Skip to main content

தைலசீன் என்னும் டாஸ்மானிய வேங்கை



டாஸ்மானிய வேங்கை என்று பொதுவாக அழைக்கப்படும்

 தைலசீன் 

 எலி பூனை நாய் புலி எனப் பல உருத்தோற்றங்களை

நம்மிடம் எழுப்பும் முயக்க உடலைக் கொண்டிருப்பதாலும்

அருகிப் போயிருக்கலாம்

கங்காரு போலக் குட்டியை

பையில் சுமக்கும் பாலூட்டி

முதுகின் கீழ்பகுதியில் தொடங்கும் புலியின் வரிகளைக் கொண்ட

இந்தப் புலி 

புலியைக் கொண்டிருக்காமல்

கழுதைப் புலியையே வடிவில் கொண்டிருக்கிறது 

டாஸ்மானிய வேங்கை என்று அழைக்கப்படும் 

தைலசீன்

மிகுந்த கூச்ச சுபாவம் கொண்டது

அதனால் மனிதர்களோடு இணைந்து 

வளர்ப்பு மிருகமாகவும் ஆகவில்லை

தைலசீன் இரவாடி

சில சமயங்களில் கங்காருக்களைப் போல

இரண்டு கால்களில்

தாவும் 

வேகமாக ஓடவேண்டிய நேரங்களில்

ஒத்துழைக்காத விறைப்பான உடல் என்பதாலேயே

குடியேறிய மக்களுக்கு எளிதான வேட்டைக்குரிய மிருகமானது

தைலசீன்

குகை மனிதர்களும் சாப்பிட்ட தடையங்கள்

பாறை ஓவியங்களில் தென்படுகின்றன

பலவீனமான தாடைகளைக் கொண்டதாக இருந்ததால்

குட்டிக் கங்காருகள் தீக்கோழிக் குஞ்சுகள் அணில் எலிகளே 

இதற்கு இரவுகளில் இரையாகுமாம்

ஆஸ்திரேலிய நிலப்பகுதிகளிலும் டாஸ்மானியாவிலும்

ஆங்காங்கே தென்படுவதாகக் கூறப்பட்டாலும்

தைலசீன்கள் அதிகம் உயிர்தரித்திருப்பதற்கான

வாய்ப்புகள் இல்லையென்றே கூறப்படுகிறது

நான் நேற்று பார்த்த ‘தி ஹன்டர்’ திரைப்படத்தின்

கடைசிக் காட்சியில் 

தன் குகையில் காத்திருக்கும்

வேட்டையாடியை 

ஓர் எட்டு வந்து பார்த்துவிட்டு

எந்தப் புகாரும் இல்லாமல்

பனிபூத்த குற்றுச்செடிகளிடையே

மெதுவாக நடந்து செல்கிறது தைலசீன்

துப்பாக்கியைத் தன்னை நோக்கி நீட்டும்

வேட்டைக்கார நாயகனைப் பார்த்து

அந்தக் கடைசி தைலசீன்

வேங்கை என்ற பெயரையும்

நீடித்திருந்த 12 மில்லியன் ஆண்டுகளையும் தவிர 

என்ன கீர்த்தி எனக்கு மிச்சம், சுட்டுவிடு

கழுத்தைத் திருப்பி

கண்களால் இரைந்து சொன்னது 

நானும் துப்பாக்கிக்குப் பின்னால் இருந்தேன்.

சட்டென்று துளைக்கப்பட்டு மரித்தது

சுட்டபிறகு 

அழும் வில்லியம் டீஃபோவைப் போன்றே

நானும் அந்த கட்டக் கடைசி

டாஸ்மானிய வேங்கைக்காக

அழுதேன். 

Comments

Popular posts from this blog

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது.

புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில்.
அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து
துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார்.

துறவியின் முன்னால் தாழ…

ஹாருகி முராகமி - என் தந்தையின் நினைவுகள்

ஒருபூனையைதொலைத்தல்!


தமிழில்: ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன் எனது தந்தை குறித்து எனக்கு நிறைய நினைவுகள் இருக்கவே செய்கின்றன. நான் பிறந்ததிலிருந்து பதினெட்டு வயதில் வீட்டை விட்டு வெளியேறும் வரை அத்தனை பெரிதாக இல்லாத வீட்டில் ஒரே கூரையின் கீழ் வாழ்ந்துவந்ததை வைத்துப் பார்த்தால் அது இயற்கையானதே. பெரும்பாலான குழந்தைகளுக்கும் பெற்றோர்களுக்கும் உள்ளதைப் போன்றே, எனது தந்தை குறித்த எனது நினைவுகள் சில மகிழ்ச்சியானவையாகவும், சில அப்படிச் சொல்ல முடியாததாகவும் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் என் மனத்தில் திட்டவட்டமாக உள்ள நினைவுகள் இந்த இரண்டு பிரிவையும் சேராதவை; சாதாரண நிகழ்ச்சிகள் தொடர்பான நினைவுகள்.

உதாரணத்துக்கு ஒரு நிகழ்ச்சி:

நாங்கள் சுகுகவாவில்( நிஷினோமியா நகரத்தின் ஒரு பகுதி, ஹியோகோ உள்ளாட்சி மாநிலம்) வாழ்ந்துவந்த போது, ஒரு பூனையைத் தொலைப்பதற்காக ஒரு நாள் கடற்கரைக்குப் போனோம். அது குட்டி அல்ல; வயதான பெண் பூனை. கொண்டு போய் விடுவதற்கான காரணத்தை என்னால் நினைவுகூர முடியவில்லை. நாங்கள் வாழ்ந்துவந்த வீடு தோட்டத்துடன் கூடிய, ஒரு பூனைக்குத் தாராளமாக இடமுள்ள தனி வீடுதான். தெருவிலிருந்து வீட்டுக்கு வந்ததாக இருக்கலாம்; …

அருவியை மௌனமாக்கும் சிறு செடி கவிதை

உலகின் வெவ்வேறு தேசங்கள், கலாசாரம், அழகியல், அரசியல் பின்னணிகள் கொண்ட கவிஞர்களையும் கவிதைகளையும் அறிமுகம் செய்து எஸ். ராமகிருஷ்ணன் தடம் இதழில் தொடராக எழுதிய கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ‘கவிதையின் கையசைப்பு’. இதில் 12 கவிஞர்களும் அவர்கள் கவிதைகளும் அறிமுகம் செய்யப்பட்டுள்ளார்கள். ஒரு மாத இடைவெளி கொடுத்து அந்தந்தக் கவிஞர்களையும் அவர்களது கவிதைகளையும் வாசிப்பதற்கான அவகாசம் தேவைப்படும் அளவுக்கு திடமான அறிமுகங்கள் இவை.
ஒரு ஜப்பானியக் கவிஞரையும் ஒரு ரஷ்யக் கவிஞரையும் அவர்களது கவிதைகளையும் எனக்கு ஒரு நாளில் குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் படிப்பது மூச்சுமுட்டுவதாக இருந்தது. ஒரு கோள் இன்னொரு கோளுடன் மோதுவது போல மூளையில் கூப்பாட்டையும் ரப்ச்சரையும் உணர்ந்தேன்.
எஸ். ராமகிருஷ்ணன், ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் அவனது உலகத்தை அறிமுகப்படுத்தும் போது, கவிதை குறித்த அந்தந்தக் கவிஞர்களின் சிந்தனைகளையும் தனது எண்ணங்களையும் சேர்த்தே தொடுத்துச் செல்கிறார்.
000
ஒரு கவிதையை எப்போதும் அகத்தில் சமைப்பவனாக, கவிதை ரீதியில், படிமங்கள், உருவகங்களின் அடிப்படையிலேயே சிந்திப்பவனாகவும் பேசுபவனாகவும் இருக்கிறேன். ஆனால், கவிதை என்றால் என்னவ…