Skip to main content

ஐயா, எது ஆகவும் முயற்சிக்காதீர்கள்



ஜே. கிருஷ்ணமூர்த்தி



முழுநிலவு நதியின் மேல் அப்போதுதான் எழுந்துகொண்டிருந்தது; புழுதித் திரை நிலவைச் சிவப்பாக்கியிருந்தது. குளிருக்காக எழுப்பப்பட்ட நெருப்பு பல கிராமங்களிலிருந்து புகையாக எழும்பிக் கொண்டிருந்தது. நதியில் ஒரு சலனமும் இல்லை. ஆனால் ஆழ்ந்து வலுவாக மறைந்து அதன் ஓட்டம் இருந்தது. தகைவிலான் பறவைகள் தாழ்ந்து பறந்து கொண்டிருந்தன. அதன் சிறகின் நுனிகள் தண்ணீரைத் தீண்டியபோது, அமைதியாக இருக்கும் நீரின் மேல்பரப்பைக் கொஞ்சமே தொந்தரவு செய்யமுடிந்தது.

நதியின் மேலே, மாலை நட்சத்திரம் தூரத்திலுள்ள சந்தடி மிக்க நகரத்தின் மசூதி மேல் அப்போதுதான் துலங்கத் தொடங்கியது. கிளிகள் மனிதர்கள் வசிக்குமிடத்துக்கு அருகே வந்து சேர்ந்துகொண்டிருந்தன, அவற்றின் பறத்தலோ ஒருபோதும் நேர்கோட்டில் இல்லை. கிரீச்சிட்டபடி அவை இறங்குகின்றன. ஒரு தானியத்தை எடுத்துக் கொண்டு பக்கவாட்டாகப் பறக்கின்றன. ஆனால் அவை பசிய மரத்தைத் தேடி முன்னே பறந்துகொண்டே இருக்கின்றன. அங்கே அவை நூற்றுக்கணக்கில் கூடுகின்றன. அடைக்கலாகும் மரத்துக்குப் போய் சேருவதற்காக மீண்டும் பறக்கின்றன. இருள் வரும்போது அங்கே மௌனம் இருக்கிறது. மரங்களின் உச்சிக்கு மேல் நிலவு வந்துவிட்டது. நிச்சலனமான நீரின் மேல் வெள்ளித் தடத்தை நிலவு உருவாக்கியுள்ளது.

“கூர்ந்து செவிசாய்ப்பதன் முக்கியத்துவம் எனக்குத் தெரிகிறது. ஆனால் நான் உண்மையிலேயே கவனிக்கிறேனா என்பது சந்தேகமாக உள்ளது. ஆனால் அதற்கு மிகுந்த முயற்சியை நான் எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.” என்றார் அவர்.

நீங்கள் கூர்ந்து கவனிப்பதற்கு முயற்சியைச் செய்யும்போது, நீங்கள் உண்மையில் கவனிக்கிறீர்களா? முயற்சி செய்யும் அந்தச் செயலே கவனிப்பதற்குத் தடங்கலில்லையா? உங்களுக்குச் சந்தோஷத்தைத் தரும் ஒன்றைக் கேட்கும்போது, அதற்கு ஏதாவது முயற்சி செய்வீர்களா?

நிச்சயமாக நீங்கள் செய்யும் முயற்சி கட்டாயப்படுத்துதல் தான். கட்டாயம் என்பதே எதிர்ப்புதான் இல்லையா? எதிர்ப்பு, பிரச்சினைகளை உருவாக்கும். அப்படியான நிலையில் ஒன்றுக்குச் செவிகொடுப்பதும் பிரச்சினைகளில் ஒன்றாகவே மாறுகிறது. ஆனால் ஒன்றைக் கேட்கும் செயல் ஒருபோதும் பிரச்சினைக்குரியதாக இருக்கவே முடியாது.

“ஆனால் என்னைப் பொருத்தவரை அது பிரச்சினைதான். நான் சரியாகக் கேட்க வேண்டுமென்று விரும்புகிறேன். ஏனெனில் நீங்கள் பேசுவது ஆழ்ந்த முக்கியத்துவம் கொண்டது. ஆனால் வார்த்தை சார்ந்த அர்த்தத்தைத் தாண்டி என்னால் போகவே முடிவதில்லை.” என்றார்.

நீங்கள் நான் பேசுவதைக் கவனிப்பதையே பிரச்சினையாக மாற்றிவிட்டீர்கள். அதுதான் உங்களை நான் பேசுவதையே கேட்க விடாமல் ஆக்குகிறது.

 நாம் தொடும் எதுவும் பிரச்சினையாகி விடுகிறது. ஒரு பிரச்சினை வேறு பல பிரச்சினைகளைப் பிரசவிக்கிறது. பிரச்சினைகள் உருவாகாமல் இருக்க சாத்தியமுள்ளதா?

“அப்படியிருந்தால் அற்புதமாகத்தான் இருக்கும். ஆனால் அந்த நிலை எப்படி வரும்?”.

‘எப்படி’ என்ற கேள்வி வரும்போதே, ஒரு குறிப்பிட்ட நிலையை அடைவதென்பது வந்துவிடுகிறது. அப்போதே இன்னொரு பிரச்சினை தொடங்குகிறது. நாம் பிரச்சினைகள் உருவாகாமல் இருக்கும் நிலையைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருக்கிறோம். மனம் ஒரு பிரச்சினையை உருவாக்கும் நிலையைப் பற்றி நீங்கள் விழிப்புணர்வுடன் இருப்பது அவசியம். நீங்கள் பரிபூரணமாகக் கேட்கும் நிலையை அடைய விரும்புகிறீர்கள். வேறு வார்த்தைகளில் சொல்லப்போனால், நீங்கள் கேட்பதில்லை. நீங்கள் அந்த நிலையை அடைய விரும்புகிறீர்கள். அப்படியான சூழ்நிலையில் எந்தவொரு நிலையை அடைவதற்கும் காலமும் ஆர்வமும் அவசியமாகிறது. காலம், விருப்பம் ஆகியவற்றுக்கான தேவைதான் பிரச்சினைகளை உருவாக்குகிறது. ஒழுங்காகக் கேட்க முடியவில்லை என்பதை நீங்கள் உணர்ந்தே இருக்கிறீர்கள். அதை அறியும் போது, நீங்கள் கேட்காமல் இருப்பதென்பதே தனிப்பட்ட செயல்பாடாகிறது; ஒரு விஷயத்தின் அடிப்படையில் உண்மை செயல்படும்போது, நீங்கள் அந்த விஷயத்தின் அடிப்படையில் செயல்படுவதேயிலை.

நீங்களோ அந்த விஷயத்தின் மேல் வினைபுரிய, மாற்ற, அதற்கு எதிர்மறையானதை வளர்த்தெடுக்க, விரும்பத்தக்க நிலையைக் கொண்டுவர என்னவெல்லாமோ முயற்சிக்கிறீர்கள்.

ஒரு விஷயத்தின் அடிப்படையில் செயல்படுவதற்கான முயற்சி பிரச்சினைகளை உற்பத்தி செய்யும். ஆனால் ஒரு விஷயத்தின் பின்னுள்ள உண்மையைக் காண ஆரம்பிக்கும்போது அது விடுதலையைக் கொண்டுவரும் ஒன்றாகி விடுகிறது. உங்கள் மனம் முயற்சி செய்துகொண்டும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தபடியும், நியாயப்படுத்தியபடியோ, கண்டனம் செய்தபடியுமிருந்தாலோ உங்களால் உண்மையை அறிந்துகொள்ளவே முடியாது. தவறைத் தவறாகவும் பார்க்கவே முடியாது.

ஒன்றுக்குச் செவிகொடுப்பதும் கேட்பதும் முற்றுமுழுமையான செயலாகும்; சுத்தமாகக் கேட்பதென்பதே சுதந்திரத்தைக் கொண்டுவரக்கூடியது. ஆனால் உங்களுக்கு உண்மையிலேயே கவனித்துக் கேட்பதைப் பற்றி கவலையிருக்கிறதா? அல்லது உள்ளிருக்கும் கொந்தளிப்பை இன்னொன்றாக மாற்ற விரும்புகிறீர்களா?

உங்களது மோதல்கள், முரண்பாடுகளை நன்கு அறிந்த உணர்வுடன், குறிப்பிட்ட எண்ணப் போக்குகளுக்குள் அவை தள்ளப்படாமல் இருந்தால், உங்களால் செவிகொடுக்க முடியும், ஐயா. அப்போது உங்கள் உள்ளிருக்கும் கொந்தளிப்பும் மறைந்துவிடக்கூடும்.

இதுவாக, அதுவாக, ஒரு குறிப்பிட்ட நிலையை அடைய, ஒரு குறிப்பிட்ட அனுபவத்தைப் பெறவோ அல்லது விலக்கவோ நாம் முயற்சித்துக் கொண்டே இருக்கிறோம். அதனால்தான் மனம் ஏதோவொன்றுடன் தொடர்ந்து ஆக்கிரமித்தபடி உள்ளது; தன்னுடைய போராட்டங்கள், வலிகள் போடும் கூச்சல்களைச் செவிகொடுத்துக் கேட்குமளவு மனம் அமைதியாகவே இல்லை.

அதனால் ஐயா, சாதாரணமாக இருங்கள், எதுவாகவும் ஆகவோ ஒரு குறிப்பிட்ட அனுபவத்துக்கோ முயற்சிக்காதீர்கள்.

(ஜே. கிருஷ்ணமூர்த்தியின் ‘Commentaries on Living’ நூலிலிருந்து)

Comments

Popular posts from this blog

க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் உருவாக்கிய புத்தக உணர்வு

தமிழில் மொழி, கலை, பண்பாடு சார்ந்த அறிவுத்துறைகளில் ஈடுபடுபவர்களின் எண்ணிக்கை தமிழகத்தின் மக்கள் தொகையை ஒப்பிடும்போது குறைவாகவே தொடர்ந்து இருந்துவருகிறது. அந்தச் சிறுபான்மை வட்டத்துக்குள் இருந்தவர்கள், இருப்பவர்கள் எல்லார் மீதும் தான் வெளியிட்ட புத்தகங்கள் மூலம் கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தாக்கம் செலுத்துபவராக க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் இருந்திருக்கிறார். நவீன இலக்கியம் தொடங்கி மொழியியல், தத்துவம், நாட்டார் வழக்காற்றியல், சினிமா, தொல்லியல், சூழியல், கானுயிரியல், மருத்துவம், ஆன்மிகம் என்று பல்வேறு அறிவுத்துறைகள் சார்ந்து தீவிரமான தேடல் உடைய தமிழர்கள் ஒவ்வொருவரும் க்ரியா வெளியிட்ட நூல்கள் சிலவற்றால் உந்துதலைப் பெற்றிருப்பார்கள். க்ரியா வெளியிட்ட அந்நியன், விசாரணை, அபாயம் போன்ற இலக்கிய நூல்களால் தாக்கம் பெற்றிருந்த லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் வீட்டில் அவர் தொலைக்காத புத்தகங்களில் ஒன்றாக டேவிட் வெர்னர் எழுதிய ‘டாக்டர் இல்லாத இடத்தில்’ புத்தகத்தை அவரது மூத்த மகன் பிறக்கும்வரை பாதுகாத்தும் கையேடாகப் பயன்படுத்தியும் வந்தார். மூன்றாம் உலக நாட்டில் மருத்துவர் இல்லாத சூழலில், பேதி, காய்ச்சல், பிரசவம் ப

பெரியாரைப் பற்றி எழுதப்பட்ட நவீன கவிதையைப் படித்திருக்கிறாயா சங்கர்?

ஓவியம் : ராஜராஜன் எனக்குத் தெரிந்து இல்லை. அது ஆச்சரியமான விஷயம்தான். எத்தனையோ வரலாற்றுக் கதாபாத்திரங்கள் இடம்பெற்ற நவீன கவிதையில் பெரியார் பற்றி எழுதப்பட்ட கவிதை ஒன்றை இதுவரை நான் பார்த்ததில்லை. அழகுக்கும் அழகியலுக்கும் எதிரானவர் என்பதால் பெரியார் கவிதையில் இடம்பெறவே இல்லாமல் போனாரா சங்கர்? உண்மைக்கு அருகில் வரும் காரணங்களில் ஒன்றாக அது இருக்குமென்றுதான் தோன்றுகிறது. புனிதம் ஏற்றப்படாத அழகு என்று ஒன்று இருக்கிறதா? இயற்கை, கலாசாரம் உட்பட திரட்டப்பட்ட எல்லா செல்வங்களின் உபரியாகவும் பாகுபாட்டை உருவாக்குவதாகவும் அவர் கலையை கவிதையை அழகைப் பார்த்திருப்பார்தானே. அப்படியான பின்னணியில் அவர் கவிதையையும் கவிஞர்களையும் புறக்கணித்ததைப் போலவே நவீன கவிதையும் அவரைப் புறக்கணித்துவிட்டது போலும்.  அழகு ஒரு அனுபவம் இல்லையா சங்கர்? நல்ல என்று மனம் கொடுக்கும் அந்த விளக்கத்தின் வழியாக அங்கே பேதம் வந்துவிடுகிறது. அனுபவத்தின் பேதத்திலிருந்து தான் தீண்டாமை தொடங்குகிறது. அதனால்தான், தனது தடியால் அழகைத் தட்டிவிட்டு பாம்பைப் போலப் பிடித்து அடிக்க அலைந்தார் போலும் பெரியார். புதுக்கவிதை உருவான சூழலும், புதுக்கவிதைய

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது. புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில். அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார். துறவியின் முன்