Skip to main content

சபரியின் பாசுபதாஸ்திரம்


தெருவில் அதிகம் தென்படும் அந்த நாய்க்கு வீடு உண்டு வளர்ப்பவர்களும் உண்டு சிகப்பு கழுத்துப்பட்டை போட்டிருக்கும் அந்த நாய்க்கு நான் ரௌடி நாய் என்று பெயரிட்டிருக்கிறேன். எனது பிரௌனி, ஒரு நாள் விளையாட்டாக திறந்திருந்த வீட்டுக் கேட்டைத் தாண்டி சுதந்திரம் தேடிப் போனபோது, தாக்கப்பட்டு பின்னங்கால் தொடையைக் கிழித்த போது எனக்கு இந்த நாய் அறிமுகமானது. எங்கள் வீட்டுக்கு அருகே இருக்கும் தெருநாய்களையும் வயதான வீட்டுப் பணியாளர் பெண்களையும் தொடர்ந்து காயப்படுத்துவதால் அந்தப் பெயருக்கு அது நியாயம் செய்கிறது என்றே நீதீபதிகளாகிய உங்களிடமும் சொல்லக் கடமைப்பட்டுள்ளேன். எப்போதும் தந்திரத்தோடு அலையும் ஓநாயின் சூட்சுமக் கண்களோடு. அரிதாக உணவு கிடைத்து, நான்கு தெருநாய்கள் சேர்ந்துண்ணும் போது அதற்குப் பொறுக்காது. நடுவில் புகுந்து ஒரு நாயைத் தனியாகத் தள்ளி மூலையில் ஒதுக்கித் தாக்கிவிடும். 

நேற்று காலை ரௌடி நாயை நேருக்கு நேராக ஒரு கை பார்ப்பதென்று முடிவெடுத்தேன். எனது பிரௌனியின் காயம் ஆறி மூன்று மாதங்கள் ஆகிவிட்டன. அப்போதுதான் தெரிந்தது, எனக்குக் குறிபார்த்து கல்லெறியத் தெரியவில்லை.  கல்லுக்கு என் கைகளிலிருந்து கொடுக்க வேண்டிய விசையையும் கொடுக்க முடியவில்லை. நான் சின்ன வயதில் சரியாக இத்திறனைப் பழகியிருக்கவில்லை. ஆனால் ஐந்து தெருக்கள் வரை துரத்தி ரௌடி நாய்க்கு அச்சத்தைக் காண்பித்து விட்டேன் அன்று காலையில். மாலையில் இளம் நண்பரும் கவியுமான சபரி வீட்டுக்கு வந்தார். ரௌடி நாயின் கதையைப் புதிதாக அவரிடம் சொன்னேன். ரௌடி நாயை நான் பழிவாங்குவதற்கான நியாயத்தைச் சபரியும் ஒத்துக் கொண்டார்.

உங்களுக்கு குறிபார்த்துக் கல்லெறியத் தெரியுமாவென்று கேட்டேன். அவர் தான் விற்பன்னர் என்பதாகத் தலையை ஆட்டி எறிவேன் என்றார். நான் கருங்கற்களைப் பொறுக்கிக் கொண்டேன். சபரி துணையிருக்கிறார் என்ற நம்பிக்கையில் திரும்ப அந்தத் தெருவுக்குள் நுழைந்தோம். எங்களைப் பார்த்ததும் ரௌடி நாய் வழக்கம் போல இடைவெளி விட்டு நழுவத் தொடங்கியது. சபரி கையில் கற்களை எடுக்கவேயில்லை. விற்பன்னன், கடைசியில் தான் செயல்படுவான் என்று எனது நம்பிக்கை கூடியது. இரண்டு தெருக்கள் கடந்தோம். இப்படியே நாம் விரட்டிச் சென்றாலே நல்ல நடைப்பயிற்சி என்று சபரி சொல்லிச் சிரித்தார். ஆனால், நாயைத் துரத்தும் இரண்டு தெருத் திருப்பங்களில் நாங்கள் ஒரே குறியை ஒரே லட்சியத்தைத் துரத்தும் சிறுவர்களாகி விட்டோம். செர்ஜியோ லியோன் இயக்கிய புகழ்பெற்ற கவ்பாய் படத்தின் இசை ஒன்றை சபரிநாதன் முணுமுணுக்கத் தொடங்கினார்.  நாயின் மீது வன்மம் குறைந்து அதனைத் தொடர்வது சுவாரசியமானது. சபரி கையில் கல்லை எடுக்கவேயில்லை. எங்களுக்கும் ரௌடி நாய்க்கும் இடைவெளி குறையும்போது மட்டுமே சபரியின் கை தரையைத் தொடும்; அது அந்த ரௌடி நாய்க்கு பாசுபதாஸ்திரம் தான். T போலப் பிரியும் இரண்டு தெருக்களின் முனையில் பகலில் சென்றது போலவே வலதுபுறம் சென்றது ரௌடி நாய். அது கருந்துளை தெருபோல. பகலிலும் அங்கே போனபின்னர் மறைந்துவிட்டது. சபரியுடன் நானும் நுழைந்தேன். மறைவேயற்ற அந்தத் தெருவில் ரௌடியைக் காணவேயில்லை. வன்மம், நாய் இரண்டையும் மறந்துவிட்டோம் சபரியும் நானும். ஒரு கருப்பு நாய் எதிரே வந்தது. அது மாறுவேடம் போட்ட ரௌடி நாய் அல்ல. சபரி, கழுகுமலையில் நாயைக் கல்லெடுத்து நங்கென்று எறிந்து தாக்கும் சித்திரம் என்னிடம் அப்படியே இருக்கிறது. சபரி, குனிந்து கல்லை எடுக்கவில்லையே தவிர, அது பாசுபதாஸ்திரம் என்பதில் எனக்கு எள்ளளவும் சந்தேகமில்லை.

Comments

Popular posts from this blog

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது.

புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில்.
அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து
துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார்.

துறவியின் முன்னால் தாழ…

ஹாருகி முராகமி - என் தந்தையின் நினைவுகள்

ஒருபூனையைதொலைத்தல்!


தமிழில்: ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன் எனது தந்தை குறித்து எனக்கு நிறைய நினைவுகள் இருக்கவே செய்கின்றன. நான் பிறந்ததிலிருந்து பதினெட்டு வயதில் வீட்டை விட்டு வெளியேறும் வரை அத்தனை பெரிதாக இல்லாத வீட்டில் ஒரே கூரையின் கீழ் வாழ்ந்துவந்ததை வைத்துப் பார்த்தால் அது இயற்கையானதே. பெரும்பாலான குழந்தைகளுக்கும் பெற்றோர்களுக்கும் உள்ளதைப் போன்றே, எனது தந்தை குறித்த எனது நினைவுகள் சில மகிழ்ச்சியானவையாகவும், சில அப்படிச் சொல்ல முடியாததாகவும் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் என் மனத்தில் திட்டவட்டமாக உள்ள நினைவுகள் இந்த இரண்டு பிரிவையும் சேராதவை; சாதாரண நிகழ்ச்சிகள் தொடர்பான நினைவுகள்.

உதாரணத்துக்கு ஒரு நிகழ்ச்சி:

நாங்கள் சுகுகவாவில்( நிஷினோமியா நகரத்தின் ஒரு பகுதி, ஹியோகோ உள்ளாட்சி மாநிலம்) வாழ்ந்துவந்த போது, ஒரு பூனையைத் தொலைப்பதற்காக ஒரு நாள் கடற்கரைக்குப் போனோம். அது குட்டி அல்ல; வயதான பெண் பூனை. கொண்டு போய் விடுவதற்கான காரணத்தை என்னால் நினைவுகூர முடியவில்லை. நாங்கள் வாழ்ந்துவந்த வீடு தோட்டத்துடன் கூடிய, ஒரு பூனைக்குத் தாராளமாக இடமுள்ள தனி வீடுதான். தெருவிலிருந்து வீட்டுக்கு வந்ததாக இருக்கலாம்; …

அருவியை மௌனமாக்கும் சிறு செடி கவிதை

உலகின் வெவ்வேறு தேசங்கள், கலாசாரம், அழகியல், அரசியல் பின்னணிகள் கொண்ட கவிஞர்களையும் கவிதைகளையும் அறிமுகம் செய்து எஸ். ராமகிருஷ்ணன் தடம் இதழில் தொடராக எழுதிய கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ‘கவிதையின் கையசைப்பு’. இதில் 12 கவிஞர்களும் அவர்கள் கவிதைகளும் அறிமுகம் செய்யப்பட்டுள்ளார்கள். ஒரு மாத இடைவெளி கொடுத்து அந்தந்தக் கவிஞர்களையும் அவர்களது கவிதைகளையும் வாசிப்பதற்கான அவகாசம் தேவைப்படும் அளவுக்கு திடமான அறிமுகங்கள் இவை.
ஒரு ஜப்பானியக் கவிஞரையும் ஒரு ரஷ்யக் கவிஞரையும் அவர்களது கவிதைகளையும் எனக்கு ஒரு நாளில் குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் படிப்பது மூச்சுமுட்டுவதாக இருந்தது. ஒரு கோள் இன்னொரு கோளுடன் மோதுவது போல மூளையில் கூப்பாட்டையும் ரப்ச்சரையும் உணர்ந்தேன்.
எஸ். ராமகிருஷ்ணன், ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் அவனது உலகத்தை அறிமுகப்படுத்தும் போது, கவிதை குறித்த அந்தந்தக் கவிஞர்களின் சிந்தனைகளையும் தனது எண்ணங்களையும் சேர்த்தே தொடுத்துச் செல்கிறார்.
000
ஒரு கவிதையை எப்போதும் அகத்தில் சமைப்பவனாக, கவிதை ரீதியில், படிமங்கள், உருவகங்களின் அடிப்படையிலேயே சிந்திப்பவனாகவும் பேசுபவனாகவும் இருக்கிறேன். ஆனால், கவிதை என்றால் என்னவ…