Skip to main content

பூனைச் சதுக்கம் கவிதைகள்

ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன்


உதிர்ந்த கொன்றைப் பூக்களுக்கு அடியில்
தெரு நிசப்தத்துடன் இருப்பதைப் பார்த்தபடி
காலை நடைபயிற்சிக்குச் சென்றபோது
தகரக் குப்பைத் தொட்டிக்கு அருகே
முளைத்தது போல
வெறித்துக் கொண்டிருந்தது
சாம்பல் நிறப் பூனையொன்றின்
துண்டிக்கப்பட்ட தலை.
எல்லாம் திடுக்கிட்டு அதிர
திரும்பப் பார்க்காமல் நடந்தேன்
வலதுகை தூக்கி
இருக்கிறதாவென்று
தொட்டுப் பார்த்தேன்
வெட்டப்பட்ட என் கழுத்து
தெரு மண்ணில் நரநரக்கிறது
அகப்பட்ட பூனையின் சீற்றச் சீறல்கள்
என்னைத் துரத்தத் தொடங்கியது
உடல் துவங்கி மீசைரோமம் வரை
ரூபம் பெருக்கிக் காட்டும்
ஆகிருதியும்
ஆவேச மியாவ்களும்
என்னைச் சிலிர்ப்பித்தது
சாலையின் குறுக்கே மறித்தாரோ
காம்பவுண்ட் சுவரில் பிடித்தாரோ
கணிப்பொறி திரையிலிருந்து உந்துதல் அடைந்தாரோ
கறிவெட்டும் பலகையில் அரிந்தது போல்
நேர்த்தியாய்
வெட்டியவரின் சாகசமும் சேர்த்து
என்னை உலுக்கியது
வெட்டப்பட்ட பூனையின் தனிமை
அவனது தனிமை
பூனையின் இருட்டு
அவனின் இருட்டு
பூனையின் வீரம்
அவனின் வீரம்
அனைத்தும்
இந்தக் கிரகத்தில் நடந்த ஆதிக்கொலையின்
காவியச் சாயலை
அந்தத் தெருவுக்கு தந்துவிட்டது
தொலைவிலிருந்து திரும்பிப் பார்த்தேன்
ஒருமுறை தான் பார்த்தேன்
என்றாலும்
ஒன்பது வாழ்வுகளைக் கொண்ட
அந்த நிகழ்வின் தலை குற்றமாக இருப்பினும்
வால்
விந்தையின் வளைவை அரூபத்துக்குள் நீட்டியிருக்கிறது
நிகழ்ந்தது இங்கே சின்னஞ்சிறு மூலையில்
சின்னஞ்சிறு அளவில் என்றாலும்
அங்கே
தொடர்ந்து நடுங்கியபடியே இருக்கிறது
சாட்சியமேயற்ற இருளில்
ஏதோ ஒரு கணத்தில்
அது நிகழ்ந்த
இந்தச் சனிக்கிழமை தெருவை
சாம்பல் பூனைச் சதுக்கம் என்று
இனி அழைப்பேன்
நான் உருவாக்கப் போகும்
பூனைத் தலைச் சிலைக்குக் கீழே
பொன்மொழிகளைப் பொறிப்பேன்
தலை குற்றம்
வால் விந்தை
உடல் வீரம்.

000

எப்போதும்

என்னைத் தொடரும் காகங்களில்

இரண்டு

அன்று வீட்டுக்கு வந்திருந்தன

என் மொட்டைத் தலையில்

பூசியிருந்த நல்லெண்ணெய் மணம்

அழைத்திருக்க வேண்டும்

ஒரு காகம் பாந்தமாக அடிவைத்து நெருங்கி

மாடிச் சுவரில் பதிந்திருந்த

என் இடதுகை விரலைக்

கவ்வித் தூக்கியது

வெந்துட்டா என்று கேட்டேன்

டிஷ் ஆண்டெனா குடையில்

அமர்ந்திருந்த இன்னொரு காகம்

பறந்து வந்து 

என் பின்கழுத்தில்

கொத்தியதா

கால் வழுக்கியதா என்று

சொல்லத் தெரியவில்லை

மீண்டும் சென்று அமர்ந்தது

இன்னும் வேகலையா என்று கேட்டுவிட்டு 

சிறிது கலவரத்துடன் படியிறங்கினேன்

காகங்களை ஈர்த்தது

வெளியே உள்ள வடையிலிருக்கும் எண்ணெயா?

பழங்கதையின் உள்ளே
நித்தியமான வடையிலிருக்கும்

எண்ணெய்யா?



000

கலவரத்தின்

திரைவழியாகவே பார்க்கும்

கண்களும் வீடும்

அந்தச் சிறுவனுடையது.

அவன் தனது 41 வயதில்

மண்ணுக்குள் இட்ட ஒரு விதை

சொல்ல முடியாத இருட்டுக்குள்

உறை கிழித்து

முளையாய் சிலிர்த்து

நிலம் கீறி எழுவதைப்

பார்த்தான்

இங்கே நடைபெறும்

மாபெரும் சண்டை இதுதானென்று உணர்ந்து

உடல் சிறுத்து நடுநடுங்கினான.

சிந்திய ரத்தத்தின் சுவடோ

வீச்சமோ இல்லவே இல்லை

தாபத்தின் கரிமம் கனிந்து

பூத்தது ஒரு வைரம்

தன் சிறுவயதில்

கலைந்த உறக்கத்தின் போது

பார்க்க நேர்ந்த

பெற்றோரின் புணர்ச்சியைப் போல

கலக்கமாக  சிவப்பாக மருள்தோய்ந்திருந்தது

அந்தச் சம்பவமும்

அதற்கு முன்னும்


எல்லாமும்.

Comments

Popular posts from this blog

க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் உருவாக்கிய புத்தக உணர்வு

தமிழில் மொழி, கலை, பண்பாடு சார்ந்த அறிவுத்துறைகளில் ஈடுபடுபவர்களின் எண்ணிக்கை தமிழகத்தின் மக்கள் தொகையை ஒப்பிடும்போது குறைவாகவே தொடர்ந்து இருந்துவருகிறது. அந்தச் சிறுபான்மை வட்டத்துக்குள் இருந்தவர்கள், இருப்பவர்கள் எல்லார் மீதும் தான் வெளியிட்ட புத்தகங்கள் மூலம் கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தாக்கம் செலுத்துபவராக க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் இருந்திருக்கிறார். நவீன இலக்கியம் தொடங்கி மொழியியல், தத்துவம், நாட்டார் வழக்காற்றியல், சினிமா, தொல்லியல், சூழியல், கானுயிரியல், மருத்துவம், ஆன்மிகம் என்று பல்வேறு அறிவுத்துறைகள் சார்ந்து தீவிரமான தேடல் உடைய தமிழர்கள் ஒவ்வொருவரும் க்ரியா வெளியிட்ட நூல்கள் சிலவற்றால் உந்துதலைப் பெற்றிருப்பார்கள். க்ரியா வெளியிட்ட அந்நியன், விசாரணை, அபாயம் போன்ற இலக்கிய நூல்களால் தாக்கம் பெற்றிருந்த லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் வீட்டில் அவர் தொலைக்காத புத்தகங்களில் ஒன்றாக டேவிட் வெர்னர் எழுதிய ‘டாக்டர் இல்லாத இடத்தில்’ புத்தகத்தை அவரது மூத்த மகன் பிறக்கும்வரை பாதுகாத்தும் கையேடாகப் பயன்படுத்தியும் வந்தார். மூன்றாம் உலக நாட்டில் மருத்துவர் இல்லாத சூழலில், பேதி, காய்ச்சல், பிரசவம் ப

பெரியாரைப் பற்றி எழுதப்பட்ட நவீன கவிதையைப் படித்திருக்கிறாயா சங்கர்?

ஓவியம் : ராஜராஜன் எனக்குத் தெரிந்து இல்லை. அது ஆச்சரியமான விஷயம்தான். எத்தனையோ வரலாற்றுக் கதாபாத்திரங்கள் இடம்பெற்ற நவீன கவிதையில் பெரியார் பற்றி எழுதப்பட்ட கவிதை ஒன்றை இதுவரை நான் பார்த்ததில்லை. அழகுக்கும் அழகியலுக்கும் எதிரானவர் என்பதால் பெரியார் கவிதையில் இடம்பெறவே இல்லாமல் போனாரா சங்கர்? உண்மைக்கு அருகில் வரும் காரணங்களில் ஒன்றாக அது இருக்குமென்றுதான் தோன்றுகிறது. புனிதம் ஏற்றப்படாத அழகு என்று ஒன்று இருக்கிறதா? இயற்கை, கலாசாரம் உட்பட திரட்டப்பட்ட எல்லா செல்வங்களின் உபரியாகவும் பாகுபாட்டை உருவாக்குவதாகவும் அவர் கலையை கவிதையை அழகைப் பார்த்திருப்பார்தானே. அப்படியான பின்னணியில் அவர் கவிதையையும் கவிஞர்களையும் புறக்கணித்ததைப் போலவே நவீன கவிதையும் அவரைப் புறக்கணித்துவிட்டது போலும்.  அழகு ஒரு அனுபவம் இல்லையா சங்கர்? நல்ல என்று மனம் கொடுக்கும் அந்த விளக்கத்தின் வழியாக அங்கே பேதம் வந்துவிடுகிறது. அனுபவத்தின் பேதத்திலிருந்து தான் தீண்டாமை தொடங்குகிறது. அதனால்தான், தனது தடியால் அழகைத் தட்டிவிட்டு பாம்பைப் போலப் பிடித்து அடிக்க அலைந்தார் போலும் பெரியார். புதுக்கவிதை உருவான சூழலும், புதுக்கவிதைய

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது. புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில். அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார். துறவியின் முன்