Skip to main content

வினோரா உணர்ந்த ஈரம்



பதினைந்து வயதான போது, வினோரா விடுதியில் தங்கிப் படிப்பதற்காக அனுப்பப்பட்டார். அதற்கு சில மாதங்களுக்கு முன்னர்தான், அவருக்கும் அவரது சகாக்களுக்கும் பெண் அங்கம் அங்கமாகப் பிரிந்து தெரியத் தொடங்கியிருந்தாள். பெண்ணின் பாலுறுப்புகளைக் குறிக்கும் கெட்ட வார்த்தைகளை அவர்கள் மிட்டாயைப் போல வாயில் சுவைக்கத் தொடங்கியிருந்தனர். அதற்கு முன்பு பெண் என்பவள் வினோராவுக்கு, அவள் முகத்தை மையமாகக் கொண்டவளாகத் தெரிந்தவள். வினோராவுக்குப் பெண் அங்கம் அங்கமாகப் பிரியத் தொடங்கிய போது, அவளது தொப்புளும் முலைகளும் தான் முதலில் அவரை ஈர்த்துப் பாடாய்ப்படுத்தத் தொடங்கியிருந்தது.

வினோராவை விடுதிக்கு அனுப்ப வீட்டில் ஆயத்தம் தொடங்கிய போது, மார்பின் பிளவு கோடாகத் தெரியும் நடிகையின் புகைப்படம் வெளிவந்த வெளிவந்த பத்திரிகை ஒன்றைப் பார்த்தார். வினோராவைக் கவர்ந்த அவளது புகைப்படம் வெளிவந்த பக்கத்தை மட்டும் கிழித்து ரகசியமாக வைத்துக் கொண்டார். தன் ரகசிய மூலையில் இருக்கும் முதல் காமரூபத்துடன் கற்பனையில் குடித்தனத்தைத் தொடங்கினார்.

விடுதிக்கு வந்தபின்னர், தனது அன்னைக்கு தினசரி அழுதுகொண்டே கண்ணீர், காகிதத்தில் வழிய வழிய இன்லாண்டு கடிதங்களை எழுதினார். முதல் வாரத்தின் ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று, மதிய உணவுக்குப் பின்னர், அறையில் யாரும் இல்லாத போது, வினோரா, தனது பையிலிருந்து நடிகையின் புகைப்படம் இருந்த தாளை எடுத்தார்.

அவளது முலைகள் பிரியும் கோட்டை மோகித்தபடியே, முதல் முறையாக சுயமைதுனத்தில் ஈடுபட்டார். வினோராவின் வேட்டியில் ஈரம் படிந்தது. ஆண்குறியின் மொட்டு அந்த ஈரத்தில் குளிர்ந்தது.

முதல் மைதுனத்துக்கு முந்தைய வினோராவின் உலகம் உலர்ந்து இலேசாக சற்றே பூமிக்கு மேல் ரகசியமற்று அந்தரங்கமே இல்லாத ஒளியைச் சூடி ஆடிக் கொண்டிருந்தது.

அவர் வேட்டியில் இருந்த ஈரத்தை எழுந்து நின்று பார்த்தார். எண்ணமாய், பருப்பொருளாய், சுற்றிலும் சுவர்களாக மாறியிருந்தது.

ஹிம்சை என்ற வார்த்தையை வினோரா முதல் முறையாக உணர்ந்து உச்சரித்தார். 

Comments

Popular posts from this blog

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது. புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில். அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார். துறவியின் முன்

நகுலனிடமிருந்து பிரிந்த இறகு

நவீன கவிதையில் நகுலனுக்குத் தொடர்ச்சி இருக்குமா? என்ற கேள்விக்குப் பதிலாக, நகுலனின் குணமுள்ள கவிதைகளுடன் வே. நி. சூர்யா ‘கரப்பானியம்’ தொகுப்பிலேயே தென்பட்டார். அந்த முதல் தொகுப்புக்குப் பிறகு எழுதிவரும் கவிதைகளில் நகுலனின் பழைய தத்துவப் பாலத்தை அ- தத்துவம், புனைவு, அதிலிருந்து பிறக்கும் தனி விசாரத்தால் கடந்து சுலபமாகப் போவதைப் பார்க்க முடிகிறது. தாயுமானவரும், பாரதியும் தப்பமுடியாத வேதாந்தச் சுமை கொண்ட மனிதனை, நவீனன் சந்திக்கும் இடம் தான் நகுலன். அதனால்தான், நித்தியப் புதுமையும் நித்தியப் பழமையுமாகத் தெரியும் மகனை அம்மா ஸ்பரிசித்துத் தடவும் தருணத்தை விவரிக்கும்போதும், ‘மறுபடியும் அந்தக் குரல் கேட்கிறது, நண்பா, அவள் எந்தச் சுவரில் எந்தச் சித்திரத்தைத் தேடுகிறாள்?’ என்று. அது அரதப்பழசான அறிவொன்று, திண்ணையிருட்டில் அமர்ந்து கேட்கும் கேள்வி. அந்தக் கேள்விக்கு முன்னால் உள்ளதுதான் கவிதை. அந்தக் கேள்வியைச் சந்தித்து, அதை தனது படைப்புகளில் உலவ விட்டு, பழையதையும் புதியதையும் விசாரித்து புதுக்கவிஞனுக்கே உரிய சுயமான புனைவுப் பிரதேசத்தை நகுலன் தனது படைப்புகள் வழியாக உருவாக்கியிருக்கிறார்.

க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் உருவாக்கிய புத்தக உணர்வு

தமிழில் மொழி, கலை, பண்பாடு சார்ந்த அறிவுத்துறைகளில் ஈடுபடுபவர்களின் எண்ணிக்கை தமிழகத்தின் மக்கள் தொகையை ஒப்பிடும்போது குறைவாகவே தொடர்ந்து இருந்துவருகிறது. அந்தச் சிறுபான்மை வட்டத்துக்குள் இருந்தவர்கள், இருப்பவர்கள் எல்லார் மீதும் தான் வெளியிட்ட புத்தகங்கள் மூலம் கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தாக்கம் செலுத்துபவராக க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் இருந்திருக்கிறார். நவீன இலக்கியம் தொடங்கி மொழியியல், தத்துவம், நாட்டார் வழக்காற்றியல், சினிமா, தொல்லியல், சூழியல், கானுயிரியல், மருத்துவம், ஆன்மிகம் என்று பல்வேறு அறிவுத்துறைகள் சார்ந்து தீவிரமான தேடல் உடைய தமிழர்கள் ஒவ்வொருவரும் க்ரியா வெளியிட்ட நூல்கள் சிலவற்றால் உந்துதலைப் பெற்றிருப்பார்கள். க்ரியா வெளியிட்ட அந்நியன், விசாரணை, அபாயம் போன்ற இலக்கிய நூல்களால் தாக்கம் பெற்றிருந்த லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் வீட்டில் அவர் தொலைக்காத புத்தகங்களில் ஒன்றாக டேவிட் வெர்னர் எழுதிய ‘டாக்டர் இல்லாத இடத்தில்’ புத்தகத்தை அவரது மூத்த மகன் பிறக்கும்வரை பாதுகாத்தும் கையேடாகப் பயன்படுத்தியும் வந்தார். மூன்றாம் உலக நாட்டில் மருத்துவர் இல்லாத சூழலில், பேதி, காய்ச்சல், பிரசவம் ப