Skip to main content

போர்ஹெஸ் என்னும் முடிவற்ற புத்தகம்



தமிழ் நவீன இலக்கிய வாசகர்களுக்கு நன்கு பரிச்சயமான ஒருவர் ஹோர்ஹே லூயிஸ் போர்ஹெஸ். தன் வாழ்க்கையில் ஒரு நாவல்கூட எழுதியிராத போர்ஹெஸ், லத்தீன் அமெரிக்க நாவலின் தந்தை என்று கருதப்படுகிறார். சிறுகதைகளிலேயே நாவலுக்குரிய சம்பவங்களையும் சாத்தியங்களையும் கையாளக்கூடிய போர்ஹெஸ், நாவலின் அனுபவப் பிரம்மாண்டத்தையும் அதன் முடிவின்மையையும் உணரவைப்பதில் வல்லவர். மனிதர்கள் தம் எண்ணங்கள் வழியாகவும், கருத்துருவங்கள் வழியாகவும், கனவுகள் வழியாகவும் வாழும் பாகுபாடற்ற தனிப் பிரபஞ்சங்களை போர்ஹெஸின் புனைவுகளில் பார்க்கலாம். நன்மை, தீமை, மகிழ்ச்சி, துக்கம் முதலியவை அவர் உலகில் தற்செயல்களே.


போர்ஹெஸ் ஒன்பது வயதில் ஆஸ்கர் வைல்டின் ‘தி ஹேப்பி பிரின்ஸ்’ படைப்பை மொழிபெயர்த்தவர்; 12 வயதில் ஷேக்ஸ்பியரின் அத்தனை படைப்புகளையும் ஸ்பானிய மொழியிலும் ஆங்கில மொழியிலும் படித்துத் தேர்ந்தவர். ஆயிரக்கணக்கான நூல்கள் கொண்ட தந்தையின் வீட்டு நூலகம்தான் தன் வாழ்வின் முக்கியமான நிகழ்வு என்று போர்ஹெஸ் கூறுகிறார். அந்த நூலகத்திலுள்ள கலைக்களஞ்சியங்களையும் பிரிட்டிஷ், அமெரிக்க இலக்கியங்களையும் வாசித்து, உலகை அளந்த அனுபவம் கொண்டவர். வாசிப்பனுபவமும் நேரடி அனுபவமும் ஏற்றத்தாழ்வானதல்ல, இணையான அனுபவமே என்பதைத் தனது படைப்புகள் வழியாக நிரூபித்த கலைஞர். போர்ஹெஸ் தனது வாழ்நாளில் இந்தியாவையே பார்த்திராதவர். குஜராத், மும்பை, திருச்சிராப்பள்ளி சுருட்டு, நூற்றாண்டுகளாகத் தொடரும் மதக் கலவரங்கள், தீண்டாமை ஆகியவை வெறும் தகவல்களாக அல்லாமல், அகப்பருண்மையுடன் அவர் கதைகளில் பதிவாகியுள்ளன. போர்ஹெஸ் எழுதிய ‘மணல் புத்தகம்’ முடிவேயில்லாத பக்கங்களைக் கொண்டது; ஒவ்வொரு முறையும் புதிய பக்கங்களோடு திறப்பது. அது, இந்தியாவில் தீண்டப்படாத சேரி ஒன்றில் வாங்கப்பட்டதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. எப்போதும் ஞானமும் புத்தகங்களுமே விலக்கப்படுபவை; தீண்டப்படாதவை; தீக்கிரையாக்கப்படுபவையும்கூட.

அழுத்தமான கதாபாத்திரங்கள், ஆண்-பெண் உறவுகள், குடும்பம், ஊர், கலாச்சாரம், தேசம் சார்ந்த உணர்வுகள் முதலியவையே இலக்கியம் என்று கருதும் பொதுப் போக்குக்கு நேரெதிரானவர் போர்ஹெஸ். உலகில் இதுவரை உருவாக்கப்பட்ட அறிவுகள், கருத்துருவங்கள், எழுதப்பட்ட நூல்கள், தத்துவங்கள், மறைஞானங்கள் முதலியவை கதாபாத்திரங்களாக உரையாடும் கதைகள் இவருடையவை. மனிதனின் ஆளுமை, அடையாளம், பார்வை, உணர்ச்சிகள் மட்டுமல்ல; அவனது விதியையும் நிர்ணயிக்கத் துணிந்த அறிவுதான் போர்ஹெஸின் கதைப்பொருள். அதிலிருந்து அவன் விடுபடுவதற்கு எத்தனிக்கும் முயற்சிகளும் அதற்கான சாகசங்களும் சாத்தியங்களும் சந்திக்கும் குறுக்குவெட்டுப் பாதை அவருடைய உலகமாக உள்ளது. அதனாலேயே அறிவின் சுமை, தளைகள் அற்று குற்றத்தையும் பிறழ்வையும் துரோகத்தையும் தழுவும் மனிதர்கள் போர்ஹெஸ் கதைகளில் காவியத்தன்மையைப் பெறுகிறார்கள்.

க.நா.சுப்பிரமணியம், பிரமிள், சி.மோகன், கால.சுப்ரமணியம் ஆகியோரின் மொழிபெயர்ப்பில் தனித்தனியாகப் பல்வேறு சிறுபத்திரிகைகளில் போர்ஹெஸ் கதைகள் தமிழில் வெளியாகத் தொடங்கி கிட்டத்தட்ட நாற்பது ஆண்டுகள் இருக்கலாம். முடிவற்ற வேதங்கள், பல்வேறு சமயங்கள், முப்பது மைல்களுக்குள் மாறும் பண்பாடுகள், பூர்வகுடி நம்பிக்கைகள், தொன்மங்கள் ஆகியவற்றால் பிணைக்கப்பட்டிருக்கும் இந்திய தேசம், தனது தொன்மையான அறிவு மரபையே அனுஷ்டானங்களாகவும் ஆட்சி அதிகாரமாகவும் இன்னமும் தக்கவைத்திருக்கிறது. அந்த வகையில் போர்ஹெஸின் படைப்புலகம் நமக்கு நெருக்கமானது.
தமிழின் சிறந்த கவிஞர்களில் ஒருவரும், ‘மீட்சி’ இலக்கிய இதழின் ஆசிரியரும், மொழிபெயர்ப்பாளருமான பிரம்மராஜன் செய்துள்ள இந்த மொழிபெயர்ப்பு மூலம் போர்ஹெஸின் உலகத்தைத் தமிழ் வாசகர்கள் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும். 26 சிறுகதைகள், ஏழு கட்டுரைகள் கொண்ட நூல் இது. போர்ஹெஸ் குறித்த அறிமுகம், அவரது சிறுகதைகளைப் பற்றிய குறிப்புகள், புகைப்படங்களோடு சிரத்தையாக உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த நூல், போர்ஹெஸ் வாசகர்களுக்கு ஒரு பரிசு.

Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக