Skip to main content

சிங்கப்பூரில் கள் பாவிப்பு – கண்முன் தோற்றம் கொள்ளும் வரலாறு

 



சிங்கப்பூரிலிருந்து வெளிவரும் ‘தி சிராங்கூன் டைம்ஸ்’-ல் வெளியாகியிருந்த ‘சிங்கப்பூரில் கள்ளின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும்’ கட்டுரை, ஆழமும் சுவாரசியமும் ஒருங்கே கொண்ட அபூர்வமான எழுத்தாக இருந்தது. சென்ற நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் நவீனமான சிங்கப்பூர் சமூகத்தில் இருந்த கள்ளுண்ணும் பண்பாட்டை, குறிப்பாக தமிழர்கள் மத்தியில் கள் குடித்தலை சமூக, பொருளாதார, வெகுஜன பாவனைகளின் பின்னணியில் முனைவர் தாரிணி அழகிரிசாமி புனைவெழுத்தாளரின் கவனிப்புகளுடன் எழுதியுள்ளார்.

வழக்கம்போல சிங்கப்பூரை அப்போது ஆண்ட காலனித்துவ அரசாங்கம், கள் அருந்துதலை தமிழினத்தின் தனிப்பட்ட இழிவாகவே கருதியிருக்கிறது. கார்ல் மார்க்ஸ் காலத்தில் ஐரோப்பாவில் ஏழைகள் நமது டாஸ்மாக் கடைகளில் இருக்கும் நிலையைவிட மோசமான ஸ்திதியில் மதுபோதையில் அழுந்திக் கிடந்திருக்கின்றனர். டி எச் லாரன்ஸின் சிறந்த கதைகளில் ஒன்றான the odour of chrysanthemums சிறுகதை ஒன்று சுரங்கத் தொழிலாளி ஒருவனின் மது அடிமை நிலையின் உயிர் சித்திரம் தான். சிங்கப்பூரிலும் ஏழைகளின் பானமாகவே கள் நுழைந்திருக்கிறது. சில தமிழர்கள் கள்ளை விற்பனை செய்து பணம் சம்பாதித்து ‘கள்ளு ராஜாக்கள்’ ஆகவும் இருந்துள்ளனர். கள் விற்பனையில் கிடைத்த லாபம் இரண்டாம் உலகப் போர் காலத்தில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்களுக்கும் பங்காகப் போய்ச் சேர்ந்துள்ளது. கள்ளுக்கடைகள் சூழ்ந்திருந்ததால் இன்றைக்கு ‘ஓர்ட்’ என்றழைக்கப்படும் பாலம் அன்று கள்ளுப் பாலமாக பெயர் பெற்றிருந்திருக்கிறது. ரமேஷ் பிரேதனின் பாண்டிச்சேரி புனைவிலும் கடலூரையும் பாண்டியையும் இணைக்கும் பாலம் போதையை இணைக்கும் பாலமாக இருந்ததைப் பதிவு செய்துள்ளார். அ. மார்க்ஸும் அந்தப் பாலத்தை தனது அபுனைவில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

பீர் உள்ளிட்ட ஆல்கஹால் பானங்கள் அப்போதே குடிப்பதற்குக் கிடைத்தாலும் உடலுழைப்புத் தொழிலாளர்கள் பலரோடு உறவாடவும் கேளிக்கைக்கும் கள்ளையே விரும்பியிருப்பதாக குறிப்பிடுகிறார் தாரிணி அழகிரிசாமி. சம்சு என்று அழைக்கப்பட்ட சாராயம் மலிவாக கிடைத்தாலும் அது அடிக்கடி, முன்பு தமிழகத்தைப் போலவே, உயிரிழப்புகளை உருவாக்கியதால் சாராயம் பக்கம் போக அந்த ஏழை மக்கள் தயங்கியிருக்கின்றனர். மலேயாவில் கள் குடிப்பது சிங்கப்பூரைவிட சமூக அளவில் விலக்கமான நடத்தையாக கூடுதலாகப் பார்க்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் அந்தளவு விலக்கம் சிங்கப்பூர் சமூகத்தில் இல்லை என்கிறார் ஆசிரியர். சிங்கப்பூருக்கு தமிழ் மக்களுடன் சென்ற மதுரை வீரன் போன்ற குலசாமிகளுக்கும் கள் படைக்கப்பட்டிருக்கிறது. தமிழ் தொழிலாளர்களின் குடியிருப்புகளுக்கு அருகே கள்ளுக்கடைகள் இருந்தன என்கிறார் தாரிணி. கள்ளுக்கடைகளுக்கு அருகிலேயே சைட் டிஷ் உணவுகளாக கடலையும் கறியும் தமிழர்களாலேயே விற்கப்பட்டிருக்கின்றன.


முப்பது மேசைகள் போடக்கூடிய அளவில் இருந்த கடைகளில் பெரிய டிரம்களில் கொண்டுவரப்பட்டு தகரம் மற்றும் பிளாஸ்டிக் குவளைகளில் கள் பரிமாறப்பட்டிருக்கிறது. நமது டாஸ்மாக் கடைகள் போலவே மிகவும் சுகாதாரமற்றவையாக அவை இருந்திருக்கின்றன. ஏழைத்தொழிலாளர்கள் நின்றபடியோ அழுக்கான தரையில் அமர்ந்தபடியோ தலையைக் கவிழ்ந்து கள் அருந்தினர் என்று கூறும்போது ஒரு பெரிய ஓவியம் கண்முன்னால் படர்கிறது. வான்கோவை மறுமைக்குக் கொண்டு சென்ற ஓவியங்களில் ஒன்றான ‘உருளைக்கிழங்கு உண்பவர்கள்’ ஓவியத்தின் காட்சி ஞாபகத்துக்கு வருகிறது. காந்தி, பெரியார் உள்ளிட்ட தலைவர்கள் இங்கே கள்ளுக்கடை மறியல்களை நடத்தி தென்னை மரங்களை வெட்டி எறிந்த போராட்டம், சிங்கப்பூரிலும் தாக்கத்தையும் பிரதிபலிப்புகளையும் ஏற்படுத்தியிருக்கின்றன. பெரியார் வருகை சிங்கப்பூரில் கள் பாவனையைக் குறைத்துள்ளது.

இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின்னர் காலனிய அரசாங்கத்தின் தலையீட்டால் கள்ளுக்கடைகளின் சுகாதாரம் மேம்பட்டு கண்ணாடிக் குவளைகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன.

இதே நேரத்தில் சிங்கப்பூர் சமூகத்தில் பீர், அனைவரும் குடிக்கக்கூடிய பானமாக ஆரோக்கியத்தை உண்டாக்குவதாக அறிமுகப்பட்ட வரலாறும் இந்தக் கட்டுரையில் இருக்கிறது. புலி பீர் என்ற பானத்துக்கு மிக சுவாரசியமான விளம்பரங்கள் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. அதில் இரண்டு விளம்பரங்கள் இந்தக் கட்டுரையில் இடம்பெறுகின்றன. பெண்களும் தேக ஆரோக்கியம் பெற புலி பீரைக் குடிக்கலாம் என்று அந்த விளம்பரம் காண்பிக்கிறது. ஒருவருக்கு நல்ல நேரம், அதை புலி பீர் தருகிறது என்று சொல்லும் விளம்பரம் ஒன்றில் வாழைத்தோரணம் கட்டப்பட்ட வீட்டுக்குள் ஒரு தொழிலாளி பீர் பாட்டில்கள் அடங்கிய பெட்டியைக் கொண்டு செல்கிறார். அவர் அங்கே பெட்டியை இறக்கிவிட்டு, மாலையில் கள்ளுக்கடைக்குப் போகுபவராக இருந்திருப்பார்.

இன்று டாஸ்மாக் கடைகளில் ஏழைகளும் சுத்திகரிப்புத் தொழிலாளர்களும் வாங்கி அருந்தும் மலிவான மானிட்டர் பிராந்தியை, கிடா ஒண்ணு கொடு என்றே கேட்டு வாங்குகிறார்கள். கிடா மார்க் சாராயத்தின் பழைய ஞாபகத்தை எழுப்புவதாக மானிட்டர் பிராந்தி உள்ளது.

கள் பொருளாதாரம் படிப்படியாக சரியத் தொடங்கி 1979-ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் வீழந்த கதையோடு இந்தக் கட்டுரை முடிகிறது.

ஏழையின் குடியை மற்றவர்கள் புரிந்துகொள்ளவே முடியாது என்று ஜப்பானிய இயக்குனர் அகிரா குரசோவா தனது சுயசரிதையில் கூறியுள்ளதை இந்தக் கட்டுரை ஞாபகப்படுத்தியது.

வரலாற்றின் ஒரு முனையில் கிறிஸ்துவும் இன்னொரு முனையில் கார்ல் மார்க்ஸும் ஏழைகளைப் புனிதப்படுத்தியுள்ளார்கள். ஏழையின் நடத்தைகளில் உடல் பாவனைகளில் கிறிஸ்துவும் மார்க்ஸும் ஏறியுள்ளார்கள். அவர்கள் தலையைக் கவிழ்த்து மது அருந்தும் நிலை இன்றும் மாறவில்லை.

இந்தியாவில் உற்பத்தி செய்யப்படும் அயல்நாட்டு மதுவகைகளின் விற்பனை, இந்தியாவிலும் தமிழகத்திலும் கள், சாராய விற்பனையை கிட்டத்தட்ட முடித்துவைத்து டாஸ்மாக் குடி என்பது ஒரு பண்பாடாகவே உருவாகி முப்பது ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. ஆனால், இந்தப் பண்பாட்டையும், அங்கே குடிப்பவர்களின் நடத்தை, ஆரோக்கியம், பொருளாதாரம் இவற்றைப் பற்றிய எந்த தீவிரமான ஆய்வுகளும் மேற்கொள்ளப்படவேயில்லை. தேர்தல்களில், அரசாங்கத் திட்டங்களில் மது விற்பனை சார்ந்த பொருளாதாரம் என்பது பெரிய பங்களிப்பை இந்தியாவில் செலுத்துகிறது. மதுவிலக்கு நிலவும் குஜராத் மாநிலத்தைத் தவிர மற்ற மாநிலங்களின் எந்த மூலையில் உள்ள ஊரிலும் கிடைக்கும் மதுவை அருந்திவிட்டால் போதும், நாம் புறப்பட்டு வந்த ஊரை அருந்துவது போலத்தான். கிட்டத்தட்ட தேசத்தின் அத்தனை உணர்ச்சிகளும் அம்சங்களும் ஒரே இடத்தில் கலந்திருக்கும் பானம், இந்தியாவில் தயாரிக்கப்படும் மதுவகைகளிலேயே சேர்ந்திருக்கிறது.

ஏழைகள், குறிப்பாக தலித் ஏழைகளின் குடி நடத்தைகள் பிரத்யேகமாக விசாரிக்கப்பட வேண்டியது. குடிசைப் பகுதிகளில் அடிக்கடி தோன்றும் மரண அஞ்சலி சுவரொட்டிகளில் இருக்கும் இளவயது ஆண்களின் முகங்களில் டாஸ்மாக் ஏற்படுத்தியிருக்கும் தடயங்கள் அதிகம். இப்படியாகப் பல எண்ணங்களை தாரிணி அழகிரிசாமியின் கட்டுரை என்னிடம் ஏற்படுத்தியது.  

(கட்டுரையைப் படிக்க : https://serangoontimes.com/2022/02/14/kal-singapore/amp/)

Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக