Skip to main content

அன்புக்கு எத்தனை கால்கள்




இரண்டு கால்கள்

நான்கு கால்கள்

பதினாறு கால்கள்

கொண்ட அன்பை

இங்கே

நான் எப்படிப் பாதுகாத்துப் பராமரிப்பேன்?



ஒரு முக்காலி போடும் அளவே இடமுள்ள

கிரகத்தில் கூட

குட்டி இளவரசனால்

தனது நேசத்துக்குரிய

ரோஜாவை

ஒரு ஆட்டின் துர்வாயிலிருந்து காப்பாற்ற முடியவில்லை

எனும்போது

நான் எப்படி என் அன்பைப் பாதுகாத்துப்

பராமரிக்கப் போகிறேன்?



முந்தின தினத்தின் முடிவில்

முளைத்திருந்த களைகளையெல்லாம்

புன்னகையுடன் பிய்த்தெறிகிறேன்

நீர் ஊற்றிய பிறகு என் விரலின் நுனியால்

அதன் தலையைத் தட்டிக் கொடுக்கிறேன்

வீட்டுக்கு வெளியே வழிகள் நீள்வது

புதிராவது

அங்கே மனிதர்கள் அன்னியர்கள் என்பதால்

வாசல் கதவை நன்றாகப் சாத்திவைக்கிறேன்



காகிதம் பிளாஸ்டிக் குப்பை உலோகங்கள் உணவு

எதையும் பிரித்துப் பார்க்க

என் அன்பின் நாவுக்குத் தெரியாது

குனிந்து குனிந்து தரையில் பொறுக்கியபடியே

நடக்கிறேன்

காலிடுக்கில் ஒரு உடைந்த பிளேடைப் பார்த்து எடுக்கும்போதுதான்

உணர்ந்தேன்


எத்தனை பிளேடுகள்

எத்தனை கூர்முனைகளை அகற்றி

எனதிந்த அன்பைப் பாதுகாத்துப் பராமரிக்கப் போகிறேன்



எட்டுத் திசைகளிலும்

ஓட்டைக் கதவுகள்

உயரம் குறைந்த வலுவற்ற சுவர்கள்

பரிச்சயமற்ற அந்நியர்கள்

வீடு திரும்ப முடியாமல்

என் அன்பை ஆக்கும் இந்திர ஜாலங்கள்

இந்த உலகில்

என் அன்பை எப்படிப் பாதுகாத்துப் பராமரிக்கப் போகிறேன்?


ஆம்

என் அன்புதான் என் அன்பை

தனித்துவமாக்குகிறது

என் அன்புதான் எனக்கு

அதைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பையும் தருகிறது

என் ரோஜாவை

என் நேசத்தைப் பரிச்சயம் செய்தபின்னர்தான்

அனைத்து ரோஜாக்களிலும்

என் நேசத்தின் சாயல் தெரிகிறது



ஆம், முரணானது தான்

இந்தக் கிரகத்தில்

காதல் விடைபெறும்போது

காதல் தப்பிக்கும்போது

காதலை அதீதமாக உணர்வது



அன்பே

அன்பே

அன்பே



குட்டி இளவரசனைப் போல்

தனிமையாக உணர்கிறேன்

நானும்

பிரியம் கொண்ட ரோஜாவிடமிருந்து

மிக மிகத் தொலைவில் இருக்கிறேன்.

Comments

Popular posts from this blog

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது.

புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில்.
அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து
துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார்.

துறவியின் முன்னால் தாழ…

ஹாருகி முராகமி - என் தந்தையின் நினைவுகள்

ஒருபூனையைதொலைத்தல்!


தமிழில்: ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன் எனது தந்தை குறித்து எனக்கு நிறைய நினைவுகள் இருக்கவே செய்கின்றன. நான் பிறந்ததிலிருந்து பதினெட்டு வயதில் வீட்டை விட்டு வெளியேறும் வரை அத்தனை பெரிதாக இல்லாத வீட்டில் ஒரே கூரையின் கீழ் வாழ்ந்துவந்ததை வைத்துப் பார்த்தால் அது இயற்கையானதே. பெரும்பாலான குழந்தைகளுக்கும் பெற்றோர்களுக்கும் உள்ளதைப் போன்றே, எனது தந்தை குறித்த எனது நினைவுகள் சில மகிழ்ச்சியானவையாகவும், சில அப்படிச் சொல்ல முடியாததாகவும் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் என் மனத்தில் திட்டவட்டமாக உள்ள நினைவுகள் இந்த இரண்டு பிரிவையும் சேராதவை; சாதாரண நிகழ்ச்சிகள் தொடர்பான நினைவுகள்.

உதாரணத்துக்கு ஒரு நிகழ்ச்சி:

நாங்கள் சுகுகவாவில்( நிஷினோமியா நகரத்தின் ஒரு பகுதி, ஹியோகோ உள்ளாட்சி மாநிலம்) வாழ்ந்துவந்த போது, ஒரு பூனையைத் தொலைப்பதற்காக ஒரு நாள் கடற்கரைக்குப் போனோம். அது குட்டி அல்ல; வயதான பெண் பூனை. கொண்டு போய் விடுவதற்கான காரணத்தை என்னால் நினைவுகூர முடியவில்லை. நாங்கள் வாழ்ந்துவந்த வீடு தோட்டத்துடன் கூடிய, ஒரு பூனைக்குத் தாராளமாக இடமுள்ள தனி வீடுதான். தெருவிலிருந்து வீட்டுக்கு வந்ததாக இருக்கலாம்; …

அருவியை மௌனமாக்கும் சிறு செடி கவிதை

உலகின் வெவ்வேறு தேசங்கள், கலாசாரம், அழகியல், அரசியல் பின்னணிகள் கொண்ட கவிஞர்களையும் கவிதைகளையும் அறிமுகம் செய்து எஸ். ராமகிருஷ்ணன் தடம் இதழில் தொடராக எழுதிய கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ‘கவிதையின் கையசைப்பு’. இதில் 12 கவிஞர்களும் அவர்கள் கவிதைகளும் அறிமுகம் செய்யப்பட்டுள்ளார்கள். ஒரு மாத இடைவெளி கொடுத்து அந்தந்தக் கவிஞர்களையும் அவர்களது கவிதைகளையும் வாசிப்பதற்கான அவகாசம் தேவைப்படும் அளவுக்கு திடமான அறிமுகங்கள் இவை.
ஒரு ஜப்பானியக் கவிஞரையும் ஒரு ரஷ்யக் கவிஞரையும் அவர்களது கவிதைகளையும் எனக்கு ஒரு நாளில் குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் படிப்பது மூச்சுமுட்டுவதாக இருந்தது. ஒரு கோள் இன்னொரு கோளுடன் மோதுவது போல மூளையில் கூப்பாட்டையும் ரப்ச்சரையும் உணர்ந்தேன்.
எஸ். ராமகிருஷ்ணன், ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் அவனது உலகத்தை அறிமுகப்படுத்தும் போது, கவிதை குறித்த அந்தந்தக் கவிஞர்களின் சிந்தனைகளையும் தனது எண்ணங்களையும் சேர்த்தே தொடுத்துச் செல்கிறார்.
000
ஒரு கவிதையை எப்போதும் அகத்தில் சமைப்பவனாக, கவிதை ரீதியில், படிமங்கள், உருவகங்களின் அடிப்படையிலேயே சிந்திப்பவனாகவும் பேசுபவனாகவும் இருக்கிறேன். ஆனால், கவிதை என்றால் என்னவ…