Skip to main content

கயிறுகள் - மேரி ஆலிவர்


பழைய நாட்களில் நாய்கள் சுதந்திரமாக எங்கள் டவுனில் திரிந்துகொண்டிருந்தன. ஆனால் பழைய வழிமுறைகள் மாறிவிட்டன.

ஒரு காலையில் கழுத்துப்பட்டியில் நீளமாகத் தொங்கும் கயிறுடன் எங்கள் வீட்டுமுற்றத்தில் ஒரு நாய்க்குட்டி வந்துநின்றது. எங்கள் வீட்டிலுள்ள நாய்களுடன் அவன் விளையாடத் தொடங்கினான்; அதற்குப் பிறகு தொலைந்துவிட்டான் அடுத்த நாள் காலை இன்னொரு கயிறு கழுத்தில் தொங்க எங்கள் வீட்டில் தென்பட்டான். இப்படியாக நிறைய நாட்கள் நிகழ்ந்தன – அவன் துருதுருப்பாகவும் நேசத்துடனும் இருந்தான். அத்துடன் கடித்து சவைத்துத் துண்டாக்கிய ஒரு கயிறு அவனுடன் எப்போதும் இருந்தது. 

ஒருசமயம் நாங்கள் இன்னொரு வீட்டுக்கு நகர்ந்தோம். ஒரே சாயங்காலத்தில் அத்தனையையும் நகர்த்திவிட்டோம். ஒரு நாளோ அதற்கும் கழித்தோ, ஒரு குறுகுறுப்பின் காரணமாக, பழைய வீட்டுக்கு வண்டியை விட்டேன். எங்கள் வீட்டின் வாசலில் புல்தரையில் அவன் படுத்திருந்ததைப் பார்த்தேன். நான் அவனை காரில் ஏற்றி எங்கள் புதிய வீடு எங்கிருக்கிறதென்று காட்டினேன். உனக்கு என்ன விருப்பமோ அதைச் செய் என்று சொன்னேன். கொஞ்ச நேரம் சுற்றிவிட்டு பின்னர் போய்விட்டான். ஆனால், அடுத்த நாள் காலை எங்கள் புதுவீட்டுக்கு கயிறு தொங்க வந்துவிட்டான். அன்றைக்கு அவனது உரிமையாளர் தனது ஆவணங்களுடன் ஒரு தோல்வாரையும் எடுத்துக் கொண்டு வந்திருந்தார். அவன் பெயர் சாம்மி என்று அந்தப் பெண்மணி கூறினார். இப்போது இவன் உங்களுடையவன் என்று கூறிச்சென்றார். 

சாம்மி வளர வளர டவுன் முழுவதும் சுற்றத்தொடங்கிவிட்டான். அதன் விளைவாக நாய் கண்காணிப்பு அதிகாரியிடம் பிடிபடவும் தொடங்கினான். ஒருகட்டத்தில் நீதிமன்றத்துக்கு நாங்கள் போகவேண்டியிருந்தது. சீக்கிரத்திலேயே விவாதம் செய்வதற்கான இடம் அதுவல்ல என்று எங்களுக்குத் தெரிந்தும்போனது. தடுப்பு வேலி ஒன்றை அமைக்க எங்களுக்கு அறிவுரை கூறப்பட்டது. நாங்களும் அதைக் கட்டினோம். 

சாம்மி கயிறுகளை மட்டும் கடித்துத் துண்டிப்பதில்லை; அவனால் வேலிகளையும் தாண்ட முடிந்தது. அவனது போக்கும் வரத்தும் தொடர்ந்தது. நாய் கண்காணிப்பு அதிகாரியைத் தவிர வேறு யாரையும் அவன் தொந்தரவு செய்யவேயில்லை. அவனுக்கு நண்பர்கள் கிடைத்தார்கள். அவன் பிற நாய்களுடன் சண்டைக்கும் போவதில்லை. யார் வீட்டு முற்றத்திலாவது அமர்ந்து ஓய்வெடுப்பதை அவன் விரும்பினான், அவ்வளவுதான், சாத்தியப்பட்டால் அந்த வீட்டு உரிமையாளர்களிடம் ஒரு ஹலோ சொல்வதற்கும். நாய் கண்காணிப்பு அதிகாரி வருவதற்குள்ளாக சாம்மியை அழைத்துப்போகச் சொல்லி எனக்கு தொலைபேசி வரத்தொடங்கியது. சிலர் அவனை வீட்டுக்குள் கூட்டிப்போய் சட்டத்திலிருந்து சாம்மியை மறைத்துவைக்கவும் செய்தனர். ஒரு நாள் டவுனின் அடுத்த மூலையிலிருந்து ஒரு பெண் என்னைத் தொலைபேசியில் அழைத்தாள். நான் அங்கே போனவுடன், சில நிமிடங்கள் காத்திருக்க முடியுமா, அவனுக்கு அவித்து வெட்டிய முட்டைகளைக் கொடுக்கவேண்டும் என்றாள்.

சாம்மி பற்றி என்னால் இன்னும் நிறைய கதைகள் சொல்லமுடியும். அவை முடிவற்றவை. நான் சந்தோஷமான முடிவாக நீங்கள் எதிர்பாராத ஒன்றைச் சொல்லப் போகிறேன். குறிப்பிட்ட நாய் கண்காணிப்பு அதிகாரி பதவியை விட்டு விலகிவிட்டார். அடுத்துவந்த அதிகாரியோ வித்தியாசமானவர். அவரும் பழைய நாட்களின் ஞாபகங்களை அசைபோடுபவராகவும் அவை தொலைந்துபோய்விட்டதைக் குறித்துக் கவலைப்படுபவராகவும் இருந்தார். அவர் சாம்மியைப் பார்த்த போதெல்லாம் அதை தனது டிரக்கில் ஏற்றி, வீட்டுக்குக் கொண்டுவந்துவிடுவார். இப்படியாக அவன் நீண்டதும் ஆனந்தமானதுமான வாழ்க்கையை பல நண்பர்களோடு வாழ்ந்தான்

இது சாம்மியின் கதை. சாம்மியிடம் எங்கோ ஒன்றிரண்டு இரண்டோ கவிதைகளும் இருக்கின்றனவென்றே நினைக்கிறேன். இந்த இனிய டவுனில் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இப்படித்தான் வாழ்க்கை இருந்திருக்கிறது என்பதையும் நம்மில் பெரும்பாலானவர்கள் இழந்திருப்பதையும் சாம்மி சொல்லியிருக்கக்கூடும். 

நம்மைப் பிடித்துவைத்திருக்கும் கயிறுகளை அறுத்தால் நடக்கக்கூடிய அற்புதமான காரியங்கள் தொடர்பிலானதாகவும் இருக்கலாம். 

Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக