Skip to main content

காத்திருக்க வேண்டும்



நிலத்தின் மீது உலோகம் அறையும் சத்தம் கேட்கும் இடத்தில் அங்கே ஏற்கெனவே இருந்த ஒரு வாழ்வு மாறுகிறது. அவன் வருகைதராத இடத்தில் அமைதியாக தெள்ளியதாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஓடையில் மான் இறங்கித் தண்ணீர் பருகுகிறது. சற்றுத் தள்ளி இருக்கும் குன்றில் நிற்கும் மரத்தின் கிளையில் அமர்ந்து ஆந்தை தியானித்திருக்கிறது. மனிதன், தங்க வேட்டைக்காக பூமியின் கதையில் நடுவில் வருபவன்; நடுவிலேயே அந்த இடத்தை விட்டு நீங்கிவிடுபவனும் கூட. மீண்டும் அதே ஏகாந்தத்தில் நீரோடை தெள்ளியதாக ஓடும். ஆந்தையொன்று அந்தப் பள்ளத்தாக்கை அமைதியாகப் பார்த்து தியானத்தில் இருக்கும். இதுதான் கோயன் சகோதரர்கள் இயக்கிய The Ballad of Buster Scruggs திரைப்படத்தில் வரும் All Gold Canyon அத்தியாயம்.

செடியாக இருந்தபோது, பாதுகாப்புக்காக வேலியிடப்பட்ட இரும்புக்கம்பியைத் தன் உடலோடு சேர்த்துக் கொண்டு வளர்ந்திருக்கும் மரத்தை இன்றைய காலை நடையில் பார்த்தேன். The Ballad of Buster Scruggs  திரைப்படம் தான் ஞாபகத்துக்கு வந்தது. முதலில் அதைப் பார்த்தவுடன் பழக்கம் சார்ந்த மனம் திடுக்கிடலை அடைந்தது.  மரத்துக்குள் அத்துமீறி ஊடுருவித் துளைத்து நிற்கும் காயமாக, இரும்புக் கம்பியை, முதலில் நான் மரத்தின் எதிரியாகக் கொள்வதற்கு வகுத்தேன். இதுதான் என் பழக்கம்.

இயற்கையையும் இரும்பையும் இரட்டைகளாக்கி வலி என்னும் வரலாற்றுக் கதையில் மோதவிட்டேன். அமைதியான ஓடை சலனம் கொண்டது. ஆந்தை முகம் திருப்பியது.

மரத்தைத் திரும்பத் திரும்பச் சுற்றி வந்த போது, அங்கே எனக்குப் பரிச்சயமான முனகலோ, ரத்தத் தடையங்களோ, புகார்களோ இல்லை. எனது முதல் தகவல் அறிக்கையைக் கிழித்தேன்.

அந்த மரத்தைவிடத் தொன்மை கொண்ட, அது வேர் கொண்டிருக்கும் பூமியின் ஆழத்தில் பிறந்த குழந்தை இரும்பு.

பூமி, பிரசவித்த விதையொன்று தனக்கு முன்னால் பிறந்த இரும்பைச் செரித்து தன் உடலாக்கிக் கொள்கிறது. இது தொடர்பிலான எனது இடையீடுதான் எனது விளக்கம் தான் எனது அர்த்தம்தான் இயற்கைக்கு எதிரானது.



நான் காத்திருக்க வேண்டும். ஒரு விதை இரும்பை முழுமையாக விழுங்குவதைப் பார்க்க எனக்கு ஆயுள் இருக்க வேண்டும். அல்லது கற்பனையாவது வேண்டும். ஒரு வண்ணத்துப் பூச்சி சுமந்திருக்கும் மகரந்தத்தில் காடு அப்படித்தான் தேவதச்சனுக்குக் காணக் கிடைக்கிறது.

நான் காத்திருந்தாலோ கற்பனை செய்தாலோ எதுவுமே சேதாரம் இல்லை என்பதைப் பார்க்க முடியும். அதுவரை நான், அனைத்தையும் மூடிக்கொண்டு அமைதியாக இருக்க வேண்டும்.

மனிதன் தங்கப் புதையலுக்காக இங்கே வருபவன். அவன் கிளம்பியும் விடுவான். மறுபடியும் அங்கே அமைதியாகவும் தெள்ளியதாகவும் ஓடை ஓடும். ஆந்தை, அந்த அமைதிப் பள்ளத்தாக்கில் ஒரு மரக் கிளையின் மீது அமர்ந்து தியானம் செய்யும்.
  

Comments

Popular posts from this blog

க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் உருவாக்கிய புத்தக உணர்வு

தமிழில் மொழி, கலை, பண்பாடு சார்ந்த அறிவுத்துறைகளில் ஈடுபடுபவர்களின் எண்ணிக்கை தமிழகத்தின் மக்கள் தொகையை ஒப்பிடும்போது குறைவாகவே தொடர்ந்து இருந்துவருகிறது. அந்தச் சிறுபான்மை வட்டத்துக்குள் இருந்தவர்கள், இருப்பவர்கள் எல்லார் மீதும் தான் வெளியிட்ட புத்தகங்கள் மூலம் கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தாக்கம் செலுத்துபவராக க்ரியா ராமகிருஷ்ணன் இருந்திருக்கிறார். நவீன இலக்கியம் தொடங்கி மொழியியல், தத்துவம், நாட்டார் வழக்காற்றியல், சினிமா, தொல்லியல், சூழியல், கானுயிரியல், மருத்துவம், ஆன்மிகம் என்று பல்வேறு அறிவுத்துறைகள் சார்ந்து தீவிரமான தேடல் உடைய தமிழர்கள் ஒவ்வொருவரும் க்ரியா வெளியிட்ட நூல்கள் சிலவற்றால் உந்துதலைப் பெற்றிருப்பார்கள். க்ரியா வெளியிட்ட அந்நியன், விசாரணை, அபாயம் போன்ற இலக்கிய நூல்களால் தாக்கம் பெற்றிருந்த லக்ஷ்மி மணிவண்ணன் வீட்டில் அவர் தொலைக்காத புத்தகங்களில் ஒன்றாக டேவிட் வெர்னர் எழுதிய ‘டாக்டர் இல்லாத இடத்தில்’ புத்தகத்தை அவரது மூத்த மகன் பிறக்கும்வரை பாதுகாத்தும் கையேடாகப் பயன்படுத்தியும் வந்தார். மூன்றாம் உலக நாட்டில் மருத்துவர் இல்லாத சூழலில், பேதி, காய்ச்சல், பிரசவம் ப

பெரியாரைப் பற்றி எழுதப்பட்ட நவீன கவிதையைப் படித்திருக்கிறாயா சங்கர்?

ஓவியம் : ராஜராஜன் எனக்குத் தெரிந்து இல்லை. அது ஆச்சரியமான விஷயம்தான். எத்தனையோ வரலாற்றுக் கதாபாத்திரங்கள் இடம்பெற்ற நவீன கவிதையில் பெரியார் பற்றி எழுதப்பட்ட கவிதை ஒன்றை இதுவரை நான் பார்த்ததில்லை. அழகுக்கும் அழகியலுக்கும் எதிரானவர் என்பதால் பெரியார் கவிதையில் இடம்பெறவே இல்லாமல் போனாரா சங்கர்? உண்மைக்கு அருகில் வரும் காரணங்களில் ஒன்றாக அது இருக்குமென்றுதான் தோன்றுகிறது. புனிதம் ஏற்றப்படாத அழகு என்று ஒன்று இருக்கிறதா? இயற்கை, கலாசாரம் உட்பட திரட்டப்பட்ட எல்லா செல்வங்களின் உபரியாகவும் பாகுபாட்டை உருவாக்குவதாகவும் அவர் கலையை கவிதையை அழகைப் பார்த்திருப்பார்தானே. அப்படியான பின்னணியில் அவர் கவிதையையும் கவிஞர்களையும் புறக்கணித்ததைப் போலவே நவீன கவிதையும் அவரைப் புறக்கணித்துவிட்டது போலும்.  அழகு ஒரு அனுபவம் இல்லையா சங்கர்? நல்ல என்று மனம் கொடுக்கும் அந்த விளக்கத்தின் வழியாக அங்கே பேதம் வந்துவிடுகிறது. அனுபவத்தின் பேதத்திலிருந்து தான் தீண்டாமை தொடங்குகிறது. அதனால்தான், தனது தடியால் அழகைத் தட்டிவிட்டு பாம்பைப் போலப் பிடித்து அடிக்க அலைந்தார் போலும் பெரியார். புதுக்கவிதை உருவான சூழலும், புதுக்கவிதைய

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது. புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில். அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார். துறவியின் முன்