Skip to main content

சி.மோகன் - 60



தமிழ்நூல் உலகில் இன்று நடந்துகொண்டிருக்கும் ஆஃப்செட் புரட்சியுடன் ஒப்பிடும்போது சி.மோகன் எழுதியுள்ள நூல்களின் எண்ணிக்கை மிகச் சொற்பமானது. நவீனத்துவம் களைப்பையும், அதிகாரப் பகிர்வையும் பெற்று அரசின் ஒரு பகுதியாகி வரும் காலகட்டத்தில் எதிர்நவீனத்துவவாதியாய்த் தன்னை அடையாளம் கண்டவர். அந்த அடையாளங்கள் தாங்கிய தனித்துவமான 33 கவிதைகள் கொண்ட தொகுதியாக தண்ணீர் சிற்பம் வெளியானது. இத்தொகுப்பு, மோகனின் பிரக்ஞை மேற்கொண்டிருந்த பயணத்தொலைவைக் காட்டுகிறது.

மோகனின் சிறுகதைகள், விமர்சனங்கள், மொழி பெயர்ப்புகளைத் தொடர்ச்சியாகப் பின்தொடரும் வாசகன் என்ற முறையில் பொதுவில் விலக்கப்பட்ட இரவுப் பிராந்தியத்தின் சாத்தியங்கள் குறித்துப் பேசுவதாய் அவரது உலகம் உள்ளது. சாப்ளினின் 'சிட்டி லைட்ஸ்' படத்தில் ஒரு பணக்காரச் சீமான் இரவில் குடிபோதையில் இருக்கும்போது தெருவில் அலைந்து கொண்டிருக்கும் சாப்ளினைப் பார்த்துத் தனது மாளிகைக்கு அழைத்துச் செல்வார். காலையானவுடன் தன்போதம் வந்து சாப்ளினைப் பணியாளர்களை வைத்துத் துரத்திவிடுவார்.

விலங்குகளின் உலகமும் உதிரி ஒருவனின் இடமும், கலை சார்ந்தவனின் இடமும் இரவுதான் என்ற உண்மையை உணர்த்தும் காட்சி அது. இரவு என்பது நமது ரகசிய விழிப்புநிலைகளுடன் பேசும் வல்லமை பெற்றதாய் இருக்கிறது. மயானக்கொல்லைக்குச் செல்லும் தேவதைகள் இரவிலேயே தெருக்களில் உலாவுகின்றனர். விலங்குகள் நிலவினிலிருந்து பெற்ற காமத்தில் அமானுஷ்யத் தருணங்களில் குலவுகின்றன. வௌவால்கள், பூனைகள், பாம்புகள், எலிகள், புழுப்பூச்சிகள், சிங்கங்கள், கவிதைகள், கனவுகள் போன்ற விலங்குகள் அந்த இரவு உலகினை வெற்றிகொள்கின்றன.
மோகனின் படைப்புவெளியை உடலின் இரவுப் பிராந்தியத்தைப் பேச்சின் ஒளியால், பேச்சற்றதன் இருட்டால் துலக்க முயல்கின்றன எனத் தற்காலிகமாய் இட்டுப்பார்க்கலாம் ஒரு தூண்டிலை. அல்லது நங்கூரத்தை. ஆடும் தூண்டிலைத் தொடரும் சிந்தனை அழுத்தி நிலைக்க வைக்கவேண்டும். நங்கூரமாக்கிவிட்டால் கவிதை சுமையாகிவிடும். சிந்தனையை ஏற்று நங்கூரத்தையும் தூண்டில்போல் ஆடச்செய்யும் அழகு மோகனின் கவிதைகளில் சாத்தியமாகியுள்ளது.

உடலின் இரவு எனச் சொல்லும்போது, பார்க்கப்படாதது என்பதே இங்கு உரைக்கப்படுகிறது. 'அசையும்போது படகு அசையாதபோது தீவு' என்னும் தேவதேவனின் கவிதை வழியாக inertia-நிலை மீது மோகனின் விழிப்புநிலை உள்ளது. தி.ஜானகிராமன் பற்றிய மோகனின் வாசிப்பில், பெண் கதாபாத்திரங்கள் தேர்வு செய்யும் மடத்தனத்தின் மீது மோகன் வைக்கும் கண்டுபிடிப்பு முக்கியமானது.
இந்த நிலைமையே உடலின் இரவு என ஒரு தருணத்தில் இங்கு குறிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்நிலையின் நீட்சியே 'ஒப்புக்கொடுப்பது' என்ற தேர்வு.
மோகன் தன் முன்னுரையில் தனது கவிதைகள் காலத்தின் தனிமையிலும், காலமற்ற தனிமையிலும் எழுதப்பட்டிருப்பதாய் ஓர் அறிதலை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். இது படிக்கும்போது முதலில் சிறுபத்திரிகைகளில் பயன்படுத்தப்படும் அலங்கார சொல்லாட்சி எனத் தோன்றக்கூடும். ஆனால் மோகனின் கவிதைப் பின்னணியில் இந்தக் கண்டுபிடிப்பு பிரக்ஞை முக்கியத்துவம் உடையது. காலத்துக்குத் தன் பழக்கத்தில் எதிர்வினையாற்றிக் கொண்டும், காலமற்ற ஒரு ஸ்தலத்தில் மறுகிக் கொண்டிருப்பதுமான இரண்டு குதிரைகளில் பயணிப்பதுதான் மனம்.
சி.மோகனின் பாதையில் அவர் வசப்படுத்தியிருக்கும், தேர்வு செய்திருக்கும், வெளிச்சப்படுத்தியிருக்கும் இடம் என்று கூட இதைச் சொல்ல முடியும்
ப.சிங்காரம், சம்பத் போன்ற எழுத்தாளர்கள் குறித்து படைப்பூக்கம் கொண்ட அறிமுகங்களையும், விமர்சனங்களையும் எழுதியதன் மூலம் அவர்களை தமிழ் சூழலுக்கு மீண்டும் நினைவூட்டியதில் இவரது பங்கு முக்கியமானது. நடைவெளிக் குறிப்புகள் மற்றும் காலம்,கலை,கலைஞன் போன்ற நூல்கள், எழுத்து மற்றும் கலைச்சூழலுக்குள் நுழைபவனுக்கு சரியான திசைகாட்டிகள். தற்போது வுல்ப் டோட்டம் என்றொரு நாவலை மொழிபெயர்ப்பு செய்துவருகிறார்.
எங்களது ஆசானும், இனிய நண்பரும், தீராக்காதலனுமான சி.மோகனுக்கு இன்று 60 ஆவது பிறந்த நாள்.. 

Comments

Anonymous said…
an exact piture of mohan's world, nice article
நல்ல கட்டுரை.

உங்கள் புகைப்படத்தை பார்த்ததில் சில எண்ணங்கள் தோன்றியது.

1.வணிகராக இருப்பாரோ!

2.சட்டென்று சண்டைக்கு வந்துவிடுவார் என்பது போல!

3.உங்கள் தலையை கொடுத்தால் 10லட்சம் கொடுப்பார்களாம் , ஆளுக்கு இரண்டாக பிரித்துகொள்ளலாம் என்று சாதுர்யமாக பேசி சம்மதிக்க வைத்து விடுபவரை போல!

Popular posts from this blog

க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் உருவாக்கிய புத்தக உணர்வு

தமிழில் மொழி, கலை, பண்பாடு சார்ந்த அறிவுத்துறைகளில் ஈடுபடுபவர்களின் எண்ணிக்கை தமிழகத்தின் மக்கள் தொகையை ஒப்பிடும்போது குறைவாகவே தொடர்ந்து இருந்துவருகிறது. அந்தச் சிறுபான்மை வட்டத்துக்குள் இருந்தவர்கள், இருப்பவர்கள் எல்லார் மீதும் தான் வெளியிட்ட புத்தகங்கள் மூலம் கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தாக்கம் செலுத்துபவராக க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் இருந்திருக்கிறார். நவீன இலக்கியம் தொடங்கி மொழியியல், தத்துவம், நாட்டார் வழக்காற்றியல், சினிமா, தொல்லியல், சூழியல், கானுயிரியல், மருத்துவம், ஆன்மிகம் என்று பல்வேறு அறிவுத்துறைகள் சார்ந்து தீவிரமான தேடல் உடைய தமிழர்கள் ஒவ்வொருவரும் க்ரியா வெளியிட்ட நூல்கள் சிலவற்றால் உந்துதலைப் பெற்றிருப்பார்கள். க்ரியா வெளியிட்ட அந்நியன், விசாரணை, அபாயம் போன்ற இலக்கிய நூல்களால் தாக்கம் பெற்றிருந்த லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் வீட்டில் அவர் தொலைக்காத புத்தகங்களில் ஒன்றாக டேவிட் வெர்னர் எழுதிய ‘டாக்டர் இல்லாத இடத்தில்’ புத்தகத்தை அவரது மூத்த மகன் பிறக்கும்வரை பாதுகாத்தும் கையேடாகப் பயன்படுத்தியும் வந்தார். மூன்றாம் உலக நாட்டில் மருத்துவர் இல்லாத சூழலில், பேதி, காய்ச்சல், பிரசவம் ப

பெரியாரைப் பற்றி எழுதப்பட்ட நவீன கவிதையைப் படித்திருக்கிறாயா சங்கர்?

ஓவியம் : ராஜராஜன் எனக்குத் தெரிந்து இல்லை. அது ஆச்சரியமான விஷயம்தான். எத்தனையோ வரலாற்றுக் கதாபாத்திரங்கள் இடம்பெற்ற நவீன கவிதையில் பெரியார் பற்றி எழுதப்பட்ட கவிதை ஒன்றை இதுவரை நான் பார்த்ததில்லை. அழகுக்கும் அழகியலுக்கும் எதிரானவர் என்பதால் பெரியார் கவிதையில் இடம்பெறவே இல்லாமல் போனாரா சங்கர்? உண்மைக்கு அருகில் வரும் காரணங்களில் ஒன்றாக அது இருக்குமென்றுதான் தோன்றுகிறது. புனிதம் ஏற்றப்படாத அழகு என்று ஒன்று இருக்கிறதா? இயற்கை, கலாசாரம் உட்பட திரட்டப்பட்ட எல்லா செல்வங்களின் உபரியாகவும் பாகுபாட்டை உருவாக்குவதாகவும் அவர் கலையை கவிதையை அழகைப் பார்த்திருப்பார்தானே. அப்படியான பின்னணியில் அவர் கவிதையையும் கவிஞர்களையும் புறக்கணித்ததைப் போலவே நவீன கவிதையும் அவரைப் புறக்கணித்துவிட்டது போலும்.  அழகு ஒரு அனுபவம் இல்லையா சங்கர்? நல்ல என்று மனம் கொடுக்கும் அந்த விளக்கத்தின் வழியாக அங்கே பேதம் வந்துவிடுகிறது. அனுபவத்தின் பேதத்திலிருந்து தான் தீண்டாமை தொடங்குகிறது. அதனால்தான், தனது தடியால் அழகைத் தட்டிவிட்டு பாம்பைப் போலப் பிடித்து அடிக்க அலைந்தார் போலும் பெரியார். புதுக்கவிதை உருவான சூழலும், புதுக்கவிதைய

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது. புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில். அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார். துறவியின் முன்