Skip to main content

பாடல் - சார்லஸ் புக்கோவ்ஸ்கி


ஜூலியோ தனது கிடாருடன் வந்து

தனது புதிய பாடலைப் பாடினான்.

ஜூலியோ பிரபலமாய் இருந்தான்

அவன் பாடல்களை எழுதினான்

குட்டிச் சித்திரங்களுடன் கவிதைகளையும் சேர்த்து

புத்தகங்களையும் வெளியிட்டான்

அவை அருமையானவை.


ஜூலியோ தனது சமீபத்திய காதல் உறவைப் பாடினான்

ஆரம்பிக்கும்போது சிறப்பாக இருந்ததையும்

அதன்பிறகு

கசப்பாக ஆகிவிட்டதையும் பற்றிப் பாடினான்.


அவன் உபயோகித்த வார்த்தைகள் வேறென்றாலும்

அவற்றின் அர்த்தம் இதுதான்.


ஜூலியோ பாடி முடித்தான்.


“நான் இன்னமும் அவளை நேசிக்கிறேன்

அவளை என் மனத்திலிருந்து துடைக்க முடியவில்லை.”

என்று சொன்னான்.


“என்ன செய்வது?”ஜூலியோ கேட்டான்.


“குடி" என்றான் மதுவை ஊற்றியபடி ஹென்றி.


ஜூலியோ தனது கிளாசைப் பார்த்தபடி:

“அவள் இப்போது என்ன செய்துகொண்டிருப்பாள்?”


“அனேகமாக வாய்வழிப்புணர்ச்சியில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருக்கலாம்"

என்றான் ஹென்றி.


ஜூலியோ கிடாரை பெட்டியில் பூட்டி

கதவை நோக்கி நடந்தான்.


ஹென்றி ஜூலியோவின் கார்வரை

கூட நடந்து சென்று விட்டான்.


நிலா சுடர்ந்த பிரமாதமான இரவு அது


ஜூலியோ காரை உசுப்பி திருப்பிச் செல்லும்போது

ஹென்றி அவனுக்கு கையசைத்து விடையளித்தான்.


பின்னர் உள்ளே சென்று

அமர்ந்தான்.

ஜூலியோ தீண்டாத மதுவை எடுத்து

ஹென்றி குடித்தான்

பிறகு

அவளுக்கு அவன் போன் செய்தான்.


“அவன் இங்கேதான் இருந்தான். அவன் மிக மோசமாக உணர்கிறான்" 

  என்று ஹென்றி அவளிடம் சொன்னான்


“மன்னிக்க வேண்டும்" என்று சொன்னாள் அவள்

 “நான் தற்போது வேறு வேலையில் இருக்கிறேன்.”


அவள் போனை வைத்தாள்.


ஹென்றி தனது கோப்பையை நிறைத்தான்

வெளியே சில்வண்டுகளோ 

தங்கள் பாடலைப் பாடிக்கொண்டிருந்தன.

Comments

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக