Skip to main content

ஐயா, எது ஆகவும் முயற்சிக்காதீர்கள்



ஜே. கிருஷ்ணமூர்த்தி



முழுநிலவு நதியின் மேல் அப்போதுதான் எழுந்துகொண்டிருந்தது; புழுதித் திரை நிலவைச் சிவப்பாக்கியிருந்தது. குளிருக்காக எழுப்பப்பட்ட நெருப்பு பல கிராமங்களிலிருந்து புகையாக எழும்பிக் கொண்டிருந்தது. நதியில் ஒரு சலனமும் இல்லை. ஆனால் ஆழ்ந்து வலுவாக மறைந்து அதன் ஓட்டம் இருந்தது. தகைவிலான் பறவைகள் தாழ்ந்து பறந்து கொண்டிருந்தன. அதன் சிறகின் நுனிகள் தண்ணீரைத் தீண்டியபோது, அமைதியாக இருக்கும் நீரின் மேல்பரப்பைக் கொஞ்சமே தொந்தரவு செய்யமுடிந்தது.

நதியின் மேலே, மாலை நட்சத்திரம் தூரத்திலுள்ள சந்தடி மிக்க நகரத்தின் மசூதி மேல் அப்போதுதான் துலங்கத் தொடங்கியது. கிளிகள் மனிதர்கள் வசிக்குமிடத்துக்கு அருகே வந்து சேர்ந்துகொண்டிருந்தன, அவற்றின் பறத்தலோ ஒருபோதும் நேர்கோட்டில் இல்லை. கிரீச்சிட்டபடி அவை இறங்குகின்றன. ஒரு தானியத்தை எடுத்துக் கொண்டு பக்கவாட்டாகப் பறக்கின்றன. ஆனால் அவை பசிய மரத்தைத் தேடி முன்னே பறந்துகொண்டே இருக்கின்றன. அங்கே அவை நூற்றுக்கணக்கில் கூடுகின்றன. அடைக்கலாகும் மரத்துக்குப் போய் சேருவதற்காக மீண்டும் பறக்கின்றன. இருள் வரும்போது அங்கே மௌனம் இருக்கிறது. மரங்களின் உச்சிக்கு மேல் நிலவு வந்துவிட்டது. நிச்சலனமான நீரின் மேல் வெள்ளித் தடத்தை நிலவு உருவாக்கியுள்ளது.

“கூர்ந்து செவிசாய்ப்பதன் முக்கியத்துவம் எனக்குத் தெரிகிறது. ஆனால் நான் உண்மையிலேயே கவனிக்கிறேனா என்பது சந்தேகமாக உள்ளது. ஆனால் அதற்கு மிகுந்த முயற்சியை நான் எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.” என்றார் அவர்.

நீங்கள் கூர்ந்து கவனிப்பதற்கு முயற்சியைச் செய்யும்போது, நீங்கள் உண்மையில் கவனிக்கிறீர்களா? முயற்சி செய்யும் அந்தச் செயலே கவனிப்பதற்குத் தடங்கலில்லையா? உங்களுக்குச் சந்தோஷத்தைத் தரும் ஒன்றைக் கேட்கும்போது, அதற்கு ஏதாவது முயற்சி செய்வீர்களா?

நிச்சயமாக நீங்கள் செய்யும் முயற்சி கட்டாயப்படுத்துதல் தான். கட்டாயம் என்பதே எதிர்ப்புதான் இல்லையா? எதிர்ப்பு, பிரச்சினைகளை உருவாக்கும். அப்படியான நிலையில் ஒன்றுக்குச் செவிகொடுப்பதும் பிரச்சினைகளில் ஒன்றாகவே மாறுகிறது. ஆனால் ஒன்றைக் கேட்கும் செயல் ஒருபோதும் பிரச்சினைக்குரியதாக இருக்கவே முடியாது.

“ஆனால் என்னைப் பொருத்தவரை அது பிரச்சினைதான். நான் சரியாகக் கேட்க வேண்டுமென்று விரும்புகிறேன். ஏனெனில் நீங்கள் பேசுவது ஆழ்ந்த முக்கியத்துவம் கொண்டது. ஆனால் வார்த்தை சார்ந்த அர்த்தத்தைத் தாண்டி என்னால் போகவே முடிவதில்லை.” என்றார்.

நீங்கள் நான் பேசுவதைக் கவனிப்பதையே பிரச்சினையாக மாற்றிவிட்டீர்கள். அதுதான் உங்களை நான் பேசுவதையே கேட்க விடாமல் ஆக்குகிறது.

 நாம் தொடும் எதுவும் பிரச்சினையாகி விடுகிறது. ஒரு பிரச்சினை வேறு பல பிரச்சினைகளைப் பிரசவிக்கிறது. பிரச்சினைகள் உருவாகாமல் இருக்க சாத்தியமுள்ளதா?

“அப்படியிருந்தால் அற்புதமாகத்தான் இருக்கும். ஆனால் அந்த நிலை எப்படி வரும்?”.

‘எப்படி’ என்ற கேள்வி வரும்போதே, ஒரு குறிப்பிட்ட நிலையை அடைவதென்பது வந்துவிடுகிறது. அப்போதே இன்னொரு பிரச்சினை தொடங்குகிறது. நாம் பிரச்சினைகள் உருவாகாமல் இருக்கும் நிலையைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருக்கிறோம். மனம் ஒரு பிரச்சினையை உருவாக்கும் நிலையைப் பற்றி நீங்கள் விழிப்புணர்வுடன் இருப்பது அவசியம். நீங்கள் பரிபூரணமாகக் கேட்கும் நிலையை அடைய விரும்புகிறீர்கள். வேறு வார்த்தைகளில் சொல்லப்போனால், நீங்கள் கேட்பதில்லை. நீங்கள் அந்த நிலையை அடைய விரும்புகிறீர்கள். அப்படியான சூழ்நிலையில் எந்தவொரு நிலையை அடைவதற்கும் காலமும் ஆர்வமும் அவசியமாகிறது. காலம், விருப்பம் ஆகியவற்றுக்கான தேவைதான் பிரச்சினைகளை உருவாக்குகிறது. ஒழுங்காகக் கேட்க முடியவில்லை என்பதை நீங்கள் உணர்ந்தே இருக்கிறீர்கள். அதை அறியும் போது, நீங்கள் கேட்காமல் இருப்பதென்பதே தனிப்பட்ட செயல்பாடாகிறது; ஒரு விஷயத்தின் அடிப்படையில் உண்மை செயல்படும்போது, நீங்கள் அந்த விஷயத்தின் அடிப்படையில் செயல்படுவதேயிலை.

நீங்களோ அந்த விஷயத்தின் மேல் வினைபுரிய, மாற்ற, அதற்கு எதிர்மறையானதை வளர்த்தெடுக்க, விரும்பத்தக்க நிலையைக் கொண்டுவர என்னவெல்லாமோ முயற்சிக்கிறீர்கள்.

ஒரு விஷயத்தின் அடிப்படையில் செயல்படுவதற்கான முயற்சி பிரச்சினைகளை உற்பத்தி செய்யும். ஆனால் ஒரு விஷயத்தின் பின்னுள்ள உண்மையைக் காண ஆரம்பிக்கும்போது அது விடுதலையைக் கொண்டுவரும் ஒன்றாகி விடுகிறது. உங்கள் மனம் முயற்சி செய்துகொண்டும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தபடியும், நியாயப்படுத்தியபடியோ, கண்டனம் செய்தபடியுமிருந்தாலோ உங்களால் உண்மையை அறிந்துகொள்ளவே முடியாது. தவறைத் தவறாகவும் பார்க்கவே முடியாது.

ஒன்றுக்குச் செவிகொடுப்பதும் கேட்பதும் முற்றுமுழுமையான செயலாகும்; சுத்தமாகக் கேட்பதென்பதே சுதந்திரத்தைக் கொண்டுவரக்கூடியது. ஆனால் உங்களுக்கு உண்மையிலேயே கவனித்துக் கேட்பதைப் பற்றி கவலையிருக்கிறதா? அல்லது உள்ளிருக்கும் கொந்தளிப்பை இன்னொன்றாக மாற்ற விரும்புகிறீர்களா?

உங்களது மோதல்கள், முரண்பாடுகளை நன்கு அறிந்த உணர்வுடன், குறிப்பிட்ட எண்ணப் போக்குகளுக்குள் அவை தள்ளப்படாமல் இருந்தால், உங்களால் செவிகொடுக்க முடியும், ஐயா. அப்போது உங்கள் உள்ளிருக்கும் கொந்தளிப்பும் மறைந்துவிடக்கூடும்.

இதுவாக, அதுவாக, ஒரு குறிப்பிட்ட நிலையை அடைய, ஒரு குறிப்பிட்ட அனுபவத்தைப் பெறவோ அல்லது விலக்கவோ நாம் முயற்சித்துக் கொண்டே இருக்கிறோம். அதனால்தான் மனம் ஏதோவொன்றுடன் தொடர்ந்து ஆக்கிரமித்தபடி உள்ளது; தன்னுடைய போராட்டங்கள், வலிகள் போடும் கூச்சல்களைச் செவிகொடுத்துக் கேட்குமளவு மனம் அமைதியாகவே இல்லை.

அதனால் ஐயா, சாதாரணமாக இருங்கள், எதுவாகவும் ஆகவோ ஒரு குறிப்பிட்ட அனுபவத்துக்கோ முயற்சிக்காதீர்கள்.

(ஜே. கிருஷ்ணமூர்த்தியின் ‘Commentaries on Living’ நூலிலிருந்து)

Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக