Skip to main content

ஆத்மநிர்பார்


இந்திய வரைபடத்தின் இடுப்புக்குக் கீழே வசிக்கும் பெரும்பாலான இந்தியர்களைப் போலவே எனக்கும் ‘ஆத்மநிர்பார்’ என்ற வார்த்தை அறிமுகமானபோது சரியாகவே உச்சரிக்கத் தெரியவில்லை. ஒரு வார்த்தையைச் சரியாக உச்சரிக்கத் தெரியும்போது அதன் அர்த்தமும் புரியத் தொடங்கிவிடும்போலும். நரேந்திர மோடி அதை அறிமுகம் செய்யும் போது அதன் அர்த்தத்தை உணர்ந்த ஆழத்திலிருந்து சரியாக உச்சரிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். எனக்கு அந்த வார்த்தை டப் டப்பென்று வெறும் காற்று போலவே ஒலித்தது. நண்பர்களிடம் அந்த வார்த்தையைச் சொல்ல முயன்றேன். ஆத்ம என்று சொல்லும்போதே குழம்பிவிடும். எங்கே இறங்கி எங்கே ஏறவேண்டும் அந்த வார்த்தையில் என்று எனக்குத் தெரியாமலேயே இருந்தது. சுயச்சார்பு, தன்னிறைவு என்பது அந்த வார்த்தையின் அர்த்தமென்று தெரிந்தது. நரேந்திர மோடி அந்த வார்த்தையை அறிமுகப்படுத்திய போது, ஒவ்வொரு இந்தியனிடமும் அது இல்லை என்றும் அது தொலைதூரம் பயணித்து, சாதனை செய்து, மிக அபூர்வமாகக் கிடைக்கும் வஸ்து அல்லது பண்பு என்ற தோற்றத்தையே ‘ஆத்மநிர்பார்’ எனக்குக் கொடுத்தது. கடந்த ஆண்டு மார்ச் மாத இறுதியில் சில மணிநேரங்கள் இடைவெளியில் அறிவிக்கப்பட்ட தேசிய அளவிலான ஊரடங்கில் மும்பை உள்ளிட்ட வடமாநிலத் தலைநகரங்களிலிருந்து புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் வேலையும் இல்லாமல், வீடுகளுக்கும் செல்ல முடியாமல் போனபோது, ‘ஆத்மநிர்பார்’ என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம் எனது மரமண்டைக்குச் சிறிது புரியத் தொடங்கியது. எனது நாக்கிலும் அந்த வார்த்தைக் கொஞ்சூண்டு படியத் தொடங்கியது. அடுத்து டில்லியில் எல்லைகளில் நடக்கும் விவசாயிகள் போராட்டத்தை எட்டிக்கூடப் பார்க்காமல் மோடி தனது தனிமைவாசம் கொண்ட வீட்டில் மயில்களைக் கோதிக்கொண்டிருந்த புகைப்படங்களை வெளியிட்ட போது, எனக்கு ஆத்மநிர்பார் என்றால் என்ன அர்த்தம் என்று புகைமூட்டமாகப் புரியத் தொடங்கியது. கோவிட் பெருந்தொற்றின் முதல் அலையில் உங்களை நீங்கள் தான் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று மோடி, தன் இதயத்திலிருந்து நாட்டு மக்களிடம் பேசியபோது, ஓ இது சுயசேவை அல்லவா என்பது தெரியத் தொடங்கியது. அப்போதும் ‘ஆத்மநிர்பார்’ என்ற வார்த்தையை எனக்கு உச்சரிக்கவே தெரியவில்லை. ஆத்மநிர்ஹ்ஹ் என்று தடுமாறிக் கொண்டுதான் இருந்தேன். சமீபத்தில் பெருந்தொற்றின் இரண்டாவது அலையின் துவக்கத்தில் கங்கை ஆற்றில் சடலங்கள் மிதக்கத் தொடங்கியபோது, சுடுகாடுகளில் மருத்துவமனைகளில் இடமின்றி எல்லாரும் தவிக்கத் தொடங்கியபோதுதான் நான் ‘ஆத்மநிர்பார்’-ஐ எந்தச் சிரமமும் இன்றி உச்சரிக்கத் தொடங்கிவிட்டேன். ஆத்ம நிர்பார் என்று மோடி போலவே சுத்தமாக நான் சொல்வதாக நண்பர்கள் சொல்கிறார்கள். மோடி இதை ஏன் அதிசயமான, நம்மிடம் இல்லாத வஸ்து போல அதை ஆக்கினார்? .

 ஆதிகாலத்திலிருந்து பிறப்பு முதல் இறப்புவரை இந்தியர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் ‘ஆத்மநிர்பார்’ வாழ்க்கையைத் தானே வாழ்ந்துவருகிறார்கள். பெரியார் இருந்திருந்தால் நாமெல்லாம் அப்பவேயிருந்து ‘ஆத்மநிர்பார்’ பசங்கதானே என்று கிண்டலும் செய்திருப்பார். தன்னோடு தன் சுயத்தில் தனியாக தன் கையே தனக்குதவி என்று நம் எல்லாரையும் ஆக்கியிருக்கும் இந்தப் பெருந்தொற்று நம் மேல் சுமத்தியிருக்கும் மாபெரும் அவலத்தை முன் உணர்ந்து ‘ஆத்மநிர்பார்’ என்று சொல்லிய நரேந்திர மோடியை, நாம் அரசியல் வித்தியாசங்களைத் தாண்டி ஆராதிக்கத்தான் வேண்டும். 

ஆத்மநிர்பார் என்ற வார்த்தை எனக்கு உச்சரிக்கக் கடினமாக இருந்தது என்றாலும் அது என்ன சொல்கிறது என்பதை எனக்குப் புரிவதற்கு எல்லாவற்றையும் புரிந்துகொள்வது போலவே தாமதமானாலும் ‘ஆத்மநிர்பார்’-ஐ தினம்தோறும், கணம்தோறும் வாழ்க்கை முறையாகவே பாவிக்கும் பெரும்பாலான இந்தியர்களில், தமிழர்களில் ஒருவன் நான் என்பதை இந்தத் தருணத்தில் மோடிக்குச் சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறேன். நடமாடும் சுயசேவை அங்காடி நான் என்றால் உங்களுக்குப் புரியாது. அய்யா மோடி, நான் ஒரு நடமாடும் ஆத்மநிர்பார் அங்காடி அய்யா. கங்கையில் மிதந்த பிணங்கள் எல்லாம் நடமாடிக் கொண்டிருந்த ஆத்மநிர்பார்கள்தான் அய்யா. எங்கள் இன்பம், துன்பம் எல்லாம் ஆத்மநிர்பாரிலிருந்து வந்ததுதான் அய்யா.

கடமையைச் செய்து பலனை எதிர்பாராதே என்று சொல்லிவிட்டு காரில் ஏறிச்சென்ற கிருஷ்ணனின் காலத்திலிருந்து, ஆத்மநிர்பாராக நாங்கள் வாழ்ந்துவந்தாலும், ஜனநாயக இந்தியாவில் யாரும் அதை ஒரு கொள்கையாக, திட்டமாக, தர்பாராக இதுவரைக்கும் தைரியத்தோடு அறிவிக்கவில்லை.     

ஆத்மநிர்பார், ஆர்ப்பாட்ட தர்பார்….ஆத்மநிர்பார்….ஆர்ப்பாட்ட தர்பார்.  

Comments

நாளிதழிக் வரவேண்டிய தகையங்கம் ஷங்கர்... சிறப்பு

Popular posts from this blog

விகடன் என்னும் ஒரு பெருநிறுவனத்துக்கு எதிராக எளியவர் பச்சோந்தி பெற்றிருக்கும் வெற்றி

கரோனா என்னும் இயற்கைப் பெருந்தொற்று, இந்தியா போன்ற வளர்முக சமூகத்தில், அடிமட்டத்தில் உள்ள மக்களின் ஏற்கெனவேயுள்ள துயரங்களைக் கூட்டி, ஒரு இயற்கைப் பேரிடர்கூடக் கடைசியில் ஏழைகளது தலையிலேயே பிரமாண்டமான சுமைகளை இறக்குகிறது என்பதை மீண்டும் நிரூபித்தது. முகமூடி அணிவதையும், மனிதர்களைத் தொடாத இடைவெளியையும், அனுமதிக்கப்பட்ட தீண்டாமையையும் பணக்காரர்களும் உயர்சாதியினரும் தான் பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சாதகமாக்கி இயற்கையானதாக, சௌகரியமானதாக மாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றனர். மத்தியில் ஆளும் பாஜக அரசு தனது கொடுங்கோன்மையை, இந்தப் பெருந்தொற்றின் முகமூடியை அணிந்தே வேறு வேறு வகைகளில் குடிமக்கள் மீது இறக்கியது.      இந்தப் பெருந்தொற்று நெருக்கடியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு தொழிலாளர்களை வெளியேற்றி பல தொழில்துறைகளில் பத்திரிகை துறையும் ஒன்று. நாட்டில் நடக்கும் அவலங்கள், அரசியல்வாதிகளின் தகிடுதித்தங்களை எல்லாம் உரத்துப் பேசும் ஊடகங்களும், எழுதும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் தங்கள் உரிமைகளைப் பேசுவதற்கு இன்னமும் சரியான அமைப்போ, அவர்களது உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சட்டங்களோ வலுவாக இல்லாத நிலையில், இந்தியா முழுவதும் தி இந

ஒருநாள் - நகுலன்

   ஈசுவரஸ்மரணையிலேயே தன் ஸ்மரணையை உலகைவிட்டு சுழலாமல் வாழ்வை நடத்திவந்த பரமஹம்ஸரைச் சுற்றி சிஷ்யர்கள் வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் . பிற்காலம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற நரேந்திரநாத தத்தர் , உலகறியாத  ஆ னால் பரமஹம்ஸருக்கு வேதாந்தங்களை உபதேசித்துவிட்டு விடை பெற்றுக்கொண்ட மகான் தோதாபுரி , உறவினனான இருதய முகர்ஜி பிரம்ம ஸமாஜிகளான கேசவசந்திர சேனர் , சாஸ்திரி சிவநாத பாபு , பிரதாப சந்திர முஜும்தார் , வைதிக ரத்தினமான கிருஷ்ண கிஷோர் சாதகர்களான கௌரங்கஸ்வாமி , நித்தியானந்தஸ்வாமி , வைத்தியரானசசாதரபண்டிதர் , கோடீச்வரரானயதுநாதமல்லீக் ,  ராணிராஸமணியின் மருமகனான மதுரபாபு இப்படியாகப் பலரும் பரமஹம்ஸரைப் பார்த்து அளவளாவ வந்து போய்க் கொண்டிருந்தனர் .  இவர்களுடன் பரமஹம்ஸர் முழுவிவகார ஞானத்துடன் பேசுவதை முதல் தடவையாகப் பார்ப்பவர்கள் அவர் உலகை நிராகரித்தவர் என்று சொன்னால் அதிசயப்படுவார்கள் . அவரவர் - யதுநாத மல்லிக்கிலிருந்து தோட்டி குஞ்சன் வரை -  அவரவர் தங்கள் கஷ்டங்களைச் சொல்லி , அவருடைய திருஷ்டாந்தக் கதைகள் மூலம் சாந்தி பெற்றுப் போவார்கள் . அவர்கள் எப்பொழுது போவார்கள் வருவார்கள் என்பதும் நிச்சயமில்லை .

நீலக்குதிரைகள் - மேரி ஆலிவர்

நான்கு நீலக்குதிரைகள் ஓவியத்துக்குள் நுழைகிறேன் அது சாத்தியமாவதில் எனக்கு ஆச்சரியம் கூட இல்லை. நான்கில் ஒரு குதிரை என்னை நோக்கி நடந்துவருகிறது. அதன் நீல மூக்கு என்னிடம் லேசாக நீள்கிறது. நான் எனது கையை அதன் நீலப்பிடறியில் இட்டு கட்டிக் கொள்கிறேன். என் புளகிதத்தை அது அனுமதிக்கிறது. ஓவியன் ப்ரான்ஸ் மர்க் மூளையில் வெடிகுண்டின் உலோகத்துண்டு தாக்கி இறந்துபோனான். போரென்றால் என்னவென்று அந்த நீலக்குதிரைகளுக்கு விளக்குவதை விட நான் இறந்தே விடலாம். அவை பீதியில் மயக்கம் போட்டு விழுந்துவிடும் அல்லது அதை அவற்றால் நம்பவே முடியாது. ப்ரான்ஸ் மர்க் உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது. நமது உலகம் காலப்போக்கில் கூடுதலாக அன்பானதாக ஆகலாம். அழகான ஒன்றை ஆக்கும் வேட்கை நம் எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் கடவுளின் ஒரு சிறு துண்டாக இருக்கலாம். இப்போது அந்த நான்கு குதிரைகளும் நெருக்கமாக வந்து ரகசியங்கள் சொல்ல இருப்பதைப் போல என்னை நோக்கி தங்கள் தலையைத் தாழ்த்துகின்றன அவை பேசவேண்டுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அவை பேசவும் செய்யாது. என்ன சொல்லக் கூடும் அவை இத்தனை அழகாக