Skip to main content

அமேசான் கிண்டிலில் ராணியென்று தன்னையறியாத ராணி


ராணியென்று தன்னையறியாத ராணி நூலை அமேசான் கிண்டிலில் வாங்க



சென்னை நெசப்பாக்கத்தில், நான் தனியாக ஒரு சிறு வீட்டை எடுத்து வாழ்ந்த இரண்டு வருடங்களில் அறிமுகமான நட்புகளும் ஆதரவாக இருந்த மனிதர்களின் முகங்களும் ஞாபகத்துக்கு வந்துபோகிறார்கள். முதன்மையானவன் ராஜகோபால். நெசப்பாக்கத்தில் மேற்கொண்ட தனிவாழ்க்கையில் தான் நண்பராக ரஃபீக் அறிமுகமானார். ஹஸீன், செல்வம், சுப்ரமணியன், சி. மோகன், சந்தோஷ், சிவா எல்லாரும் வயது பேதங்களின்றி சில வாரங்கள் டிபன்ஸ் காலனி மைதானத்தில் சேர்ந்து ஒரு கிரிக்கெட் டீமை அமைத்து விளையாடிய ஆற்றல் இந்தக் கவிதைகளிலும் சிந்தியுள்ளது. கவிஞர் விக்ரமாதித்யன் ஒரு ஆண்டு அளவுக்குக் கூடவே இருந்தார். தளவாய் வந்து வந்து போய்க் கொண்டிருந்தான். 

நெசப்பாக்கம் வீட்டில் தான், இரண்டு ஜோடி தங்க மீன்களை வளர்த்துப் பிரியத்துடன் அவற்றைப் பராமரிக்கவும் செய்தேன். திரும்ப வேளச்சேரி வந்த பிறகும் அவை என்னுடன் நான்கு ஆண்டுகள் தொடர்ந்தன. தங்கமீனின் உடலை விட நீளமாக வளர்ந்த சிறகு போன்ற வாலை பார்த்து அமைதிகொண்டிருக்கிறேன். இந்தக் கவிதைகள் அந்தத் துடிக்கும் வாலைப் போன்றவை. 

த சன்டே இந்தியன் இதழில் அப்போது பணியாற்றினேன். ஆசிரியர் என். அசோகனும் சுந்தர புத்தனும் செய்த உதவியும்தான் அது. இத்தொகுப்பில் சில கவிதைகள் எழுதப்பட்ட காலத்தில் ஆனந்த விகடனில் பிரசுரமாகிக் கூடுதல் கவனத்தையும் பெற்றன. என் அம்மா அந்தக் கவிதைகள் வெளியான இதழ்களை ஆசையோடு பாதுகாத்தார்.


ராஜகோபாலுடன் 


 இந்தக் கவிதைகளில் நான் சில கனவுகளையும் நம்பிக்கைகளையும் புதைத்திருந்தேன். அவை வெறும் கனவு, வெறும் நம்பிக்கை என்றே எழுதியபோது நினைத்தேன். அவற்றில் சில பின்னர் நிறைவேறின. அந்தக் கவிதைகளைப் படிக்கும்போது கவிதை தொடர்பிலும் வாழ்க்கை தொடர்பிலும் கூடுதலாக நம்பிக்கை கொள்ளலாம் என்று இப்போது தோன்றுகிறது. இந்த முன்னுரையை எழுதி முடித்தபோது, கிடைக்கவே கிடைக்காது என்று நினைத்திருந்த சில பழைய புகைப்படங்களைப் பற்றி தளவாயிடம் கேட்டபோது அவனிடம் பத்திரமாக வைத்திருந்ததை அனுப்பிவைத்தான். தொலைந்தவை என நினைத்தவற்றில் சிலவாவது திரும்பும் என்ற நம்பிக்கையை அந்தப் புகைப்படங்கள் அளித்தன.

எனது தனிக்கவிதைத் தொகுதிகளில் உள்ளடக்க வளமை கொண்ட தொகுதி இதுவென்று இப்போது தோன்றுகிறது. மிகுந்த அநாதை நிலையை, இன்மையை, இன்மைகளை உணர்ந்த காலங்களில் தான், பிடிவாதத்துடனும் கனவுடனும் உயிர்ப்புடனும் இருக்கிறேன், இருந்திருக்கிறேன் என்பதை இந்தத் தொகுப்பின் கவிதைகள் திரும்ப ஞாபகமூட்டுகின்றன. 2011-ம் ஆண்டில் நற்றிணை பதிப்பகம் சார்பில் வெளியானது. நற்றிணை யுகனிடம் என்னை ஆற்றுப்படுத்தியவர் பிரபஞ்சன்.  


இத்தொகுதியை ராஜகோபாலுக்குச் சமர்ப்பணம் செய்தேன். அவரவர் தனிமையைச் சேர்த்து மதுவாகக் குடித்துக் களித்த நாட்கள் அவை. அவன் திருமணமாகி ஓர் அமைதியான இல்லறத்துக்குள் சற்றே தூரத்தில் உள்ளான்.

அவனுக்கே இந்த அமேசான் கிண்டில் பதிப்பும் சமர்ப்பணம். இத்தொகுதியில் உள்ள கவிதைகளின் அழகையும் கனவையும் பிரதிபலிக்கும் ஓவியத்தை சண்முகம் வரைந்துள்ளார். அவருக்கு எனது சிறப்பு நன்றி. அமேசான் கிண்டில் வழியாக எனது புத்தகங்களைக் கொண்டு வருவதற்கு ஆலோசனை சொன்ன கவிஞர் இசைக்கும், செந்தில்குமாருக்கும் எனது எப்போதைக்குமான நன்றி.

Comments

Popular posts from this blog

அந்த ஆலயத்தில் கடவுள் இல்லை - ரவீந்திரநாத் தாகூர்

அரச சபை ஊழியன் சொன்னான், “ராஜாவே, பணிவான வேண்டுகோள்களை விடுத்தும், மனிதர்களில் சிறந்தவரும் அருந்துறவியுமானவர், பொன்னால் நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயத்துக்குள் வருவதற்கு மறுக்கிறார். சாலை ஓரத்து மரத்தின் கீழே அமர்ந்து கடவுளைப் பாடிக் கொண்டிருக்கிறார். பக்தர்கள் அவரை பெரும் எண்ணிக்கையில் சூழ்ந்துள்ளனர். ஆனந்தத்தில் அவர்களிடமிருந்து பெருகும் கண்ணீரோ நிலத்திலுள்ள புழுதியை எல்லாம் கழுவுகிறது. நீங்கள் உருவாக்கிய ஆலயமோ சீந்துவார் அற்றுக கிடக்கிறது.

புதரில் தனது இதழ்களை விரிக்கும் மலரின் வாசனைகண்டு பொன்முலாம் பூசிய தேன்பானையைப் புறக்கணித்து, பித்தேறிப் புதரை நோக்கி தமது தாகத்தைத் தீர்க்கப் போகும் தேனீக்கள்  போலத்தான் மக்கள். அவர்களுக்கு பொன்னால் நிறைந்த மாளிகை ஒரு பொருட்டுமில்லை. சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தைப் பரப்பும் விசுவாசமுள்ள இதயத்தில் உள்ள மலரை நோக்கி மொய்க்கிறார்கள். ஆபரணங்களிட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட பீடத்தில் காலியான கோயிலில் நமது கடவுள் அமர்ந்திருக்கிறார் தனிமையில்.
அதைக் கேட்டு எரிச்சலுற்ற மன்னன் அரியணையிலிருந்து எழுந்து
துறவி அமர்ந்திருக்கும் மரத்தை நோக்கிக் கிளம்பினார்.

துறவியின் முன்னால் தாழ…

ஹாருகி முராகமி - என் தந்தையின் நினைவுகள்

ஒருபூனையைதொலைத்தல்!


தமிழில்: ஷங்கர்ராமசுப்ரமணியன் எனது தந்தை குறித்து எனக்கு நிறைய நினைவுகள் இருக்கவே செய்கின்றன. நான் பிறந்ததிலிருந்து பதினெட்டு வயதில் வீட்டை விட்டு வெளியேறும் வரை அத்தனை பெரிதாக இல்லாத வீட்டில் ஒரே கூரையின் கீழ் வாழ்ந்துவந்ததை வைத்துப் பார்த்தால் அது இயற்கையானதே. பெரும்பாலான குழந்தைகளுக்கும் பெற்றோர்களுக்கும் உள்ளதைப் போன்றே, எனது தந்தை குறித்த எனது நினைவுகள் சில மகிழ்ச்சியானவையாகவும், சில அப்படிச் சொல்ல முடியாததாகவும் இருந்திருக்கலாம். ஆனால் என் மனத்தில் திட்டவட்டமாக உள்ள நினைவுகள் இந்த இரண்டு பிரிவையும் சேராதவை; சாதாரண நிகழ்ச்சிகள் தொடர்பான நினைவுகள்.

உதாரணத்துக்கு ஒரு நிகழ்ச்சி:

நாங்கள் சுகுகவாவில்( நிஷினோமியா நகரத்தின் ஒரு பகுதி, ஹியோகோ உள்ளாட்சி மாநிலம்) வாழ்ந்துவந்த போது, ஒரு பூனையைத் தொலைப்பதற்காக ஒரு நாள் கடற்கரைக்குப் போனோம். அது குட்டி அல்ல; வயதான பெண் பூனை. கொண்டு போய் விடுவதற்கான காரணத்தை என்னால் நினைவுகூர முடியவில்லை. நாங்கள் வாழ்ந்துவந்த வீடு தோட்டத்துடன் கூடிய, ஒரு பூனைக்குத் தாராளமாக இடமுள்ள தனி வீடுதான். தெருவிலிருந்து வீட்டுக்கு வந்ததாக இருக்கலாம்; …

அருவியை மௌனமாக்கும் சிறு செடி கவிதை

உலகின் வெவ்வேறு தேசங்கள், கலாசாரம், அழகியல், அரசியல் பின்னணிகள் கொண்ட கவிஞர்களையும் கவிதைகளையும் அறிமுகம் செய்து எஸ். ராமகிருஷ்ணன் தடம் இதழில் தொடராக எழுதிய கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ‘கவிதையின் கையசைப்பு’. இதில் 12 கவிஞர்களும் அவர்கள் கவிதைகளும் அறிமுகம் செய்யப்பட்டுள்ளார்கள். ஒரு மாத இடைவெளி கொடுத்து அந்தந்தக் கவிஞர்களையும் அவர்களது கவிதைகளையும் வாசிப்பதற்கான அவகாசம் தேவைப்படும் அளவுக்கு திடமான அறிமுகங்கள் இவை.
ஒரு ஜப்பானியக் கவிஞரையும் ஒரு ரஷ்யக் கவிஞரையும் அவர்களது கவிதைகளையும் எனக்கு ஒரு நாளில் குறிப்பிட்ட இடைவெளியில் படிப்பது மூச்சுமுட்டுவதாக இருந்தது. ஒரு கோள் இன்னொரு கோளுடன் மோதுவது போல மூளையில் கூப்பாட்டையும் ரப்ச்சரையும் உணர்ந்தேன்.
எஸ். ராமகிருஷ்ணன், ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் அவனது உலகத்தை அறிமுகப்படுத்தும் போது, கவிதை குறித்த அந்தந்தக் கவிஞர்களின் சிந்தனைகளையும் தனது எண்ணங்களையும் சேர்த்தே தொடுத்துச் செல்கிறார்.
000
ஒரு கவிதையை எப்போதும் அகத்தில் சமைப்பவனாக, கவிதை ரீதியில், படிமங்கள், உருவகங்களின் அடிப்படையிலேயே சிந்திப்பவனாகவும் பேசுபவனாகவும் இருக்கிறேன். ஆனால், கவிதை என்றால் என்னவ…