Skip to main content

நீ எல்டொராடோவைத் தேடிக் கொண்டிருந்தாய் என்றால்


உலகின் தலைசிறந்த சினிமாக் கலைஞர்களில் ஒருவரான வெர்னர் ஹெர்சாக்கின் ‘அகிரே: தி ராத் ஆப் காட்’ திரைப்படத்தைப் பற்றி நண்பர் விஜய ராகவன் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பரிந்துரைத்தும், ஆண்டஸ் மலைத்தொடரில் ஸ்பானியப் படையினர் எறும்புகளைப் போல இறங்கிவரும் காட்சியிலேயே அலுப்புற்று பார்க்காமல் விட்டுவிட்டிருந்தேன். ஊரடங்கு காலத்தில் வெர்னர் ஹெர்சாக்கின் ‘இன் டூ தி இன்பெர்னோ’ ஆவணப்படம் ஏற்படுத்திய நீடித்த தாக்கத்தின் அடிப்படையில் மீண்டும்  ‘அகிரே: தி ராத் ஆப் காட்’ திரைப்படத்தை மீண்டும் பார்ப்பதற்குத் தலைப்பட்டேன்.

உலகமெங்கும் இருக்கும் எரிமலைப் பிரதேசங்களுக்குச் சென்று, இயற்கையின் அழிவு மூர்க்கத்தை அருகிலிருந்து காட்டும் ஆவணப்படம் ‘இன் டூ தி இன்பெர்னோ’.ராட்சதத் தன்மை கொண்ட இயற்கையின் தாடைகளுக்கு ஒரு டினோசர் கூட சவைத்துத் துப்பும் குட்டிச் சுவிங்கம் தான். ஒரு பெரிய மலைப்பாம்பு போல சுழித்து ஓடும் எரிமலைக் குழம்பின் அனலுக்கும் தனலுக்கும் முன்னால் மனித எத்தனம் இன்றும் தோற்று நிற்கிறது.  அதே இயற்கையின் முன்பு நாடுகளை வெல்லப் புறப்பட்டவர்கள் துரும்பாக அழிவதைக் காட்டும் கதைப்படம்   ‘அகிரே: தி ராத் ஆப் காட்’.

ஸ்பெயின் நாட்டிலிருந்து மெக்சிகோ மற்றும் பெரு பிரேதசங்களை வெற்றிகொள்வதற்காக அனுப்பப்பட்ட பதினாறாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த தளபதி லோப் ட அகிரேவின் நினைவுக்குறிப்புகளாக விரியும் கதை இது.

ஆபத்துகளும் மர்மமும் சூழ்ந்த அமேசான் காடுகள் இருபுறமும் நெடிதுயர்ந்து, பசுமையே பயங்கரமாகத் தெரிய,  நுரைத்துக் கொந்தளிக்கும் காட்டாற்றில் தெப்பங்கள் வழியாகப் பயணித்து, தங்கமும் வளங்களும் இருப்பதாகச் சொல்லப்படும் புராணிக நகரமான எல்டொராடோவை தளபதி லோப் ட அகிரேவும் அவனது படையினரும் செவ்விந்திய அடிமைகளும் தேடி மாளும் கதை தான் அது.

துவக்கமே ஆண்டஸ் மலையின் பாதையில் போர் வீரர்கள் தீனிக்கான விலங்குகள், அடிமைகள், மன்னர், இளவரசி, ராணியோடு இறங்கும் காட்சி நிதானமாக நமது கண்களுக்கு முன்னர் நிகழ்கிறது. எறும்புகளைப் போல மலையின் முன்னர் மனிதர்கள் உதிர்வது போன்ற காட்சி நெருக்கமாகக் காண்பிக்கப்படுகிறது. ஆவணப்படக் காட்சியமைப்பை உள்வாங்கிய இத்திரைப்படத்தில் இயற்கையின் பிரமாண்டத்துக்கு முன்னர் மனிதர்கள் குள்ளர்களாகின்றனர். அதிகாரம், குரோதம், பசி, வேட்கை எல்லாமே விலங்கு மூர்க்கத்துடன் ஒயிலாக்கம் இல்லாமலேயே நடிகர்களை நம் முன்னர் நிகழச் செய்துள்ளார். சினிமா சென்ற நூற்றாண்டில் அடைந்த நேர்த்தியை பிரக்ஞைபூர்வமாக கழற்றிவைத்து உருவாக்கப்பட்ட படமென்று தெரிகிறது. ஆற்றில் சுழிக்கும் போக்கில் தெப்பம் ஆடுவது போல நடிகர்களை நடுக்கம், பாதுகாப்பின்மையின் நுனியில் வைத்து இயக்கியுள்ளார் வெர்னர் ஹெர்சாக். 

பயணத்தின் பாதையில் கருத்து வேறுபாடு, மோதல், செவ்விந்தியர்களிடமிருந்து தாக்குதல், மரணங்கள் எல்லாம் நடக்கிறது. ஒருகட்டத்தில் இந்தப் பயணம் வெற்றிபெறாத என்ற நிலையில் மறுபடியும் திரும்பிவிடலாம் என மூத்த தளபதி ஊர்சுவா சொல்ல, தளபதி லோப் ட அகிரே அதற்கு அடிபணிய மறுத்து கலகம் செய்கிறான். அடிபணிய மறுத்தால் தான் எல்டொராடாவை அடைய முடியும் என்று வீரர்களை நம்பச்செய்து ஊர்சுவாவைச் சுடச் செய்கிறான். இலக்கை அடைய முண்டும் வேட்கை படிப்படியாக பைத்தியக்கோலம் கொள்கிறது.   

வரலாற்றில் அடையப்படாத பொன்னகரகமாகத் திகழும் எல்டொராடாவை நோக்கி அத்தனை இழப்புகளையும் தாண்டி தளபதி லோப் ட அகிரேவின் பயணம் தொடர்கிறது. குதிரைகள், அடிமைகள், புதிதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தலைவர் என எல்லாரும் இறந்துபோக, அமேசான் காட்டிலிருந்து வந்த அம்புகளுக்கு கடைசியில் தளபதி லோப் ட அகிரேவின் மகளும் பலியாகிறாள். 

கடைசியில் உணவின்றி, மீதமிருந்த வீரர்கள் அனைவரும் சடலங்களாக தெப்பத்தில் கிடக்க அமேசான் காட்டின் குரங்குகள் அவனது தெப்பம் முழுவதையும் குட்டிக் குட்டியாக புழுக்களைப் போல  நெளிந்து நிறைக்கிறது. தளபதி லோப் ட அகிரே, பைத்தியத்தின் உச்சியில், “நான் கடவுளின் சீற்றம். எனது தனது மகளைத் திருமணம் செய்வேன். இதுவரையில் இல்லாத தூய்மையில் ஒரு பேரரசை உருவாக்குவேன். நாங்கள் இருவரும் சேர்ந்து கண்டம் முழுவதையும் ஆள்வோம். நான் கடவுளின் சீற்றம்...என்னுடன் வேறு யார் இருக்கிறார்கள்?” என்று ஒரு குரங்கைக் கையில் பிடித்துச் சொல்கிறான். 

குரங்கு எந்தப் பதிலும் சொல்லாமல் போக அது தூக்கி எறியப்படுகிறது. 

இயற்கையின் பிரமாண்டத்துக்கு முன்னர் பேருருவம் கொள்ள நினைத்த மனிதன் என்ன ஆகிறான் என்பதைத் தான் அந்தக் குட்டியூண்டு குரங்குகள் சொல்கின்றன எனக்கு. அவை எல்லாம் மனிதன் கொண்ட தன்னிலையின் குட்டிப் பிரதிநிதிகளாக மீண்டும் சிதறி தனது வனத்துக்குள் சென்று கலந்துவிடுகின்றன. 

எல்டொராடோ, கபாடபுரத்தைப் போல கதைகள் வாயிலாக வரலாற்றில் இருந்த பொன்னகரம் என்று இந்தத் திரைப்படத்தைப் பார்த்த பின்னரே அறிந்துகொண்டேன். இந்த உள்ளடக்கத்தை வைத்து எட்கர் ஆலன் போ எழுதிய கவிதை ஒன்று இதற்குப் பின்னர் எனக்குக் கிடைத்தது. ஆமாம், மனிதனை நெடிதாகத் தோற்கடிப்பது அவனது வலிமைதான்.


உற்சாகி ஆராதனைக்குரியவன்

அவன் தீரமுள்ள வேந்தன்

பட்டப்பகலிலும் சாயங்காலத்திலும்

அவன் நெடுந்தொலைவு பயணித்திருந்தான்

எல்டொராடோவைத் தேடி

ஒரு பாடலைப் பாடியபடி.


ஆனால் அவனோ முதுமையை அடைந்தான்

தைரியமானவன் இந்த வேந்தன்

அவனின் இதயத்தில் ஒரு நிழல் விழுந்த போது

நிலத்தின் ஒரு புள்ளியில் கூட

அது எல்டொராடோவைப் போல் இல்லை. 


அந்த நிழல் அவனது வலிமை போன்று

நெடிதாக அவனைத் தோற்கடித்த வேளையில்

யாத்ரீகனின் நிழலொன்றை அவன் சந்தித்தான்

'நிழல்' என்று உரைத்தான் அவன்

அது எங்கே இருக்க முடியும்-

எல்டொராடோவின் இந்த நிலத்தில். 


மலைகளின் மீது

நிலவில்

நிழல் பள்ளத்தாக்குக்குக் கீழே

சவாரி செய், தைரியமாகச் சவாரி செய்

அந்த நிழல் பதிலளித்தது

நீ எல்டொராடோவைத் தேடிக் கொண்டிருந்தாய் என்றால்.

- எட்கர் ஆலன் போ

Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக