇதயத்திலிருந்துநீளும் துடிப்புஉண்டு மிகமிகமிக முக்கியமாக அதற்கு அன்பின்கோரைப்பற்களில் ஒன்றுகூடஇல்லை.
000

பொன்னூரிலிருந்து சிவப்பூர்செல்லும்வழியில் சதுப்புநிலநீர்நிலைகளை ஒளிரவைக்கிறான்மாலைச்சூரியன் நடைபயில்பவர்கள்காதலர்கள் ஸ்கேட்டிங்விளையாடும்குழந்தைகள் மிருதுவாக்கிய ஏகாந்தசாலையின் பக்கவாட்டில் பறக்கும்ரயில்கடந்துசெல்கிறது. காற்றில்ஆடிக்கொண்டிருக்கும் சிறுவேப்பமரங்கள் நாணல்கள் சரசரக்கும்புல் கன்னங்கரெலென்று ஒருசிறுகிளையில்

ப்ரவுனிக்குச் சில கவிதைகள்

பளபளக்கும் கண்கள் ஆடும் வால் பிரபஞ்சம் நாய்க்குட்டி வடிவத்தில் விளையாட அழைக்கிறது.
-ஒரு ஹைகூ கவிதை
ஆம், ப்ரவுனி. கோலி உருண்டைக்குள் பூவாய் ஒளிரும் ஒளிதான் உன் கண்கள் அந்தப் பூவிலிருந்து நீள்வதுதான் உனது ஆடும் துடுக்குவால்
அழைக்கிறது எல்லையற்று விளையாட.
விளையாடு விளையாட்டை நிறுத்தும் வரை மரணமில்லை
விளையாடு