Skip to main content

முராகமியின் தவளை


‘சூப்பர் ப்ராக் சேவ்ஸ் டோக்கியோ' கதையின் முதல்வரியிலேயே ஆறடி உயரத்தில் இருக்கும் பிரமாண்ட தவளை, நாயகன் கடாகிரியைச் சந்தித்துவிடுகிறது. 

அலுவலகத்திலிருந்து வீடு திரும்பிய கடாகிரியின் வீட்டுக்குள் அத்துமீறி நுழைந்து விட்டதைத் தவிர அந்தத் தவளைக்கு கடாகிரியைச் சங்கடப்படுத்தும் வேறெந்த நோக்கமும் இல்லை. முராகமியின் கதை விலங்குகளைப் போலவே தவளையும் மிக மனிதாபிமானமும் நாகரிகமும் கொண்டது. அத்துடன் அதுவந்ததன் காரணம், ஒரு பெரிய லட்சியத்துக்காக கடாகிரியின் உதவியைக் கேட்டு. டோக்கியோவை நிலநடுக்கத்துக்கு உள்ளாக்க இருக்கும் மண்புழு ஒன்றின் திட்டத்தை நொறுக்கி டோக்கியோவையும் ஆயிரக்கணக்கான மக்களையும் காப்பாற்றுவதுதான் அதன் லட்சியம். திரு. தவளை என்று தன்னைக் கூப்பிட வேண்டியதில்லை, தவளை என்றே அழைக்கலாம் என்று அடிக்கடி நினைவூட்டும் அந்த ஆறடித் தவளை, நீட்சே, டால்ஸ்டாய் போன்ற தத்துவ அறிஞர்கள், படைப்பாளிகளின் மொழிகளையும் சந்தர்ப்பத்துக்கேற்ப கடாகிரியிடமும் நம்மிடமும் பகிர்ந்துகொள்கிறது.

டோக்கியோவை அழிவுக்குள்ளாக்க இருக்கும் ராட்சச மண்புழுவை ஒழிப்பதால் கடாகிரிக்கோ, தவளைக்கோ எந்தப் பலனும் கிடைக்கப் போவதில்லை என்பதை அறிந்தே இருக்கிறது அந்த ஆறடித் தவளை. அவர்கள் டோக்கியோவைக் காப்பாற்றிய செய்தி கூட யாருக்கும் தெரியப் போவதில்லை, ஆனால், அந்த ரகசியப் பணியைச் செய்தே ஆகவேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறது தவளை. கடாகிரி, சிறுவயதிலிருந்து தனது குடும்பத்தினருக்காகச் செய்த பலன் கருதாத தியாகத்தையும், அவன் பணியாற்றும் அலுவலகத்துக்காகச் செய்யும் கடுமையான பணிகளையும் பார்த்துவிட்டுத் தான் அவனை இந்த மகத்தான பணிக்குத் தேர்ந்தெடுத்ததாகவும் சொல்கிறது. 

கடாகிரிக்கும் தவளைக்கும் மட்டுமே தெரிந்த வேறு யாருக்குமே தெரியாத தளத்தில் நடக்கும் யுத்தத்தில் மண்புழு வெல்லப்பட்டு நிலநடுக்கம் தடுக்கப்படுகிறது. ஒரு லட்சத்து ஐம்பதாயிரம் பேர் சாவின் வாயிலிருந்து காப்பாற்றப்பட்டு விடுகின்றனர். யாருக்குமே தாங்கள் காப்பாற்றப்பட்டது தெரிந்திருக்கவில்லை; அதனால் என்ன நாம் நினைத்ததைச் சாதித்துவிட்டோம் என்று கடாகிரியிடம் திருப்தியுடன் பேசுகிறது தவளை.

கடைசியில் தவளையாக இருந்தும் தவளையல்லாதவர்களுக்கான உலகத்துக்காகத் தான் போராடுவது குறித்தப் புதிரைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்குகிறது. கடாகிரிக்கு தவளை பேசுவது புரியவில்லை. எனக்குப் புரியவில்லை என்று கேட்கிறான் வாசகனைப் போன்றே.

“என்னாலும் புரிந்துகொள்ளத்தான் முடியவில்லை" என்று கண்களை மூடியபடி மேலே பேசத்தொடங்குகிறது தவளை. 

“அந்த உணர்வைத் தான் அடைகிறேன். உங்கள் கண்களால் பார்ப்பது உண்மையாக இருக்க வேண்டியதில்லை. மற்ற எல்லா வஸ்துக்களையும் விட எனது பகைவன் எனக்குள் உள்ள நான்தான். எனக்குள் எனதல்லாத எனது ஒன்று உள்ளது. எனது மூளை சேறாக ஆகிக்கொண்டிருக்கிறது. எஞ்சின் வருகிறது. ஆனால் திரு. கடாகிரி, நான் சொல்வதை நீங்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமென்று மிகவும் விரும்புகிறேன்" 

தவளையின் இறுதிப் பேச்சு இதுதான். அதற்குப் பிறகு தவளை தனது மூலாதாரத்துக்குத் திரும்புகிறது.

முராகமி, தன் கதைகளில் விலங்குகளை விடுவதன் மூலமாக, மனித கனத்திலிருந்து விடுபடுகிறார் என்று முன்பொரு முறை எழுதியிருந்தேன். தவளையிடமிருக்கும் தவளையின் கனத்தையும் முராகமி இந்தக் கதையில் விடுவிக்கப் பார்க்கிறார். 

எனக்குள் எனதல்லாத ஒன்றாக இருக்கும், என்னுடன் போராடும் ஒன்றுதான் இத்தனை சாகசங்களுக்குத் தூண்டுகிறதா? முராகமி.

Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக