Skip to main content

இனவரைவியலாளர்

ஹோர்ஹே லூயிஸ் போர்ஹெஸ்    
தமிழில் : ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்
அது டெக்சாசில் நடந்ததாக எனக்குச் சொல்லப்பட்டது. ஆனால் இன்னொரு மாநிலத்தில் நடந்த சம்பவம் அது. அந்தச்சம்பவத்தில் ஒரேயொரு முதன்மைப் பாத்திரம்தான் (ஒவ்வொரு கதையிலும் ஆயிரக்கணக்கான முதன்மைப் பாத்திரங்கள், தெரிந்தும் தெரியாமலும் உயிருடனும் இறந்தும் இருக்கத்தானே செய்கிறார்கள்). அந்த மனிதனின் பெயர், ப்ரெட் முர்டாக் என்று கருதுகிறேன். அவன் அமெரிக்கர்களைப் போலவே உயரமானவன்; அவனது முடி பொன்னிறமும் அல்ல, கருப்பும் அல்ல, அவனது தோற்றம் கூர்மையானது, அவன் மிகவும் குறைவாகவே பேசினான். குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படி எந்த அம்சமும் அவனிடம் இல்லை. இளைஞர்கள் வெளிப்படுத்தும் பாவனையான ஒரு தனித்தன்மைகூட அவனிடம் இல்லை. இயல்பாகவே அவன் மரியாதையுடையவனாக இருந்தான். அத்துடன் அவன் புத்தகங்களையோ அவற்றை எழுதிய ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் மீதோ அவநம்பிக்கை கொண்டவனாக இல்லாமல் இருந்தான். இன்னமும் தான் யார் என்பதை அறியாத வயதில் அவன் இருந்தான். எனவே, தன் வழியில் என்ன வாய்ப்புகள் முன்வைக்கப்படுகின்றனவோ அதற்குள் தன்னைச் செலுத்திக்கொள்வதற்குத் தயாராக இருந்தான் - பாரசீக மறைஞானம் அல்லது ஹங்கேரியர்களின் அறியவராத பூர்விகங்கள், போரின் அல்லது அல்ஜீப்ராவின் ஆபத்துக்கள், தூய்மைவாதம் அல்லது கூட்டுக் களியாட்டங்கள். அவன் படித்த பல்கலைக்கழகத்தில், ஒரு ஆலோசகர் அவனிடம் அமெரிந்திய மொழிகள் குறித்த விருப்பத்தை ஏற்படுத்தினார்.
மேற்கில், குறிப்பிட்ட சில ஆதிவாசிகளிடம் இன்னமும் சில குறிப்பிட்ட தாந்த்ரீகச் சடங்குகள் இருந்துவந்தன. அவனது பேராசிரியர்களில் ஒருவர், வயதில் மூத்தவர், அங்கே சென்று தனியாகத் தங்கி, சடங்குகளை அவதானித்து, ஆதிவாசி மருத்துவர்கள் தங்கள் சீடர்களுக்குச் சொல்லித்தரும் ரகசியத்தைக் கண்டுபிடித்துவரும்படி யோசனை கூறினார். அப்படி அவன் திரும்பிவரும்போது, அவனுக்கு ஆய்வுப்பட்டம் கிடைக்குமெனவும், அந்த ஆய்வைப் பல்கலைக்கழக அதிகாரிகள் பதிப்பிப்பார்கள் என்றும் அவனிடம் கூறப்பட்டது. முர்டாக் அந்த ஆலோசனையால் உந்தப்பட்டான். அவனது மூதாதையர்களில் ஒருவர் எல்லையில் நடந்த போர் ஒன்றில் இறந்தவர். அவனது இனத்தின் அந்தப் பூர்விக முரண்தான் தற்போதைய இணைப்பாயிற்று. தான் எதிர்கொள்ளப்போகும் நெருக்கடிகளை அவன் முன்னுணர்ந்திருக்க வேண்டும். தங்களில் ஒருவனாகத் தன்னை அந்தச் சிவப்பு மனிதர்கள் ஏற்றுக்கொள்ளச் சம்மதிக்கவைக்க வேண்டும். அவன் நீண்ட ஒரு சாகசப் பயணத்தைத் தொடங்கினான். அவன் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு மேலாக புல் சமவெளியில் வாழ்ந்தான். சில சமயங்களில் களிமண் பாவிய சுவர்களின் பாதுகாப்பிலும் சில சமயங்கள் வெட்டவெளியிலும். அவன் அதிகாலைக்கு முன்னர் எழுந்தான், அஸ்தமனத்தில் படுக்கைக்குச் சென்றான். அவனது தந்தையர்களுடையதல்லாத மொழியில் கனவு காணத் தொடங்கினான். பச்சையான உணவு ருசிகளுக்குத் தனது நாக்கைப் பழக்கப்படுத்திக் கொண்டான். வினோதமான உடைகளால் தன்னை மறைத்துக்கொண்டான். தனது நண்பர்களையும் நகரத்தையும் மறந்தான். அவனது மனதின் தர்க்கம் புறக்கணிக்கும் வகையில் சிந்திக்கத் தொடங்கினான். அவன் கற்ற புதிய கல்வியின் தொடக்க சில மாதங்களில் அவன் ரகசியமாகக் குறிப்புகளை எடுத்தான். பின்னர் அந்தக் குறிப்புகளைக் கிழித்தெறிந்துவிட்டான். தன் மேல் சந்தேகம் வரக் கூடாது என்பதற்காகவோ, இனி தேவைப்படாது என்பதற்காகவோ இருக்கலாம். அங்குள்ள குலகுரு, குறிப்பிட்ட காலகட்டத்துக்கு (உடல்ரீதியாகவும் ஆன்மிக ரீதியாகவும் சில குறிப்பிட்ட நடைமுறைகளால் தீர்மானிக்கப்படுவது) பின்னர் முர்டாக்கிடம், அவனது கனவுகளை ஒவ்வொரு நாள் விடியலிலும் நினைவுகூர்வதற்கு உத்தரவிட்டார். முழுமதி நாட்களின் இரவுகளில் அந்த இளைஞன் எருமையைக் கனவு கண்டான். தொடரும் எருமைக் கனவுகளை தனது குருவிடம் அவன் தெரிவித்தான். அந்தக் குரு கடைசியில் தங்கள் இனக் குழுவின் ரகசிய சித்தாந்தத்தை அவனிடம் வெளிப்படுத்தினார். ஒரு நாள் காலையில், யாரிடமும் சொல்லாமல் முர்டாக் அங்கிருந்து வெளியேறினான்.
அவன் சமவெளி வாழ்க்கையின் தொடக்க மாலைகளில் நகரத்தைப் பற்றிய ஞாபகங்களில் இருந்ததைப் போலவே நகரத்தில் சமவெளி குறித்த நினைவுகளில் ஆழ்ந்திருந்தான். அவன் தனது பேராசிரியரின் அலுவலகத்துக்குச் சென்று, அந்த ரகசியத்தைத் தான் அறிந்துகொண்டதாகவும், ஆனால் அதை வெளிப்படுத்த மாட்டேனென்றும் கூறினான்.
"ஏதாவது உறுதிமொழிக்குக் கட்டுப்பட்டிருக்கிறாயா" என்று கேட்டார் பேராசிரியர்.
"அது காரணம் அல்ல", என்று முர்டாக் பதில் கூறினான். "என்னால் வெளிப்படுத்த முடியாத ஒன்றை நான் கற்றேன்"
"அதை வெளியிடுவதற்கு ஆங்கில மொழியால் இயலாமல் இருக்கலாமல்லவா" என்று பேராசிரியர் கேட்டார்.
"அது பிரச்சினை இல்லை ஐயா. என்னிடம் இருக்கும் ரகசியத்தை நூறு விதமாகவும் முரண்பட்ட வழிகளிலும்கூட என்னால் சொல்ல முடியும். இதை எப்படிச் சொல்வதென்று எனக்குத் தெரியவில்லை, ஆனால் அந்த ரகசியம் அழகானது. அத்துடன் அறிவியல், நமது அறிவியல், தற்போது எனக்கு தீவிரமற்றதாகத் / முக்கியத்துவமற்றதாகத் தெரிகிறது".
சற்று இடைவெளி விட்டு அவன் மேலும் கூறினான்: "என்னவாக இருந்தாலும், அந்த ரகசியத்தை நோக்கி என்னை வழிநடத்திய பாதைகள் அளவுக்கு அந்த ரகசியம் முக்கியமானதல்ல. ஒவ்வொரு நபரும் அந்தப் பாதைகள் வழியாக நடக்க வேண்டும்."
பேராசிரியர் இறுக்கமாகப் பேசினார்: "நான் கமிட்டியிடம் உனது முடிவு பற்றி தகவல் அளிக்கிறேன். செவ்விந்தியர்களுடன் வாழ்வதற்குத் திட்டமிட்டுள்ளாயா?"
"இல்லை" என முர்டாக் பதிலளித்தான். "நான் சமவெளிக்குத் திரும்பப் போகாமலும்கூட இருக்கலாம். சமவெளியின் மனிதர்கள் எனக்குக் கற்றுக்கொடுத்தது எல்லா இடங்களுக்கும் எல்லாச் வாழ்நிலைகளுக்கும் உகந்தது".
அவர்களுக்குள் நடந்த உரையாடலின் சாரம் இது தான்.
ப்ரெட் முர்டாக் திருமணம் செய்துகொண்டான். விவாகரத்தானது. தற்போது யேல் நூலகர்களில் ஒருவனாக இருக்கிறான்.
The Ethnographer - Jorge Luis Borges
Translated in English by Andrew Hurley

Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக