Skip to main content

வலியிலிருந்து கிடைக்கும் முத்து சுதந்திரம்




இந்தியாவின் தென்கோடியில் மன்னார் வளைகுடாப் பகுதியில் எடுக்கப்படும் சங்குகள், இந்தியாவில் இன்னொரு மூலையில் இருக்கும் வங்கத்தில் மட்டுமே விலைபோகிறது. வங்கக் கைவினைக் கலைஞர்கள்தான் தூத்துக்குடி சங்கில் நகைகள் செய்வதற்குப் பெயர்போனவர்கள். தென்தமிழகத்தின் மூலையில் ஆழ்கடலில் கிடைக்கும் சங்கு, தேசத்தின் இன்னொரு மூலையில் நகையாகும் விந்தைக்கு இணையான நாவல் படைப்புதான் ‘சிப்பியின் வயிற்றில் முத்து’. இந்தியச் சுதந்திரத்துக்கு முன்னும் பின்னுமான காலகட்டத்தை மையமாக வைத்து, பாரம்பரியம் மிக்க தூத்துக்குடி மீனவர்களின் தொன்மையான வாழ்க்கை முறையையும் பண்பாட்டையும் வங்க எழுத்தாளர் போதிசத்வ மைத்ரேய, அந்நியத்தன்மை தெரியாமல் இந்தப் படைப்பில் பிரதிபலித்துள்ளார். நவீன வங்க நாவல்களின் செவ்வியல் தன்மை ஏறிய, தமிழ் நாவல்களிலேயே இடம்பெறாத அபூர்வ தமிழ்ப் பண்பாட்டு அம்சங்களைக் கொண்ட நாவல் இது என்பதுதான் இதன் தனித்துவம்.

1959-ல் மீன்வளத் துறை அதிகாரியாக கல்கத்தாவிலிருந்து தூத்துக்குடிக்குப் பணிமாற்றத்துக்குள்ளான நூலாசிரியர் போதிசத்வ மைத்ரேய, ஆழ்கடலில் மீன்களைத் தேடுவதுதான் தன் பணி என்று முன்னுரையில் கூறுகிறார். இலக்கியம், சிற்பம், இசை, நாட்டியம் என்று தமிழ்ப் பண்பாட்டின் மரபான நுண்கலைச் செல்வங்களைப் பாதுகாத்து வைத்து, சமூக மாற்றத்தில் காலாவதியான தேவதாசி சமூகத்தைப் பற்றி நேர்மறையானதும் சற்றே விரிவானதுமான ஒரு படமும் இந்த நாவலில் கிடைக்கிறது.

இந்திய சுதந்திரம் என்னும் லட்சியக் கனவும், இந்திய சுதந்திரத்துக்குப் பின்னரான கனவின் சிதைவும், ஆட்சி மாறிய பின்பும் வறுமையும் சுரண்டலும் ஏற்றத்தாழ்வும் மாறாத கோலங்கள்தான் இந்த நாவலின் களம். மீனவர் பண்பாட்டையும் அவர்களது தொல்குடி மரபின் உரத்தையும் உள்வாங்கி, அதே நேரத்தில் அந்தச் சமூகத்தில் நிகழும் அவலங்களை மாற்றத் துடிக்கிற பீட்டர்தான் முதன்மை நாயகன்; மீனவர் சமூகத்திலேயே பிறந்து நவீனக் கல்வி பெற்று லண்டனுக்குச் சென்று, தந்தையின் மரணத்தையொட்டி தூத்துக்குடிக்குத் திரும்பும் இன்னொரு லட்சியவாதி அந்தோணி. நாவலின் இன்னொரு பகுதியோ தஞ்சையில் நிலைகொள்வது. இசையிலும் நாட்டியத்திலும் தேர்ச்சிபெற்று, தேவதாசி சமூகத்தின் கடைசித் தலைமுறை நாட்டியக் கலைஞரான ரத்னாவைக் காதலித்துக் கைப்பிடித்து சுதந்திரப் போராட்ட ஊர்வலத்தில் கைதாகிக் காணாமல்போகும் ராமன், சுதந்திரப் போராட்டத் தியாகி வெங்கி அய்யர் இருவரும் முக்கியக் கதாபாத்திரங்கள்.

தினசரி வாழ்வாதாரமே ஆழ்கடலாக இருப்பதால் அதன் அபாயங்களும் அது விடுக்கும் மரண சவால்களும் வலிகளுமாக உடலிலும் மனத்திலும் வலுவேறியது பரதவ மக்களின் வாழ்க்கையும் பண்பாடும். அங்கே அன்பும் விரோதமும் காதலும் கடலின் ஆழத்தையும் உக்கிரத்தையும் கொண்டுள்ளதை இந்த நாவலின் ஆண், பெண் கதாபாத்திரங்கள் வெளிப்படுத்துகின்றன. சோபியா, சூஸி, லிண்டா, மார்ஸி என வெவ்வேறு குணபாவங்களில் வரும் வலுவான பெண் கதாபாத்திரங்கள் அதிகம். தென்னகத்தில் காங்கிரஸ் தலைமையில் செயல்பட்ட சுதந்திரப் போராட்ட இயக்கம், தேவதாசி முறைக்கு எதிராக நடந்த செயல்பாடுகள், தூத்துக்குடி மீனவர்களின் தொல் வரலாறு எனப் பரந்த ஒரு விவாதக்களத்தைக் கொண்டுள்ள இந்த நாவலில், நேருவின் நம்பிக்கைக்குரியவராக இருந்த கிருஷ்ண மேனனும் ஒரு கதாபாத்திரமாகவே இடம்பெறுகிறார்.

ஆங்கிலேய ஆட்சியாளர்களுடனும் பின்னர் காங்கிரஸ் ஆட்சியாளர்களுடனும் சேர்ந்து தங்கள் தொழிலை அனுசரித்து வளம்பெற்று செல்வந்தர்களான மீனவர்களுக்கிடையில் உள்ள வன்மம், போட்டி, ஏற்றத்தாழ்வுகளும்தான் கதை. பீட்டரின் தந்தையும் அந்தோணியின் தந்தையும் தோற்று தங்கள் குழந்தைகளிடம் லட்சியத்தை விதையாக விட்டுச் செல்பவர்கள். உயிரைப் பணயம் வைத்து தலைமுறை தலைமுறையாக ஆழ்கடலில் இறங்கி, சிப்பியும் சங்கும் எடுத்தும் மீன்களைப் பிடித்துவந்தும் வறுமையில் தொடரும் நிகழ்ச்சிகளை உக்கிரமாகத் தீண்டியுள்ளார் நாவலாசிரியர். ஏழைகளை ஏழைகளாக வைத்திருக்கவே அந்த மக்கள் இறுதி நம்பிக்கையாகத் தேவாலயமும் தேவாலயத்தை நிர்வகிக்கும் நிறுவனமும் இருக்கின்றன. ஏற்றத்தாழ்வைத் தக்கவைத்திருக்கும் தேவாலயத்திலிருந்து நீதிமிக்க கிறிஸ்துவை விடுவிப்பதற்கான லட்சியவாதிகளாக பீட்டரும் அந்தோணியும் சோபியாவும் இந்த நாவலில் தெரிகிறார்கள்.

வெள்ளையர்கள் போய்விட்டால் இந்த நாட்டின் அவலங்களெல்லாம் சரியாகிவிடும் என்று நம்பி ஏமாந்துபோன வெங்கி அய்யர் தனது கண் முன்னாலேயே அனைத்தும் சரிவதைப் பார்க்கிறார். பீட்டரும் சோபியாவும் தனிப்பட்ட அளவில் தங்கள் லட்சியத்தில் கொஞ்சம்போல வெற்றிபெறுகிறார்கள். லட்சியங்கள் வெற்றிபெறும்போது நாவல் ஏன் சரிந்துபோகிறது?

மன்னார்வளைகுடாப் பகுதியில் முத்தெடுப்பதற்குச் சிறுபிள்ளைகளைப் பழகவிடுவதற்காக ஆழ்கடலில் இறங்கும் பயிற்சி முறைகள், ஆழ்கடலில் அலையும் உயிர்களைப் பற்றிய விவரணைகள் படித்தவர்களுக்கு அழியாத சித்திரமாக நினைவில் இருக்கும். தஞ்சாவூரை மையமாகக் கொண்டு தேவதாசி மரபைச் சேர்ந்தவர்களின் அகவாழ்க்கையும், இசை, நாட்டியப் பயிற்சி சார்ந்த உரையாடல்களும் உயிர்த்தன்மையுடன் பதிவாகியுள்ளன. ‘நீலகண்டப் பறவையைத் தேடி’, ‘சோரட் உனது பெருகும் வெள்ளம்’, ‘தன்வெளிப்பாடு’ என வங்க நவீனச் செவ்வியல் நாவல்களின் தாக்கம் பெற்றது தமிழ் வாசகச் சூழல். இந்தப் பின்னணியில் பார்க்கும்போது, அந்தச் செவ்வியல்தன்மை இந்த நாவலில் பல இடங்களில் தென்பட்டாலும் முழுமை கூடாத அலைச்சல் அதிகம்.

இந்த உலகத்தில் கிடைக்கும் முத்துக்களிலேயே தூத்துக்குடியில் கிடைக்கும் அபூர்வ முத்துக்கள்தான் அளவில் பெரியவை. முத்து அளவில் பெரியதாகப் பிறக்க, அது பிறக்கும் சிப்பி, மிகுந்த வலியை அனுபவிக்க வேண்டியிருக்கிறது. அந்த வலியிலிருந்து சுரக்கும் வேதிப்பொருளிலிருந்துதான் நல்ல, பெரிய முத்து கிடைக்கிறது. மனிதன் சுதந்திர மனப்பான்மையை அடைய அவன் சிப்பியைப் போல வேதனையை அனுபவிக்க வேண்டும். தேசமும் உண்மையான சுதந்திரத்தை அடைய, வெள்ளையர்கள் போனால் மட்டும் போதாது. சாதி, மதம், பொருளாதாரம் சார்ந்த ஏற்றத்தாழ்வு உணர்வுகளிலிருந்து விடுபடும் வலியை நாம் ஏற்கவே இல்லை என்கிறான் நாவலின் நாயகன் பீட்டர். நாவலின் மூலபடிமம் ஆக முத்து மாறுகிறது. சென்ற நூற்றாண்டின் பின்பகுதி சமூக நிலைமைகளைப் பின்னணியாகக் கொண்டு பீட்டர் விமர்சிக்கும் அதே துயர நிலைமைகள் நீடித்திருப்பதோடு அவை வலிமையும் பெற்றிருக்கின்றன. அந்த அடிப்படையில் அமரர் சு.கிருஷ்ணமூர்த்தி மொழிபெயர்த்திருக்கும் இந்த நாவல் இப்போதும் பொருத்தமானது. அச்சுப்பிழை இல்லாமல், தரத்திலும் உயர்ந்த, குறைந்த விலையிலும் வாங்கக் கூடியதாக அறியப்பட்ட ‘நேஷனல் புக் டிரஸ்ட்’ புத்தகங்களின் தர வீழ்ச்சியை உணராமல் இந்தப் புத்தகத்தைப் படிப்பது சாத்தியமில்லை.

Comments

Popular posts from this blog

க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் உருவாக்கிய புத்தக உணர்வு

தமிழில் மொழி, கலை, பண்பாடு சார்ந்த அறிவுத்துறைகளில் ஈடுபடுபவர்களின் எண்ணிக்கை தமிழகத்தின் மக்கள் தொகையை ஒப்பிடும்போது குறைவாகவே தொடர்ந்து இருந்துவருகிறது. அந்தச் சிறுபான்மை வட்டத்துக்குள் இருந்தவர்கள், இருப்பவர்கள் எல்லார் மீதும் தான் வெளியிட்ட புத்தகங்கள் மூலம் கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தாக்கம் செலுத்துபவராக க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் இருந்திருக்கிறார். நவீன இலக்கியம் தொடங்கி மொழியியல், தத்துவம், நாட்டார் வழக்காற்றியல், சினிமா, தொல்லியல், சூழியல், கானுயிரியல், மருத்துவம், ஆன்மிகம் என்று பல்வேறு அறிவுத்துறைகள் சார்ந்து தீவிரமான தேடல் உடைய தமிழர்கள் ஒவ்வொருவரும் க்ரியா வெளியிட்ட நூல்கள் சிலவற்றால் உந்துதலைப் பெற்றிருப்பார்கள். க்ரியா வெளியிட்ட அந்நியன், விசாரணை, அபாயம் போன்ற இலக்கிய நூல்களால் தாக்கம் பெற்றிருந்த லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் வீட்டில் அவர் தொலைக்காத புத்தகங்களில் ஒன்றாக டேவிட் வெர்னர் எழுதிய ‘டாக்டர் இல்லாத இடத்தில்’ புத்தகத்தை அவரது மூத்த மகன் பிறக்கும்வரை பாதுகாத்தும் கையேடாகப் பயன்படுத்தியும் வந்தார். மூன்றாம் உலக நாட்டில் மருத்துவர் இல்லாத சூழலில், பேதி, காய்ச்சல், பிரசவம் ப

பெரியாரைப் பற்றி எழுதப்பட்ட நவீன கவிதையைப் படித்திருக்கிறாயா சங்கர்?

ஓவியம் : ராஜராஜன் எனக்குத் தெரிந்து இல்லை. அது ஆச்சரியமான விஷயம்தான். எத்தனையோ வரலாற்றுக் கதாபாத்திரங்கள் இடம்பெற்ற நவீன கவிதையில் பெரியார் பற்றி எழுதப்பட்ட கவிதை ஒன்றை இதுவரை நான் பார்த்ததில்லை. அழகுக்கும் அழகியலுக்கும் எதிரானவர் என்பதால் பெரியார் கவிதையில் இடம்பெறவே இல்லாமல் போனாரா சங்கர்? உண்மைக்கு அருகில் வரும் காரணங்களில் ஒன்றாக அது இருக்குமென்றுதான் தோன்றுகிறது. புனிதம் ஏற்றப்படாத அழகு என்று ஒன்று இருக்கிறதா? இயற்கை, கலாசாரம் உட்பட திரட்டப்பட்ட எல்லா செல்வங்களின் உபரியாகவும் பாகுபாட்டை உருவாக்குவதாகவும் அவர் கலையை கவிதையை அழகைப் பார்த்திருப்பார்தானே. அப்படியான பின்னணியில் அவர் கவிதையையும் கவிஞர்களையும் புறக்கணித்ததைப் போலவே நவீன கவிதையும் அவரைப் புறக்கணித்துவிட்டது போலும்.  அழகு ஒரு அனுபவம் இல்லையா சங்கர்? நல்ல என்று மனம் கொடுக்கும் அந்த விளக்கத்தின் வழியாக அங்கே பேதம் வந்துவிடுகிறது. அனுபவத்தின் பேதத்திலிருந்து தான் தீண்டாமை தொடங்குகிறது. அதனால்தான், தனது தடியால் அழகைத் தட்டிவிட்டு பாம்பைப் போலப் பிடித்து அடிக்க அலைந்தார் போலும் பெரியார். புதுக்கவிதை உருவான சூழலும், புதுக்கவிதைய

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது. புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில். அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார். துறவியின் முன்