Skip to main content

அமேசான் கிண்டிலில் சந்தோஷத்தின் பெயர் தலைப்பிரட்டை




எனது திருமணத்துக்குப் பிறகு 2005-ம் ஆண்டு வெளியான தொகுதி இது. எனது மகள் வினுபவித்ரா பிறந்த வருடம். குடும்ப வாழ்க்கை கோரும் ஒழுங்கு, ஏற்பாடுகளுக்குள் என்னால் இயல்பாகப் பொருந்த முடியாமல் ஒரு நோய்த்தன்மையை உணர்ந்த காலகட்டத்தில் எழுதப்பட்ட கவிதைகள் இவை. குணமூட்டி என்ற சொல்லை இதன் அடிப்படையில் தான் உருவாக்கி
கவிதைகளில் புழங்க விடுகிறேன். உடல் என் மீது சுமையாக, சிறையாக பிரக்ஞையோடு இறங்கிய நாட்கள் அவை.

‘சந்தோஷத்தின் பெயர் தலைப்பிரட்டை’ முன்னுரையை, சமீபகாலமாக நான் ஒரு குணமூட்டியைத் தேடி வருகிறேன் என்றுதான் ஆரம்பிக்கிறேன். முதல் கவிதையும் நோய், நோய்மை தொடர்பான கவிதைதான். இப்படியான சூழலில்தான், நடனக் கலைஞர் சந்திரலேகாவை அவரது வீட்டுக்குப் போய்ப் பார்க்கத் தொடங்கினேன். அவர் வீட்டில் நடந்த களறி பயிற்சியில் சேர்ந்து சில நாட்களில் விடவும் செய்தேன். உடம்பு தொடர்பான கவனம், உடம்பின் ஆற்றல், ஆரோக்கியத்துக்கும் மனத்தின் ஆரோக்கியம், ஆற்றலுக்கும் உள்ள உறவு அப்போதுதான் எனக்குத் தெரியத் தொடங்கியது. உடம்பு தான் வெளியாக இயற்கையாக பிரபஞ்சமாக விரிந்திருக்கிறது என்பதை அறியும் கல்வியை என்னிடம் தொடங்கி வைத்தவர் சந்திரலேகா.

இந்த நாட்களில் தான் ஒரு இந்திய, தமிழ் காஃப்காவை அமரர் கே. என்ற பெயரில் கதாபாத்திரமாக என் கவிதைகளில் உருவாக்குகிறேன். சில ஆண்டுகள் தளவாயோடு சேர்ந்து எனக்கும் நண்பராகத் திகழ்ந்த எழுத்தாளர் கோபி கிருஷ்ணனின் சாயல், அவருடன் ஏற்பட்ட சில
நிகழ்ச்சிகள் அமரர் கே. கவிதைகளில் உண்டு.

அலுவலகத்தை, வயிற்றுப்பாட்டுக்காகச் செய்யும் ஊழியத்தைச் சிறையாக அப்போது பாவித்த எனது அல்லல்களும் மூச்சுமுட்டலும் அமரர் கே.யில்
உண்டு. சா. தேவதாஸ் மொழிபெயர்த்த காஃப்காவின் குறுங்கதைகள், கடிதங்களைப் படித்தது இதற்குத் தூண்டுதலாக இருந்திருக்க வேண்டும். மின்பிம்பங்கள் நிறுவனத்தில் நடிகை ஊர்வசியுடன் பணியாற்றிய போது, அவரது குட்டி மகள் தேஜஸ்வினி எனக்கு அறிமுகமானாள்.

அவளது பெயரில் ஒரு கற்பனை மகளுக்கு எழுதிய கவிதைகளும் இதில் என்னை இப்போதும் கவர்பவை. அவளுக்கு அவளது அம்மாவின் கோமாளி முகம் உண்டு. அந்த முகம் இந்தக் கவிதைகளில் முழுமையாகச் சேகரமாகியுள்ளது.

சி. மோகனின் ‘அகம்’ அலுவலகத்தில் தான் இந்த நூலின் டைப்செட் நடந்தது. அவருடைய நேர்த்தி புத்தகத்தின் உள்பக்கங்களில் உள்ளது. சந்தியா நடராஜன் தான் இத்தொகுப்பையும் பதிப்பித்தார். ஒரு நாள், ஓவியர் மருதுவின் வீட்டிலிருந்து தொலைபேசியில் அழைத்தார். தொகுப்புக்கான அட்டை வடிவமைப்புக்கு எனது விருப்பத்தைச் சொல்லச் சொன்னார்.
தொலைபேசியில் மருதுவே வந்தார். அட்டையில் யானை, மீன் எல்லாம் இருக்க வேண்டும்.

ஆனால், மறைந்து இருக்க வேண்டும் என்று சொன்னனேன். உடனடியாகப் புரிகிறது என்று சொல்லிவிட்டு போனை வைத்துவிட்டார். ஸ்பானிய ஓவியர் ஜூவான் மிரோ-வின் பெயர், இந்த அட்டைப்படம் வழியாகத்தான் எனக்கு
அறிமுகமானது. மிரோ எனது கவிதை உலகத்துக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர் என்ற உணர்வு இப்போதும் உள்ளது. பளிச்சிடும் வண்ணங்களும் பறவைகள், விலங்குகளும் கொண்ட உலகம் அவருடையது. மிரோவை அறிமுகப்படுத்தியதற்காக ஓவியர் மருதுவை என்றும் ஞாபகத்தில்
வைத்திருப்பேன். ஜூவான் மிரோவின் சேவல் ஓவியத்தை மட்டும் ஆர்வமிருப்பவர்கள் போய் இணையத்தில் பாருங்கள்.



தேசிய நாட்டுப்புறவியல் உதவி மையத்தில் சில மாதங்கள் பணியாற்றிபோது, ஆய்வு உதவியாளராக குஜராத், ராஜஸ்தான் மாநிலங்களுக்குச் சென்ற அனுபவங்கள் மறக்க முடியாதவை. வறுமை, ஏற்றத்தாழ்வுகள், சாதிய அவலங்கள் ஆகிய புழுதிகளோடு, இந்தியத்
தன்மை என்னவென்பதை ஆஜ்மீர் நகரத்தில் செலவழித்த நாட்கள் தான் அறிமுகப்படுத்தியது.

இந்தத் தொகுதியின் கடைசிக் கவிதை, சூபி குருவான முகைதீன் சிஷ்டி தர்காவின் நினைவில் எழுதப்பட்டது. ஆஜ்மீர் தர்காவின் நீங்காத ரோஜா மணமும், இன்னும் மின்னும் தங்கம் கலக்கப்பட்ட வண்ண ஓவியங்கள் படிப்படியாக உதிர்ந்துகொண்டிருக்கும் அதன் சுவர்களும், மொகலாய மன்னர்களின் நினைவுகளும், அவர்கள் அளித்த கொடைகளின் அடையாளங்களும், யாசகம் கேட்டு குழந்தைகளும் பெரியவர்களும் கொத்துக் கொத்தாக கைகளை நீட்டிக் கொண்டேயிருக்கும் எதார்த்தமும் இன்னமும் எனது உடலுக்குள் இருக்கின்றன. இனிப்பல்லாத பெரிய விட்டம்கொண்ட தடித்த ஆப்கன் ரொட்டியை அங்கேதான் பார்த்தேன். இந்த உலகின் மிகச்சுவையான லஸ்சியும் ரோஜாவின் நிறம் கொண்ட பெண்களும் என் அகத்தில் எப்போதும் இருப்பார்கள்.

இந்தத் தொகுப்பை நண்பன் தளவாய் சுந்தரத்துக்கு சமர்ப்பணம் செய்தேன்.

Comments

Popular posts from this blog

க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் உருவாக்கிய புத்தக உணர்வு

தமிழில் மொழி, கலை, பண்பாடு சார்ந்த அறிவுத்துறைகளில் ஈடுபடுபவர்களின் எண்ணிக்கை தமிழகத்தின் மக்கள் தொகையை ஒப்பிடும்போது குறைவாகவே தொடர்ந்து இருந்துவருகிறது. அந்தச் சிறுபான்மை வட்டத்துக்குள் இருந்தவர்கள், இருப்பவர்கள் எல்லார் மீதும் தான் வெளியிட்ட புத்தகங்கள் மூலம் கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தாக்கம் செலுத்துபவராக க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் இருந்திருக்கிறார். நவீன இலக்கியம் தொடங்கி மொழியியல், தத்துவம், நாட்டார் வழக்காற்றியல், சினிமா, தொல்லியல், சூழியல், கானுயிரியல், மருத்துவம், ஆன்மிகம் என்று பல்வேறு அறிவுத்துறைகள் சார்ந்து தீவிரமான தேடல் உடைய தமிழர்கள் ஒவ்வொருவரும் க்ரியா வெளியிட்ட நூல்கள் சிலவற்றால் உந்துதலைப் பெற்றிருப்பார்கள். க்ரியா வெளியிட்ட அந்நியன், விசாரணை, அபாயம் போன்ற இலக்கிய நூல்களால் தாக்கம் பெற்றிருந்த லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் வீட்டில் அவர் தொலைக்காத புத்தகங்களில் ஒன்றாக டேவிட் வெர்னர் எழுதிய ‘டாக்டர் இல்லாத இடத்தில்’ புத்தகத்தை அவரது மூத்த மகன் பிறக்கும்வரை பாதுகாத்தும் கையேடாகப் பயன்படுத்தியும் வந்தார். மூன்றாம் உலக நாட்டில் மருத்துவர் இல்லாத சூழலில், பேதி, காய்ச்சல், பிரசவம் ப

பெரியாரைப் பற்றி எழுதப்பட்ட நவீன கவிதையைப் படித்திருக்கிறாயா சங்கர்?

ஓவியம் : ராஜராஜன் எனக்குத் தெரிந்து இல்லை. அது ஆச்சரியமான விஷயம்தான். எத்தனையோ வரலாற்றுக் கதாபாத்திரங்கள் இடம்பெற்ற நவீன கவிதையில் பெரியார் பற்றி எழுதப்பட்ட கவிதை ஒன்றை இதுவரை நான் பார்த்ததில்லை. அழகுக்கும் அழகியலுக்கும் எதிரானவர் என்பதால் பெரியார் கவிதையில் இடம்பெறவே இல்லாமல் போனாரா சங்கர்? உண்மைக்கு அருகில் வரும் காரணங்களில் ஒன்றாக அது இருக்குமென்றுதான் தோன்றுகிறது. புனிதம் ஏற்றப்படாத அழகு என்று ஒன்று இருக்கிறதா? இயற்கை, கலாசாரம் உட்பட திரட்டப்பட்ட எல்லா செல்வங்களின் உபரியாகவும் பாகுபாட்டை உருவாக்குவதாகவும் அவர் கலையை கவிதையை அழகைப் பார்த்திருப்பார்தானே. அப்படியான பின்னணியில் அவர் கவிதையையும் கவிஞர்களையும் புறக்கணித்ததைப் போலவே நவீன கவிதையும் அவரைப் புறக்கணித்துவிட்டது போலும்.  அழகு ஒரு அனுபவம் இல்லையா சங்கர்? நல்ல என்று மனம் கொடுக்கும் அந்த விளக்கத்தின் வழியாக அங்கே பேதம் வந்துவிடுகிறது. அனுபவத்தின் பேதத்திலிருந்து தான் தீண்டாமை தொடங்குகிறது. அதனால்தான், தனது தடியால் அழகைத் தட்டிவிட்டு பாம்பைப் போலப் பிடித்து அடிக்க அலைந்தார் போலும் பெரியார். புதுக்கவிதை உருவான சூழலும், புதுக்கவிதைய

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது. புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில். அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார். துறவியின் முன்