Skip to main content

குழந்தைகள் கதை எப்போது பெரியவர்களுக்கான கதையாகிறது?



குழந்தைகள் கதை எப்போது பெரியவர்களின் கதையாக மாறுகிறது என்கிற கேள்வி திடீரென்று சில நாட்களாக எனக்குள் இருந்து கொண்டிருந்தது. 

மையநீரோட்ட கார்ப்பரேட் ஆன்மிகவாதிகள், தன்னம்பிக்கை எழுத்தாளர்கள், மேலாண்மைத் திறனைச் சொல்லிக் கொடுப்பவர்கள் பெரும்பாலான பேர், குழந்தைகளுக்கான கதைகளைத் தான் பெரியவர்களுக்கும் சொல்லிக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். 

பெரும்பான்மையான பெரியவர்களுக்கு, குழந்தைகளாக இருப்பதில் தான் ஈடுபாடும் இருக்கிறது. தஸ்தயவெஸ்கியின் கரமசோவ் சகோதரர்கள் நாவலில் 'விசாரணை அதிகாரி' அத்தியாயத்தில் சாத்தானின் தரப்பாக வரும் விசாரணை அதிகாரியான திருச்சபை பாதிரியார், மனிதர்களுக்கு குழந்தைகளுக்கான பாடல்களும் கூட்டாக விழுந்து வணங்குவதற்கு ஒரு சொரூபமும் தான் தேவை, இயேசு கருதியது போல, நிபந்தனையற்ற சுதந்திரம் அல்ல என்று வாதிடுகிறார். கிட்டத்தட்ட அதுவே சரிதான் என்று தோன்றுகிறது. 

நமது பிரதமர் அடிக்கடி தொலைக்காட்சியில் தோன்றி குழந்தைகளுக்கான கதைகளை குழந்தைகளுக்குச் சொல்லும் பாணியில்தானே வெவ்வேறு உடைகளில் வெவ்வேறு தலைப்பாகைகளில் வந்து சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார். அவர் கதைகளில் மரணமே இடம்பெறுவதில்லை. 

குழந்தைகள் கதை எப்போது பெரியவர்களின் கதையாக மாறுகிறது. 

உறவும் காமமும் குரோதமும் பிரிவும் மரணமும் எந்தக் கதையில் தென்படுகிறதோ அந்தக் கதை பெரியவர்களுக்கான கதையாக மாறிவிடுகிறது.

ரமணர் மிகச் சன்னமாகவே காமத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறார். நிசர்கதத்த மகராஜ், குதிரை உன் தோட்டத்தில் ஆற்றலாக மேயட்டும், அதன் மேல் ஏறாதே என்கிறார். ஜே. கிருஷ்ணமூர்த்தி காமத்தைப் பற்றிப் பேசும்போதே அதைக் கடப்பதற்கான பைபாசில் வண்டியைச் செலுத்திவிடுகிறார். ஓஷோவுக்கு மனத்தடையே இல்லை. ஆனால் ஒரு குழந்தை இலையில் விடப்பட்ட பாயாசத்தை அளைந்து சீரழிப்பதைப் போல ரொமாண்டிக்காக அதை ஆக்கிக் கூத்தாடிக் கூத்தாடிக் குழப்பிப் போட்டுடைத்து விடுகிறார். 

உறவும் காமமும் பிரிவும் மரணமும் கதையை உண்மையாக்கி விடுகிறது. தனது சகோதரனின் மரணமும் அது தந்த தாங்கமுடியாத பிரிவும் தான் ஜே. கிருஷ்ணமூர்த்தியை லோக குருவாக ஆகாமல், மடாதிபதியாகாமல் நமது உண்மையையையும் நமது துயரத்தையும் நெருங்கமுடிந்த மனிதன் ஆக்கியது. 

மரணம் ஒரு குழந்தைக் கதையை எப்படி பெரியவர் கதையாக்குகிறது என்பதற்கான பதில் நித்ய சைதன்ய யதியின் சின்னச் சின்ன ஞானங்கள் புத்தகத்தில் உள்ள கதையின் வழியாக எனக்குக் கிடைத்தது. 

தினமும் அவன் வருவான். சரியாகக் காலை ஐந்தரை மணிக்கு, ஆறரை வரை என் தோட்டத்தின் பூச்செடிகளின் கிளைகளிலோ வேலிக்கம்பிலோ வந்து அமர்ந்திருப்பான். எவ்வளவு சின்னஞ்சிறிய உடல் அவனுக்கு. செக்...செக்...ட்வீட் என்று அவன் அழைப்பான். நீண்டநேரம் அப்படி அழைத்தான்தான் அவன் தோழி விழித்தெழுந்து வருவாள். அவளுக்குப் பாட்டுப் பாடுவதைவிட, தன் தோழனின் முகத்தைப் பார்த்தபடி சிறகசைப்பதும் வாலாட்டுவதும்தான் பிடிக்கும். அவன் அமர்ந்திருக்கும் கிளையில் அமர்ந்து வட்டம் சுற்றுவாள், பறந்து உயர்வாள், சச்சரவிட்டுச் செல்வதுபோலப் போய்விடுவாள்.

திரும்பிவந்து ஆண்பறவையை உரசிக்கொண்டு அமர்வாள். அவன் பாடுவதை நிறுத்தும்போது மென்மையாக அவன் வாயோடு வாய் சேர்ப்பாள். லேசாகக் கொத்துவாள். மீண்டும் வட்டம் சுழல்வாள். அவன் உத்வேகத்துடன் பாடுவான் - செக்...செக்...ட்வீட்...ட்வீட்...ட்வீட்…

அப்போதெல்லாம் என் மேசையின் பக்கத்தில் ஒரு கூட்டாளி இருப்பாள். பணிவண்பும் அழகும் கொண்ட புஸ்ஸி என்னும் பூனை. அவள் வருவது காலையில் வழக்கமாகக் கிடைக்கும் பிஸ்கட்டுகளுக்காகவும் பாலுக்காகவும்தான். அவற்றை நான் மறக்காமல் கொடுப்பேன். அவள் சாப்பிட்டுவிட்டு நன்றிகாட்டி வெளியே செல்வாள். இன்று காலையிலும் அவள் பக்கத்தில் இருந்தாள்.

இன்று காலையில் குளித்துவிட்டு நாங்கள் காலைப் பிரார்த்தனைக்கு வந்தபோது பார்த்தது என்ன? எங்கள் அருமைப் பறவை, தினமும் பாட்டுப் பாடி எங்களை எழுப்பும் தோழன் சிதறிக்கிடக்கிறான். புஸ்ஸி வாயை நக்கிக்கொண்டு, அங்கே கிடந்த மென்சிறகுகளை மீண்டும் ஒருமுறை முகர்ந்து பார்த்தாள்.

பிஸ்மில்லா ஹிர்ரஹ்மாநிர் ரஹிம்

அல்- ஹம்துலில்லாஹிரப்பில் ஆல்அமீன்

அர்ரஹமான் - ர் - ரஹீம்.

பிரார்த்தனை இந்த இடத்துக்கு வந்தபோது துக்கத்தால் என் குரல் தடுமாறியது.

“ரஹிம்"

என் மனம் அந்த இடத்திலேயே ஒரு சுழலில் அகப்பட்டது போல,

"ரஹ்மாநிர் ரஹிம்" என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தது. கருணை வள்ளலும் கனிவு நிரம்பியவனுமான அல்லாஹூ தன் படைப்புகளான சிறு பறவையையும் அதை திருப்தியாகத் தின்ற புஸ்ஸியையும் ஒருபோல நேசிப்பதன் விளங்காப் பொருள்பற்றி இன்று முழுதும் நான் தியானித்திருந்தேன்.

குழந்தைகள் வழக்கமான பிரார்த்தனை சொன்னார்கள்.

அப்போது அதன் ஜோடிப்பறவை என் கண்ணாடிச் சன்னலின் ஒரு மூலையில் வந்தமர்ந்து மெல்லிய குரலில் செக்...செக்...செக்...என்று மட்டும் சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள். அவள் என்ன சொல்ல முயல்கிறாள் என்று கடவுளுக்குத் தெரியலாம் என்று நான் ஆறுதல் கொண்டேன்.       

Comments

உங்களை அது கடவுளாக நினைத்திருக்கக் கூடும். உங்களின் ஆறுதலே அதன் மகிழ்வாக இருக்கக் கூடும்.

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக