Skip to main content

புதுமைப்பித்தன் பிறந்த நாள் ஏப்ரல் 25 - புதுமைப்பித்தனின் கபாடபுரம்


கன்னியாகுமரிக்குப் போய் சில வருடங்களாகிவிட்டன. அந்த ஏக்கத்தை பகத் பாசில் நடித்த ‘டிரான்ஸ்’ திரைப்படத்தைப் பார்த்தபோது உணர்ந்தேன். படத்தில் நாயகன் பகத் பாசிலும் அவனது தம்பியும் படத்தின் ஆரம்பத்தில் கன்னியாகுமரியில் வசிப்பதாகக் கதை. தமிழ் சினிமாவில் கன்னியாகுமரி கோயிலின் தெற்குப் பகுதியில் உள்ள பிரதான மண்டபத்தையும் கடற்கரையையும் இப்படிக் காட்டியிருக்கவில்லை. நூற்றாண்டு காலமாக சுற்றுலாப் பயணிகளின் கண்களால் பார்க்கப்பட்டு சலித்து சிறுத்துப் போன சிறுநகரமாகத் தோன்றும் கன்னியாகுமரி, ஒரு பெரும் புராணிகத்தின் நினைவை ரகசியத்தை எழிலை மறைத்துவைத்திருக்கிறது. புறத்தில் எத்தனையோ கண்களால் பார்க்கப்பட்டு பார்க்கப்பட்டு சலித்துப் போன கன்னியாகுமரியின் கரையை, சிதறிக்கிடக்கும் பாறைகளை, மோதிக் கொண்டிருக்கும் அலைகளின் பேரோல இரைச்சலுக்குள், அந்தப் புராதனமும் மர்மமும் இரவுகளில் நம்மிடம் வேறொரு கதையைச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றன. அவை தூண்டிய ஞாபகத்திலிருந்துதான் புதுமைப்பித்தனின் கபாடபுரத்தை மீண்டும் படிக்க வேண்டுமென்று நினைத்தது.

கன்னியாகுமரி கோயிலின் கிழக்கு வாசலில் அசந்தர்ப்பமாக மாட்டிக் கொண்ட ஒருவன் முன்னால் கன்னியாகுமரியின் அந்தப் புராணிகம் தன்னைத் திறந்து காண்பித்த கதைதான் புதுமைப்பித்தனின் ‘கபாடபுரம்’.

கபாடபுரத்தின் கதைசொல்லிக்கும் கன்னியாகுமரி கோயிலில் சிறுமியாக, தேசலான பெண்ணாகத் தான் அம்மன் தெரிகிறாள். மஞ்சணை என்று அழைக்கப்படும் எண்ணெய் குங்குமக்குழம்பில் அவள்  வசீகர ரூபம் கொள்கிறாள். திட்டிவாசலுக்கு வெளியே அலைகளின் அழைப்பை ஏற்று நினைவையும் சுயத்தையும் தவறவிட்டுப் படிகளில் இறங்கும்போது கடல் உள்வாங்கி இன்னொரு நிலம் துலங்குகிறது.

பஃறுளியாற்றுடன் பன்மலையடுக்கத்துக் குமரிக் கோடுங் கொடுங்கடல் கொண்ட, இன்றும் தமிழ் நனவிலியில் மோதிச் சிதறி அடித்துக் கொண்டேயிருக்கும் மாபெரும் நினைவொன்றின் புதைநிலத்தை அலிபாபா போல புதுமைப்பித்தன் திறந்த மிகுபுனைவுக் கதை இது. ஏற்கெனவே உள்ள புராணிகத்தைக் கச்சிதமாகக் கட்டியெழுப்பிய அலங்காரம் மட்டும் அல்ல இந்தச் சிறுகதை. மரணத்தின் எல்லையில் நின்று அறிவின் வரையறையை உலுக்கும் கேள்விகள் இந்தப் படைப்பில் உண்டு.  ‘காலத்தை எதிர்த்து நிற்க நினைக்கும் ஒருவனுக்கு உடம்பு அனாவசியம்’ என்று சொல்லும் உடலற்ற தலையின் குரலில் புதுமைப்பித்தன் என்ற சிருஷ்டிகர்த்தாவின் லட்சியமும் ஒலிக்கிறது. தமிழ் நவீன இலக்கிய சரித்திரமே, சித்தம் விடுக்கும் சுளீர் சவுக்கடி விமர்சன ஓசையில்தானே துவங்குகிறது.

கடலில் இறங்குகிறான் கபாடபுரத்தின் கதைசொல்லி. கடலில் உள்ள மலையில் ஏறத் தொடங்குவதற்கு முன்னர் ஆக்டோபஸ் போன்ற உருவத்தைப் பார்க்கிறான். அதன் கசையிழைகளை துதிக்கை என்கிறார் புதுமைப்பித்தன். அதற்குக் கண்கள் இருக்கின்றன. ஒரு சயன்ஸ் பிக்ஷன் திரைப்படத்தில் வரும் விதவிதமான உயிரினங்கள், ஊன் உண்ணித் தாவரம் உள்ளிட்டவை வருகின்றன. மரணமும் உயிர்ப்பும் பொன்னாக வெள்ளியாகப் பளபளப்புடன் மின்னுகின்றன.  அகாலத்தில் தன் உயிரைவிட்ட புதுமைப்பித்தனின் கதைகள் இன்றும் மின்னுவதைப் போல விசித்திர விசித்திரமாக ஆதித்தாவரங்களாக பிரமாண்டமாகக் காட்டப்படுகின்றன.

காஃப்காவின் விசாரணை கதையில் வருவதைப் போல, ஒரு நிகழ்ச்சி தொடங்கிய பிறகே அந்த இடத்தை விளக்கேற்றிக் காண்பிக்கிறான் கதைசொல்லி. அந்த இடத்தின் வடிவம், அங்கு இருக்கும் கதவுகள், அங்கு இருக்கும் ஜீவராசிகள் எல்லாம் அறிமுகமாகின்றன. தூண்டாமணி தீபத்தின் வெளிச்சத்தில் கபாடபுரம் நம் முன்னர் துலங்குகிறது.

சூரியோதயத்தில் செண்பகமும் அஸ்தமனத்தில் மல்லிகையும் வீசும் வாசனைக் கடிகாரம் ஒன்று அங்கே உள்ளது.

பாதாள கங்கையில் நான்கு சடலங்கள் சேர்த்துக் கட்டப்பட்ட புணையில் ஏறி சித்தலோகத்துக்குப் பயணிக்கிறான். எல்லையும் எல்லையுமற்ற தன்மையுமாக இருக்கும் அந்த இடத்தில் சடலங்கள் தனது வேலை முடிந்தவுடன் மாடர்களாகவும் நந்திகணங்களாகவும் சர்வசாதாரணமாக எழுந்து கரையேறிச் செல்கின்றன.

கதைசொல்லி கடைசியில் சென்று சேரும் சித்தலோகம் நமக்குத் தெரிந்த பழைய உலகங்கள் அல்ல. இயல்பு என்று நாம் நினைத்துக் கொண்டிருப்பதற்கு மாறாக காரியங்கள் நடந்தால் அதை இயல்புக்கு மாறானதாக நினைத்துக் கொண்டுவிடலாமா என்ற கேள்வியில் கதைசொல்லிக்கு மட்டுமல்ல நமது நவீன மூளைகளுக்கும் அடி விழுகிறது. உபதேசம் கதையில் அறிவின் அஸ்திவாரமே தவறு என்று வில்கின்சனுக்கு டாக்டர் விசுவநாத் சொல்வது போன்று தொனிக்கிறது.

உடலின் மரணத்தை வெல்ல நினைக்கும் சாகாமை விவாதிக்கப்படுகிறது. உனக்குத் தெரியாமல் போனால் அதை இல்லை என்று சாதித்துவிடுவாய் போலிருக்கிறதே என்று சொல்லும் சித்த புருஷர், சாவு என்றால் உனக்குத் தெரியாது என்று ஒரு போடு போடுகிறார்.

சாவை விசாரிக்கத் தொடங்கும் அவர், மரணத்தின் வகைகளை விவரிக்கிறார். மெதுமெதுவாக மரணம் என்பது மரணமல்ல என்பது போலத் தொனிக்கத் தொடங்குகிறது.

டினோசரஸ் போன்று தோன்றும் கர்ப்பேந்திரத்தை அழிக்கும் முயற்சியில் கபாடபுரம் ஊழியில் மூழ்குகிறது. அதற்கு கொக்கு போலக் கழுத்து உள்ளது. பூசாரி சடையன் மகளாகவும் பிறகு காவல் தெய்வமாகவும் ஆகும் கன்னியும் வருகிறாள். கதைசொல்லியின் நிறைவேறாத காதலி.

கபாடபுரத்தின் மொத்தக் கதையும் அதன் தொடக்கத்திலிருந்து கன்னி என்ற உருவகத்தின் மீதான உத்வேகத்தைக் கொண்டிருப்பது. கடல் கோயிலில் ஒரு கன்னி, தென்மதுரையின் மீன்கன்னி என்று கன்னிகள் வருகின்றனர்.

சாகாமைக்கும் பிறப்புக்கும் அடியில் பூமியின் சிசுப்பருவத்திலிருந்து மினுமினுத்துக் கொண்டிருக்கும் ஒன்றை, படைப்புக்கும் விழைவுக்கும் உயிராக விளங்கும் காமத்தை, கன்னியாகுமரி ஆலயத்தில் அந்தக் குமரியின் மூக்கில் நித்தியமாக மினுமினுத்துக் கொண்டிருக்கும் ஆபரணமாக தமிழில் சுடரவிட்ட காரியம் தானோ ‘கபாடபுரம்’.

அதனால்தானோ எல்லாரும் வழிபடும் அனைத்து புராணிகங்களுக்கும் மூலப்பொருளாக விளங்கும் அந்தக் கன்னியையும் கதைசொல்லியையும் காவல் இன்றி, அலட்சியமாக விட்டு பூட்டிச் சென்றார்களோ மனிதர்கள்.

இப்போது கன்னியாகுமரியின் கிழக்கு வாசல் நிரந்தரமாக மூடப்பட்டுவிட்டது. கபாடம் திறமினோ. கபாடம் திறமினோ.

ஓவியம் : மருது

புதுமைப்பித்தனின் கபாடபுரம் கதையை வாசிக்க : https://archive.org/details/orr-3943/page/n7/mode/2up)

புதுமைப்பித்தனின் கபாடபுரம் தொடர்பில் கவிஞர் பெருந்தேவி எழுதிய கட்டுரையின் முதல் பகுதியை வாசிக்க :https://minnambalam.com/k/2018/04/25/12)

பெருந்தேவி கட்டுரையின் இரண்டாம் பகுதிக்கு  : https://minnambalam.com/k/2018/04/26/8 )


Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக