Skip to main content

அமேசான் கிண்டிலில் காகங்கள் வந்த வெயில்



காகங்கள் வந்த வெயில் அமேசானில் கிண்டில் பதிப்பாக வாங்க



எனது முதல் கவிதை தொகுதியான ‘மிதக்கும் இருக்கைகளின் நகரம்’ 2001-ல் வெளிவந்தது.  இத்தொகுதி 2003-ல் வெளியானது. மற்ற எனது கவிதைத் தொகுதிகளை ஒப்பிடும்போது சற்றே மெலிந்த, குறைவான எண்ணிக்கையிலான கவிதைகளைக் கொண்ட தொகுதி இது.

அமேசான் கிண்டில் வெளியிடுவதற்காகத் திரும்பப் படித்தபோது, முற்றிலும் சிறந்த ஒரு கவிதைப் பருவத்தை இத்தொகுதியின் வழியாகத்தான் கடந்திருக்கிறேன் என்று தோன்றியது.

எனது ‘மிதக்கும் இருக்கைகளின் நகரம்’ தொகுதியில் பல்வேறு உள்ளடக்கங்கள், வெளிப்பாடுகள், கட்டற்ற ஆற்றல் எல்லாம் இருந்தாலும் எனக்கென்று பிரத்யேக உலகம் ஒன்று உருவாகவேயில்லை. பெரும்பாலான கவிதைகள் அப்போதைய நவீன சிறுபத்திரிகை உரைநடை, கவிதை மொழியின் தாக்கத்தைக் கொண்டவை.

‘காகங்கள் வந்த வெயில்’ தொகுதியின் கவிதைகளில் தான் எனது பிரத்யேக உலகம் உருவாகிறது. அந்தப் பிரத்யேக உலகத்தின் குணங்கள், உயிர்கள் தான் எனது இன்றைய கவிதைகள் வரை பரந்து பரவியிருக்கிறது. நண்பர்கள் சேர்ந்து பகிர்ந்த ஒரு காலகட்டத்தின், அதன் களங்கமின்மையின் ஒளி இந்தக் கவிதைகள் மேல் உள்ளது. இந்தக் குணம் கொண்ட ஓர் ஒளி என் கவிதைகளில் அதற்குப் பிறகு இல்லவே இல்லை. அக்காலகட்டத்தில் சிறுபத்திரிகை வாசகர்களையும் தாண்டி சிலாகிக்கப்பட்ட, தங்களுடைய வாழ்க்கையின் ஒரு பருவத்தோடு அடையாளம் கண்டு ரசித்த, இன்றும் எனது அடையாளங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படும் ‘சிங்கத்துக்குப் பல் துலக்குபவன்’ கவிதை இத்தொகுதியில் தான் உள்ளது. ஓவியர் நடேஷ் இந்தக் கவிதைக்காக வரைந்த ஒரு ஓவியத்தை நீண்டகாலம் பத்திரமாக வைத்திருந்தேன். கவிஞர். விக்ரமாதித்யனின் ஆளுமையும் கவிதையும் இத்தொகுதியில் சாதகமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தியிருப்பதை உணர்கிறேன்.

‘மிதக்கும் இருக்கைகளின் நகரம்’ கவிதைகள் விக்ரமாதித்யனைச் சற்றும் கவரவில்லை. ஏமாற்றமும் அதிருப்தியுமாக இருந்தார். அதற்குப் பிறகு இந்தத் தொகுதியின் கவிதைகள் சிலவற்றை அப்போது நான் பணியாற்றிய எழும்பூர் தினமலர் அலுவலகத்திலிருந்து பிரிண்ட் அவுட்டாக வாங்கிக் கொண்டுபோய் படித்துவிட்டு நகர்ந்துவிட்டாய், நகர்ந்துவிட்டாய் என்று கொண்டாடித் தீர்த்தார்.

என் மனைவியும் அப்போது காதலியுமாக இருந்த கலைவாணிக்கு எழுதிய கவிதைகள், இப்போதும் அபூர்வமான காதல் கவிதைகளாகத் தெரிகின்றன. அவளைப் பார்க்காத போதெல்லாம் மனம் கனத்து, சவலைக் குழந்தை போல அழுதுகொண்டேயிருக்கும். அந்த நாட்களில் இந்தக் கவிதைகளை எழுதியிருக்கிறேன். இந்தக் கவிதைகளையும் அவளையும் நீண்ட இடைவெளியில் வைத்துப் பார்க்க முடிகிறது. அவளுக்குப் பரிசளித்த எனது முதல் தொகுதியில் ஒரு சின்னக் கோட்டுச் சித்திரப் பெண் முகத்தை காதில் தோட்டுடன் வரைந்து கொடுத்தேன். இப்போதும் அந்தப் புத்தகத்தை பத்திரமாக வைத்திருக்கிறேன். அவளை நான் எப்படிப் பார்த்தேன் என்பதற்கு அப்போது எழுதிய ஒரு குறிப்பை மட்டும் இங்கே பகிர்ந்துகொள்வதால் ஒன்றும் ஆகிவிடப் போவதில்லை.

‘இப்புத்தகத்தின் எல்லா கவிதைகளுக்குள்ளும் அந்தக் காதல் சிறுமி உடையைச் சுருக்கிக் கொண்டு எட்டிப் பார்க்கிறாள். அவை என்னுடையவை என்பதால் இக்கவிதைகள் எப்படி இருந்தாலும் சந்தோஷமே. இருந்தாலும் கண்ணாடியை உயர்த்தி எல்லாப் பக்கங்களையும் புரட்டிச் சரிபார்க்கிறாள். அவளுக்கும்...’

இந்தக் கவிதைகளை கவிஞர் இளையபாரதி தான் புதுமைப்பித்தன் பதிப்பகத்துக்காக வெளியிடுவதற்கு வாங்கினார். இந்தக் கவிதைகள் பெற்ற ஊட்டத்துக்குக் காரணமாக இருந்த நண்பர்கள் செல்லையா, கோணங்கி, சண்முகசுந்தரம், ராஜகோபால், பேராசிரியர் கி. நாராயணன் ஆகியோர்.
சந்தியா நடராஜன், இந்தக் கவிதைத் தொகுதியின் தலைப்பை அனுசரித்து, ஒரு ஏ-4 வெள்ளைக் காகிதத்தில் காகத்தின் ஓவியம் ஒன்றை தத்ரூபமாக யாரோ ஒருவரிடமிருந்து வரைந்து வாங்கிக்கொண்டு அப்போது நான் வேலை செய்த மின்பிம்பங்கள் அலுவலகத்துக்கு வந்தார். எனக்கு அதிர்ச்சியாகிவிட்டது. வடை திருடிவிட்டு, தண்ணீர் பானையில் கூழாங்கற்களைப் போட்டுக் குடித்துவிட்டு இங்கே தெம்புடன் என்னைப் பார்க்க வந்த பாடநூல் காகம் என்று தெரிந்தது. காகம் இப்படி பருவுருவமாக அல்ல, அருவமாக வேண்டுமென்றேன். புரிந்துகொண்டார். எனது கவிதைகளின் உணர்வுக்கு ஏற்ப ஒரு ஓவியத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து அட்டையை முடிவு செய்தார். இன்றும் எனக்கு நெருக்கமான அட்டைகளில் ஒன்று.

அமேசான் கிண்டில் தொகுதிகளுக்கு ஆஸ்தான ஓவியராக தற்செயலாக ஆன மதுரை ஓவியர் சண்முகராஜ், இந்தப் புத்தகத்தின் அட்டையையும் பரிமளிக்கச் செய்துள்ளார்.



இத்தொகுதியை மீண்டும் வாணிக்கு சமர்ப்பணம் செய்கிறேன்.

Comments

shabda said…
nice :) happy days to you and vani:)

Popular posts from this blog

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது.

புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில்.
அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து
துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார்.

துறவியின் முன்னால் தாழ…

ஹாருகி முராகமி - என் தந்தையின் நினைவுகள்

ஒருபூனையைதொலைத்தல்!


தமிழில்: ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன் எனது தந்தை குறித்து எனக்கு நிறைய நினைவுகள் இருக்கவே செய்கின்றன. நான் பிறந்ததிலிருந்து பதினெட்டு வயதில் வீட்டை விட்டு வெளியேறும் வரை அத்தனை பெரிதாக இல்லாத வீட்டில் ஒரே கூரையின் கீழ் வாழ்ந்துவந்ததை வைத்துப் பார்த்தால் அது இயற்கையானதே. பெரும்பாலான குழந்தைகளுக்கும் பெற்றோர்களுக்கும் உள்ளதைப் போன்றே, எனது தந்தை குறித்த எனது நினைவுகள் சில மகிழ்ச்சியானவையாகவும், சில அப்படிச் சொல்ல முடியாததாகவும் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் என் மனத்தில் திட்டவட்டமாக உள்ள நினைவுகள் இந்த இரண்டு பிரிவையும் சேராதவை; சாதாரண நிகழ்ச்சிகள் தொடர்பான நினைவுகள்.

உதாரணத்துக்கு ஒரு நிகழ்ச்சி:

நாங்கள் சுகுகவாவில்( நிஷினோமியா நகரத்தின் ஒரு பகுதி, ஹியோகோ உள்ளாட்சி மாநிலம்) வாழ்ந்துவந்த போது, ஒரு பூனையைத் தொலைப்பதற்காக ஒரு நாள் கடற்கரைக்குப் போனோம். அது குட்டி அல்ல; வயதான பெண் பூனை. கொண்டு போய் விடுவதற்கான காரணத்தை என்னால் நினைவுகூர முடியவில்லை. நாங்கள் வாழ்ந்துவந்த வீடு தோட்டத்துடன் கூடிய, ஒரு பூனைக்குத் தாராளமாக இடமுள்ள தனி வீடுதான். தெருவிலிருந்து வீட்டுக்கு வந்ததாக இருக்கலாம்; …

அருவியை மௌனமாக்கும் சிறு செடி கவிதை

உலகின் வெவ்வேறு தேசங்கள், கலாசாரம், அழகியல், அரசியல் பின்னணிகள் கொண்ட கவிஞர்களையும் கவிதைகளையும் அறிமுகம் செய்து எஸ். ராமகிருஷ்ணன் தடம் இதழில் தொடராக எழுதிய கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ‘கவிதையின் கையசைப்பு’. இதில் 12 கவிஞர்களும் அவர்கள் கவிதைகளும் அறிமுகம் செய்யப்பட்டுள்ளார்கள். ஒரு மாத இடைவெளி கொடுத்து அந்தந்தக் கவிஞர்களையும் அவர்களது கவிதைகளையும் வாசிப்பதற்கான அவகாசம் தேவைப்படும் அளவுக்கு திடமான அறிமுகங்கள் இவை.
ஒரு ஜப்பானியக் கவிஞரையும் ஒரு ரஷ்யக் கவிஞரையும் அவர்களது கவிதைகளையும் எனக்கு ஒரு நாளில் குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் படிப்பது மூச்சுமுட்டுவதாக இருந்தது. ஒரு கோள் இன்னொரு கோளுடன் மோதுவது போல மூளையில் கூப்பாட்டையும் ரப்ச்சரையும் உணர்ந்தேன்.
எஸ். ராமகிருஷ்ணன், ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் அவனது உலகத்தை அறிமுகப்படுத்தும் போது, கவிதை குறித்த அந்தந்தக் கவிஞர்களின் சிந்தனைகளையும் தனது எண்ணங்களையும் சேர்த்தே தொடுத்துச் செல்கிறார்.
000
ஒரு கவிதையை எப்போதும் அகத்தில் சமைப்பவனாக, கவிதை ரீதியில், படிமங்கள், உருவகங்களின் அடிப்படையிலேயே சிந்திப்பவனாகவும் பேசுபவனாகவும் இருக்கிறேன். ஆனால், கவிதை என்றால் என்னவ…