Skip to main content

கதை சொல்லும் ஊடகம் மட்டும்தானா?



1930 களின் காலகட்டத்திய பாரிஸ் நகரத்தின் பரபரப்பான ரயில் நிலையம். அதன், ரயில் நிலைய நிர்வாகத்துக்குத் தெரியாமலேயே 12 வயது அனாதைச் சிறுவனா ஹூகோ, தனது குடிகார மாமாவுடன் அந்த ரயில் நிலையத்தின் கடிகாரக் கோபுரத்தில் வாழ்கிறான். ரயில் நிலையத்தில் உள்ள பிரம்மாண்ட கடிகார எந்திரங்களை வேளை தவறாமல் சாவி கொடுத்து, பழுதுகளை நீக்கி இயங்க வைப்பது தான் அவனது வேலை. எந்திரங்கள், பற்சக்கரங்கள், கப்பிகளால் சூழப்பட்ட பிரபஞ்சம் அவனுடையது. பாரீஸ் நகரையே ரயில்நிலையத்தின் பிரதான கடிகார முகப்புக்குப் பின் நின்று ஒரு பெரிய எந்திர இயக்கமாகப் பார்க்கிறான். இந்த உலகுக்கு வரும் ஒவ்வொரு உயிரியும் இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் இயக்கத்திற்கு அவசியமானது என்று நினைக்கிறான். இந்த பூமிக்கு வரும் எந்த உயிரியும் உபயோகமற்றதாக இங்கே பிறப்பதில்லை என்று நம்புகிறான்ஏனெனில் ஒரு எந்திரத்திலும் தேவையற்ற ஒரு பாகம் என்று ஒன்று இருப்பதில்லை .


இயக்குனர் ஜார்ஜ் மெலிஸ்

அந்தச் சிறுவன் ஹூகோவுக்கு, சமகாலத்தில் மறக்கடிக்கப்பட்ட பழுதான மனிதர் ஒருவரைச் சரிசெய்யும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. ஊமைப்படக் காலத்தில், ஒரு மந்திரவாதியாக இருந்து, ஊமைப்பட சினிமாவின் தொடக்க காலத்தில் இயக்குனராக மாறி, அற்புதமான சிறுபடங்களை உருவாக்கிய, ஒளிப்பதிவு தொழில்நுட்பத்தில் பல கண்டுபிடிப்புகளைச் செய்த மேதை அவர். உலக யுத்தம் காரணமாக சினிமாத் தொழிலில் தோல்விகண்டு, விரக்தியின் காரணமாக மறைந்து வாழ்பவர். சிறுவன் ஹூகோ கார்பர்ட் பணிபுரியும் அதே ரயில்நிலையத்தில் விளையாட்டு பொம்மைக் கடையை நடத்திவரும் அந்த முதியவரைத் தான் திரும்பக் கண்டுபிடித்து அந்த மாபெரும் இயக்குனருக்கான உலகின் அங்கீகராத்தை வாங்கித் தருகிறான் அந்தச் சிறுவன்.

 கைக்கு கிடைக்கும் எந்திரங்களை எல்லாம் சரிசெய்வதையே வாழ்க்கையின் முழு ஆனந்தமாக கருதும் ஹூகோ, பெற்றோரை இழந்து கதைப்புத்தகங்களில் வரும் சாகசங்கள் வழியாகவே வாழ்வைப் பார்க்கும் இசபெல், தன் பழைய வாழ்க்கையைக் கிட்டத்தட்ட உலகுக்குத் தெரியாமல் புதைத்து வாழும் ஜார்ஜ் மெலிஸ் மற்றும் அவரது மனைவியும் முன்னாள் நடிகையுமான மம்மா ஜீன் ஆகியோரைச் சுற்றி  ஒரு நாவல் எழுதுவதைப் போல நிதானமாக விஸ்தாரமாகச் செல்லும் திரைப்படம் இது.

 இத்திரைப்படத்தில் வரும் ஜார்ஜ் மெலிஸ் கதாபாத்திரம் ஊமைப்பட காலத்தின் பிரமாண்ட இயக்குனரான ஜார்ஜ் மெலிசைப் பிரதிபலிப்பதே. ஒரு சுவாரசியமான ஹாலிவுட் படத்துக்கேயுரிய உணர்ச்சித் திருப்பங்களுடன் இந்தப் படம் சினிமாவின் வரலாற்றையும் சொல்லிவிடுகிறது.


இயக்குனர் ஜார்ஜ் மெலிஸ் வழியாக, இயக்குனர் மார்டின்ஸ்கார்ஸிசி, கதை சொல்லாத சினிமாவைக் கனவுகாண்கிறாரோ என்றும் தோன்றுகிறது. பிரமாண்டமான எந்திர யுகத்தில் கனவுகளையும், மாயக்காட்சிகளையும், விந்தை அனுபவங்களையும் தரக்கூடிய ஒரே ஊடகமாக சினிமாவைப் பார்த்த ஜார்ஜ் மெலீஸ் எடுத்த படங்களும் இத்திரைப்படத்தில் காண்பிக்கப்படுகிறது.

 மார்டின் ஸ்கார்சிசி எடுத்த திரைப்படங்களில் அவர் இதயத்துக்கு நெருக்கமான படம் என்று ஹீகோவை விமர்சகர்கள் கருதுகிறார்கள். அந்தப் படத்தில் வரும் சிறுவன் ஹீகோ அவரது பிரதிபலிப்புதான் என்று கூறப்படுகிறது. குழந்தைகளுக்கான கனவுலகைப் போல இத்திரைப்படம் இருக்கிறது. 

 காலத்தில் மறக்கப்பட்ட சினிமா இயக்குனராக நடித்திருக்கும் பென் கிங்க்ஸ்லி குறிப்பிடப்பட வேண்டியவர். 

3டியில் ஒரு படத்தின் முழுசாத்தியத்தையும் பார்க்க விரும்புபவர்கள் ஹூகோவைப் பார்க்கவேண்டும். லூமியர் சகோகரர்கள் தாங்கள் எடுத்த முதல் திரைப்படத் துண்டான நிலையத்துக்குள் ரயில் வரும் காட்சியைக் காட்டுகையில் 3டியின் சாத்தியத்தை அவர் முழுமையாகப் பயன்படுத்தியுள்ளதை உணரமுடிகிறது.

ஹூகோ திரைப்படம் சினிமாவின் பிறப்பு எப்படியான விந்தையான சூழ்நிலைகளில் உருவானது என்பதை காட்டுகிறது. சினிமா தான்இன்றைக்கு மனிதகுலத்துக்கு பெரும் கனவுகளையும் அனுபவங்களையும் தரும் சாத்தியம் கொண்ட ஊடகம் என்பதையும் மௌனமாக உணர்த்திவிடுகிறது.

Comments

Popular posts from this blog

க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் உருவாக்கிய புத்தக உணர்வு

தமிழில் மொழி, கலை, பண்பாடு சார்ந்த அறிவுத்துறைகளில் ஈடுபடுபவர்களின் எண்ணிக்கை தமிழகத்தின் மக்கள் தொகையை ஒப்பிடும்போது குறைவாகவே தொடர்ந்து இருந்துவருகிறது. அந்தச் சிறுபான்மை வட்டத்துக்குள் இருந்தவர்கள், இருப்பவர்கள் எல்லார் மீதும் தான் வெளியிட்ட புத்தகங்கள் மூலம் கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தாக்கம் செலுத்துபவராக க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் இருந்திருக்கிறார். நவீன இலக்கியம் தொடங்கி மொழியியல், தத்துவம், நாட்டார் வழக்காற்றியல், சினிமா, தொல்லியல், சூழியல், கானுயிரியல், மருத்துவம், ஆன்மிகம் என்று பல்வேறு அறிவுத்துறைகள் சார்ந்து தீவிரமான தேடல் உடைய தமிழர்கள் ஒவ்வொருவரும் க்ரியா வெளியிட்ட நூல்கள் சிலவற்றால் உந்துதலைப் பெற்றிருப்பார்கள். க்ரியா வெளியிட்ட அந்நியன், விசாரணை, அபாயம் போன்ற இலக்கிய நூல்களால் தாக்கம் பெற்றிருந்த லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் வீட்டில் அவர் தொலைக்காத புத்தகங்களில் ஒன்றாக டேவிட் வெர்னர் எழுதிய ‘டாக்டர் இல்லாத இடத்தில்’ புத்தகத்தை அவரது மூத்த மகன் பிறக்கும்வரை பாதுகாத்தும் கையேடாகப் பயன்படுத்தியும் வந்தார். மூன்றாம் உலக நாட்டில் மருத்துவர் இல்லாத சூழலில், பேதி, காய்ச்சல், பிரசவம் ப

பெரியாரைப் பற்றி எழுதப்பட்ட நவீன கவிதையைப் படித்திருக்கிறாயா சங்கர்?

ஓவியம் : ராஜராஜன் எனக்குத் தெரிந்து இல்லை. அது ஆச்சரியமான விஷயம்தான். எத்தனையோ வரலாற்றுக் கதாபாத்திரங்கள் இடம்பெற்ற நவீன கவிதையில் பெரியார் பற்றி எழுதப்பட்ட கவிதை ஒன்றை இதுவரை நான் பார்த்ததில்லை. அழகுக்கும் அழகியலுக்கும் எதிரானவர் என்பதால் பெரியார் கவிதையில் இடம்பெறவே இல்லாமல் போனாரா சங்கர்? உண்மைக்கு அருகில் வரும் காரணங்களில் ஒன்றாக அது இருக்குமென்றுதான் தோன்றுகிறது. புனிதம் ஏற்றப்படாத அழகு என்று ஒன்று இருக்கிறதா? இயற்கை, கலாசாரம் உட்பட திரட்டப்பட்ட எல்லா செல்வங்களின் உபரியாகவும் பாகுபாட்டை உருவாக்குவதாகவும் அவர் கலையை கவிதையை அழகைப் பார்த்திருப்பார்தானே. அப்படியான பின்னணியில் அவர் கவிதையையும் கவிஞர்களையும் புறக்கணித்ததைப் போலவே நவீன கவிதையும் அவரைப் புறக்கணித்துவிட்டது போலும்.  அழகு ஒரு அனுபவம் இல்லையா சங்கர்? நல்ல என்று மனம் கொடுக்கும் அந்த விளக்கத்தின் வழியாக அங்கே பேதம் வந்துவிடுகிறது. அனுபவத்தின் பேதத்திலிருந்து தான் தீண்டாமை தொடங்குகிறது. அதனால்தான், தனது தடியால் அழகைத் தட்டிவிட்டு பாம்பைப் போலப் பிடித்து அடிக்க அலைந்தார் போலும் பெரியார். புதுக்கவிதை உருவான சூழலும், புதுக்கவிதைய

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது. புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில். அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார். துறவியின் முன்