Skip to main content

ஓஷோவின் முல்லா நஸ்ரூதின்



முல்லா நஸ்ரூதின் ஒரு ஐந்து நட்சத்திர விடுதியில் தங்கியிருந்தார். வீட்டிலிருந்து அவசரமாகத் தந்தி ஒன்று வந்ததால் அவசர அவசரமாக பெட்டி படுக்கைகளைக் கட்டி, ரயிலைப் பிடிக்க தரைத்தளத்திற்கு வந்தார். கட்டணத்தைச் செலுத்தி ரசீதை வாங்கியபிறகு, காரில் ஏறப்போகும்போதுதான் அவருக்கு தன் குடையை அறையிலேயே தவறவிட்டு வந்தது தெரியவந்தது.

முல்லா நஸ்ரூதின் விடுதிக்குள் நுழைந்து லிப்டில் ஏறி தனது அறைக்குச் சென்றார். 14-வது மாடி அது. முல்லா தங்கியிருந்த அறை ஏற்கனவே ஒரு புதுமணத் தம்பதிகளுக்கு ஒதுக்கப்பட்டிப்பதாக தகவல் தெரிய முல்லா தன் அறையின் முன்னால் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் குறுக்கும் நெடுக்குமாக அலைந்தார்.

ரயிலுக்குச் சீக்கிரமே கிளம்பவேண்டிய நெருக்கடி இருப்பினும் முல்லாவால் சபலத்தைக் கைவிட முடியவில்லை. அறையின் கதவுத் துவாரம் வழியாக உள்ளே நடப்பதைப் பார்க்கத் தொடங்கினார்.

 அவர்கள் புதுமணத் தம்பதிகள். திருமணச் சடங்குகளால் மிகவும் களைப்படைந்து, விருந்தினர்கள் உறவினர்களின் தொல்லையில்லாமல் அப்போதுதான் தங்களைப் பரஸ்பரம் அறியத் தொடங்கியிருந்தனர். அர்த்தமற்ற சல்லாபப் பேச்சில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.

இளங்கணவன், தன் புதிய மனைவியின் முகத்தைப் பிடித்து உனக்கு எவ்வளவு அழகிய கண்கள் என்றான். மனைவியோ, “உனக்குத்தான் அவைஎன்றாள்.

உனது கைகள் எவ்வளவு மென்மைஎன்றான். எல்லாம் உனக்குத்தான் உனக்குத்தான் என்றாள் அந்த இளம்மனைவி பிரியத்துடன்.

இப்படியே பட்டியல் நீண்டுகொண்டிருந்தது.

முல்லா தந்தியை மறந்தார். ஊருக்குப் போகும் ரயிலைத் தவறிவிட்டதை மறந்தார். தனக்காக டாக்சி கீழ்தளத்தில் காத்துக்கொண்டிருப்பதை மறந்தார்.

மனைவியைப் புகழ்ந்து அந்த இளம் கணவன் போட்ட பட்டியல் அனைத்தும் நிறைவுக்கு வர இருந்தது.

 முல்லாவோ, வெளியிலிருந்து பதற்றத்துடன், “ அந்த மஞ்சள் குடை மட்டும் என்னுடையது, என்னுடையதுஎன்று சப்தமிட்டார்.

Comments

Popular posts from this blog

ஆத்மாநாம் கேட்கச் சொல்லும் பிச்சை

நீ ஒரு பிச்சைக்காரனாய்ப் போ பிச்சை பிச்சை என்று கத்து பசி இன்றோடு முடிவதில்லை உன் கூக்குரல் தெரு முனைவரை இல்லை எல்லையற்ற பெருவெளியைக் கடக்கணும் உன் பசிக்கான உணவு சில அரிசி மணிகளில் இல்லை உன்னிடம் ஒன்றுமேயில்லை சில சதுரச் செங்கற்கள் தவிர உனக்குப் பிச்சையிடவும் ஒருவருமில்லை உன்னைத் தவிர இதனைச் சொல்வது நான் இல்லை நீதான். - ஆத்மாநாம்
ஆத்மாநாம் எழுதிய‘பிச்சை’எனும் கவிதையின் உள்ளடக்கத்துக்குப் போகும் முன்பாக அதன் குரல்,தொனியின் சிறப்பைக் கவனிக்க வேண்டும். யாருடைய குரல் அது என்று கேட்டுப்பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. அந்தக் குரலையுடையவன் எங்கே நிற்கிறான் என்பதைக் கேட்டுப்பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. உரத்துப் பேசுபவன்போலத் தொனித்து,கடைசியில் மோனத்துக்குள் உறையவைக்கும் அனுபவம் உள்ளது. சாதாரணன்போல இந்தக் குரலையுடையவன் தெரிகிறான். அவன் பேசுவது சகஜ ஞானம்போல இருக்கிறது. உச்சாடனம் கட்டளையிடுதலின் சமத்காரம் இருக்கிறது அந்தக் குரலில்.
பிச்சையும் யாசகமும் வாழ்க்கை முறையாக மெய்தேடுதலுக்கு உகந்த நெறியாகப் பார்க்கப்பட்ட ஒரு நிலத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தில்‘நீ பிச்சைக்காரனாய்ப் போ’என்பது வசையாகவும் சாபமாகவும் அர்த்தம்…

ப்ரவுனிக்குச் சில கவிதைகள்

பளபளக்கும் கண்கள் ஆடும் வால் பிரபஞ்சம் நாய்க்குட்டி வடிவத்தில் விளையாட அழைக்கிறது.
-ஒரு ஹைகூ கவிதை
ஆம், ப்ரவுனி. கோலி உருண்டைக்குள் பூவாய் ஒளிரும் ஒளிதான் உன் கண்கள் அந்தப் பூவிலிருந்து நீள்வதுதான் உனது ஆடும் துடுக்குவால்
அழைக்கிறது எல்லையற்று விளையாட.
விளையாடு விளையாட்டை நிறுத்தும் வரை மரணமில்லை
விளையாடு

நிலவொளியில் ஆடும் நரி

ரஸ்கின் பாண்ட்
இரவு வீடு திரும்பும் பாதையில் பிரகாசமான நிலவொளியில் ஆடும் நரியொன்றைக் கண்டேன். நின்று அதை வேடிக்கை பார்த்தேன்
பின்னர் அந்த இரவு அதற்கே ஆர்ஜிதம் என்றுணர்ந்து குறுக்கு வழியைத் தேர்ந்தேன். சிலசமயங்களில் வார்த்தைகள் உண்மையாய் ஒலிக்கும்போது காலைப் பனிக்குள் ஆடும் நரியைப் போல நான்.