Skip to main content

கும்பலின் மேதைமை - சார்லஸ் புக்கோவ்ஸ்கி


துரோகம், வெறுப்பு, வன்முறை

போதுமெனும் அளவுக்கு உள்ளது

குறிக்கப்பட்ட நாளன்று

ஒரு ராணுவத்துக்கு 

வழங்கும் அளவுக்கு  

சராசரி மனிதனில் அபத்தம் உள்ளது


அத்துடன்

கொலைக்கு எதிராகப் போதிப்பவர்கள் எவரோ

அவர்களே அதில் தேர்ந்தவர்களாக உளர்

அத்துடன்

நேசத்தைப் போதிப்பவர்கள் யாரோ

அவர்களே வெறுப்பதில் சிறந்தவர்களாய் உளர்

அத்துடன் 

போரிடுவதில் சிறந்தவர்கள் யாரோ அவர்களே 

இறுதியில் சமாதானத்தைப் பிரசங்கிக்கிறார்கள்


கடவுளைப் போதிப்பவர்களுக்கு

கடவுள் தேவை

அமைதியைப் போதிப்பவர்களிடம்

அமைதி இல்லை

நேசத்தைப் போதிப்பவர்களிடம்

நேசம் இல்லை

போதிப்பவர்களிடம் ஜாக்கிரதை

அறிந்தவர்களிடம் ஜாக்கிரதை


புத்தகங்களை வாசித்தபடி

இருப்பவர்களிடம் ஜாக்கிரதையாய் இருங்கள்.


வறுமையைப் பழிப்பவர்கள் எவரோ

வறுமையில் பெருமிதம் கொள்பவர்கள் எவரோ

அவர்களிடம் ஜாக்கிரதையாய் இருங்கள்


உடனடியாகப் புகழ்பவர்களிடம் ஜாக்கிரதை தேவை

அவர்களுக்கு திரும்பப் புகழ்வது அவசியமாக உள்ளது


உடனடியாக எதிர்ப்பு தெரிப்பவரிடம் கவனம் தேவை

தமக்கு தெரியாதது குறித்து அவர்கள் அச்சப்படுகிறார்கள்


தொடர்ந்து கூட்டத்தைத் தேடிக்கொண்டிருப்பவரிடம்

எச்சரிக்கையாய் இருங்கள்

தனிமை உணர்வைத் தவிர அவர்களிடம் வேறொன்றும் இல்லை


சராசரி ஆண்

சராசரி பெண்

அவர்களது காதல்

ஜாக்கிரதையாய் இருங்கள்


அவர்களது காதல் சராசரியானது 

சராசரியைத் தேடிக்கொண்டிருப்பது

ஆனால், அவர்களின் வெறுப்பில் மேதைமை உண்டு

உங்களைக் கொல்வதற்கும்

எவரைக் கொல்வதற்கும் போதிய மேதைமை அது


தனிமைவாசத்தை விரும்பாமல்

தனிமை வாசத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல்

அவர்கள் எதையும் அழிப்பதற்கு முயற்சிப்பார்கள்

அவர்களுடையதிலிருந்து அது வேறானது


கலையைப் படைக்க இயலாத நிலையில்

அவர்களால் கலையைப் புரிந்துகொள்ள முடியாது


தங்களது தோல்வியை 

படைத்தவர்களின் 

தோல்வியாகவே கருதுவார்கள்

உலகின் தோல்வி என்பதைப் போல


முழுமையாக நேசிக்க முடியாத நிலையில்

உங்கள் நேசத்தை அபூர்ணமானது என்று நம்புவதோடு

உங்களை வெறுக்கவும் செய்வார்கள்


அத்துடன்

அவர்களது வெறுப்பு முழுமையானதாக இருக்கும்

சுடரும் வைரத்தை ஒப்ப

கத்தியைப் போல

மலையை

புலியை

ஹெம்லாக் நஞ்சைப் போல


அவர்களது மிகச்சிறந்த

கலை. 

Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக