Skip to main content

நிலவொளியில் ஆடும் நரி ரஸ்கின் பாண்ட் – 88

 



குழந்தைகள் மற்றும் வளரிளம் பருவத்தினரின் அசோகமித்திரன் என்று வரையறுக்க இயலக்கூடிய இந்திய ஆங்கில எழுத்தாளர் ரஸ்கின் பாண்டுக்கு இன்று 88 வது பிறந்த நாள். ஜிம் கார்பெட், கென்னத் ஆண்டர்சன் ஆகியோரோடு சேர்ந்து எனக்கு அறிமுகமான பெயர் ரஸ்கின் பாண்ட். கசப்போ, பிறழ்வோ, இருட்டோ, அதிதுயரமோ இல்லாத படைப்புகள் அவருடையது. அவர் வாழ்ந்து வரும், அவர் படைப்புகளில் இடம்பெறும் இமாலய மலைப் பிரதேசத்தின் மடியில் வீசும் இளம்வெயிலின் குணம் கொண்டவை அவரது சிறுகதைகள். குழந்தைகள் மற்றும் வளரிளம் பருவத்தினரிடம் உள்ள களங்கமின்மை, மென்சோகம், காதல், வன்புல்லாக ஆகாத காமம், நட்பு மற்றும் நல்லுணர்வின் மேல் மலைப்பிரதேசத்தின் இயற்கையும், சத்தும் படர்ந்திருக்கும் படைப்புகள் அவை. தீவிர இலக்கியத்துக்குள் அறிமுகமாக நினைக்கும் இளம் வயதினருக்கும் ஆங்கில வாசிப்பை ஆரம்பிக்க நினைப்பவர்களுக்கும் ரஸ்கின் பாண்டை நான் பரிந்துரைப்பேன். இப்போதும் அவரது கதைகளை அவ்வப்போது எடுத்து வாசிக்கிறேன்.

என் மகள் வினு பவித்ரா, பள்ளிக்குச் சென்று கதைகளை வாசிக்கத் தொடங்கிய பருவத்தில் அவளுக்கு நான் கொடுத்த புத்தகங்களில் அவள் முழுமையாகப் படித்து முடித்த புத்தகம் ரஸ்கின் பாண்டின் ‘The Blue Umbrella’. அவள் அந்த நாவலின் பின்பக்கத்தில் படித்தவுடன் ஏற்பட்ட மனப்பதிவையும் எழுதி வைத்திருந்தாள். ஒரு குழந்தை தனது வாழ்க்கையில் எவ்வழியில் சென்று தொலைந்து போனாலும், குழந்தைப் பருவத்தில் ஒரு நல்ல நினைவு இருந்தால் போதும் அதன் மூலம் அந்தக் குழந்தை மீண்டுவிட முடியும் என்று கரமசோவ் சகோதரர்கள் நாவலில் ஒரு வசனம் வரும். ரஸ்கின் பாண்ட் அப்படியான நல்ல நினைவுகளைக் குழந்தைகளுக்கு அளிக்கக் கூடியவர்.

மிசோராம், சிம்லா மலையடிவாரப் பகுதிகளில் வாழும் பையன்கள், சிறுமிகள், யுவதிகளின் நட்பு, விளையாட்டு, உறவுகளை ஒரு கனவு நிலக்காட்சியைப் போலக் காட்டித் தந்தவர். அவர் சித்தரித்த குழந்தைகள் மட்டுமே அறிந்த மலை நீரோடைகள் என் ஞாபகத்தின் ஒரு பகுதியாக இருக்கின்றன.

நகுலனைப் போல ரஸ்கின் பாண்டும் திருமணமாகாதவர். அது படைப்புக்கு தனியான ஒரு ஒளியைத் தரும்போல. அந்த ஒளி ரஸ்கின் பாண்டில் உண்டு.

ரஸ்கின் பாண்டின் சிறந்த சிறுகதைகளில் ஒன்றான ‘TIGER IN THE HOUSEசிறுகதையைத் திரும்ப எடுத்துப் படித்துப் பார்த்தேன். கதைசொல்லியின் தாத்தா வீட்டுக்குக் கொண்டுவந்து டிமோத்தி என்று பெயரிடப்பட்ட அந்தப் புலியில் எனது பிரவுனியை இனம்கண்டு கொண்டேன்.

டிமோத்தி இடம்மாறும் இடம் அபாரமானது. மாறுதல் நித்தியமான சுவாரசியத்தை வைத்திருக்கிறது. மாறுதல் துயரத்தையும் தான்.

எனக்கேயுரிய ஆசிரியர்கள் என்று நானாகச் சிறுவயதிலேயே தேடிக் கண்டுபிடித்த அசோகமித்திரனைப் போன்ற, சூடாமணியைப் போன்ற, வைக்கம் முகமது பஷீரைப் போன்ற, வண்ணநிலவனைப் போன்ற, கென்னத் ஆண்டர்சனைப் போன்ற ஆசிரியர் நீங்கள்.

உங்கள் கவிதையில் வரும் நரியைப் போலவே நிலவொளியில் எப்போதும் ஆடிக்கொண்டிருங்கள் பாண்ட். உங்களுக்கென்று ஆர்ஜிதமான இடம் அது.

இரவு வீடு திரும்பும் பாதையில்

பிரகாசமான நிலவொளியில்

ஆடும் நரியொன்றைக் கண்டேன்.

நின்று அதை வேடிக்கை பார்த்தேன்
பின்னர்

அந்த இரவு அதற்கே ஆர்ஜிதம்

என்றுணர்ந்து

குறுக்கு வழியைத் தேர்ந்தேன்.

சிலசமயங்களில்

வார்த்தைகள் உண்மையாய் ஒலிக்கும்போது

காலைப் பனிக்குள்

ஆடும் நரியைப் போல

நான்.  

Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக