Skip to main content

நகுலனும் அபியும் சந்திக்கும் 'மறுபுறம்'

பிரமிள், நகுலன், தேவதச்சன், அபி, ஆனந்த் ஐவரும் மனம் என்ற ஒரு பிரதேசம் சார்ந்த வேறு வேறு இயல்புகளின் குன்றுகள். அபி தன் கவிதையில் பரிசீலிக்கும் இன்மையையும் நகுலன் பரிசீலிக்கும் இன்மையையும் ஒத்துப் பார்க்க தற்செயலாக ஒரு சந்தர்ப்பம் ஏற்பட்டது. உருத்திரளாமல் ஒன்றுகூடாமல் இருக்கும் 'ஒன்றையும்' அபி தன் வழியில் இந்தக் கவிதையில் பரிசீலிக்கிறார். அபி சொல்லும் மறுபுறத்தின் சமிக்ஞைகள் நமக்குப் புரியத் தொடங்குகிறது.

அபியின் 'யாரென்று என்னவென்று' கவிதையில், கவிதைசொல்லிக்கு எதிராகச் சதி செய்வது, விட்டுப் போன வலிகள் மட்டும் அல்ல; இதங்களும் தானாம்.

யார் என்று என்னை நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாய்?

இந்தக் கேள்வி பொதுப் பயன்பாட்டில் சுயமும் அகந்தையும் தொனிக்கும் நமக்கு வழக்கமான கேள்வி. இந்தக் கவிதையில் அபி இதற்கு நேர் எதிரான முனையில் நின்று மிகச் சந்தேகோபாஸ்தமாக ஒலிக்கவிடுகிறார் இந்தக் கேள்வியை. 

இந்தக் கவிதையில் ஒரு முன்னிலை வந்து உரைப்பது புகார் போல ஒலிக்கிறது. 

‘நீ ஒன்றுகூட வில்லை

உன் சொல் ஒன்றுகூடவும் நாளாகலாம்

கூடாமலும் போகலாம்' என்கிறாய்.

அபியின் உலகம் பற்றி அபி எழுதிய குறிப்பைப் போல உள்ளது இந்தக் குறிப்பு. 'நீ ஒன்றுகூட வில்லை' என்பதை 'நீ ஒன்றுகூட இல்லை' என்று படித்துப் பார்ப்பதற்கான சாத்தியமும் உள்ளது. 

சொல் கூடுவதும் கூடாததும் பேசுவதும் பேசாததும் போலவே ஒன்றாகும் அதிசயமும் அபியின் கவிதையில் மட்டுமே நடப்பது.

யாரென்று என்னவென்று நினைக்கிறீர்கள் எல்லாரும்

யாரென்று என்னவென்று நினைக்கிறீர்கள் எல்லாரும்

யாரென்று என்னவென்று நினைக்கிறீர்கள் எல்லாரும்

யாரென்று என்னவென்று நினைக்கிறீர்கள் எல்லாரும்

யாரென்று என்னவென்று நினைக்கிறீர்கள் எல்லாரும்


யாரென்று என்னவென்று

எனக்கு வந்த

பரிசுப் பொட்டலங்கள் ஒன்றில்

வெறும் காலியிடம் விரவிக் கிடந்தது

அனுப்பியவரின் சீட்டுக் குறிப்பு:

‘உனது மறுபுறத்தின் சமிக்ஞைகளை

இத்துடன் அனுப்பியிருக்கிறேன்’


நண்பர்கள் கற்பனை வசப்பட்டவர்கள்

நேற்றுக்கூட இப்படித்தான்

வீட்டுவாசல் வெறிச்சென்றிருந்த

மதிய வேளையில்

வெயிலும் நிழலுமாய்ப்

பேசிக்கொண்டிருந்தேன்

எதிர்பாராது வந்துநின்ற

நண்பன் சொன்னான்:

‘இதோ நீ இருண்டு கொண்டிருக்கிறாய்'


ஏதும் நினைவுகளற்று

நின்று கொண்டிருந்த

ஒரு தனியிடத்திலும்

ஒருவன் தோன்றிக்

குறியின்றிக்

கேள்விகளை வீசுகிறான்


யாரென்று என்னை

நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்

யார்யாரும்?


விட்டுப்போன வலிகளும்

இதங்களும்

வேறெங்கோ இருந்துகொண்டு

தந்திரமாக

ஒன்று கூடியிருக்கலாம் என்று

நினைத்துக்கொண்டிருக்கும் போதே

நீ வந்து பேசுகிறாய் :


'நீ ஒன்றுகூட வில்லை

உன் சொல் ஒன்றுகூடவும் நாளாகலாம்

கூடாமலும் போகலாம்'

என்கிறாய்.


யாரென்று என்னவென்று

நினைக்கிறீர்கள்

எல்லாரும்.

000

அபி தனக்குள்ளேயே ஒதுங்கிச் சொல்லும் ஒன்றை அறிவிப்பைப் போல நகுலன் போட்டு உடைத்துவிடுகிறார். அபி சொல்லும் மறுபுறத்திலிருந்து வரும் குரல் போல இருக்கிறது அது.       

நான் ஒரு

உடும்பு

ஒரு

கொக்கு

ஒரு

ஒன்றுமே இல்லை

 - நகுலன்

Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக