Skip to main content

தொடர்ந்து கைப்பற்றி வெல்லப்படும் நிலையில் ஒரு தேசம் நிர்வகிக்கப்படுவதில்லை

ஓவியம் : பொன்வண்ணன்

துஷ்யந்த் தவே

அடிப்படை உரிமைகள் கமிட்டி சமர்ப்பித்த அறிக்கை தொடர்பில் அரசியல் சாசன சபையில் 1948-ம் ஆண்டு டிசம்பர் ஒன்று மற்றும் இரண்டாம் தேதிகளில் நடைபெற்ற விவாதத்தில் கே எம் முன்ஷி மிகத் தெளிவான ஒரு கூற்றை வெளிப்படுத்தினார். “உண்மையில், ஜனநாயகத்தின் சாராம்சம் என்பதே அரசு தொடர்பிலான விமர்சனம்தான்.”

இந்திய அரசியல் சாசனம் அனைத்து குடிமக்களுக்கும் அடிப்படை உரிமைகளை, பேச்சு மற்றும் வெளிப்பாட்டு சுதந்திரம் உள்ளிட்ட உரிமைகள் உட்பட வழங்கியிருக்கிறது. அமைதியான முறையில் ஆயுதங்கள் இல்லாமல் கூட்டமாகக் கூடுவதற்கும் இந்தியப் பிராந்தியம் முழுக்க சுதந்திரமாக உலவுவதற்கும். இந்த உரிமைகள் அனைத்தும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய அளவிலான கட்டுப்பாடுகளை விதிக்கும் சட்டத்துக்கு உட்பட்டவைதான் என்பதில் மாற்றுக்கருத்து இருக்க முடியாது. இந்தியாவின் ஒருமைப்பாட்டுக்கும், அரசின் பாதுகாப்புக்கும், பொது ஒழுங்குப் பாதுகாப்புக்கும் இந்தக் கட்டுப்பாடுகள் தேவையாக இருக்கின்றன. 

அரசியல் சாசனத்தின் 21-வது பிரிவு இந்தியாவின் அனைத்துக் குடிமக்களின் உயிர், தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தைப் பாதுகாக்கிறது. தனிப்பட்ட சுதந்திரம் என்பதில் அனைத்து உரிமைகளும் உள்ளடங்கும் என்று உச்சநீதிமன்றம் விளக்கியும் உள்ளது. அந்த தனிப்பட்ட உரிமை என்ற அம்சத்திலிருந்து விளங்கிக்கொள்ளும் போதுதான், விவசாயிகளின் நோக்கங்களைப் பாராட்டவும் நிறைவேற்றவும் முடியும். 

ஹிம்மத் லால் கே ஷா (1973) வழக்கில் உச்சநீதிமன்றத்தின் அரசியல் சாசன  அமர்வு ஆணித்தரமாக கூறியது இது. “சட்டத்தின் அடிப்படையில் அரசு பொது வீதியிலோ பொது இடத்திலோ மக்கள் கூடும் உரிமையைத் தடுக்கவோ சுருக்கவோ முடியாது. பொது ஒழுங்கை மீறாத வண்ணம் நியாயமான கட்டுப்பாடுகளை விதித்து ஒவ்வொரு குடிமகனும் திரண்டு கூட்டம் நடத்துவதற்கான உதவியை மட்டுமே அரசு செய்ய வேண்டும். தேவையற்ற கெடுபிடிகளை அரசு செய்ய முடியாது. இந்த ரீதியில் அரசு குடிமக்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்காமல் இருப்பதைப் பாதுகாக்கும் விதமாக அரசியல் சாசனப் பிரிவு 19(1)(பி) உள்ளதை மனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.” 

நீதிபதி மேத்யூ இத்துடன் ஒத்துப்போகும் வலிமையான கூற்றைச் சொல்கிறார். “எந்த ஜனநாயக அமைப்பிலும் கூட்டம் கூடுவதற்கான சுதந்திரம் என்பது அடிப்படை அம்சமாகும். அரசியல் ரீதியாக, சமய ரீதியாக, பொருளாதார, சமூக ரீதியாக குடிமக்கள் தங்கள் பிரச்சினைகள், கருத்துகள் குறித்து ஒருவருக்கொருவர் முகத்துக்கு நேராகச் சந்தித்துப் பேசுவதற்கான உரிமையைப் பாதுகாப்பதே நோக்கமாகும். திறந்த வெளிகளிலும் பொதுவீதிகளிலும் பொதுக்கூட்டம் போடுவதென்பது நமது தேசிய வாழ்க்கையின் ஒரு அங்கம். அரசும் உள்ளூர் நிர்வாகமும் மக்கள் கூடக்கூடிய இடங்களை மூடுமானால் மக்கள் கூடுவதற்கான அடிப்படை உரிமை என்பதே வீணானது.” என்கிறார். 

ஆனாலும், விவசாயிகள் போராட்ட விஷயத்தில் மத்திய, மாநில அரசுகளின் அணுகுமுறை இந்த அறிவிக்கைகளுக்கு முற்றிலும் முரணாக இருக்கிறது. விவசாயிகள் அமைதியாக கூடுவதற்கும் சுதந்திரமாக உலவுவதற்கும் சுதந்திரமாகப் பேசுவதற்கும் அனுமதிக்காமல், அரசியல் சாசனம் கூறியிருப்பதை காற்றில் விடுகின்றனர். அத்துடன் உச்சநீதிமன்றத்துக்கும் கீழ்படியாமல் நடக்கின்றனர். அரசியல் சாசனத்தை வரைவு செய்தவர்கள் குடிமக்களுக்குக் கொடுத்த பரிசு அடிப்படை உரிமைகள். அவற்றைச் சுருக்கவோ அவற்றைப் பறிக்கவோ நாடாளுமன்றத்துக்கோ நீதி அமைப்புக்கோ அரசுக்கோ உரிமை கிடையாது. அடிப்படை உரிமைகள் தொடர்பிலான அறிவுரைக் குழுவின் தலைவராக இருந்த சர்தார் வல்லபாய் படேல் அரசியல் சாசன சபையின் தலைவருக்கு எழுதிய கடிதத்தில், “இந்த உரிமைகளை நியாயமுடையதாக்குவதற்கு மிகப்பெரிய முக்கியத்துவத்தை வழங்கியுள்ளோம்.” என்று கூறுகிறார். இப்படித்தான் 32-வது சட்டப்பிரிவு பிறந்தது. அடிப்படை உரிமைகளை அமல்படுத்துவதற்கு உச்சநீதிமன்றத்தை நாடும் உரிமையே அது. 

அரசியல் சாசன வரைவு சபையில் கே டி ஷா பேசும்போது எச்சரித்துள்ளது இது. “குடி உரிமைகள் என்னும் பிரக்சை மக்களுக்கு ஏற்பட்ட காலம் தொடங்கி, தனிநபர் ஒருவரின் உரிமைதான் சர்வாதிகாரிகளுக்கும் அவர்களை எதிர்த்துப் போராடுபவர்களுக்குமான பிரதானப் போர்க்களமாக இருந்துவந்துள்ளது. அதனால்தான் சற்றே வேறுபட்ட கருத்தைத் தெரிவித்தாலும், தனிப்பட்ட நபரால் மெல்லிதான அசௌகரியமோ சங்கடமோ ஏற்பட்டாலும் அந்த நபரை குற்றம் சாட்டாமலோ விசாரணையே இல்லாமலோ கைது செய்யும் சர்வாதிகாரம் பயன்படுத்தப்படுகிறது.” 

அறுபது நாட்களுக்கும் மேலாக அமைதியான சத்தியாகிரகத்தில் ஈடுபட்ட  விவசாயிகள் தலைவர்கள் மீது குற்ற வழக்குகள் எந்தக் காரணமும் இன்றி பதியப்பட்டுள்ளன. ஆனால் இதே டெல்லி போலீசாரோ, கடந்த ஆண்டு பிப்ரவரியில் வெறுப்பையும் வன்முறையையும் பலிகளையும் ஏற்படுத்திய கலவரத்தைத் தூண்டும் வண்ணம் பேச்சுகளை வெளியிட்ட ஆளுங்கட்சியைச் சேர்ந்த அரசியல் தலைவர்கள் மீது எந்த நடவடிக்கையையும் எடுக்கவில்லை. 

குடியரசு தினம் அன்று டெல்லியில் நடந்த வன்முறை அவமானகரமானது. அதற்குப் பொறுப்பானவர்கள் மீது தகுந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்படவேண்டும். செங்கோட்டையைப் பாதுகாப்பதில் காவல்துறையினரின் தோல்விகளை அவர்கள் மறக்கமுடியாது. செங்கோட்டையை அத்தனை தொகையில் மக்கள் எப்படி அனுமதிக்கப்பட்டனர் என்பதை தேசம் அறியவே போவதில்லை. விவசாயிகள் என்ற போர்வையில் ஒரு கும்பல் வன்முறையில் ஈடுபட்டு ஒரு இளம் விவசாயியின் மரணத்துக்கும் படுகாயங்களுக்கும் காரணமாகியிருக்கலாம். 

விவசாயிகள் தங்கள் எதிர்காலம் குறித்து மிகுந்த சந்தேகத்தையும் தங்கள் போராடுவதற்கான உரிமை நீடிக்குமா என்ற கவலையையும் அடைந்துள்ளனர். தடுப்புச் சுவர்கள், கம்பி வேலிகள், அதிகரிக்கப்பட்ட காவல்படை ஆகியவை அவர்களது போராட்ட உணர்வை மழுங்கடிக்கப் போவதில்லை; இந்தத் தடைகள் அனைத்தும் அவர்களது உணர்வை வலுப்படுத்தவே செய்யும். இந்தியாவுக்கு எதிரான இயக்கம் என்று விவசாயிகள் போராட்டத்தைச் சித்திரிப்பது சீக்கிய சமூகத்தினரைப் புண்படுத்தவே செய்யும். அரசியல் சாசனவரைவு சபையில் சர்தார் உஜ்ஜால் சிங் பேசும்போது, “சீக்கியர்கள் சுதந்திரத்துக்கான அணையாத வேட்கையுடன் இருக்கிறார்கள். இந்திய வரலாற்றில் அந்நியர்களை தாயகத்திலிருந்து விரட்டுவதற்கு மிக நீண்டகாலம் மிக கடினமாகப் போராடியவர்கள் சீக்கியர்கள். அவர்களைப் போல இன்னொரு சமூகத்தைக் குறிப்பிட முடியாது.” என்றார். 

“பலபடித்தான தன்மையுள்ள மக்கள் திரளை, ஒரு பொது முடிவுக்கு ஆதரவாகச் சம்மதிக்க வைத்து, நம்மை ஒற்றுமைக்கு வழிநடத்தும் வழியில் அணிவகுக்கச் செய்வதில்தான் சிரமம் உள்ளது" என்று பி ஆர் அம்பேத்கர் அப்போதே அச்சத்தை வெளிப்படுத்தினார்.”

நமது ஜனநாயகம் இப்போதிருக்கும் நிலையில் அமெரிக்காவுடனான சமாதான உடன்படிக்கைத் தீர்மானத்தின்போது எட்மண்ட் பூர்க் பேசியதை நினைவூர்வது அவசியம். “படைபலத்தைப் பயன்படுத்துவது எப்போதும் தற்காலிகமானதாகவே இருக்க வேண்டுமென்பதை நினைவுபடுத்த விரும்புகிறேன். குறிப்பிட்ட காலத்துக்கு அது அமுங்கி இருக்கலாம். ஆனால், மீண்டும் அமுக்குவதற்கான தேவை எழாத அளவுக்கு  அகற்றப்படப் போவதில்லை. தொடர்ந்து கைப்பற்றி வெல்லப்படும் நிலையில் ஒரு தேசம் நிர்வகிக்கப்படுவதில்லை.”

அதனால், அரசுக்கு இருக்கும் இறையாண்மை அதிகாரங்கள் புத்திப்பூர்வமாகப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். டாக்டர் அம்பேத்கர் குறிப்பிட்டது போல, அதைத் தவிர நம்மை ஒற்றுமைக்கு வழிநடத்த வேறு வழியில்லை. 

(நன்றி : தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்)

Comments

shabda said…
அன்புடன்

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக