Skip to main content

கவிதை என்பது - ஆக்டோவியா பாஸ்



கவிதை என்பது அறிவு, விமோசனம், ஆற்றல், கைவிடுதல், உலகத்தை மாற்றுவதற்கான வலுவுள்ள நடவடிக்கை, தன் இயல்பில் கவித்துவச் செயல்பாடு புரட்சிகரமானது, கவிதை என்பது ஒரு ஆன்மிகப் பயிற்சி, அக விடுதலைக்கான வழி.

இந்த உலகை, கவிதை வெளிப்படுத்துகிறது, இன்னொரு உலகத்தை உருவாக்குகிறது. கவிதை என்பது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களுக்கான ரொட்டி, சபிக்கப்பட்ட உணவு. கவிதை தனிமைப்படுத்துவது, அது ஒன்றிணைப்பது.

கவிதை என்பது பயணத்துக்கான அழைப்பு, தாயகத்துக்கான திரும்புதல். கவிதை என்பது தூண்டுதல், சுவாசித்தல், தசைப் பயிற்சி. கவிதை என்பது பாழுக்குச் செய்யும் பிரார்த்தனை, கவிதை என்பது இல்லாததுடன் நடத்தும் உரையாடல்.

கவிதை என்பது சோர்வு, வேதனை மற்றும் விரக்தியால் போஷிக்கப்படுவது. கவிதை என்பது பிரார்த்தனை, கவிதை என்பது இறைஞ்சல், கவிதை என்பது புலப்பாடு, கவிதை என்பது தோன்றுதல். கவிதை என்பது மாந்திரீகம், கவிதை என்பது மந்திரித்தல், கவிதை என்பது மாயம். கவிதை என்பது உன்னதமாக்கல், கவிதை என்பது இழப்பீடு, கவிதை என்பது நனவிலியைக் கெட்டிப்படுத்துதல்.

இனங்கள், தேசங்கள், வர்க்கங்களின் வரலாற்று வெளிப்பாடு. கவிதை என்பது வரலாறை மறுப்பது :  கவிதை என்பதன் சாரத்தில் அனைத்து முரண்பாடுகளும் தீர்க்கப்படுகின்றன. நிலையற்ற ஒன்று என்பதிலிருந்து மேம்பட்ட ஓர் இருப்புநிலை என்ற பிரக்ஞையை கடைசியில் மனிதன் அடைவதற்கு உதவும் சாதனம் கவிதை.

கவிதை என்பது அனுபவம், கவிதை என்பது உணர்வு, கவிதை என்பது உணர்ச்சி, கவிதை என்பது உள்ளுணர்வு, கவிதை என்பது இலக்கில்லாத சிந்தனை. கவிதை என்பது நிகழ்தகவு; கணக்கிடுதலின் பலன்.

கவிதை என்பது மேலான வழியில் பேசும் கலை; கவிதை என்பது ஆதி மொழி. கவிதை என்பது விதிகளுக்கு அடங்கிய ஒழுங்கு; கவிதை என்பது மற்றதை மற்றவர்களைப் படைப்பது. கவிதை என்பது புராதன மனிதர்களை நகல் செய்வது, கவிதை என்பது உண்மையைப் பிரதியெடுப்பது, கவிதை என்பது கருத்தின் பிரதிக்குப் பிரதியெடுப்பது.

கவிதையென்பது பைத்தியம், கவிதை என்பது பரவசம், கவிதை என்பது திருவாய்மொழி. கவிதை என்பது குழந்தைப்பருவத்துக்குத் திரும்புவது. கவிதை என்பது மைதுனம். கவிதை என்பது சொர்க்கத்துக்கான நல்நினைவு, கவிதை என்பது நரகத்துக்கான ஏக்கம், கவிதை என்பது திரிசங்கு நிலை. கவிதை என்பது விளையாட்டு, கவிதை என்பது பணி, கவிதை என்பது துறவுச் செயல்பாடு. கவிதை என்பது பாவமன்னிப்பு. கவிதை என்பது பிறவி அனுபவம். கவிதை என்பது தரிசனம், இசை, குறிப்பு. கவிதை என்பது ஒப்புமை : உலகின் இசையை எதிரொலிக்கும் கிளிஞ்சல். உலகளாவிய சீர்மையின் எதிரொலிகளும் தொடர்புறுத்தல்களுமே கவிதை.  அளவைகள் ஒலி இயைபு எல்லாம் அதற்குத்தான்.

கவிதை என்பது போதனை, கவிதை என்பது ஒழுக்கம், கவிதை என்பது உதாரணம், கவிதை என்பது வெளிப்பாடு, கவிதை என்பது நடனம், கவிதை என்பது வசனம், கவிதை என்பது புலம்பல். கவிதை என்பது மக்களின் குரல், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களின் மொழி, தனிமையின் வார்த்தை. கவிதை என்பது தூய்மையானது, கவிதை என்பது அழுக்கானது, கவிதை என்பது புனிதமானது, கவிதை என்பது வெறுப்புக்குரியது, கவிதை என்பது பிரபலமானது. அத்துடன் கவிதை என்பது சிறுபான்மையினருக்கானது, கவிதை என்பது கூட்டு வெளிப்பாடு. அதேவேளையில் அந்தரங்கமானதும். கவிதை என்பது நிர்வாணி, கவிதை என்பது உடை அணிந்தது, கவிதை என்பது சொல்லப்பட்டது, கவிதை என்பது வரையப்பட்டது, கவிதை என்பது எழுதப்பட்டது.

கவிதை, எல்லா முகத்தையும் காண்பிக்கிறது. ஆனால், அதற்கு முகமே இல்லை என்று சொல்பவர்கள் இருக்கிறார்கள். பாழை மறைக்கும் முகமூடி கவிதை. ஒவ்வொரு மனித முயற்சியின் மிதமிஞ்சிய ஆடம்பரத்துக்கு அழகிய சாட்சியாக கவிதை உள்ளது.

(ஆக்டோவியா பாஸின் The Bow and the Lyre நூலில் உள்ள Poetry and Poem கட்டுரையின் ஒரு பகுதி)

Comments

ஆம் இல்லாததாகவும் ...யாதுமாகவும்...
Anonymous said…
ஆம் இல்லாததாகவும்...யாதுமாகவும்...
கவிதை அனைத்துமாகவும் இருக்கிறது. எல்லா மேன்மையாகவும் கீழ்மையாகவும்.
Ranjani basu said…
கவிதைக்கு உங்களை சமர்ப்பித்த பதிவு
Unknown said…
பாழை மறைக்கும் முகமூடி கவிதை... அருமை வாசித்ததும் உற்சாகமா இருக்கேன் நன்றி ஷங்கர்

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக