Skip to main content

அமேசான் கிண்டிலில் ராணியென்று தன்னையறியாத ராணி


ராணியென்று தன்னையறியாத ராணி நூலை அமேசான் கிண்டிலில் வாங்க



சென்னை நெசப்பாக்கத்தில், நான் தனியாக ஒரு சிறு வீட்டை எடுத்து வாழ்ந்த இரண்டு வருடங்களில் அறிமுகமான நட்புகளும் ஆதரவாக இருந்த மனிதர்களின் முகங்களும் ஞாபகத்துக்கு வந்துபோகிறார்கள். முதன்மையானவன் ராஜகோபால். நெசப்பாக்கத்தில் மேற்கொண்ட தனிவாழ்க்கையில் தான் நண்பராக ரஃபீக் அறிமுகமானார். ஹஸீன், செல்வம், சுப்ரமணியன், சி. மோகன், சந்தோஷ், சிவா எல்லாரும் வயது பேதங்களின்றி சில வாரங்கள் டிபன்ஸ் காலனி மைதானத்தில் சேர்ந்து ஒரு கிரிக்கெட் டீமை அமைத்து விளையாடிய ஆற்றல் இந்தக் கவிதைகளிலும் சிந்தியுள்ளது. கவிஞர் விக்ரமாதித்யன் ஒரு ஆண்டு அளவுக்குக் கூடவே இருந்தார். தளவாய் வந்து வந்து போய்க் கொண்டிருந்தான். 

நெசப்பாக்கம் வீட்டில் தான், இரண்டு ஜோடி தங்க மீன்களை வளர்த்துப் பிரியத்துடன் அவற்றைப் பராமரிக்கவும் செய்தேன். திரும்ப வேளச்சேரி வந்த பிறகும் அவை என்னுடன் நான்கு ஆண்டுகள் தொடர்ந்தன. தங்கமீனின் உடலை விட நீளமாக வளர்ந்த சிறகு போன்ற வாலை பார்த்து அமைதிகொண்டிருக்கிறேன். இந்தக் கவிதைகள் அந்தத் துடிக்கும் வாலைப் போன்றவை. 

த சன்டே இந்தியன் இதழில் அப்போது பணியாற்றினேன். ஆசிரியர் என். அசோகனும் சுந்தர புத்தனும் செய்த உதவியும்தான் அது. இத்தொகுப்பில் சில கவிதைகள் எழுதப்பட்ட காலத்தில் ஆனந்த விகடனில் பிரசுரமாகிக் கூடுதல் கவனத்தையும் பெற்றன. என் அம்மா அந்தக் கவிதைகள் வெளியான இதழ்களை ஆசையோடு பாதுகாத்தார்.


ராஜகோபாலுடன் 


 இந்தக் கவிதைகளில் நான் சில கனவுகளையும் நம்பிக்கைகளையும் புதைத்திருந்தேன். அவை வெறும் கனவு, வெறும் நம்பிக்கை என்றே எழுதியபோது நினைத்தேன். அவற்றில் சில பின்னர் நிறைவேறின. அந்தக் கவிதைகளைப் படிக்கும்போது கவிதை தொடர்பிலும் வாழ்க்கை தொடர்பிலும் கூடுதலாக நம்பிக்கை கொள்ளலாம் என்று இப்போது தோன்றுகிறது. இந்த முன்னுரையை எழுதி முடித்தபோது, கிடைக்கவே கிடைக்காது என்று நினைத்திருந்த சில பழைய புகைப்படங்களைப் பற்றி தளவாயிடம் கேட்டபோது அவனிடம் பத்திரமாக வைத்திருந்ததை அனுப்பிவைத்தான். தொலைந்தவை என நினைத்தவற்றில் சிலவாவது திரும்பும் என்ற நம்பிக்கையை அந்தப் புகைப்படங்கள் அளித்தன.

எனது தனிக்கவிதைத் தொகுதிகளில் உள்ளடக்க வளமை கொண்ட தொகுதி இதுவென்று இப்போது தோன்றுகிறது. மிகுந்த அநாதை நிலையை, இன்மையை, இன்மைகளை உணர்ந்த காலங்களில் தான், பிடிவாதத்துடனும் கனவுடனும் உயிர்ப்புடனும் இருக்கிறேன், இருந்திருக்கிறேன் என்பதை இந்தத் தொகுப்பின் கவிதைகள் திரும்ப ஞாபகமூட்டுகின்றன. 2011-ம் ஆண்டில் நற்றிணை பதிப்பகம் சார்பில் வெளியானது. நற்றிணை யுகனிடம் என்னை ஆற்றுப்படுத்தியவர் பிரபஞ்சன்.  


இத்தொகுதியை ராஜகோபாலுக்குச் சமர்ப்பணம் செய்தேன். அவரவர் தனிமையைச் சேர்த்து மதுவாகக் குடித்துக் களித்த நாட்கள் அவை. அவன் திருமணமாகி ஓர் அமைதியான இல்லறத்துக்குள் சற்றே தூரத்தில் உள்ளான்.

அவனுக்கே இந்த அமேசான் கிண்டில் பதிப்பும் சமர்ப்பணம். இத்தொகுதியில் உள்ள கவிதைகளின் அழகையும் கனவையும் பிரதிபலிக்கும் ஓவியத்தை சண்முகம் வரைந்துள்ளார். அவருக்கு எனது சிறப்பு நன்றி. அமேசான் கிண்டில் வழியாக எனது புத்தகங்களைக் கொண்டு வருவதற்கு ஆலோசனை சொன்ன கவிஞர் இசைக்கும், செந்தில்குமாருக்கும் எனது எப்போதைக்குமான நன்றி.

Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக