Skip to main content

கதை சொல்லும் ஊடகம் மட்டும்தானா?



1930 களின் காலகட்டத்திய பாரிஸ் நகரத்தின் பரபரப்பான ரயில் நிலையம். அதன், ரயில் நிலைய நிர்வாகத்துக்குத் தெரியாமலேயே 12 வயது அனாதைச் சிறுவனா ஹூகோ, தனது குடிகார மாமாவுடன் அந்த ரயில் நிலையத்தின் கடிகாரக் கோபுரத்தில் வாழ்கிறான். ரயில் நிலையத்தில் உள்ள பிரம்மாண்ட கடிகார எந்திரங்களை வேளை தவறாமல் சாவி கொடுத்து, பழுதுகளை நீக்கி இயங்க வைப்பது தான் அவனது வேலை. எந்திரங்கள், பற்சக்கரங்கள், கப்பிகளால் சூழப்பட்ட பிரபஞ்சம் அவனுடையது. பாரீஸ் நகரையே ரயில்நிலையத்தின் பிரதான கடிகார முகப்புக்குப் பின் நின்று ஒரு பெரிய எந்திர இயக்கமாகப் பார்க்கிறான். இந்த உலகுக்கு வரும் ஒவ்வொரு உயிரியும் இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் இயக்கத்திற்கு அவசியமானது என்று நினைக்கிறான். இந்த பூமிக்கு வரும் எந்த உயிரியும் உபயோகமற்றதாக இங்கே பிறப்பதில்லை என்று நம்புகிறான்ஏனெனில் ஒரு எந்திரத்திலும் தேவையற்ற ஒரு பாகம் என்று ஒன்று இருப்பதில்லை .


இயக்குனர் ஜார்ஜ் மெலிஸ்

அந்தச் சிறுவன் ஹூகோவுக்கு, சமகாலத்தில் மறக்கடிக்கப்பட்ட பழுதான மனிதர் ஒருவரைச் சரிசெய்யும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. ஊமைப்படக் காலத்தில், ஒரு மந்திரவாதியாக இருந்து, ஊமைப்பட சினிமாவின் தொடக்க காலத்தில் இயக்குனராக மாறி, அற்புதமான சிறுபடங்களை உருவாக்கிய, ஒளிப்பதிவு தொழில்நுட்பத்தில் பல கண்டுபிடிப்புகளைச் செய்த மேதை அவர். உலக யுத்தம் காரணமாக சினிமாத் தொழிலில் தோல்விகண்டு, விரக்தியின் காரணமாக மறைந்து வாழ்பவர். சிறுவன் ஹூகோ கார்பர்ட் பணிபுரியும் அதே ரயில்நிலையத்தில் விளையாட்டு பொம்மைக் கடையை நடத்திவரும் அந்த முதியவரைத் தான் திரும்பக் கண்டுபிடித்து அந்த மாபெரும் இயக்குனருக்கான உலகின் அங்கீகராத்தை வாங்கித் தருகிறான் அந்தச் சிறுவன்.

 கைக்கு கிடைக்கும் எந்திரங்களை எல்லாம் சரிசெய்வதையே வாழ்க்கையின் முழு ஆனந்தமாக கருதும் ஹூகோ, பெற்றோரை இழந்து கதைப்புத்தகங்களில் வரும் சாகசங்கள் வழியாகவே வாழ்வைப் பார்க்கும் இசபெல், தன் பழைய வாழ்க்கையைக் கிட்டத்தட்ட உலகுக்குத் தெரியாமல் புதைத்து வாழும் ஜார்ஜ் மெலிஸ் மற்றும் அவரது மனைவியும் முன்னாள் நடிகையுமான மம்மா ஜீன் ஆகியோரைச் சுற்றி  ஒரு நாவல் எழுதுவதைப் போல நிதானமாக விஸ்தாரமாகச் செல்லும் திரைப்படம் இது.

 இத்திரைப்படத்தில் வரும் ஜார்ஜ் மெலிஸ் கதாபாத்திரம் ஊமைப்பட காலத்தின் பிரமாண்ட இயக்குனரான ஜார்ஜ் மெலிசைப் பிரதிபலிப்பதே. ஒரு சுவாரசியமான ஹாலிவுட் படத்துக்கேயுரிய உணர்ச்சித் திருப்பங்களுடன் இந்தப் படம் சினிமாவின் வரலாற்றையும் சொல்லிவிடுகிறது.


இயக்குனர் ஜார்ஜ் மெலிஸ் வழியாக, இயக்குனர் மார்டின்ஸ்கார்ஸிசி, கதை சொல்லாத சினிமாவைக் கனவுகாண்கிறாரோ என்றும் தோன்றுகிறது. பிரமாண்டமான எந்திர யுகத்தில் கனவுகளையும், மாயக்காட்சிகளையும், விந்தை அனுபவங்களையும் தரக்கூடிய ஒரே ஊடகமாக சினிமாவைப் பார்த்த ஜார்ஜ் மெலீஸ் எடுத்த படங்களும் இத்திரைப்படத்தில் காண்பிக்கப்படுகிறது.

 மார்டின் ஸ்கார்சிசி எடுத்த திரைப்படங்களில் அவர் இதயத்துக்கு நெருக்கமான படம் என்று ஹீகோவை விமர்சகர்கள் கருதுகிறார்கள். அந்தப் படத்தில் வரும் சிறுவன் ஹீகோ அவரது பிரதிபலிப்புதான் என்று கூறப்படுகிறது. குழந்தைகளுக்கான கனவுலகைப் போல இத்திரைப்படம் இருக்கிறது. 

 காலத்தில் மறக்கப்பட்ட சினிமா இயக்குனராக நடித்திருக்கும் பென் கிங்க்ஸ்லி குறிப்பிடப்பட வேண்டியவர். 

3டியில் ஒரு படத்தின் முழுசாத்தியத்தையும் பார்க்க விரும்புபவர்கள் ஹூகோவைப் பார்க்கவேண்டும். லூமியர் சகோகரர்கள் தாங்கள் எடுத்த முதல் திரைப்படத் துண்டான நிலையத்துக்குள் ரயில் வரும் காட்சியைக் காட்டுகையில் 3டியின் சாத்தியத்தை அவர் முழுமையாகப் பயன்படுத்தியுள்ளதை உணரமுடிகிறது.

ஹூகோ திரைப்படம் சினிமாவின் பிறப்பு எப்படியான விந்தையான சூழ்நிலைகளில் உருவானது என்பதை காட்டுகிறது. சினிமா தான்இன்றைக்கு மனிதகுலத்துக்கு பெரும் கனவுகளையும் அனுபவங்களையும் தரும் சாத்தியம் கொண்ட ஊடகம் என்பதையும் மௌனமாக உணர்த்திவிடுகிறது.

Comments

Popular posts from this blog

இது துயரம்தான் பழனிவேள்

காலையில் கவின்மலரிடம் தொலைபேசிய போது தான் நண்பர்களால் நரேந்திரன் என்று அழைக்கப்படும் பழனிவேளின் மரணச் செய்தியைத் தெரிந்து கொண்டேன். பழனிவேளைத் தெரியுமா என்ற தொனியிலேயே விஷயம் உணரப்பட்டுவிட்டது. வே. பாபு மரணச் செய்தியும் அப்படித்தான் வந்தது- ஏற்கனவே தெரிந்தது உறுதிப்படுத்தப்படுவது போல. பழனிவேள் உடல்நலமில்லாமல் இருப்பது பற்றி கண்டராதித்தன் சில மாதங்களுக்கு முன்னர் என்னிடம் சொல்லியிருந்ததை மனம் கோத்திருக்க வேண்டும். இது துரதிர்ஷ்டமானது தான். பகலிரவுப் பொழுதுகளை, சில போதைப் பொழுதுகளை, படைப்பூக்கமிக்க தருணங்களைப் பகிர்ந்த நம் வயதையொத்தவர்கள் இல்லாமல் போவது.
பழனிவேளை நண்பர் என்று சொல்லமுடியாது. 90-களின் இறுதியில் 2000-ம் ஆண்டின் துவக்கத்தில் புதுக்கவிதையின் வடிவத்தை, உள்ளடக்கத்தை மாற்றிய, கவிதை வடிவத்தை வாழ்க்கையை எதிர்கொள்வதற்கான லட்சியப்பூர்வமான கருவியாகப் பாவித்த இளம் நவீன கவிஞர்களின் இயக்கம் ஒன்று செயல்பட்டது. திருநெல்வேலி, நாகர்கோவில்,  திருவண்ணாமலை, சென்னை, திண்டுக்கல் என வேறு வேறு இடங்கள் சார்ந்து அவர்கள் இயங்கினார்கள். எல்லாரும் சேர்ந்து கூடி பேசிக் கொண்டனர் என்றெல்லாம் சொல்லமுடியாது…

தேவதச்ச கணங்கள்

உலகிலேயேஅழகான உயிர்பொருள் நாய்வால்தான் அதற்குகண்இல்லை காதுஇல்லை ஒருஇதயத்திலிருந்துநீளும் துடிப்புஉண்டு மிகமிகமிக முக்கியமாக அதற்கு அன்பின்கோரைப்பற்களில் ஒன்றுகூடஇல்லை.
000

பொன்னூரிலிருந்து சிவப்பூர்செல்லும்வழியில் சதுப்புநிலநீர்நிலைகளை ஒளிரவைக்கிறான்மாலைச்சூரியன் நடைபயில்பவர்கள்காதலர்கள் ஸ்கேட்டிங்விளையாடும்குழந்தைகள் மிருதுவாக்கிய ஏகாந்தசாலையின் பக்கவாட்டில் பறக்கும்ரயில்கடந்துசெல்கிறது. காற்றில்ஆடிக்கொண்டிருக்கும் சிறுவேப்பமரங்கள் நாணல்கள் சரசரக்கும்புல் கன்னங்கரெலென்று ஒருசிறுகிளையில்

ப்ரவுனிக்குச் சில கவிதைகள்

பளபளக்கும் கண்கள் ஆடும் வால் பிரபஞ்சம் நாய்க்குட்டி வடிவத்தில் விளையாட அழைக்கிறது.
-ஒரு ஹைகூ கவிதை
ஆம், ப்ரவுனி. கோலி உருண்டைக்குள் பூவாய் ஒளிரும் ஒளிதான் உன் கண்கள் அந்தப் பூவிலிருந்து நீள்வதுதான் உனது ஆடும் துடுக்குவால்
அழைக்கிறது எல்லையற்று விளையாட.
விளையாடு விளையாட்டை நிறுத்தும் வரை மரணமில்லை
விளையாடு