Skip to main content

துணிகரமான விளையாட்டு மட்டுமே விளையாட்டு

 மார்டின் பட்லர்

(போர்ச்சுகீசிய நாட்டில் வசிக்கும் மார்டின் பட்லர், சென்ற நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ரஷ்ய மெய்ஞானியான குர்ட்ஜிப் அவர்களின் நேரடி மாணவியான ரீனா ஹேண்ட்சின் உதவியுடன் ஆன்மப் பயிற்சிகளில் பல்லாண்டு காலம் ஈடுபட்டவர். மனித நிலைமைகள் பற்றிய ஆழமான புரிதலுக்கு இவர் வருவதற்கு ஸ்பினோஷா போன்ற தத்துவவாதிகளையும் முறையாகக் கற்றிருக்கிறார். martinbutler.eu  என்ற இணையத்தளத்தில் கட்டுரைகளையும் வீடியோக்களையும் தொடர்ந்து இட்டுவருகிறார். என் காலத்தையும் என்னைச் சுற்றியுள்ள நிலைமைகளையும் புரிந்துகொள்வதற்கும் இந்தச் சூழ்நிலைகளுக்குள் எனது விழைவுகள், ஆசைகள், வலிகள் ஆகியவற்றைக் குறைத்துக் கொள்வதற்கும், எனக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள வளங்களினூடாக நிறைவாகவும் நீதியாகவும் இருப்பதற்கும் மார்டின் பட்லரின் எழுத்துகள் உதவிகரமாக இருக்கின்றன. அவரது எழுத்துகள் உரிமைத்துறப்பை அறிவித்திருப்பதால் எனக்குப் பிடித்தவற்றை இங்கே மொழிபெயர்த்து வெளியிடுகிறேன். இங்கே தொடர்ந்து அது வெளியாகும். தன்னில் மட்டுமே வேலை சாத்தியம் என்று நம்புபவர்கள் அவரது எழுத்துகளைத் தொடர்ந்து வாசிக்கலாம். மார்டின் பட்லர் என்னிடம் ஏற்படுத்திய பயன்விளைவை இன்னும் சில வாசகர்களும் அடையலாம் என்ற நம்பிக்கையில் இந்தக் கட்டுரைகளை மொழிபெயர்க்கிறேன்.)


வாழ்க்கையை வாழ்வதற்கு இரண்டு வழிகள் உள்ளன. ஒரு விலங்கின் வாழ்க்கையை வாழலாம்; அல்லது மனித உயிரின் வாழ்க்கையை வாழ்வது இன்னொரு வழி. மனித உயிர்கள் ஆச்சரியகரமாக அரிதானவை.
விலங்கின் வாழ்க்கையை எளிதாக வரையறுத்து விடலாம். அதன் முயற்சிகள், விழைவுகள், கனவுகள் அனைத்தும் உயிர்தரிப்பது இனப்பெருக்கம் செய்வது நோக்கிய உந்துதலால் வழிநடத்தப்படுவதே. பணம் சம்பாதிப்பது, மந்தையின் அங்கீகாரத்தை வேண்டுவது, ஓரளவு ஆதிக்கம் செலுத்தும் வலிமை, குடியிருப்பு உருவாக்கம், உணவுத் தேடல் ஆகியவற்றில் தான் நம்மில் பெரும்பாலானவர்கள் ஈடுபட்டிருக்கிறோம். விலங்குகளும் இந்த எல்லா விஷயங்களையும் செய்கின்றன. அத்துடன் உயிர்தரித்திருப்பதற்கான வாய்ப்புகள் மேம்படும் போது நாம் அருமையாக உணர்கிறோம். அது குறையும்போது நாம் துயரப்படுகிறோம்.

ஒரு விலங்கின் வாழ்க்கையைத் தான் பெரும்பாலான பேர் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றனர். வேறு வகை வாழ்க்கையை அவர்களால் கற்பனை செய்ய முடியாது. விலங்கிருப்பின் வலிகளையும் அதன் சந்தோஷங்களையும் அவர்கள் அனுபவிக்கிறார்கள். சிலருக்கு விலங்கின் வாழ்க்கை போதாமல் இருப்பதால், ஏதோ ஒன்றின் இழப்பை உணர்கின்றனர். அப்போதுதான் ஒரு தேடல் தொடங்குகிறது. மதம், ஆன்மிக மரபுகள், சுய- உதவி, தத்துவம், மனோவியல் தொடர்புடையதாக அந்தத் தேடல் இருக்கும். இந்த விழைவுகள் எல்லாவற்றின் பொதுக் காரணியாக புரிதலுக்கான விருப்பம் இருக்கும். ஒரு மனித உயிரியின் வாழ்க்கையை வாழ்வதற்கானது தான் இந்தப் புரிதலுக்கான முயற்சிகளாகும். இதனாலேயே நமது விலங்கு இயல்பை நாம் புறக்கணிக்க வேண்டுமென்பதாகவோ அதன் சந்தோஷ, துயரங்களை தடுத்தாட்கொள்ளும் சக்தியைப் பெறுவதாகவோ புரிந்துகொள்ள வேண்டியதில்லை. நமக்குள் வளர வேண்டிய ஒன்றைக் குறித்த புரிதல் அது.

புரிதலுக்கான தேடல் முயற்சியில் அதற்கேயுரிய அபாயங்கள் இல்லாமலில்லை. பாம்புத் தைலம் விற்பவர்களிடமும் போலி குருக்களிடமும் உடனடியாக சிக்கிக் கொள்ள வாய்ப்பிருக்கிறது. யாரோ ஒருவரிடம் “பதில்கள்” அனைத்தும் இருப்பதான நம்பிக்கையும் உள்ளது. மனித உயிர் போல வாழ்வதற்கு நாம் தீர்க்கமான அறிவைப் பயன்படுத்தித்தான் புரிதலுக்கான முயற்சிகளை எடுக்க வேண்டும். நாமே முயன்று கண்டுபிடிக்கும் பதில்கள் மட்டுமே பயனுள்ளது. நாம் நம்மை, இந்த உலகத்தை புரிந்துகொள்ளப் போராடுகிறோம். நாம் நம்மைப் பூட்டியிருக்கும் கருத்துருவ, புலனுணர்வு சார்ந்த சிறைக்கு வெளியே ஏதாவது இருக்கக்கூடுமாவென்று பார்ப்பதற்கு முயற்சிக்கிறோம். அந்தப் பயணம் வழிகளற்றதும் இலக்கற்றதுமாகும். அத்துடன் அந்தப் பயணம் பலவீனர்களுக்கானதுமல்ல.

விலங்கு தொடர்ந்து திருப்தியைத் தேடிக்கொண்டும் எதையாவது செய்து அந்தச் செயலுக்கான பரிசைத் தேடிக்கொண்டுமிருக்கும். மனித உயிரைப் பொருத்தவரை, புரிதலுக்கான முயற்சி தான் பரிசு என்பது தெரிந்திருக்கும். மன அளவில் எந்த உறுதியான நோக்கமும் இன்றி புரிதலுக்கான முயற்சியை ஒரு மனிதன் செய்வதற்கான காரணத்தைச் சிலர் மட்டுமே புரிந்துகொள்ள முடியும். விலங்கு அதைப் புரிந்து கொள்ளாது.

புரிதலுக்கான தேடல் என்பது திட்டவட்டமான அறிவார்த்த நடவடிக்கை போலத் தொனிக்கலாம்; ஒரு பொழுதுபோக்குச் செயல்பாடாகவும் அர்த்தப்படலாம். நமது உணர்வுகள், மனம், உடல் அனைத்தும் செயலில் உள்ளபோது புரிதல் வருகிறது. நம்மைப் புரிந்து கொள்வதற்கு ஈவிரக்கமற்ற நேர்மையும் தளராத தைரியமும் தேவை. துணிகரம் இல்லாத விளையாட்டு விளையாட்டே அல்ல, அத்துடன் இந்த விளையாட்டுதான் உண்மையிலேயே விளையாடத் தகுதியானது.
விலங்காக வாழுவது விலங்காக இறப்பதும்தான். மனித உயிராக வாழ்வதென்பது ஒட்டுமொத்தமாக வேறொன்றைக் கோருகிறது. ஒவ்வொரு நபரும் தங்களுக்கானதைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும். ஒருகட்டத்தில் மேஜையில் தங்களை முழுமையாகப் பணயமாக வைக்க வேண்டும். அதுதான் விளையாட்டில் துணிகரம்.

Comments

Popular posts from this blog

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது.

புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில்.
அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து
துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார்.

துறவியின் முன்னால் தாழ…

ஹாருகி முராகமி - என் தந்தையின் நினைவுகள்

ஒருபூனையைதொலைத்தல்!


தமிழில்: ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன் எனது தந்தை குறித்து எனக்கு நிறைய நினைவுகள் இருக்கவே செய்கின்றன. நான் பிறந்ததிலிருந்து பதினெட்டு வயதில் வீட்டை விட்டு வெளியேறும் வரை அத்தனை பெரிதாக இல்லாத வீட்டில் ஒரே கூரையின் கீழ் வாழ்ந்துவந்ததை வைத்துப் பார்த்தால் அது இயற்கையானதே. பெரும்பாலான குழந்தைகளுக்கும் பெற்றோர்களுக்கும் உள்ளதைப் போன்றே, எனது தந்தை குறித்த எனது நினைவுகள் சில மகிழ்ச்சியானவையாகவும், சில அப்படிச் சொல்ல முடியாததாகவும் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் என் மனத்தில் திட்டவட்டமாக உள்ள நினைவுகள் இந்த இரண்டு பிரிவையும் சேராதவை; சாதாரண நிகழ்ச்சிகள் தொடர்பான நினைவுகள்.

உதாரணத்துக்கு ஒரு நிகழ்ச்சி:

நாங்கள் சுகுகவாவில்( நிஷினோமியா நகரத்தின் ஒரு பகுதி, ஹியோகோ உள்ளாட்சி மாநிலம்) வாழ்ந்துவந்த போது, ஒரு பூனையைத் தொலைப்பதற்காக ஒரு நாள் கடற்கரைக்குப் போனோம். அது குட்டி அல்ல; வயதான பெண் பூனை. கொண்டு போய் விடுவதற்கான காரணத்தை என்னால் நினைவுகூர முடியவில்லை. நாங்கள் வாழ்ந்துவந்த வீடு தோட்டத்துடன் கூடிய, ஒரு பூனைக்குத் தாராளமாக இடமுள்ள தனி வீடுதான். தெருவிலிருந்து வீட்டுக்கு வந்ததாக இருக்கலாம்; …

அருவியை மௌனமாக்கும் சிறு செடி கவிதை

உலகின் வெவ்வேறு தேசங்கள், கலாசாரம், அழகியல், அரசியல் பின்னணிகள் கொண்ட கவிஞர்களையும் கவிதைகளையும் அறிமுகம் செய்து எஸ். ராமகிருஷ்ணன் தடம் இதழில் தொடராக எழுதிய கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ‘கவிதையின் கையசைப்பு’. இதில் 12 கவிஞர்களும் அவர்கள் கவிதைகளும் அறிமுகம் செய்யப்பட்டுள்ளார்கள். ஒரு மாத இடைவெளி கொடுத்து அந்தந்தக் கவிஞர்களையும் அவர்களது கவிதைகளையும் வாசிப்பதற்கான அவகாசம் தேவைப்படும் அளவுக்கு திடமான அறிமுகங்கள் இவை.
ஒரு ஜப்பானியக் கவிஞரையும் ஒரு ரஷ்யக் கவிஞரையும் அவர்களது கவிதைகளையும் எனக்கு ஒரு நாளில் குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் படிப்பது மூச்சுமுட்டுவதாக இருந்தது. ஒரு கோள் இன்னொரு கோளுடன் மோதுவது போல மூளையில் கூப்பாட்டையும் ரப்ச்சரையும் உணர்ந்தேன்.
எஸ். ராமகிருஷ்ணன், ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் அவனது உலகத்தை அறிமுகப்படுத்தும் போது, கவிதை குறித்த அந்தந்தக் கவிஞர்களின் சிந்தனைகளையும் தனது எண்ணங்களையும் சேர்த்தே தொடுத்துச் செல்கிறார்.
000
ஒரு கவிதையை எப்போதும் அகத்தில் சமைப்பவனாக, கவிதை ரீதியில், படிமங்கள், உருவகங்களின் அடிப்படையிலேயே சிந்திப்பவனாகவும் பேசுபவனாகவும் இருக்கிறேன். ஆனால், கவிதை என்றால் என்னவ…