Skip to main content

அசோகமித்திரன் வசித்த வீடு



அசோகமித்திரன் வசித்த மாடி வீட்டின்
பால்கனிக் கொடிக்கயிற்றில்
அவரது உடுப்புகள் இப்போது தொங்குவதில்லை
அவரைப் பார்க்காவிட்டாலும் அவரது மெலிந்த பனியனைப் பார்ப்பது
சில நேரங்களில் நம்பிக்கையையும் ஆசிர்வாதத்தையும் தந்திருக்கிறது
பெருமிதத்துடன் நண்பர்களுக்கு அவர் வீட்டைக் காட்டியுமிருக்கிறேன்.
'அழிவற்றது' கதையை எழுதியவர்
ஆன்மா அழிவற்றது என்று அவர் நம்பியிருக்க வேண்டும்
அவருக்கு கவிஞர்கள் கவிதைகள் மேல் ஈடுபாடு கிடையாது
என்னைப் பார்க்கும் போது அந்த அதிருப்தியை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்
சோம்பேறிகளின் வடிவம் என்று
பெரும்பாலான உரைநடைக்காரர்களைப் போலவே
அவருக்கும் கவிதை பற்றி அபிப்ராயம் இருந்தது.
கவிதை என்று உலகம் முழுவதும் எழுதுகிறார்கள்தான்
ஆனால் எனக்கு என்னவோ என்று தன் பாணியில்
ஒரு அவநம்பிக்கையை முகத்தில் வெளிப்படுத்துவார்.

ஆத்மாநாமின் ‘தரிசனம்’ கவிதையை
இருநூறு வார்த்தை கட்டுரையில் திறக்கத் தெரிந்தவர் அவர்
ஞானக்கூத்தனின் 'அம்மாவின் பொய்கள்'-ஐ ரசிப்பவர்.
நான் அவர் தெருவுக்கு அடுத்த தெருவில் வசித்தேன்
என்னை என் மனைவியுடன் பார்க்கும்போது
எப்படி இவருடன் என்று கேட்டு சூல் கொட்டுவார்
இப்போதும் அந்தப் பக்கத்து தெருவில் தான் வசிக்கிறேன்
ஆனால் அந்தத் தொடர்பு இறந்த ஒரு காலத்தில் சேர்ந்து விட்டது.
தபால் வேலைகளுக்காகவும்
வங்கிக்குச் செல்லவும்
காபி பொடி வாங்கவும்
அபூர்வமாக வெளியே வருவார்
இருநூறு அடி அவருடன் நடக்க சந்தர்ப்பம் கிடைத்தாலும்
அது ஒரு சிறுகதையின் துவக்கம் மற்றும் முடிவைக் கொண்டதாக
இருக்கும்
வேளச்சேரி தண்டீஸ்வரத்தில் சுற்றும் தெருநாய்கள்
பற்றி ஒருமுறை பேசிக்கொண்டே வந்தார்
அவை அத்தனை பிரியத்தைக் காட்டுபவை
வாலை வாலைக் குழைத்து ஆட்டும்
வீடு வரை நம்மைக் கொண்டுவிடும்
ஆனால் பாருங்கள்
ஒரு நாள் லபக்கென்று கடிச்சு வெச்சுடுச்சு
என்றார்
இளக்கி வாழைப்பழம் நீரிழிவுக்காரர்களுக்கு நல்லது
என்று அவர்தான் சொன்னார்.
ஒரு சமயம் உடல்நலமில்லாத போது
மும்பை பத்திரிகை ஒன்றுக்கு கடிதம் ஒன்றை
தபால் பெட்டியில் சேர்ப்பதற்காக என்னை
தொலைபேசியில் அழைத்தார்
தபாலைக் கொடுக்கும்போது
எப்படிப் போடவேண்டும் என்று வழிகாட்டினார்
கடிதம் போய்ச்சேரும்
என்ற நம்பிக்கையே அவருக்கு இல்லை
அடுத்த நாள் தொலைபேசி
சேர்த்துவிட்டீர்களா என்பதை உறுதிப்படுத்தினார்
சந்தேகம் எனக்கே தொடங்கியது
ஆனால் அவருக்குப் பதில் வந்துவிட்டது
அதைக் கேட்டபிறகு தான்
நானும் நிம்மதியானேன்.

காலை பதினோறு மணியளவில்
அவர் பால்கனியில் நுரையீரலை வெயிலுக்குக் காட்டி
நிற்பார்
அந்த சமயம் அங்கே போனால் சாவகாசமாகப் பேசலாம்
தெருவில் நின்றுகொண்டே பதினைந்து நிமிடங்களுக்கு மேல்
பேசியிருக்கிறேன்
ஆசையுடன்
மேலே வரலாமா என்று கேட்பேன்
வேண்டாம் வேண்டாம் என்று கைகளை விரித்து ஆட்டி
நாடகபாணியில்
மறுத்துவிடுவார்

ஒரு நாள் என் திருமணமான தங்கையை
அவரைப் பார்ப்பதற்காக அழைத்துப் போனேன்
அன்றைக்குப் பார்த்த உற்சாக அசோகமித்திரனை
முன்னர் பார்த்ததேயில்லை
அன்று என்னை அவர் பொருட்படுத்தவே இல்லை
ஹெர்மன் ஹெஸ்ஸேயின் சித்தார்த்தனை
நான் படித்து முடித்திருந்த தருணம்
கதை இந்தியாவில் நடக்கிறது
அவன் கொடுக்கிற தீர்வு கிறிஸ்தவம் சம்பந்தப்பட்டது
வெஸ்ட்டில் அந்த நாவலுக்கு
அத்தனை ஆதரவு அதனால்தான் என்றார்
தண்ணீர் நாவல் திரைப்படமாகும் செய்தி குறித்துக் கேட்டேன்
நம்பிக்கையோடு சொல்கிறார்கள்
ஆனால் அதை சினிமாவாக்க முடியாது
கதாபாத்திரங்கள் எல்லாம் ஸ்தூலமானதில்லை
புகையாய் போய்விடும்
பரிதாபப்பட்டார் இயக்குநர் மீது.
வேலை இல்லாமல் இருந்த நாளொன்றின் மதியத்தில்
வீட்டுக்கு அழைத்துப் பேசிக்கொண்டிருந்து விட்டு
விடைகொடுத்து கதவைப் பூட்டப்போன போது
சொன்னார்
ஷங்கர், குடும்பம் வெச்சிருக்கீங்க
ரொம்ப கஷ்டம்.
காலமும் ஐந்து குழந்தைகளும் கதையில்
மட்டுமல்ல
அவரது எல்லா படைப்புகளிலும்
கதை சொல்லிக்கு முதுகிலும் கண்கள் உண்டு
அது துயரங்களை அதிமாகப் பார்க்கக் கூடியது

ஒரு போதைத் தருணத்தில் மதிய நேரத்தில்
அவரது ’விழா நாள் மாலைப்பொழுது’
குறுநாவலைப் படித்து முடித்தேன்
கண்ணில் கண்ணீர் பெருகியது
உடனடியாக எழுதியவனைப் பார்க்க வேண்டும்
தெருவில் இறங்கினேன்
நான் அதுவரை பார்த்தேயிராத
சூறாவளி வேளச்சேரியில் அடிக்கத் தொடங்கியது
மணலையும் தூசியையும் நாக்கில் ருசித்தபடி
அவர் வீட்டின் வாசலில் சென்று நின்றேன்
அசோகமித்திரன் தன் வீட்டில்
அப்போதுதான் படர்ந்த இருட்டுக்குள்
காற்றில் அலையும் இலையென
முதுகில் புதிய பூணூலுடன் மிதந்துகொண்டிருந்தார்
அவரது மனைவி இருட்டிலிருந்து வெளிப்பட்டு
இப்போது வேண்டாம் என்று சைகை செய்தார்
தர்ப்பணமோ அமாவாசையாகவோ இருக்க வேண்டும்.

நான் சங்கடத்துடன் காற்றில் மிதந்து
வீடு சேர்ந்தேன்

அவர் இருந்த தெருவுக்கும்
என் தெருவுக்கும் இடையே
சிலர் மட்டுமே புழங்கும் மரங்கள் அடர்ந்த
சிறிய நிழற்சாலை இருக்கிறது
அந்த இடம் ஒரு நேசத்துக்குரிய பெண்ணின் ஆதுரத்தைக் கொண்டது
செகந்திராபாத் லான்சர் பாரக்ஸிலும் இதே போன்ற இடங்கள் இருந்திருக்கும்.
அசோகமித்திரனுக்கு
அந்த இடம் தெரியவே தெரியாது.

Comments

shabda said…
you easily beautifully get connected to me

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக