Skip to main content

அபியின் பாழ் பிரமிளின் பாழ்


இரைச்சலின்மை, மோனம், நிசப்தத்தின் அச்சைச் சுற்றிச் சுழலும் வார்த்தைகள் அரிய எளிமையையும் சுருக்கத்தையும் அதேவேளையில் அர்த்த நிறையையும் கொண்டுவிடுகின்றன. பேச்சு மொழி, எழுத்து மொழி இரண்டை அபி பயன்படுத்தும்போதும், நம் அனுபவப் பள்ளத்தாக்குக்குள் தொடர்ந்த எதிரொலிகளை உருவாக்கும் ஆழமான, அதேவேளையில் மிகச் சிறிய வார்த்தைகளைக் கவிதைகளுக்குள் பதித்துவிடுகிறவர் அபி. கூரிய ஓசை போல நம்மைக் குத்தி செருகித் தூக்கிச் சுழற்ற வல்லது .      

அபியின் 'அந்தர நடை' தொகுப்பில் உள்ள 'குருட்டுச் சந்து' கவிதை, ‘மாலை - பாழ்'-ல் திரும்ப இன்னொரு முனையிலிருந்து பிரதிபலிக்கிறது. பாழும் வீட்டினுள் நுழைந்து முடங்கிக் கொண்ட பாழும் தெரு, கவிதை சொல்லியிடம் 'என்னைப் போலத்தான் நீ' என்கிறது. பாழ் என்ற சொல்லை, பாழும் கிணற்றின் உள்விட்டத்துக்குள் தட்டித் தட்டி அடிநோக்கிச் சுழன்று  வீழ்வதைப் போல இந்தக் கவிதையின் இறுதியில் பயன்படுத்துகிறார் அபி.

மாலை -- பாழ்

சீட்டி போன்ற

அந்தக் கூரிய ஓசை

குத்திச் செருகித்

தூக்கிச் சுழற்றியது என்னை


விர்ரென்று

வாடைக்காற்றும் கொஞ்சம்

சதையோடு போயிற்று


தெருவில் யாரும் இல்லை

பாழும் தெரு

அஸ்தமனம் தாண்டி

யாரும் இருப்பதில்லை


மங்கல் விளக்கொளிகளிடையே

செருகிக் கனத்துத்

தொங்கும் இருள்

ரணம் கனல எரிந்தது


இருத்தலின் நிமித்தம் --

தெருவும் நானும் என

இருத்தலே.

யுகத்தொலைவில் தெரிந்துகொண்டிருக்கும்

முகங்களுக்காகவோ

தோளை உரசிப் போகிற

தோள்களுக்காகவோ அல்ல


பாழும் வீட்டினுள் நுழைந்து

முடங்கிக் கொண்ட

பாழும் தெரு

- என்னைப் போலத்தான் நீ-

என்றது


வீட்டினுள்

சுழன்று கொண்டிருந்தாலும்

மையக் கூர்மையின்

உறவற்ற பிணைப்பில்

பாழ்கண்டு

படிந்திருந்தது

எனது பாழ்

வீட்டுக்குள்ளேயே சுழன்றாலும் கவிதை சொல்லிக்கு அது வீடு இல்லை. மையக்கூர்மையின் உறவற்ற பிணைப்பில் தோன்றி இருக்கும் பாழைக் கண்டதால் படிந்த பாழ் அது. 

உறவில்லாத குருட்டுச் சந்தில் பாழ் விரிந்து விடுகிறது போல. பிரமிளின் பாழில் இப்படித்தான் ரத்தமும் இந்திரியத் துளியுமாய் மலர்கள் வீசுகின்றன.



அவள் நாடகபாணியில் தலையை நிமிர்த்திக் கொண்டாள். எனக்கோ களைப்பு. மாலை இருளினுள் புரண்டது. ஏதோ, சம்பிரதாயமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். பிரியுமுன் கைகளைப் பற்றிக் கொண்டோம். சில வேளை, ஒரு பார்வையின் விபத்து பழைய நினைவுகளைத் தொட்டு மறைந்திருக்கலாம். விரல் நுனிகளை நோக்கி நழுவிய கைகள் திடீரென விழித்த பாழ் நிலங்களாயின. உடன் ரத்தமும் இந்திரியத் துளியுமாய் மலர்கள் வீசின. 

- பிரமிள்

Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக