Skip to main content

தேவதச்ச கணங்கள்




உலகிலேயே அழகான
உயிர் பொருள்
நாய்வால் தான்
அதற்கு கண் இல்லை
காது இல்லை
ஒரு இதயத்திலிருந்து நீளும்
துடிப்பு உண்டு
மிக மிக மிக
முக்கியமாக
அதற்கு
அன்பின் கோரைப்பற்களில்
ஒன்றுகூட இல்லை.

000


பொன்னூரிலிருந்து
சிவப்பூர் செல்லும் வழியில் 
சதுப்புநில நீர்நிலைகளை 
ஒளிரவைக்கிறான் மாலைச் சூரியன் 
நடைபயில்பவர்கள் காதலர்கள் 
ஸ்கேட்டிங் விளையாடும் குழந்தைகள் 
மிருதுவாக்கிய 
ஏகாந்த சாலையின் 
பக்கவாட்டில் 
பறக்கும் ரயில் கடந்து செல்கிறது.
 காற்றில் ஆடிக்கொண்டிருக்கும்
 சிறு வேப்ப மரங்கள்
 நாணல்கள்
சரசரக்கும் புல்
கன்னங்கரெலென்று
ஒரு சிறுகிளையில்
ஆடும் குருவி
எல்லாரும்
என் கண்களுக்குப் பக்கத்தில்
ஈரத்தோடு  வந்து
அமைதியின் சின்னச் சின்ன ஒலிகளோடு
நெருங்குகின்றனர்.
ஒரு கணம்
இன்னொரு கணம்
மற்றுமொரு கணம் என்று
நான்
யாசகம் கேட்டு நீட்டிக்கிறேன்.
பிறந்து நான்கு மாதங்களேயான
எனது குட்டிநாய் தலையுயர்த்தி
முதலில் ரயிலைப் பார்க்கிறது
அதன் காதுமடல்
இலைகளாய்
புல்லாய்
பறவையின் மேனிச் சிலிர்ப்பாய்
சன்னமாக மென்மையாக அசைகிறது
வேளச்சேரி ரயில் நிலையக் கூரைக்கு
மேல் தற்போது சுடரும் செஞ்சூரியன்
தலைகுனிந்து
எனது ப்ரவுனியை ஆசீர்வதிக்கிறான்.

000



அருகே அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பில்
தொடர்ந்து ஒலித்த சத்தத்தைக் கேட்டு
முதலில் குழந்தைகளுடையதென்று நினைத்தேன்
பின்னர் பூனைகளென்று கருதினேன்
இப்போது மயில்களின் அகவல் துல்லியமாய்
கேட்கிறது.
ஒரு அதிகாலைப் பயணத்தில்
ரயில் பெட்டியின் கதவைத் திறந்தபோது
எங்கோ ஒரு புதரிலிருந்து
இருளைக் கத்தரித்த
வெள்ளை மயில்கள் அவை.
000
73

எங்கள் வீட்டருகே
மேயவந்த
புள்ளிமானை
என் மகளுக்கு
அறிமுகம் செய்வதற்காக
அழைத்துப் போகிறேன்
அவளை என் ஒக்கலில்
சுமந்திருக்கிறேன்
அவளுக்கு
எப்போதும்
ஒன்பது மாதமே வயது
நாங்கள்
மான் மான் மான்
என்றபடி
பின்னால்
ஓடுகிறோம்
முள்கிளைகளென சடசடத்து
எழுந்து
மான்களும்
தொடவிடாமல்
ஓடுகின்றன. 

000

Comments

Popular posts from this blog

ஆத்மாநாம் கேட்கச் சொல்லும் பிச்சை

நீ ஒரு பிச்சைக்காரனாய்ப் போ பிச்சை பிச்சை என்று கத்து பசி இன்றோடு முடிவதில்லை உன் கூக்குரல் தெரு முனைவரை இல்லை எல்லையற்ற பெருவெளியைக் கடக்கணும் உன் பசிக்கான உணவு சில அரிசி மணிகளில் இல்லை உன்னிடம் ஒன்றுமேயில்லை சில சதுரச் செங்கற்கள் தவிர உனக்குப் பிச்சையிடவும் ஒருவருமில்லை உன்னைத் தவிர இதனைச் சொல்வது நான் இல்லை நீதான். - ஆத்மாநாம்
ஆத்மாநாம் எழுதிய‘பிச்சை’எனும் கவிதையின் உள்ளடக்கத்துக்குப் போகும் முன்பாக அதன் குரல்,தொனியின் சிறப்பைக் கவனிக்க வேண்டும். யாருடைய குரல் அது என்று கேட்டுப்பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. அந்தக் குரலையுடையவன் எங்கே நிற்கிறான் என்பதைக் கேட்டுப்பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. உரத்துப் பேசுபவன்போலத் தொனித்து,கடைசியில் மோனத்துக்குள் உறையவைக்கும் அனுபவம் உள்ளது. சாதாரணன்போல இந்தக் குரலையுடையவன் தெரிகிறான். அவன் பேசுவது சகஜ ஞானம்போல இருக்கிறது. உச்சாடனம் கட்டளையிடுதலின் சமத்காரம் இருக்கிறது அந்தக் குரலில்.
பிச்சையும் யாசகமும் வாழ்க்கை முறையாக மெய்தேடுதலுக்கு உகந்த நெறியாகப் பார்க்கப்பட்ட ஒரு நிலத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தில்‘நீ பிச்சைக்காரனாய்ப் போ’என்பது வசையாகவும் சாபமாகவும் அர்த்தம்…

ப்ரவுனிக்குச் சில கவிதைகள்

பளபளக்கும் கண்கள் ஆடும் வால் பிரபஞ்சம் நாய்க்குட்டி வடிவத்தில் விளையாட அழைக்கிறது.
-ஒரு ஹைகூ கவிதை
ஆம், ப்ரவுனி. கோலி உருண்டைக்குள் பூவாய் ஒளிரும் ஒளிதான் உன் கண்கள் அந்தப் பூவிலிருந்து நீள்வதுதான் உனது ஆடும் துடுக்குவால்
அழைக்கிறது எல்லையற்று விளையாட.
விளையாடு விளையாட்டை நிறுத்தும் வரை மரணமில்லை
விளையாடு

நிலவொளியில் ஆடும் நரி

ரஸ்கின் பாண்ட்
இரவு வீடு திரும்பும் பாதையில் பிரகாசமான நிலவொளியில் ஆடும் நரியொன்றைக் கண்டேன். நின்று அதை வேடிக்கை பார்த்தேன்
பின்னர் அந்த இரவு அதற்கே ஆர்ஜிதம் என்றுணர்ந்து குறுக்கு வழியைத் தேர்ந்தேன். சிலசமயங்களில் வார்த்தைகள் உண்மையாய் ஒலிக்கும்போது காலைப் பனிக்குள் ஆடும் நரியைப் போல நான்.