Skip to main content

இன்மையில் இருப்பின் நடனம்



ஞானி ஜலாலுதீன் ரூமிக்கும் அவரது ஆன்மிக ஆசிரியனும் நண்பருமாக இருந்த சம்ஸ் இ தப்ரீசிக்கும் இடையிலான உறவையும் விவரிக்கும் துருக்கிய நாவலாசிரியை எலிஃப் சஃபக்கின் நேசத்தின் நாற்பது விதிகள் (‘தி ஃபார்ட்டி ரூல்ஸ் ஆப் லவ்’) படைப்பைச் சமீபத்தில் படித்தேன். ஜலாலுதின் ரூமியைவிட, சம்ஸ் இ தப்ரீஸ் என்ற ரௌடி ஞானி அந்தக் காலகட்டத்தின் பின்னணியில் பருவுருவமாக அறிமுகமாகிறார். அவர் வாழ்ந்தபோதிருந்த சமூக நெறிகள், மத நெறிகள் இரண்டையுமே கேள்விக்குள்ளாக்குபவர். ஓரான் பாமுக்கின் 'என் பெயர் சிகப்பு' நாவலில் வரும் நிலப்பரப்பு, கலாசாரத்தை ஞாபகப்படுத்தும் நாவல் இது. கொன்யா நகரத்தில் மத அறிஞராகவும் பிரமுகராகவும் குடும்பம் குழந்தைகளோடு சௌகரியமாக வாழ்ந்து வரும் ரூமிக்கு அகத்தில் நிரப்ப முடியாத வெறுமை உள்ளது. அதை நிரப்ப வருபவர் தான் சம்ஸ் இ தப்ரீஸ். தளைகளற்ற சுதந்திரத்தோடு கூடிய மெய்ஞானப் பயணத்துக்கு ரூமியைத் தயார் செய்யும் சம்ஸ், ரூமிக்கு நகர மக்களிடமிருந்த நற்பெயரையும் பல்வேறு செயல்கள் வழியாக இல்லாமல் ஆக்குகிறார். சமூகம் கருதும் 'நல்லது'களிலிருந்தும் ஒருவன் உண்மையான  விடுதலை அடையவேண்டியிருக்கிறது. இந்த அனுபவத்தின் பின்னணியில் தான் ரூமி கீழ்க்கண்ட வாசகங்களைச் சொல்லியிருக்க முடியும்.

சௌகரியமானதிலிருந்து விலகி ஓடு
பாதுகாப்பை மற
எங்கே வாழ அஞ்சுகிறாயோ அங்கே வாழ்
உனது நற்பெயரை அழி
கெட்டபெயர் எடு
சாமர்த்தியமாகத் திட்டமிடுவதை வெகுகாலம் முயற்சித்துவிட்டேன்
தற்போதிலிருந்து நான் பைத்தியமாக உலவப்போகிறேன்.


‘லவ்’ என்ற சொல்லும் அதுதொடர்பிலான முடிவில்லாத தேடலும் உடலும் உடலற்றதுமாய் உலகியலாகவும் மெய்ஞானமாகவும் சமமான தாக்கத்தைக் கொண்டிருக்கிறது. ஒரு உயிர் இன்னொரு இணை உயிரைத் தேடும், ஒரு ஆன்மா இன்னொரு ஆன்மாவை விழையும் தீராத பயணத்தையும் அந்தப் பயணத்துக்குக் குறைவில்லாத எரிபொருளாக இருக்க வேண்டிய காதலின், நேசத்தின் அவசியத்தையும் தான் ஜலாலுதீன் ரூமி போன்ற ஞானிகள் லவ், லவ், லவ் என்கின்றனர்.

நேசம் குறைவற்று நம்மில் பெருகும்போது நல்லதோ மோசமானதோ எந்தவொரு நிகழ்ச்சியும் நம்மை வருத்தாத அளவு ஏற்பு வந்துவிடும்; நிச்சயமின்மைகளின் சந்திப்பு முனையில் திடமாக நிற்கும் நம்பிக்கையும் கைகூடி விடும் என்பதுதான் இவர்கள் விடுக்கும் செய்தி.

நேசம், நேசம் என்று ஜலாலுதீன் ரூமி சொல்லும் இடத்தில் வெறுமை, வெறுமை என்றெழுதி நிரப்பிப் பார்த்தேன். வெறுமையைச் சந்திக்கத் தான் நேசம் நேசம் என்கிறாரா ரூமி? வெறுமையென்னும் பாழுங்கிணற்றில் தான் நேசம் என்னும் வண்ணப்பந்தை எறிந்து விளையாடச் சொல்கிறார் ரூமி. அவர் நேசம், நேசம் என்று சொல்லும் இடத்தில் வெறுமை, வெறுமை என்று சொல்லியிருந்தால் இத்தனை பிரபலமான கவிஞராக இன்றைய இணையத்திலும் படிக்கப்பட்டிருப்பாரா?

துறவியின் சுழல் நடனம் தொடர்கிறது. இலைகள் போல் ஒரு கையை பூமிக்குச் சிந்தி, இன்னொரு கையை வானத்துக்கு ஏந்தி, நடனத்தில் சுழலும் ஒரு சூபித் துறவி சுழன்று சுழன்று குவிய முயலும் காலிவட்டத்துக்குள் நேசம் தூசியாகக் கூடக் குந்தமுடியுமா? சேரமுடியுமா?

வெறுமையை, காலித்தன்மையை எதிர்கொள்ளுங்கள் என்று நேரடியாகப் பரிந்துரைக்க முடியாததாக இருக்கலாம். ரூமியிலிருந்து கபீர் வரை நேசம் நேசம் காதல் காதல் என்று வண்ணமடித்து, இனிப்பூட்டிப் வெறுமையைத் தான் பரிந்துரைக்கிறார்கள் போல.

கவிஞராக ஜலாலுதீன் ரூமியை விட, அவருக்கு நூறு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் பாரசீகத்தில் பிறந்த ஹபீஸ் சற்று மேம்பட்டவராக எனக்குத் தெரிகிறார். கவிஞரும் நண்பருமான வே. நி. சூர்யா அனுப்பி வைத்த மின்னூலை வாசிக்கத் தொடங்கிய போது ஏற்பட்ட முதல்கட்ட அபிப்ராயம் இது. வே. நி. சூர்யா பரிந்துரைக்கும் மொழிபெயர்க்கும் புத்தகங்கள் அவரைப் பற்றியும் கொஞ்சம் எனக்குச் சொல்கின்றன. அவர் எத்தைத் தின்று எந்தப் பித்தத்தைத் தணிக்க முயல்கிறார்? ஹபீஸின் கவிதைகளில் பூனை, நாய், மீன்கள் தென்படுவது அவரைக் கொஞ்சம் கவிஞனென்று என்னைச் சொல்ல வைக்கிறது.

                                     யார் எனது பூனைக்கு உணவிடுவார்?


நான் இந்த உலகைவிட்டுப் போனபின்னர்
என் பூனைக்கு உணவிட 
ஒருவர் எனக்கு வேண்டும். 
என் பூனை சாமானியமான பூனை அல்ல என்றாலும்.
அதற்கு மூன்று நகங்கள்.
தீ, காற்று
நீர்.

(ஹபீஸ்)     

தீ, காற்று, நீர் என மூன்று அம்சங்களை நகங்களாகக் கொண்ட அசாதாரணப் பூனை அது.

தீயும் காற்றும் நீரும் எரித்து அடித்து கரைத்துக் கடப்பது, வஸ்துக்களை அதன் இன்னொரு தன்மைக்குக் கடக்கச் செய்வது? பூனைக்கு ஏன் ஐந்து நகங்கள் இல்லை?

இன்மையில் இருப்பின் நடனத்தை மகிழ்ச்சியுடன் நிகழ்த்திக் கொண்டே இருப்பதுதான் இவர்களின் விழைவென்று தோன்றுகிறது. ஒரு கையை பூமிக்குச் சிந்தி, இன்னொரு கையை வானத்துக்கு ஏந்தி. எந்தக் காரணமும் இன்றி.



அத்துடன்
எந்தக் காரணமும் இல்லாமல்
ஓர் ஆயிரம் பறவைகள்
எனது தலையை ஒரு மாநாட்டு மேஜையாகத் தேர்ந்து
ஒயின் கோப்பைகளை கைமாற்றத் தொடங்கின
அத்துடன் தங்கள் வனப்பாடல் புத்தகங்களைச் சுழற்சிக்கு விட்டன. 

அத்துடன்
இருப்பின் அனைத்துக் காரணங்களுக்காகவும்
நித்தியத்திலிருந்து நித்தியத்துக்குச்
சிரிக்கவும் நேசிக்கவும்
தொடங்கினேன். 

(ஹபீஸ்)     

Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக