Skip to main content

கவிதை என்பது - ஆக்டோவியா பாஸ்



கவிதை என்பது அறிவு, விமோசனம், ஆற்றல், கைவிடுதல், உலகத்தை மாற்றுவதற்கான வலுவுள்ள நடவடிக்கை, தன் இயல்பில் கவித்துவச் செயல்பாடு புரட்சிகரமானது, கவிதை என்பது ஒரு ஆன்மிகப் பயிற்சி, அக விடுதலைக்கான வழி.

இந்த உலகை, கவிதை வெளிப்படுத்துகிறது, இன்னொரு உலகத்தை உருவாக்குகிறது. கவிதை என்பது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களுக்கான ரொட்டி, சபிக்கப்பட்ட உணவு. கவிதை தனிமைப்படுத்துவது, அது ஒன்றிணைப்பது.

கவிதை என்பது பயணத்துக்கான அழைப்பு, தாயகத்துக்கான திரும்புதல். கவிதை என்பது தூண்டுதல், சுவாசித்தல், தசைப் பயிற்சி. கவிதை என்பது பாழுக்குச் செய்யும் பிரார்த்தனை, கவிதை என்பது இல்லாததுடன் நடத்தும் உரையாடல்.

கவிதை என்பது சோர்வு, வேதனை மற்றும் விரக்தியால் போஷிக்கப்படுவது. கவிதை என்பது பிரார்த்தனை, கவிதை என்பது இறைஞ்சல், கவிதை என்பது புலப்பாடு, கவிதை என்பது தோன்றுதல். கவிதை என்பது மாந்திரீகம், கவிதை என்பது மந்திரித்தல், கவிதை என்பது மாயம். கவிதை என்பது உன்னதமாக்கல், கவிதை என்பது இழப்பீடு, கவிதை என்பது நனவிலியைக் கெட்டிப்படுத்துதல்.

இனங்கள், தேசங்கள், வர்க்கங்களின் வரலாற்று வெளிப்பாடு. கவிதை என்பது வரலாறை மறுப்பது :  கவிதை என்பதன் சாரத்தில் அனைத்து முரண்பாடுகளும் தீர்க்கப்படுகின்றன. நிலையற்ற ஒன்று என்பதிலிருந்து மேம்பட்ட ஓர் இருப்புநிலை என்ற பிரக்ஞையை கடைசியில் மனிதன் அடைவதற்கு உதவும் சாதனம் கவிதை.

கவிதை என்பது அனுபவம், கவிதை என்பது உணர்வு, கவிதை என்பது உணர்ச்சி, கவிதை என்பது உள்ளுணர்வு, கவிதை என்பது இலக்கில்லாத சிந்தனை. கவிதை என்பது நிகழ்தகவு; கணக்கிடுதலின் பலன்.

கவிதை என்பது மேலான வழியில் பேசும் கலை; கவிதை என்பது ஆதி மொழி. கவிதை என்பது விதிகளுக்கு அடங்கிய ஒழுங்கு; கவிதை என்பது மற்றதை மற்றவர்களைப் படைப்பது. கவிதை என்பது புராதன மனிதர்களை நகல் செய்வது, கவிதை என்பது உண்மையைப் பிரதியெடுப்பது, கவிதை என்பது கருத்தின் பிரதிக்குப் பிரதியெடுப்பது.

கவிதையென்பது பைத்தியம், கவிதை என்பது பரவசம், கவிதை என்பது திருவாய்மொழி. கவிதை என்பது குழந்தைப்பருவத்துக்குத் திரும்புவது. கவிதை என்பது மைதுனம். கவிதை என்பது சொர்க்கத்துக்கான நல்நினைவு, கவிதை என்பது நரகத்துக்கான ஏக்கம், கவிதை என்பது திரிசங்கு நிலை. கவிதை என்பது விளையாட்டு, கவிதை என்பது பணி, கவிதை என்பது துறவுச் செயல்பாடு. கவிதை என்பது பாவமன்னிப்பு. கவிதை என்பது பிறவி அனுபவம். கவிதை என்பது தரிசனம், இசை, குறிப்பு. கவிதை என்பது ஒப்புமை : உலகின் இசையை எதிரொலிக்கும் கிளிஞ்சல். உலகளாவிய சீர்மையின் எதிரொலிகளும் தொடர்புறுத்தல்களுமே கவிதை.  அளவைகள் ஒலி இயைபு எல்லாம் அதற்குத்தான்.

கவிதை என்பது போதனை, கவிதை என்பது ஒழுக்கம், கவிதை என்பது உதாரணம், கவிதை என்பது வெளிப்பாடு, கவிதை என்பது நடனம், கவிதை என்பது வசனம், கவிதை என்பது புலம்பல். கவிதை என்பது மக்களின் குரல், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களின் மொழி, தனிமையின் வார்த்தை. கவிதை என்பது தூய்மையானது, கவிதை என்பது அழுக்கானது, கவிதை என்பது புனிதமானது, கவிதை என்பது வெறுப்புக்குரியது, கவிதை என்பது பிரபலமானது. அத்துடன் கவிதை என்பது சிறுபான்மையினருக்கானது, கவிதை என்பது கூட்டு வெளிப்பாடு. அதேவேளையில் அந்தரங்கமானதும். கவிதை என்பது நிர்வாணி, கவிதை என்பது உடை அணிந்தது, கவிதை என்பது சொல்லப்பட்டது, கவிதை என்பது வரையப்பட்டது, கவிதை என்பது எழுதப்பட்டது.

கவிதை, எல்லா முகத்தையும் காண்பிக்கிறது. ஆனால், அதற்கு முகமே இல்லை என்று சொல்பவர்கள் இருக்கிறார்கள். பாழை மறைக்கும் முகமூடி கவிதை. ஒவ்வொரு மனித முயற்சியின் மிதமிஞ்சிய ஆடம்பரத்துக்கு அழகிய சாட்சியாக கவிதை உள்ளது.

(ஆக்டோவியா பாஸின் The Bow and the Lyre நூலில் உள்ள Poetry and Poem கட்டுரையின் ஒரு பகுதி)

Comments

ஆம் இல்லாததாகவும் ...யாதுமாகவும்...
கவிதை அனைத்துமாகவும் இருக்கிறது. எல்லா மேன்மையாகவும் கீழ்மையாகவும்.
Ranjani basu said…
கவிதைக்கு உங்களை சமர்ப்பித்த பதிவு
Unknown said…
பாழை மறைக்கும் முகமூடி கவிதை... அருமை வாசித்ததும் உற்சாகமா இருக்கேன் நன்றி ஷங்கர்

Popular posts from this blog

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது.

புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில்.
அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து
துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார்.

துறவியின் முன்னால் தாழ…

ஹாருகி முராகமி - என் தந்தையின் நினைவுகள்

ஒருபூனையைதொலைத்தல்!


தமிழில்: ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன் எனது தந்தை குறித்து எனக்கு நிறைய நினைவுகள் இருக்கவே செய்கின்றன. நான் பிறந்ததிலிருந்து பதினெட்டு வயதில் வீட்டை விட்டு வெளியேறும் வரை அத்தனை பெரிதாக இல்லாத வீட்டில் ஒரே கூரையின் கீழ் வாழ்ந்துவந்ததை வைத்துப் பார்த்தால் அது இயற்கையானதே. பெரும்பாலான குழந்தைகளுக்கும் பெற்றோர்களுக்கும் உள்ளதைப் போன்றே, எனது தந்தை குறித்த எனது நினைவுகள் சில மகிழ்ச்சியானவையாகவும், சில அப்படிச் சொல்ல முடியாததாகவும் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் என் மனத்தில் திட்டவட்டமாக உள்ள நினைவுகள் இந்த இரண்டு பிரிவையும் சேராதவை; சாதாரண நிகழ்ச்சிகள் தொடர்பான நினைவுகள்.

உதாரணத்துக்கு ஒரு நிகழ்ச்சி:

நாங்கள் சுகுகவாவில்( நிஷினோமியா நகரத்தின் ஒரு பகுதி, ஹியோகோ உள்ளாட்சி மாநிலம்) வாழ்ந்துவந்த போது, ஒரு பூனையைத் தொலைப்பதற்காக ஒரு நாள் கடற்கரைக்குப் போனோம். அது குட்டி அல்ல; வயதான பெண் பூனை. கொண்டு போய் விடுவதற்கான காரணத்தை என்னால் நினைவுகூர முடியவில்லை. நாங்கள் வாழ்ந்துவந்த வீடு தோட்டத்துடன் கூடிய, ஒரு பூனைக்குத் தாராளமாக இடமுள்ள தனி வீடுதான். தெருவிலிருந்து வீட்டுக்கு வந்ததாக இருக்கலாம்; …

அருவியை மௌனமாக்கும் சிறு செடி கவிதை

உலகின் வெவ்வேறு தேசங்கள், கலாசாரம், அழகியல், அரசியல் பின்னணிகள் கொண்ட கவிஞர்களையும் கவிதைகளையும் அறிமுகம் செய்து எஸ். ராமகிருஷ்ணன் தடம் இதழில் தொடராக எழுதிய கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ‘கவிதையின் கையசைப்பு’. இதில் 12 கவிஞர்களும் அவர்கள் கவிதைகளும் அறிமுகம் செய்யப்பட்டுள்ளார்கள். ஒரு மாத இடைவெளி கொடுத்து அந்தந்தக் கவிஞர்களையும் அவர்களது கவிதைகளையும் வாசிப்பதற்கான அவகாசம் தேவைப்படும் அளவுக்கு திடமான அறிமுகங்கள் இவை.
ஒரு ஜப்பானியக் கவிஞரையும் ஒரு ரஷ்யக் கவிஞரையும் அவர்களது கவிதைகளையும் எனக்கு ஒரு நாளில் குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் படிப்பது மூச்சுமுட்டுவதாக இருந்தது. ஒரு கோள் இன்னொரு கோளுடன் மோதுவது போல மூளையில் கூப்பாட்டையும் ரப்ச்சரையும் உணர்ந்தேன்.
எஸ். ராமகிருஷ்ணன், ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் அவனது உலகத்தை அறிமுகப்படுத்தும் போது, கவிதை குறித்த அந்தந்தக் கவிஞர்களின் சிந்தனைகளையும் தனது எண்ணங்களையும் சேர்த்தே தொடுத்துச் செல்கிறார்.
000
ஒரு கவிதையை எப்போதும் அகத்தில் சமைப்பவனாக, கவிதை ரீதியில், படிமங்கள், உருவகங்களின் அடிப்படையிலேயே சிந்திப்பவனாகவும் பேசுபவனாகவும் இருக்கிறேன். ஆனால், கவிதை என்றால் என்னவ…