Skip to main content

மாணிக்கவாசகர், பட்டினத்தார், எம். வி. வெங்கட்ராம் எனத் தொடரும் அச்சத்தின் யாத்திரை



எம். வி. வெங்கட்ராம் ‘உயிரின் யாத்திரை’ என்ற நெடுங்கதை பற்றி வே. நி. சூர்யா தான் எனக்குச் சொன்னார். உடனே வாங்கிப் படித்துவிடுவதற்கான தூண்டுதலை சூர்யாவின் பேச்சு எனக்கு அளித்தது.

நித்யகன்னி, காதுகள் அளவுக்குச் செறிவான படைப்பு அல்ல ‘உயிரின் யாத்திரை’. ஆனால், எம். வி. வெங்கட்ராம் எழுதிய காதுகள் நாவல் நிகழும் உலகத்துக்கு மிக நெருக்கமானது ‘உயிரின் யாத்திரை’. பெண் என்னும் மாயையிலிருந்து விடுதலை அடைந்து, சதாசிவத்தை அடையும் மிகப் பழைய உள்ளடக்கத்தை, பழைய உள்ளடக்கம் என்று தெரிந்தே எம். வி. வெங்கட்ராம் தைரியமாக, காதுகள் நாவலைப் போலவே கையாண்டுள்ளார். இந்த அறிவு யுகத்துக்கு ஒவ்வாத கதை என்ற விமர்சனத்துக்கும் அவரே, அறிவுக்கு வரம்பு உண்டா? என்று பதிலையும் முன்னுரையில் சொல்லிவிடுகிறார். மறுபிறவி, கடவுள்களின் லீலைகள், அற்புதங்கள் எல்லாம் நடக்கின்றன ‘உயிரின் யாத்திரை’யில்.  

 காதுகள் அளவு விபரீத, பயங்கரத் தன்மை இந்த நாவலில் கிடையாது. ஆனந்த விகடன், அமுதசுரபியில் புழங்கிய அக்காலத்து மொழிதான் என்றாலும், படிப்பதற்கு சுவாரசியமானது.  

காதுகள் நாவலின் நாயகன் மகாலிங்கத்துக்கு நேர்ந்ததை, அவனது நம்பிக்கைகளை எல்லாம் வாசகன் கருதாவிட்டாலும், அவனது துயரங்கள் நமக்கு வசீகரமாகவே உள்ளது. ‘உயிரின் யாத்திரை’ நாவலையும் அப்படி விறுவிறுவென்று படித்துவிடலாம்.  

ராஜா, ராணி என்ற தம்பதிக்கும் சதாசிவம், லீலா தம்பதிக்கும் இடையிலான உறவுதான் இந்தக் கதை. இருகுடும்பத்துக்கும் முன்ஜென்ம பந்தம் ஒன்று உள்ளது. அந்த உறவின் கடனை சதாசிவம், இந்த ஜென்மத்தில் ராஜா வசிக்கும் கும்பகோணத்துக்கு வந்து தீர்க்கிறார்.

சதாசிவத்தின் மனைவி லீலா, ராஜாவின் முன்ஜென்மத்தில் அவனைப் பிரிந்த காதலி. இந்த ஜென்மத்தில் காமத்தின் பெருமாயையால் ராஜாவை ஆட்கொள்ள விரும்பும் மோகினி.

காமவிழைவை ஊட்டி லீலையின் பாதையில் அழைக்கும் லீலாவைத் தாண்டி சதாசிவத்தை ராஜா அடையும் இக்கதையை, யோகத்தின் கதையாக திருமூலரின் பொருத்தமான பாடல்களை மேற்கோளாக இட்டு எழுதியுள்ளார் எம். வி. வெங்கட்ராம்.

‘உயிரின் யாத்திரை’யை நம்ப வேண்டியதில்லை. ஆனால் படிக்கலாம். மாணிக்க வாசகரிலிருந்து, பட்டினத்தார், வள்ளலார் வரை தொடர்ந்து பெண்ணும், பெண்ணின் பாலுறுப்பும், அவளது பாலுறவு விழைவும் எவ்வளவு படுத்தியெடுத்திருக்கிறது. அதை எதிர்கொள்ளவும் கடக்கவும் எவ்வளவு சாதகங்கள், சூத்திரங்கள் இங்கே செலவாகியிருக்கின்றன என்பதை எண்ணும்போது வேடிக்கையாக இருக்கிறது.

சதாசிவம் இருக்கும் அறையின் கதவைத் திறக்க விடாமல் ராஜாவை அப்படித்தான் லீலா, முதலில் மயக்குகிறாள். அதில் ராஜா அடைபடாமல் போக, கோரமுகம் காட்டி அச்சுறுத்துகிறாள்.

மதம், கலை, காவியம் தொடங்கி சந்தை வரை பெண்ணுறுப்பு ஒருவகையில் பிரமாண்டப்படுத்தப்படுகிறது; அல்லது வெறுக்கப்படுகிறது; அல்லது கடப்பதற்கு முயலப்படுகிறது.

‘வளைக்கையார் கடைக்கண் அஞ்சேன்’ என்று மார்புயர்த்தி ஏன் அஞ்சவேண்டும்?

என்ன செய்கிறாள் அவள். அவளுடைய விருப்பம் ஏன் இப்படி காலம்காலமாக எல்லாப் பண்பாடுகளிலும் படுத்தியெடுக்கிறது அவனை.

ஆம், அது உயிரின் யாத்திரைதான். சாகும் கல்வியை அடையும்போது, சாகாக் கல்வி கிடைத்துவிடக்கூடும்தான்.    

Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக