Skip to main content

கதை சொல்லும் ஊடகம் மட்டும்தானா?



1930 களின் காலகட்டத்திய பாரிஸ் நகரத்தின் பரபரப்பான ரயில் நிலையம். அதன், ரயில் நிலைய நிர்வாகத்துக்குத் தெரியாமலேயே 12 வயது அனாதைச் சிறுவனா ஹூகோ, தனது குடிகார மாமாவுடன் அந்த ரயில் நிலையத்தின் கடிகாரக் கோபுரத்தில் வாழ்கிறான். ரயில் நிலையத்தில் உள்ள பிரம்மாண்ட கடிகார எந்திரங்களை வேளை தவறாமல் சாவி கொடுத்து, பழுதுகளை நீக்கி இயங்க வைப்பது தான் அவனது வேலை. எந்திரங்கள், பற்சக்கரங்கள், கப்பிகளால் சூழப்பட்ட பிரபஞ்சம் அவனுடையது. பாரீஸ் நகரையே ரயில்நிலையத்தின் பிரதான கடிகார முகப்புக்குப் பின் நின்று ஒரு பெரிய எந்திர இயக்கமாகப் பார்க்கிறான். இந்த உலகுக்கு வரும் ஒவ்வொரு உயிரியும் இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் இயக்கத்திற்கு அவசியமானது என்று நினைக்கிறான். இந்த பூமிக்கு வரும் எந்த உயிரியும் உபயோகமற்றதாக இங்கே பிறப்பதில்லை என்று நம்புகிறான்ஏனெனில் ஒரு எந்திரத்திலும் தேவையற்ற ஒரு பாகம் என்று ஒன்று இருப்பதில்லை .


இயக்குனர் ஜார்ஜ் மெலிஸ்

அந்தச் சிறுவன் ஹூகோவுக்கு, சமகாலத்தில் மறக்கடிக்கப்பட்ட பழுதான மனிதர் ஒருவரைச் சரிசெய்யும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. ஊமைப்படக் காலத்தில், ஒரு மந்திரவாதியாக இருந்து, ஊமைப்பட சினிமாவின் தொடக்க காலத்தில் இயக்குனராக மாறி, அற்புதமான சிறுபடங்களை உருவாக்கிய, ஒளிப்பதிவு தொழில்நுட்பத்தில் பல கண்டுபிடிப்புகளைச் செய்த மேதை அவர். உலக யுத்தம் காரணமாக சினிமாத் தொழிலில் தோல்விகண்டு, விரக்தியின் காரணமாக மறைந்து வாழ்பவர். சிறுவன் ஹூகோ கார்பர்ட் பணிபுரியும் அதே ரயில்நிலையத்தில் விளையாட்டு பொம்மைக் கடையை நடத்திவரும் அந்த முதியவரைத் தான் திரும்பக் கண்டுபிடித்து அந்த மாபெரும் இயக்குனருக்கான உலகின் அங்கீகராத்தை வாங்கித் தருகிறான் அந்தச் சிறுவன்.

 கைக்கு கிடைக்கும் எந்திரங்களை எல்லாம் சரிசெய்வதையே வாழ்க்கையின் முழு ஆனந்தமாக கருதும் ஹூகோ, பெற்றோரை இழந்து கதைப்புத்தகங்களில் வரும் சாகசங்கள் வழியாகவே வாழ்வைப் பார்க்கும் இசபெல், தன் பழைய வாழ்க்கையைக் கிட்டத்தட்ட உலகுக்குத் தெரியாமல் புதைத்து வாழும் ஜார்ஜ் மெலிஸ் மற்றும் அவரது மனைவியும் முன்னாள் நடிகையுமான மம்மா ஜீன் ஆகியோரைச் சுற்றி  ஒரு நாவல் எழுதுவதைப் போல நிதானமாக விஸ்தாரமாகச் செல்லும் திரைப்படம் இது.

 இத்திரைப்படத்தில் வரும் ஜார்ஜ் மெலிஸ் கதாபாத்திரம் ஊமைப்பட காலத்தின் பிரமாண்ட இயக்குனரான ஜார்ஜ் மெலிசைப் பிரதிபலிப்பதே. ஒரு சுவாரசியமான ஹாலிவுட் படத்துக்கேயுரிய உணர்ச்சித் திருப்பங்களுடன் இந்தப் படம் சினிமாவின் வரலாற்றையும் சொல்லிவிடுகிறது.


இயக்குனர் ஜார்ஜ் மெலிஸ் வழியாக, இயக்குனர் மார்டின்ஸ்கார்ஸிசி, கதை சொல்லாத சினிமாவைக் கனவுகாண்கிறாரோ என்றும் தோன்றுகிறது. பிரமாண்டமான எந்திர யுகத்தில் கனவுகளையும், மாயக்காட்சிகளையும், விந்தை அனுபவங்களையும் தரக்கூடிய ஒரே ஊடகமாக சினிமாவைப் பார்த்த ஜார்ஜ் மெலீஸ் எடுத்த படங்களும் இத்திரைப்படத்தில் காண்பிக்கப்படுகிறது.

 மார்டின் ஸ்கார்சிசி எடுத்த திரைப்படங்களில் அவர் இதயத்துக்கு நெருக்கமான படம் என்று ஹீகோவை விமர்சகர்கள் கருதுகிறார்கள். அந்தப் படத்தில் வரும் சிறுவன் ஹீகோ அவரது பிரதிபலிப்புதான் என்று கூறப்படுகிறது. குழந்தைகளுக்கான கனவுலகைப் போல இத்திரைப்படம் இருக்கிறது. 

 காலத்தில் மறக்கப்பட்ட சினிமா இயக்குனராக நடித்திருக்கும் பென் கிங்க்ஸ்லி குறிப்பிடப்பட வேண்டியவர். 

3டியில் ஒரு படத்தின் முழுசாத்தியத்தையும் பார்க்க விரும்புபவர்கள் ஹூகோவைப் பார்க்கவேண்டும். லூமியர் சகோகரர்கள் தாங்கள் எடுத்த முதல் திரைப்படத் துண்டான நிலையத்துக்குள் ரயில் வரும் காட்சியைக் காட்டுகையில் 3டியின் சாத்தியத்தை அவர் முழுமையாகப் பயன்படுத்தியுள்ளதை உணரமுடிகிறது.

ஹூகோ திரைப்படம் சினிமாவின் பிறப்பு எப்படியான விந்தையான சூழ்நிலைகளில் உருவானது என்பதை காட்டுகிறது. சினிமா தான்இன்றைக்கு மனிதகுலத்துக்கு பெரும் கனவுகளையும் அனுபவங்களையும் தரும் சாத்தியம் கொண்ட ஊடகம் என்பதையும் மௌனமாக உணர்த்திவிடுகிறது.

Comments

Popular posts from this blog

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது.

புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில்.
அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து
துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார்.

துறவியின் முன்னால் தாழ…

ஹாருகி முராகமி - என் தந்தையின் நினைவுகள்

ஒருபூனையைதொலைத்தல்!


தமிழில்: ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன் எனது தந்தை குறித்து எனக்கு நிறைய நினைவுகள் இருக்கவே செய்கின்றன. நான் பிறந்ததிலிருந்து பதினெட்டு வயதில் வீட்டை விட்டு வெளியேறும் வரை அத்தனை பெரிதாக இல்லாத வீட்டில் ஒரே கூரையின் கீழ் வாழ்ந்துவந்ததை வைத்துப் பார்த்தால் அது இயற்கையானதே. பெரும்பாலான குழந்தைகளுக்கும் பெற்றோர்களுக்கும் உள்ளதைப் போன்றே, எனது தந்தை குறித்த எனது நினைவுகள் சில மகிழ்ச்சியானவையாகவும், சில அப்படிச் சொல்ல முடியாததாகவும் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் என் மனத்தில் திட்டவட்டமாக உள்ள நினைவுகள் இந்த இரண்டு பிரிவையும் சேராதவை; சாதாரண நிகழ்ச்சிகள் தொடர்பான நினைவுகள்.

உதாரணத்துக்கு ஒரு நிகழ்ச்சி:

நாங்கள் சுகுகவாவில்( நிஷினோமியா நகரத்தின் ஒரு பகுதி, ஹியோகோ உள்ளாட்சி மாநிலம்) வாழ்ந்துவந்த போது, ஒரு பூனையைத் தொலைப்பதற்காக ஒரு நாள் கடற்கரைக்குப் போனோம். அது குட்டி அல்ல; வயதான பெண் பூனை. கொண்டு போய் விடுவதற்கான காரணத்தை என்னால் நினைவுகூர முடியவில்லை. நாங்கள் வாழ்ந்துவந்த வீடு தோட்டத்துடன் கூடிய, ஒரு பூனைக்குத் தாராளமாக இடமுள்ள தனி வீடுதான். தெருவிலிருந்து வீட்டுக்கு வந்ததாக இருக்கலாம்; …

அருவியை மௌனமாக்கும் சிறு செடி கவிதை

உலகின் வெவ்வேறு தேசங்கள், கலாசாரம், அழகியல், அரசியல் பின்னணிகள் கொண்ட கவிஞர்களையும் கவிதைகளையும் அறிமுகம் செய்து எஸ். ராமகிருஷ்ணன் தடம் இதழில் தொடராக எழுதிய கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ‘கவிதையின் கையசைப்பு’. இதில் 12 கவிஞர்களும் அவர்கள் கவிதைகளும் அறிமுகம் செய்யப்பட்டுள்ளார்கள். ஒரு மாத இடைவெளி கொடுத்து அந்தந்தக் கவிஞர்களையும் அவர்களது கவிதைகளையும் வாசிப்பதற்கான அவகாசம் தேவைப்படும் அளவுக்கு திடமான அறிமுகங்கள் இவை.
ஒரு ஜப்பானியக் கவிஞரையும் ஒரு ரஷ்யக் கவிஞரையும் அவர்களது கவிதைகளையும் எனக்கு ஒரு நாளில் குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் படிப்பது மூச்சுமுட்டுவதாக இருந்தது. ஒரு கோள் இன்னொரு கோளுடன் மோதுவது போல மூளையில் கூப்பாட்டையும் ரப்ச்சரையும் உணர்ந்தேன்.
எஸ். ராமகிருஷ்ணன், ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் அவனது உலகத்தை அறிமுகப்படுத்தும் போது, கவிதை குறித்த அந்தந்தக் கவிஞர்களின் சிந்தனைகளையும் தனது எண்ணங்களையும் சேர்த்தே தொடுத்துச் செல்கிறார்.
000
ஒரு கவிதையை எப்போதும் அகத்தில் சமைப்பவனாக, கவிதை ரீதியில், படிமங்கள், உருவகங்களின் அடிப்படையிலேயே சிந்திப்பவனாகவும் பேசுபவனாகவும் இருக்கிறேன். ஆனால், கவிதை என்றால் என்னவ…